Lucas 14

Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 O urana wa Ashibi u ro, a̱vu Yesu uwa o uꞌwa wu zagbain ro va Afarishi adama u lyuwa ilyalya. Reve ama a varaa yi esu,
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 adama a na vuma ro shi ta̱ lo za na da̱na̱i na̱ mɓa̱la̱ ma atsutsa.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Reve Yesu yuwan adanshi na̱ a̱za̱ o urevu u Wila̱ lon na Afarishi, u damma, “U lobono ta̱ a yuwan opocino o urana wa Ashibi, ko u lobono shi?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Reve a̱ rungwa̱ kpaku-kpaku. Ɗaɗa u tara niyi, reve u ka̱mbuwa̱ yi gbaga, a̱vu u zuwa yi u ka̱ra̱.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 A̱vu u damma le, “Zane ɗa a̱tsuma̱ a̱ ɗu nu u ri na̱ mawun ko nan, a̱vu u riya̱ o ookoꞌo, waa papushi niyi o urana wa Ashibi shi?”
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Agba a gura usu yi waru shi.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Ana Yesu enei ununa aza a na a banuyi a cigai nda̱na̱ta̱ ma azagbain, a̱vu u yuwaan le iroci i nda, u damma,
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 “A mantsa ma na nanza banu nuwu a̱buki o lolo, she vu da̱nu a̱ nda̱na̱ta̱ ma azagbain wan. Ta̱wa̱ wo oꞌwo u banu ta̱ za na laꞌa nuwu,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 a̱vu za na banu nɗu ra u ta̱wa̱ u damma wu, ‘Vu ca vuma nda ure.’ Reve vu da̱nu na̱ wono a̱ nda̱na̱ta̱ ma̱ a̱ca̱pa̱.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 “Amma a mantsa ma na a banu nuwu, vu ꞌya̱wa̱ vu da̱nu a̱ nda̱na̱ta̱ ma̱ a̱ca̱pa̱ suru suru. Adama na̱ za na banu nuwu u ta̱wa̱, u ta gura damma wu, ‘Iꞌutsa̱, katsa zuva.’ A̱vu vu tsura̱ ica e ekere a aza a na i ri alya oɓolo.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Za na tarai aciya̱yi ili i ro suru, aa tara yi ili i ro shi. Za na gba tarai aciya̱yi ili shi, a ta tara yi ili i ro.”
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Reve waru u damma za na banu niyi, “Na̱ vaa banu ama alya ko vaa yuwan a̱buki, she vu banu nꞌutsa̱ ma̱ wu, ko a̱za̱ a̱ wu, ko nron ma̱ wu, ko aza a na a̱ ri zuzu na̱ a̱vu a̱za̱ o utsuru wan. Adama ele fo a tsupa wu ili i na vu yuwain wan.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Amma na̱ vaa banu ama alya ko a̱buki, vu banu a̱za̱ e iliyali, ama o osowi lipu, a̱kutsuma̱, na̱ nrumba̱.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 A̱vu fo vu ta̱ tsura̱ abaꞌun; adama a na a̱ ri ni ili i na aa tsupaa wu shi. O urana u na a̱za̱ a̱ a̱ɓula̱ a̱a̱ ꞌyon, a ta tsupa wu.”
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Ana vuma ta̱ a̱tsuma̱ a aza a na a̱ ri a alya na̱ a̱yi wu uwwai ne, a̱vu u damma yi, “Za va abaꞌun a ɗa za na aa lyuwa ilyalya o tsugono tsa̱ A̱sula̱.”
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 A̱vu gba u damma yi, “Vuma ro yuwan ta̱ a̱ba̱jini a̱ a̱buki. A̱vu u banu ama na̱ a̱bunda̱.
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Ana mantsa ma̱ a̱buki ma rawai, reve u lyungu aagbashi a̱ yi adama u damma aza a na a banuyi, ‘Ta̱wa̱i adama a na ili biti i tu ufoɓu!’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 “Suru nle gba, reve a uwa a̱ ta̱wusa̱a̱ na adanshi a̱ ma̱bula̱a̱ kokoꞌo. Za vu ufaru damma aagbashiꞌi, ‘N tsula ta̱ uɗuma̱, agba n ciga ta̱ n ꞌya̱wa̱ n ka̱lyuwa̱ yi. M pati wu ta̱, vu yuwaan mu ankuri.’
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 “Reve za ro damma, ‘N tsula ta̱ inan yi iluma wunlu u ton. N ta̱ ꞌya̱wa̱ n rito le. M pati wu ta̱ vu yuwaan mu ankuri.’
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 “Reve za ro damma, ‘N yuwan ta̱ lolo adama o ndolo ma̱a̱ tsura̱ a̱ ꞌya̱wa̱ shi.’
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 “Reve aagbashiꞌi u ka̱mba̱ u ka̱mbuwa̱ zavuꞌwa va̱ yi ili i nda suru. Reve zavuꞌwaꞌa a̱tsuma̱ o upan, u damma aagbashiꞌi, ‘Jika̱ ꞌya̱wa̱ e re gbain na̱ murere n lyuci, vu ta̱wa̱a̱ na alambi, na ama o osowi a̱ lipu, nrumba̱, na̱ a̱kutsuma̱.’
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 “Reve aagbashiꞌi u damma, ‘Zagbain, ili i na vu dammai a yuwan o koto ta̱, agba ure u buwa ta̱.’
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 “Reve u damma aagbashiꞌi, ‘ꞌYa̱wa̱ e murere na̱ re gbain vu mɓa̱nga̱, vu zuwa ama a̱ ta̱wa̱, adama uꞌwa u va̱ u shiwan.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 N ta dansaa wu a̱tsuma̱ aza a na a banuyi ko za ee peɗe ilyalya i va̱ shi.’ ”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Reve oɓolo a ama a̱ a̱bunda̱ a̱ kuru yi, ɗaɗa u vadalai a̱vu u damma le,
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Aza a na a̱a̱ kuru mu o oꞌwo ojoro a̱ va̱, she na a laꞌa ciga mu na̱ mbara, na̱ mukuci, na̱ a̱ma̱ci, na̱ muwun, na azakpakpara a̱ a̱ma̱ci, na ali na azawawaꞌa e le, hali na aciyele fo.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Aza a na a tarai akpata e le, a̱vu a̱ kuru mu shi, a rawa o oꞌwo ojoro a̱ va̱ shi.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 “Zane ɗa a̱tsuma̱ a̱ ɗu waa ciga u suwa ugungu, agba waa fara ka̱lyuwa̱ ili i na woo una, ko u ta̱ nu ucira u na woo gono yi shi?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Ta̱wa̱ wo oꞌwo nu u fara vara ikyun, reve u kuɗa̱ o ure. Reve aza a na a̱ ka̱ra̱sa̱ lo a yuwaan yi ulamu.
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 A damma, ‘Vuma nda teme ta̱ usaa, a̱vu u kuɗa̱ o ure.’
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 “Ko cuꞌun mogono ma ne ma ɗa na̱ wa̱a̱ ꞌya̱wa̱ u yuwan uvon, agba wa̱a̱ da̱nu neꞌen u yuwan majiyan shi? Ko nu u tara ama ukpakukupa kupa (10,000) u ta gura yuwan uvon na̱ mogono ma na ma̱ ri na ama ukpakukupa ushin (20,000).
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Na̱ waa gura shi, mogono ma̱ ndeɗe ubuwu alanga ɗaɗa wa̱a̱ lyungu nlingata ma̱ a̱sa̱la̱ a uwwulayi.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Ne ɗa fo suru nɗu, za na kakasai ni ili i na u ri na̱ a̱yi shi, waa gura oꞌwo ojoro a̱ va̱ shi.
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Akpaɗi a̱ tu ulobonu, amma na a buwa peme shi, na̱ nye wa̱a̱ ka̱mbuwisa̱ peme va̱ yi?
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 U ri nu ulinga wu umili e iɗa, ko e edemu shi. O tso oco yi ta̱.
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.