Atos 14

Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ana a rawai Ikoniya, reve Bulu na̱ Banaba a uwa a̱ a̱a̱ꞌisa̱ a aza a Israꞌila ununa a tsu yuwusan. A̱vu a yuwan alajiya, hali ama a Israꞌila na Atakpaci na̱ a̱bunda̱ a ca okolo.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Ama aza a Israꞌila na a ꞌyuwain a ca okolo, reve a̱ ꞌya̱sa̱n ugbozu wa Atakpaci o ro. A̱vu Atakpaciꞌi a̱ la̱nga̱la̱i na̱ a̱za̱ e Itoni.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Suru na̱ ne gba Bulu na̱ Banaba a̱ da̱nu ta̱ pe hali rana re a yuwusan alajiya e isaꞌani† yi Zagbain nu ucira. Zagbain gba roco ta̱ ulinga u le a alanga e eteshe ana u ca nle ucira u na aa yuwan ulinga wa asalama.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Ama a Ikoniya gba majiyan me le me neꞌeshenlei ta̱. Ozo o ro o woꞌo ucina̱ wa aza a Israꞌila, ozo o ro gba shi o woꞌo ucina̱ wa ajiya.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 A̱vu Atakpaci o ro na aza a Israꞌila o ro oɓolo na azagbain e le o ɓolo aciyele adama a zuwa Bulu na̱ Banaba a addama, tsa̱ra̱ a vara le na atali.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Amma ana ajiya e revei ili i na yaa farasa, a̱vu a̱ ka̱ra̱ a̱ tyo e iɗa ye elentsu a aza a Likiya, a̱ lyuci va Lisitira na̱ Daraba ni ilyuci i na i ri uka̱nda̱ruwu ne ele.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Ɗe ɗa a lyuwai elime na alajiya a Alabari a Saꞌani.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Ele pe a̱tsuma̱ a Lisitira, a̱vu Bulu na̱ Banaba a cina a̱a̱kutsuma̱. Ne ɗa a matsan niyi ukutsumu, koto u rito dasu shi, ko keꞌen.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Wu uwwusa ta̱ alajiya a̱ Bulu. Reve Bulu ka̱lyuwa̱ yi, ana we enei vumaꞌa u ta̱ nu ucawu wo okolo u na waa gura ka̱mba̱to yi gbaga,
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 a̱vu u ꞌya̱sa̱n uɗyo wa̱ yi zuva nu ucira, “ꞌYon vi isawan mishin!” Reve vumaꞌa gba u ꞌyoshin mishin reve u fara mmalu.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Ana oɓolo a amaꞌa e enei ili i na Bulu yuwain, reve a̱ ꞌya̱sa̱n uɗyo u le a mantsa ma̱ ta̱ adansa ne elentsu a Tsulikiya, “Amayun a ɗa musula̱ n cipa̱a̱ tsu ta̱ anaꞌan na̱ lipu va ama!”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 A̱vu amaꞌa a ca Banaba aala Zafasa, reve e ɗe Bulu Hamisa, adama a na a̱yi ɗa u da̱na̱i za va adanshi.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 A̱a̱ꞌisa̱ a Zafasa a̱ da̱na̱ ta̱ o ugyuru. A̱vu ganu na ama a̱ yi a̱ ta̱wa̱ no ogono e inan na̱ yipa̱lu uka̱nda̱ruwu o uꞌuwata u lyuciꞌi adama a yuwaan ajiyaꞌa kucci.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Amma ana Bulu na̱ Banaba a uwwai ili i na yaa farasa, reve a kakara itana i le adama a̱ a̱tsumola̱ngu. A̱vu a suma na̱ yisaali o uta̱ a̱tsuma̱ a amaꞌa, adansa,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “A̱za̱ a̱ va̱, nye i zuwai yaa yuwusan ili i nda? A̱tsu ama a ɗa tsu ri tsa̱ ɗu. Alabari o uyoꞌo a ɗa tsu ta̱wa̱a̱ nɗu, adama i vadala i lyawa mayan me ili i babu ulobonu i ka̱mba̱ uba̱ta̱ wa̱ A̱sula̱ a wuma. A̱yi ɗa za na yuwain zuva ni iɗa, na̱ mala, ni ili i na i ri pe biti.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 A mantsa mo ufaru, u lyawa ta̱ ama a yuwan ili i na a cigai a yuwan.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Suru na̱ ne u tsu roco ta̱ aciya̱yi uba̱ta̱ e ili i saꞌani i na u yuwain. A̱sula̱ a̱ tsu lyungu ta̱ ni iroꞌi diga zuva, reve u zuwa itana yu una i ɗu i kungwa. U tsu ca ɗu ta̱ ilyalya nu uyoꞌo wo okolo.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Ko na Bulu na̱ Banaba a dammai ili i nda suru, u da̱na̱ ta̱ usa̱n a na aa gura putsaa amaꞌa a na aa yuwaan le kucci.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 A̱vu aza a Israꞌila o ro diga Antakiya na̱ Ikoniya a̱ ta̱wa̱ a vadala ugbozu wa amaꞌa, reve a uwa agaba na̱ Bulu. A̱vu a vara yi, reve o rono yi o uta̱ a̱ lyuciꞌi, a majiyan me le a na u kuwa̱ ta̱.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Amma ana a̱za̱ e Itoni a̱ ka̱nda̱ruwa̱ niyi reve u ꞌyon, u ka̱ra̱ a̱ tyo a̱tsuma̱ a̱ lyuci. Ana usana u tawai, a̱vu u ka̱ra̱ a̱ tyo Daraba oɓolo na̱ Banaba.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Bulu na̱ Banaba a yuwan ta̱ alajiya a Alabari a Saꞌani a Daraba, a̱vu gba ama na̱ a̱bunda̱ a ca okolo e le uba̱ta̱ a Zagbain. A̱vu a̱ ka̱ra̱ a̱ ka̱mba̱ Lisitira na̱ Ikoniya na̱ Antakiya va Bisidiya.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Pe ɗa a̱ da̱shishiyi a̱za̱ e Itoni okolo ugbamu, a dansaa le e isawan mishin o ucawu wo okolo e le. Reve a damma, “Na̱ tsu ꞌyuwan tsu ciga tsu sowo a̱tsuma̱lima̱ lon, kafu tsu uwa o tsugono tsa̱ A̱sula̱.”†
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 A̱vu Bulu na̱ Banaba a ɗangula azagbain† a̱ a̱ꞌisa̱ a̱ a̱za̱ e Itoni biti, reve a yuwusan akuli, a̱vu a vasasaa le, reve a ca A̱sula̱ ele.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Reve Bulu na̱ Banaba a̱ ka̱ra̱ a̱ ka̱mba̱ Bisidiya a̱ tyo Bamafiliya.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 A̱vu a yuwusan alajiya a Pega, reve a lyuwa elime a̱ ka̱ra̱ a̱ tyo Ataliya.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Lo ɗa a uwai a wantsun a̱ tyo Antakiya va Suriya, uba̱ta̱ u na e temei mmalu n le. Ɗe ɗa a̱za̱ e Itoni a zuwaa nle una̱ u saꞌani, waru ɗe ɗa a zuwa nle o ukere wa̱ A̱sula̱, reve a̱ lyungu le a yuwan ulinga u na gba o kotoi.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Ana a rawai Antakiya reve e ɗe a̱za̱ e Itoni suru uba̱ta̱ u ta̱. A̱vu a damma amaꞌa ili i na A̱sula̱ a kamba nle nu ununa u yuwain hali Atakpaci a cayi okolo.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 A̱vu a̱ da̱nu pe na̱ a̱za̱ e Itoni hali rana a̱bunda̱.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.