2 Coríntios 7
Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs NAA
1 Nꞌutsa̱ n va̱, A̱sula̱ a yuwaan tsu ta̱ nzuwulai n nda na̱ a̱bunda̱. Adama o ndolo tsu sumai ili i na yaa zuwa lipu no okolo a̱ tsu o oꞌwo ushinda̱lu. Tsu cayi A̱sula̱ tsugbain a̱vu tsu yuwain mpolo tsu da̱na̱i una̱ta̱ na̱ a̱yi suru suru.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 I yuwaan tsu ure a̱tsuma̱ o okolo a̱ ɗu! Tsu nusaan za shi. Tsu lungusa̱ ucawu wo okolo a za shi. Waru tsu paala nanza shi.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Maa dansa ili i nda adama a na n cigai m ɓara ɗu shi. N damma ɗu ta̱ ɗe a na tsu ri a cuwusan ɗu kuci, ko nye gba yaa farasa.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 N soɗuwo ɗu ta̱ ma̱tsa̱n suru suru. N ta̱ ma̱za̱nga̱ adama a̱ ɗu kuci. Okolo a̱ va̱ a gbama ta̱ adama a̱ ɗu. Ko na n ri a addama lon, i zuwa mu ta̱ ma̱za̱nga̱.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Ana tsu rawai e iɗa ya Makidoniya, tsu shi na̱ wivuwun shi. Tsu gaꞌan ta̱ na addama uka̱nda̱ruwu na̱ a̱tsu. Tsu yuwan ta̱ nla̱ngi na̱ nꞌyuwatan. Tsu yuwan ta̱ mpolo na̱ wovon o okolo a̱ tsu.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Amma A̱sula̱, za na tsu ca aza a na a̱ ri na addama mini mo uta̱nu, u ca ta̱ asuvu a̱ tsu mini mo uta̱nu ana Titu ta̱wa̱i.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Amayun, tsu yuwan ta̱ ma̱za̱nga̱ na tse ene niyi, agba ili i na i zuwa ntsu ma̱za̱nga̱ na amayun a̱yi ɗa cine i gbamato niyi okolo. U damma tsu ta̱ cine i ri azama ye ene mu a na waru i la̱nga̱ ta̱ a̱tsuma̱ adama e ili i na i yuwain. Waru u damma mu ta̱ cine i cigai i kamba mu. Ana mu uwwai ne, n yuwan ta̱ ma̱za̱nga̱ lon.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Ko na̱ mepepelime ma̱ va̱ ma̱ shi ma̱ la̱nga̱to ɗu okolo, u ɓa̱la̱ mu na n ɗana niyi shi. O ufaru u shi ta̱ u ɓa̱la̱ mu, adama a na u la̱nga̱to nɗu okolo, amma i jima a̱ a̱tsumola̱ngu shi.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Agba gogo n ta̱ ma̱za̱nga̱. Maa yuwusan ma̱za̱nga̱ o una̱ u na n zuwa nɗu a̱tsumola̱ngu shi, amma adama a na a̱tsumola̱ngu a̱ ɗu a zuwa ta̱ i vadala nden n ɗu. Na̱ a̱yi ndolo, tsa amaton ɗu shi ko keꞌen.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Adama a na A̱sula̱ a ta yuwan ulinga na̱ a̱tsumola̱ngu a̱ tsu adama u kamba tsu tsu vadala o unusu u tsu adama tsu tsura̱ iwawi. Tsa̱a̱ la̱nga̱ a̱tsuma̱ adama a̱ a̱tsumola̱ngu o ndolo shi. Amma na̱ vuma ri a̱ a̱tsumola̱ngu, agba u vadala uba̱ta̱ wa̱ A̱sula̱ shi, u ta̱ tsura̱ ukwa̱, agba iwawi shi.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Votoyin ugbozu e ili i na a̱tsumola̱ngu a nda na A̱sula̱ a ciga nɗu i sowo u yuwain a̱tsuma̱ a̱ ɗu. U zuwa ɗu ta̱ i lapula nden n ɗu. U zuwa ɗu ta̱ i roco i nusan shi. U zuwa ɗu ta̱ upan na̱ wovon u na yu uwwai. U zuwa ɗu ta̱ i ciga yee ene mu. U zuwa ɗu ta̱ i da̱na̱ aɗa a ama. U zuwa ɗu ta̱ ye ene cine a ca za na nusain a̱tsuma̱lima̱. I roco ta̱ a na i ri nu unusu a̱tsuma̱ e iliꞌi shi.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 N ɗana ta̱ mepepelime mo ndolo adama ye ene, a̱ ma̱ka̱ka̱n ma̱ A̱sula̱, i ka̱mbuwa̱ ta̱ ugbozu lon. N ɗana yi adama a za na nusain, ko adama a za na a nusayin shi.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 A̱yi ɗa i zuwai tsu ri no okolo ugbamu.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Tsu damma yi ta̱ ununa tsu ri a̱ ma̱za̱nga̱ adama a̱ ɗu, reve gba i roco na n yuwain mejege. Ili i na tsu damma nɗu suru amayun a ɗa, waru a̱vu gba i roco na ili i na tsu dammai Titu adama a̱ ɗu amayun a ɗa.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Adama o ndolo icigi ya̱ yi a̱ tyo ya̱ꞌa̱ ɗu u ta̱ da̱shishi ucira, nu u cuwan cine suru nɗu i ri ufoɓu u na ya̱a̱ kuru ili i na u dammai, na̱ cine i ushi niyi na̱ wovon na̱ mejeꞌen ma̱ lipu.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 N ta̱ a̱ ma̱za̱nga̱ adama a na n to soɗuwo ɗu ma̱tsa̱n suru suru.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.