Atos 20
Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs NTLH
1 Ana ugbozu u voyin, reve Bulu ɗe a̱za̱ e Itoni a̱vu u yuwaan le adanshi a na e isawan ugbamu. A̱vu u lyawa le u ka̱ra̱ a̱ tyo e iɗa ya Makidoniya.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 O ureꞌe, reve u ɓatsasa ba̱ta̱ ba̱ta̱ a yuwusaan le adanshi a na a gbama okolo. Ɗaɗa u tyoyi e iɗa ya̱ Heleni.†
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Wu una ta̱ woto taꞌatsu pe.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Waru ama e cindere a ɗa o toni niyi. Ele ɗa Supata mawun ma Puruhu vuma va Biriya, Arista na̱ Sakunda ama a Tasalonika, na̱ Gayu vuma va Daraba, na̱ Timoti, waru na̱ Tikiku na̱ Tarafima ama e iɗa ya Asiya.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Ele ama a nda a wala ta̱ elime, reve a̱ ꞌya̱wa̱ o puro tsu Taruwasa.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Ana o kotoi A̱buki o Opopofu,† a̱tsu gba a̱vu tsu lyawa Filibi va Makidoniya a wantsun. Ana tsu yuwain rana ton a mmalu, reve tsu cina le Taruwasa. Pe ɗa tsu yuwain ayin e cindere.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 O urana wu ufaru wa ajuma, reve tsu ɓoloto adama tsu lyuwa ilyalya. A̱vu Bulu yuwaan le adanshi adama a na u foɓoi na wa̱a̱ ka̱ra̱ nu usana u tawa. Reve u reme adanshi hali ayin uɓatsu.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Ifitila i shi ta̱ pe a̱bunda̱ o uꞌwa wa zuva u na tsu ɓolotoi.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Reve ulobo u ro u na a̱ tsu ɗe Afitiku da̱nu o uɓatsu wu usowoto wu upepu. A̱vu gba nlavu m pura̱ yi a mantsa ma na Bulu da̱na̱i adanshi vadamma babu ukotu. Ɗaɗa u fa̱tsa̱i ɗe a aasula a taꞌatsu o uꞌwa wa zuvaꞌa. Reve e sheɗe yi ukwa̱.Ulobo u riya̱i diga o uꞌwa wa zuva|src="Acts_20_7.tif" size="col" loc="Acts 20:9" ref="Ajy. 20:9"
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Reve Bulu cipa̱, a̱vu u vowon uloboꞌo u gbagbala yi ne ekere a̱ yi a̱vu u ꞌya̱sa̱n yi. Ɗaɗa waa damma, “She okolo a̱ ꞌyon ɗu wan! U ta̱ wuma.”
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Ana Bulu kumbai o uꞌwa wa zuva, reve u lyuwa ilyalya na̱ a̱tsu. Ɗaɗa u koso asai a adanshi, nu usana a̱vu u reme ure.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Ɗaɗa ama a tarai uloboꞌo a̱ tyo o uꞌwa u le gbaga, a̱vu asuvu e le a̱ da̱nu.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Reve Bulu reme mmalu a̱ tyo a̱ lyuci va Asusu. A̱tsu gbaꞌa reve tsu uwa a wantsun adama tsu gaꞌasan ɗe, uba̱ta̱ u na tsaa tara yi a wantsun.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Ana u cina ntsu ɗe, reve u uwa a wantsun ɗaɗa tsu ka̱ra̱i a̱ tyo Mitilini.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Ana usana u tawai, reve tsu uwa wantsun a̱ tyo zuzu ni iɗa i memere ma̱ mini ma̱ Kiyo. Reve ana usana u tawai, tsu pasa a̱ tyo e iɗa i memere ma̱ mini ma Samo. Ana usana u tawisai waru, reve tsu rawa Milita.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Bulu gba u zuwa ta̱ okolo a̱ yi u ka̱ra̱la̱i a̱tsuma̱ a Afisu, adama a na u cigai u tara mantsa a̱tsuma̱ e iɗa ya Asiya shi. U zuwa ta̱ okolo u rawa Urishelima a mantsa ma̱ A̱buki o Urana wa Kupoton.†
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Ana u rawai Milita, a̱vu Bulu lyunguwa̱ azagbain a̱ a̱za̱ e Itoni a Afisu, a̱vu a̱ ta̱wa̱ e enelei.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Ana a rawai, reve u damma le, “I reve ta̱ cuꞌun vu nden n na n yuwain mantsa ma na n da̱nuyi oɓolo na̱ a̱ɗu, diga urana u na n dasai iɗa ya Asiya.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 N yuwan ta̱ ulinga wa̱ A̱sulazuva n tara aciya̱va̱ ili i ro shi, hali na aɓara. Reve n yuwan ankuri ni ikpaꞌa i na ama a Israꞌila a yuwusaan numu.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Waru n kuɗa̱ a damma ɗu amayun shi, ko a̱tsuma̱ a ama ko a ꞌwa ɗu.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Ili i na n dammai ama a Israꞌila a̱yi ɗa waru n dammai Atakpaci, a̱yi ɗa cine aa vadala uba̱ta̱ wa̱ A̱sula̱, reve a ca Yesu Zagbain okolo e le.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 “Gogo nda gba, Ruhu va Akiza† pura̱ ta̱ ugbozu u va̱ a gbagbusa mu n tyo Urishelima. A̱yi ɗa nda gba n reve ili i na ya̱a̱ tsura̱ mu ɗe shi.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 N gura ta̱ reve a mantsa ma na m burusai lyuci lyuci, Ruhu va Akiza dansaa mu ta̱ a na uꞌwa wa ali u ta̱ lo a pura mu, na̱ a̱tsuma̱lima̱ waru.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Suru na̱ ne, n tara wuma u va̱ ili i ro shi nna̱ koto n koto ulinga u na Yesu Zagbain zuwa numu shi. A̱yi ɗa ulinga wa alajiya a Alabari a Saꞌani a na oo rocosu icigi ni isaꞌani ya̱ A̱sula̱.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 “N ꞌya̱wa̱ ta̱ ba̱ta̱ ba̱ta̱ a yuwusaan ɗu alajiya, gogo ko vuma ta̱ a̱tsuma̱ a̱ ɗu a̱a̱ da̱shi ene mu shi.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Lyawa n damma ɗu mejege, nna̱ A̱sula̱ a tara wuma u vuma, za lo a damma ee ece yi e ekere a̱ va̱ shi.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Adama a na ko ili i ta̱ n soko ɗu shi n damma ɗu ta̱ ili i na A̱sula̱ a cigai i reve suru.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 I ka̱lyuwa̱ aciya̱ɗu ulobonu waru na̱ a̱za̱ e Itoni a na Ruhu va Akiza zuwa nɗu yo oꞌwo aza a aguɓa e ikyon† ya̱ A̱sula̱. Ele ɗa aza a na u tsulai na̱ mpasa ma̱ yi.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 N gura ta̱ reve na̱ n ka̱ra̱, munlu me epen n na n rotsoi nkerenkesu n ta̱ ta̱wa̱ agba aa lyawa ikyon ya̱ A̱sula̱ shi.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Ozo o ro fo a̱tsuma̱ a̱ ɗu o to gondoro ili i na i ri mejege adama a̱ tsura̱a̱ aciyele ojoro.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 I da̱na̱ ufoɓu! I cuwan n da̱nu ta̱ na̱ a̱ɗu aꞌwan a taꞌatsu a ɓarasa ɗu waru a̱ ka̱lyuwusa̱ ɗu nu usana na ayin, na̱ moo ocosuyi aɓara.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 “Gogo n zuwa ɗu ta̱ o ukere wa̱ A̱sula̱. I cuwan na adanshi e isaꞌani ya̱ yi! A̱yi ɗa waa suwa ɗu, reve i ushi ili i na A̱sula̱ o foɓoi na waa ca ɗu ama a̱ yi.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 “N ri a maluwa me ikebe yi za ro, ko gba itana shi.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 A̱ɗu na aciya̱ɗu i reve ta̱ ne ekere a̱ va̱ a ɗa n lingai adama n lyuwa, reve waru n kamba aza a na a̱ ri oɓolo na̱ a̱mu.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 N yuwusan ta ne adama n roco ɗu ure u na ya̱a̱ kuru, adama i yuwan ulinga lon i kamba aza a na a̱ ri nu ucira shi a̱tsuma̱ a̱ ɗu. I cuwan na adanshi e Yesu Zagbain ana u dammai, ‘U laꞌa ta̱ lobono vuma ca, ana wa̱a̱ ushi.’ ”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Ana Bulu kotoi adanshi, reve u kingyo oɓolo ne ele suru u yuwan avasa.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Reve suru nle a uwa mesun, reve a katala yi adama a na wa̱a̱ ka̱ra̱.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Ili i na i laꞌa zuwa nle a̱tsumola̱ngu, a̱yi ɗa udammu u na u dammai a na a̱a̱ da̱shi ene yi waru shi. Reve suru nle e shewun yi a̱ tyo uba̱ta̱ u na u uwai a wantsun.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.