Atos 22
Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs NTLH
1 Ɗaɗa Bulu dammai, “A̱za̱ a̱ va̱ na̱ mbara n va̱, poloi atsuvu yu uwwa adanshi a na maa yuwan adama a aciya̱va̱.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Ana a uwwa niyi u yuwaan nle adanshi na̱ Tsuꞌarama elentsu e le, a̱ da̱shi ta̱ polo atsuvu.
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 A̱vu Bulu lyuwa elime na adanshi, “A̱mu za va Israꞌila ɗa umatsun wa Tarsu va Kilikiya, a̱tsuma̱ a̱ Urishelima ɗa n kungwai. A̱mu o rito mu ta̱ e ekere a Gamaliya, a̱vu gba u rito mu n kuru Wila̱ wu nkaya n tsu suru. N shi ta̱ no okolo e itoni ya̱ A̱sula̱ mejege. N shi ta̱ ununa suru nɗu i ri anaꞌan.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 N casu ta̱ vuma na suru kuruyi Ure wu Zagbain nda a̱tsuma̱lima̱, hali gba n zuwa ozo o ro o uꞌwa wa ali, ozo o ro gba hali n zuwa o una le. N ɗangula ko ali a ɗa ko a̱ma̱ci a ɗa shi.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Aabara a nan ganu na azagbain na aciyele a̱ ta̱ usu ne ɗa a yuwain. Ele ɗa a tsu ca mu mpepelime n na ma̱a̱ ꞌya̱wa̱a̱ uba̱ta̱ wa aza a Israꞌila a̱za̱ a̱ tsu a na a̱ ri Dimaska. Reve n reme a̱za̱ e Itoni ɗe n ta̱wa̱ ne ele Urishelima a mmalu na akani, adama a ca le a̱tsuma̱lima̱.”
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 A̱vu Bulu lyuwa elime, adansa, “Ne ɗa gba urana u ro nu urana a aci a̱mu a marawaa Dimaska, ɗaɗa ekan o ro diga zuva e ikanai zuzu na̱ a̱mu.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 A̱vu n riya̱ e iɗa, reve mu uwwa uɗyo a dansaa mu, ‘Shawulu, Shawulu, cine tsa ɗa voo ɓongishi mu?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “Reve n usu, ‘Zagbain, a̱vu ɗa zane?’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Ama a na a̱ shi oɓolo na̱ a̱mu e ene ta̱ ekaꞌan, agba a uwwa uɗyoꞌo shi.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 “A̱vu me ece, ‘Zagbain, nye vu cigai n yuwan?’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 “Reve aza a na a̱ ri oɓolo na̱ a̱mu o rono mu aɗanga a uwa Dimaska, adama a na ucira we ekaꞌan wo oꞌwoto mu ta̱ irumba̱.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “Vuma ro na a̱ tsu ɗe Hananiya shi ta̱ pe na̱ nden a̱tsuma̱ a Dimaska. Vumava̱sula̱ ɗa e ekere e itoni i Wila̱. Aza a Israꞌila a na a̱ ri nden pe suru a tara yi ta̱ vuma va̱ a̱ɓula̱ ɗa.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Reve u ta̱wa̱ wi isawan zuzu na̱ a̱mu, a̱vu u damma, ‘Iꞌutsa̱ i va̱ Shawulu, ushi yeni ya̱ wu.’ Lo ɗa me eneshi niyi!
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 “A̱vu u damma mu, ‘A̱sula̱ a nkaya n tsu a ɗangwa wu ta̱ adama vu reve ili i na u cigai, waru ve ene Za va̱ A̱ɓula̱, a̱vu vu uwwa yi a adanshi.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Vu to oꞌwo za va alajiya a̱ yi na vaa tara adanshi a̱ tyo uba̱ta̱ biti, a dansaa uvaɗi suru ili i na vu uwwai ni ili i na ve enei waru.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Gogo mantsa mo ulinga ma ɗa, she vu lungusa̱ mantsa wan. ꞌYon, a̱ rumbu wu, a̱vu vu ɗe ala a̱ yi, adama a̱ za̱za̱ꞌwa̱ unusu wa̱ wu.’ ”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 A̱vu Bulu damma, “Ana n ka̱mba̱i Urishelima urana u ro, a̱mu a̱tsuma̱ a avasa a̱tsuma̱ a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa, reve me ene alavu alavu.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Reve me ene Yesu a adanshi. Reve u damma mu, ‘Jika̱ vu uta̱ Urishelima adama a na a̱a̱ usu adanshi a̱ wu a na vaa ca adama a̱ va̱ shi.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 “Reve n usu, ‘Zagbain, ama e reve ta̱ n ꞌya̱wusa̱ ta̱ a̱ a̱ꞌisa̱ a̱ꞌisa̱ na̱ n remi a̱za̱ e Itoni ya̱ wu na̱ n ruꞌwi nle.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 O una ta̱ Istifanu adama a na u yuwain adanshi adama a̱ wu. N shi ta̱ lo mishin waru n usu ta̱ ili i na a yuwain, a̱vu m piri a̱tugu a aza a na o una niyi.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 “Reve Zagbain damma mu, ‘ꞌYon vu ꞌya̱wa̱ n ta̱ lyungusu wu alanga uba̱ta̱ wa Atakpaci.’ ”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 A̱vu oɓolo a amaꞌa o poloo yi atsuvu hali uba̱ta̱ u na u ɗeyi, “Atakpaci.” Ɗaɗa a̱ ꞌya̱sa̱in uɗyo u le reve a saala, “O kototo cuꞌun vuma nda! O una yi! Wu ntsaa u da̱na̱ wuma shi!”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Reve a uwa yisaali no o foɗusoi a̱tugu na a kushaꞌwi ma̱bula̱ ne ekere.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Adama o ndolo reve yali i gbaiꞌin u zuwa o oto Bulu a̱tsuma̱ o ukari wa̱ a̱soja. Reve u zuwa a fufaba yi, adama u reve ili i na i zuwai ama a yuwusan yisaali a aci a̱ yi.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Ana a̱ nla̱ niyi azama a fufaba yi, reve Bulu damma yali i na i ri lo mishin, “U lobono ta̱ a fufaba za na ri umatsun u vuma va̱ Roma,† babu a̱ tsura̱ yi nu unusu?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Ana wu uwwai ne, reve u ꞌya̱wa̱ uba̱ta̱ u yali i gbain ya̱ yi, a̱vu u damma, “Nye i ɗa gba vu cigai vu yuwan? Vuma nda vuma va̱ Roma ɗa.”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 A̱vu yali i gbaiꞌin u rawa ya̱ Bulu a̱vu we ece yi, “Damma mu, a̱vu vuma va̱ Roma ɗa?”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 A̱vu u damma Bulu, “She na n tsupai ikebe ya̱ a̱bunda̱, ɗaɗa n tsura̱ mo oꞌwoi vuma va̱ Roma.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Ɗaɗa a̱soja a na a̱ shi a cigai a fufaba yi, a lyawushi ana a uwwai a̱yi umatsun wa̱ Roma u ɗa. A̱yi fo yali i gbain† ya̱ a̱sojaꞌa a̱vu wu uwwa wovon, ana u revei u zuwa ta̱ a̱ nla̱ yi azama a fufaba umatsun wa̱ Roma.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Ana usana u tawai, ana yali i gbaiꞌin u cigai u reve ili i na i zuwai azagbain a aza a Israꞌila a̱ ta̱wa̱yi na adanshi a aci a̱ Bulu, a̱vu u zuwa a̱ ba̱ɗa̱ yi. Ɗaɗa u zuwai nan ganu a gbagbain na Azagbain a Mbara† suru o ɓoloto. Reve u zuwa a uwa na̱ Bulu a̱vu u zuwa yi wi isawan a̱ ma̱ka̱ka̱n me le.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.