2 Coríntios 7
Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs VC
1 Nꞌutsa̱ n va̱, A̱sula̱ a yuwaan tsu ta̱ nzuwulai n nda na̱ a̱bunda̱. Adama o ndolo tsu sumai ili i na yaa zuwa lipu no okolo a̱ tsu o oꞌwo ushinda̱lu. Tsu cayi A̱sula̱ tsugbain a̱vu tsu yuwain mpolo tsu da̱na̱i una̱ta̱ na̱ a̱yi suru suru.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 I yuwaan tsu ure a̱tsuma̱ o okolo a̱ ɗu! Tsu nusaan za shi. Tsu lungusa̱ ucawu wo okolo a za shi. Waru tsu paala nanza shi.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Maa dansa ili i nda adama a na n cigai m ɓara ɗu shi. N damma ɗu ta̱ ɗe a na tsu ri a cuwusan ɗu kuci, ko nye gba yaa farasa.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 N soɗuwo ɗu ta̱ ma̱tsa̱n suru suru. N ta̱ ma̱za̱nga̱ adama a̱ ɗu kuci. Okolo a̱ va̱ a gbama ta̱ adama a̱ ɗu. Ko na n ri a addama lon, i zuwa mu ta̱ ma̱za̱nga̱.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Ana tsu rawai e iɗa ya Makidoniya, tsu shi na̱ wivuwun shi. Tsu gaꞌan ta̱ na addama uka̱nda̱ruwu na̱ a̱tsu. Tsu yuwan ta̱ nla̱ngi na̱ nꞌyuwatan. Tsu yuwan ta̱ mpolo na̱ wovon o okolo a̱ tsu.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Amma A̱sula̱, za na tsu ca aza a na a̱ ri na addama mini mo uta̱nu, u ca ta̱ asuvu a̱ tsu mini mo uta̱nu ana Titu ta̱wa̱i.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Amayun, tsu yuwan ta̱ ma̱za̱nga̱ na tse ene niyi, agba ili i na i zuwa ntsu ma̱za̱nga̱ na amayun a̱yi ɗa cine i gbamato niyi okolo. U damma tsu ta̱ cine i ri azama ye ene mu a na waru i la̱nga̱ ta̱ a̱tsuma̱ adama e ili i na i yuwain. Waru u damma mu ta̱ cine i cigai i kamba mu. Ana mu uwwai ne, n yuwan ta̱ ma̱za̱nga̱ lon.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Ko na̱ mepepelime ma̱ va̱ ma̱ shi ma̱ la̱nga̱to ɗu okolo, u ɓa̱la̱ mu na n ɗana niyi shi. O ufaru u shi ta̱ u ɓa̱la̱ mu, adama a na u la̱nga̱to nɗu okolo, amma i jima a̱ a̱tsumola̱ngu shi.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Agba gogo n ta̱ ma̱za̱nga̱. Maa yuwusan ma̱za̱nga̱ o una̱ u na n zuwa nɗu a̱tsumola̱ngu shi, amma adama a na a̱tsumola̱ngu a̱ ɗu a zuwa ta̱ i vadala nden n ɗu. Na̱ a̱yi ndolo, tsa amaton ɗu shi ko keꞌen.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Adama a na A̱sula̱ a ta yuwan ulinga na̱ a̱tsumola̱ngu a̱ tsu adama u kamba tsu tsu vadala o unusu u tsu adama tsu tsura̱ iwawi. Tsa̱a̱ la̱nga̱ a̱tsuma̱ adama a̱ a̱tsumola̱ngu o ndolo shi. Amma na̱ vuma ri a̱ a̱tsumola̱ngu, agba u vadala uba̱ta̱ wa̱ A̱sula̱ shi, u ta̱ tsura̱ ukwa̱, agba iwawi shi.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Votoyin ugbozu e ili i na a̱tsumola̱ngu a nda na A̱sula̱ a ciga nɗu i sowo u yuwain a̱tsuma̱ a̱ ɗu. U zuwa ɗu ta̱ i lapula nden n ɗu. U zuwa ɗu ta̱ i roco i nusan shi. U zuwa ɗu ta̱ upan na̱ wovon u na yu uwwai. U zuwa ɗu ta̱ i ciga yee ene mu. U zuwa ɗu ta̱ i da̱na̱ aɗa a ama. U zuwa ɗu ta̱ ye ene cine a ca za na nusain a̱tsuma̱lima̱. I roco ta̱ a na i ri nu unusu a̱tsuma̱ e iliꞌi shi.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 N ɗana ta̱ mepepelime mo ndolo adama ye ene, a̱ ma̱ka̱ka̱n ma̱ A̱sula̱, i ka̱mbuwa̱ ta̱ ugbozu lon. N ɗana yi adama a za na nusain, ko adama a za na a nusayin shi.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 A̱yi ɗa i zuwai tsu ri no okolo ugbamu.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Tsu damma yi ta̱ ununa tsu ri a̱ ma̱za̱nga̱ adama a̱ ɗu, reve gba i roco na n yuwain mejege. Ili i na tsu damma nɗu suru amayun a ɗa, waru a̱vu gba i roco na ili i na tsu dammai Titu adama a̱ ɗu amayun a ɗa.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Adama o ndolo icigi ya̱ yi a̱ tyo ya̱ꞌa̱ ɗu u ta̱ da̱shishi ucira, nu u cuwan cine suru nɗu i ri ufoɓu u na ya̱a̱ kuru ili i na u dammai, na̱ cine i ushi niyi na̱ wovon na̱ mejeꞌen ma̱ lipu.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 N ta̱ a̱ ma̱za̱nga̱ adama a na n to soɗuwo ɗu ma̱tsa̱n suru suru.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.