Atos 14
Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs NTLH
1 Ana a rawai Ikoniya, reve Bulu na̱ Banaba a uwa a̱ a̱a̱ꞌisa̱ a aza a Israꞌila ununa a tsu yuwusan. A̱vu a yuwan alajiya, hali ama a Israꞌila na Atakpaci na̱ a̱bunda̱ a ca okolo.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Ama aza a Israꞌila na a ꞌyuwain a ca okolo, reve a̱ ꞌya̱sa̱n ugbozu wa Atakpaci o ro. A̱vu Atakpaciꞌi a̱ la̱nga̱la̱i na̱ a̱za̱ e Itoni.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Suru na̱ ne gba Bulu na̱ Banaba a̱ da̱nu ta̱ pe hali rana re a yuwusan alajiya e isaꞌani† yi Zagbain nu ucira. Zagbain gba roco ta̱ ulinga u le a alanga e eteshe ana u ca nle ucira u na aa yuwan ulinga wa asalama.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Ama a Ikoniya gba majiyan me le me neꞌeshenlei ta̱. Ozo o ro o woꞌo ucina̱ wa aza a Israꞌila, ozo o ro gba shi o woꞌo ucina̱ wa ajiya.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 A̱vu Atakpaci o ro na aza a Israꞌila o ro oɓolo na azagbain e le o ɓolo aciyele adama a zuwa Bulu na̱ Banaba a addama, tsa̱ra̱ a vara le na atali.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Amma ana ajiya e revei ili i na yaa farasa, a̱vu a̱ ka̱ra̱ a̱ tyo e iɗa ye elentsu a aza a Likiya, a̱ lyuci va Lisitira na̱ Daraba ni ilyuci i na i ri uka̱nda̱ruwu ne ele.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Ɗe ɗa a lyuwai elime na alajiya a Alabari a Saꞌani.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Ele pe a̱tsuma̱ a Lisitira, a̱vu Bulu na̱ Banaba a cina a̱a̱kutsuma̱. Ne ɗa a matsan niyi ukutsumu, koto u rito dasu shi, ko keꞌen.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Wu uwwusa ta̱ alajiya a̱ Bulu. Reve Bulu ka̱lyuwa̱ yi, ana we enei vumaꞌa u ta̱ nu ucawu wo okolo u na waa gura ka̱mba̱to yi gbaga,
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 a̱vu u ꞌya̱sa̱n uɗyo wa̱ yi zuva nu ucira, “ꞌYon vi isawan mishin!” Reve vumaꞌa gba u ꞌyoshin mishin reve u fara mmalu.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Ana oɓolo a amaꞌa e enei ili i na Bulu yuwain, reve a̱ ꞌya̱sa̱n uɗyo u le a mantsa ma̱ ta̱ adansa ne elentsu a Tsulikiya, “Amayun a ɗa musula̱ n cipa̱a̱ tsu ta̱ anaꞌan na̱ lipu va ama!”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 A̱vu amaꞌa a ca Banaba aala Zafasa, reve e ɗe Bulu Hamisa, adama a na a̱yi ɗa u da̱na̱i za va adanshi.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 A̱a̱ꞌisa̱ a Zafasa a̱ da̱na̱ ta̱ o ugyuru. A̱vu ganu na ama a̱ yi a̱ ta̱wa̱ no ogono e inan na̱ yipa̱lu uka̱nda̱ruwu o uꞌuwata u lyuciꞌi adama a yuwaan ajiyaꞌa kucci.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Amma ana Bulu na̱ Banaba a uwwai ili i na yaa farasa, reve a kakara itana i le adama a̱ a̱tsumola̱ngu. A̱vu a suma na̱ yisaali o uta̱ a̱tsuma̱ a amaꞌa, adansa,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “A̱za̱ a̱ va̱, nye i zuwai yaa yuwusan ili i nda? A̱tsu ama a ɗa tsu ri tsa̱ ɗu. Alabari o uyoꞌo a ɗa tsu ta̱wa̱a̱ nɗu, adama i vadala i lyawa mayan me ili i babu ulobonu i ka̱mba̱ uba̱ta̱ wa̱ A̱sula̱ a wuma. A̱yi ɗa za na yuwain zuva ni iɗa, na̱ mala, ni ili i na i ri pe biti.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 A mantsa mo ufaru, u lyawa ta̱ ama a yuwan ili i na a cigai a yuwan.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Suru na̱ ne u tsu roco ta̱ aciya̱yi uba̱ta̱ e ili i saꞌani i na u yuwain. A̱sula̱ a̱ tsu lyungu ta̱ ni iroꞌi diga zuva, reve u zuwa itana yu una i ɗu i kungwa. U tsu ca ɗu ta̱ ilyalya nu uyoꞌo wo okolo.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Ko na Bulu na̱ Banaba a dammai ili i nda suru, u da̱na̱ ta̱ usa̱n a na aa gura putsaa amaꞌa a na aa yuwaan le kucci.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 A̱vu aza a Israꞌila o ro diga Antakiya na̱ Ikoniya a̱ ta̱wa̱ a vadala ugbozu wa amaꞌa, reve a uwa agaba na̱ Bulu. A̱vu a vara yi, reve o rono yi o uta̱ a̱ lyuciꞌi, a majiyan me le a na u kuwa̱ ta̱.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Amma ana a̱za̱ e Itoni a̱ ka̱nda̱ruwa̱ niyi reve u ꞌyon, u ka̱ra̱ a̱ tyo a̱tsuma̱ a̱ lyuci. Ana usana u tawai, a̱vu u ka̱ra̱ a̱ tyo Daraba oɓolo na̱ Banaba.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Bulu na̱ Banaba a yuwan ta̱ alajiya a Alabari a Saꞌani a Daraba, a̱vu gba ama na̱ a̱bunda̱ a ca okolo e le uba̱ta̱ a Zagbain. A̱vu a̱ ka̱ra̱ a̱ ka̱mba̱ Lisitira na̱ Ikoniya na̱ Antakiya va Bisidiya.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Pe ɗa a̱ da̱shishiyi a̱za̱ e Itoni okolo ugbamu, a dansaa le e isawan mishin o ucawu wo okolo e le. Reve a damma, “Na̱ tsu ꞌyuwan tsu ciga tsu sowo a̱tsuma̱lima̱ lon, kafu tsu uwa o tsugono tsa̱ A̱sula̱.”†
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 A̱vu Bulu na̱ Banaba a ɗangula azagbain† a̱ a̱ꞌisa̱ a̱ a̱za̱ e Itoni biti, reve a yuwusan akuli, a̱vu a vasasaa le, reve a ca A̱sula̱ ele.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Reve Bulu na̱ Banaba a̱ ka̱ra̱ a̱ ka̱mba̱ Bisidiya a̱ tyo Bamafiliya.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 A̱vu a yuwusan alajiya a Pega, reve a lyuwa elime a̱ ka̱ra̱ a̱ tyo Ataliya.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Lo ɗa a uwai a wantsun a̱ tyo Antakiya va Suriya, uba̱ta̱ u na e temei mmalu n le. Ɗe ɗa a̱za̱ e Itoni a zuwaa nle una̱ u saꞌani, waru ɗe ɗa a zuwa nle o ukere wa̱ A̱sula̱, reve a̱ lyungu le a yuwan ulinga u na gba o kotoi.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Ana a rawai Antakiya reve e ɗe a̱za̱ e Itoni suru uba̱ta̱ u ta̱. A̱vu a damma amaꞌa ili i na A̱sula̱ a kamba nle nu ununa u yuwain hali Atakpaci a cayi okolo.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 A̱vu a̱ da̱nu pe na̱ a̱za̱ e Itoni hali rana a̱bunda̱.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.