Lucas 16
Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs ACF
1 A̱vu Yesu damma ojoro a̱ yi, “A yuwan ta̱ za vi ikebe i ro, u ta̱ na aagbashi a gbain a yuwusaan yi ulinga. Reve a damma yi ana u ta̱ lungususa̱ yi itana.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Reve u ɗe yi we ece yi, ‘Nye i ɗa maa uwwusa adama a̱ wu? Roco mu ulinga u na vaa yuwusan. Va̱a̱ da̱shi oꞌwo zagbain vu ulingaꞌa shi.’ ”
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 “A̱vu zagbain vu ulingaꞌa u damma, ‘Nye i ɗa maa yuwan? Zavuꞌwa va̱ ɗa nda u cigai u usa mu ulinga u va̱. N ri nu ucira u na maa yuwan cimba shi. Waru n ta uwwusa wono u na maa yuwan ipati.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 N reve ta̱ ili i na maa yuwan, tsa̱ra̱ na̱ n lamba ulinga u va̱, ama a̱ ushi mu a ꞌwa le.’
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 “A̱vu u ɗe aza a na o kopoi itana yi zagbain va̱ yi a̱za̱ a̱ ta̱ ta̱. Reve we ece za vu ufaru, ‘Iyan i ɗa zagbain va̱ oo tono wu?’
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 “A̱vu u usu, ‘Ndele m maniꞌin ukpakukunla̱.’
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 “A̱vu we ecishe za ve ire, ‘Iyan i ɗa oo tono wu?’
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 “Reve za vi ikebeꞌe u cuwa aagbashi a babu a̱ɓula̱ o ndolo adama o ugbozu wa̱ yi. Ama o uvaɗi a nda a̱ ta̱ nu ugbozu ununa a walato na̱ cuꞌun nda a mantsa ma nda, hali a laꞌa ta̱ ama a na a uwwusa wovon wa̱ A̱sula̱.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Amayun a ɗa maa dansaa ɗu, i linga nu utsuru wu uvaɗi u nda u na i ri na̱ a̱yi, tsa̱ra̱ i tsura̱ nꞌutsa̱, adama nu u koto ɗu, i tsura̱ uzuwa u na woo koto shi.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Za na yuwain isaꞌani e ili i keꞌen, e ili i gbain fo u ta yuwan isaꞌani. Za na ri nu ulambu wa̱ a̱ɓula̱ e ili i keꞌen, u ta yuwan ulambu wa̱ a̱ɓula̱ e ili i gbain fo.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Ni i yuwan isaꞌani nu utsuru wu uvaɗi u nda shi, zane ɗa a̱ usuwa̱ ɗu nu utsuru wa zuva?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Na̱ ya̱a̱ ɓa̱na̱sa̱ itana ya avaɗi ulobonu shi, zane ɗa aa kamba ɗu i tsura̱ ili ya aciya̱ɗu?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Aagbashi a̱ ta̱ aa gura yuwaan azagbain e re tsugbashi shi. U ta ꞌyuwan za ta̱, reve u ciga za ta̱. Ko u kuru za ta̱, reve u ꞌyuwan a̱ kuru za ta̱. Aa yuwaan A̱sula̱ ni Ikebe tsugbashi shi.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Ana wo oꞌwoi Afarishi aza a na a cigai ikebe lon ɗa, ana a uwwai ne a̱vu a̱ ka̱ra̱ a yuwusaan yi ulamu.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 A̱vu u damma le, “A̱ɗu i ta̱ ka̱lyuwusa̱ i ta yuwusan ili ya̱ a̱ɓula̱ a̱ ma̱ka̱ka̱n ma ama, agba A̱sula̱ e reve ta̱ okolo a̱ ɗu. Ili i na i ri ulobonu a̱ ma̱ka̱ka̱n ma ama, a ma̱ka̱ka̱n ma̱ A̱sula̱ idaba i ɗa a̱ ri.”
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 A̱vu Yesu lyuwa elime na adanshi, “Wila̱ wa Musa na adanshi a ama̱sula̱ o to lo hali a̱ tyo a mantsa ma Yahaya. Diga a yashi ya Yahaya i ɗa, aa yuwusan alajiya a Alabari a Saꞌani o tsugono tsa̱ A̱sula̱. Ama a̱ a̱bunda̱ a ta rawatosu aciyele, tsa̱ra̱ a uwa o tsugono tsa̱ A̱sula̱ nu ucira.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 U ta laꞌa agalaci a zuva ni iɗa i koto, ana daɓi ta̱ a̱ Wila̱ꞌa̱ wa̱a̱ ka̱la̱ma̱.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Za na lyawai ka va̱ yi, a̱vu u zuwisa ka ro, tsipere tsa ɗa waa yuwusan na̱ a̱yi. Za na waru zuwai ka na a lyawai, tsipere tsa ɗa waa yuwusan.”
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 A̱vu Yesu lyuwa elime na adanshi, “A yuwan ta̱ za vu utsuru u ro, u tso otosu ta̱ itana i shili ni itana i uri a̱za̱ e ikebe, u tsu uwwusa ta̱ uyoꞌo usana suru.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 A zuwa ta̱ lambi ro o una̱ntsu wu uꞌwa wa̱ yi, aala a̱ yi a ɗa Liꞌazaru, lipu va̱ yi ma̱ɓula̱ antsu a ɗa.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 U ciga ta̱ u tsura̱ u lyuwa akapi a na o ocosu a mapara ma za vu utsuruꞌu. Musa̱n n tsu ta̱wa̱ ta̱ m pipeɗeshe antsuꞌu.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 “Ele lo ɗaɗa lambi ndolo u kuwa̱i, a̱vu nlingata ma̱ A̱sula̱ n tara yi a̱ ꞌya̱wa̱ uba̱ta̱ wa Ibrahim. A̱vu fo, za vu utsuruꞌu u kuwa̱, a̱vu a̱ ciɗo yi.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 A̱yi a̱tsuma̱ a akina o sowuso a̱tsuma̱lima̱, a̱vu u ꞌya̱sa̱n aaci, a̱vu we ene Ibrahim alanga, na̱ Liꞌazaru a̱ ma̱ka̱ka̱n ma̱ yi.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 A̱vu u ɗe yi, ‘Dada Ibrahim, ka̱lyuwa̱ iliyali i va̱. A̱vu vu lyungu Liꞌazaru daɓa aakatsu a̱ yi a̱ mini, tsa̱ra̱ u ta̱na̱to eelentsu a̱ va̱. A akina nda n to sowuso a̱tsuma̱lima̱.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “A̱vu Ibrahim damma yi, ‘Mawun ma̱ va̱, vu cuwan a̱ nden mu uvaɗi ma̱ wu, na vu yuwain vu uwwa ta̱ uyoꞌo, Liꞌazaru waru a̱tsuma̱lima̱ a ɗa u sowusoi. Gogo gba uyoꞌo u ɗa waa uwwusa, a̱vu gba a̱tsuma̱lima̱ a ɗa voo sowuso.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Babu na̱ a̱yi a̱a̱ka̱ri a̱ a̱ruꞌun o ta̱ lo e memere ma̱ a̱tsu na̱ a̱vu, tsa̱ra̱ aza a na a cigai a pasa a̱ tyo upasu u ndeɗe, aa gura wan. Waru za na ri ɗe upasu u ndeɗe, u pasa upasu u nda wan.’
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 “A̱vu za vu utsuruꞌu u damma, ‘Dada Ibrahim, n ta patishi wu, vu lyungu Liꞌazaru o uꞌwa wa dada va̱,
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 uba̱ta̱ u na n ri na̱ muwun ma̱ a̱na̱wu n ton. Tsa̱ra̱ u ꞌya̱wa̱ u damma le e reve cuꞌun vu nden n le, tsa̱ra̱ ele fo a̱ ta̱wa̱ uba̱ta̱ wa̱ a̱tsuma̱lima̱ a nda wan.’
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 “A̱vu Ibrahim damma yi, ‘A̱ ta̱ ɗe na atagada a Musa oɓolo na atagada a ama̱sula̱, lyawa le a uwwa le.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 “A̱vu u damma, ‘Oꞌo, dada Ibrahim, na̱ za ro a̱tsuma̱ a̱ a̱kwa̱kwa̱ a̱ ꞌya̱wa̱ uba̱ta̱ u le, a ta vadala.’
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 A̱vu Ibrahim damma yi, ‘Na a uwwa Musa na ama̱sula̱ shi, ko na̱ za ro ꞌyon a̱tsuma̱ a̱ a̱kwa̱kwa̱ a̱vu u ꞌya̱wa̱, aa uwwa yi shi.’ ”
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.