Romanos 9

Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ni̱ nicoꞌ manꞌānj Cristo. Ni̱ nitaj si utaj chrā nuguanꞌ ga̱ꞌmī rian án re̱ꞌ. Ni̱ nne Espíritu Santo chruhua nimānj. Ni̱ aꞌmi Espíritu Santo chruhua nimānj sisi̱ nuguanꞌ aꞌmī nan huin nuguanꞌ xa̱ngaꞌ.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 — ausente —
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 — ausente —
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Ni̱ huin ni sij ni tsínj israelita. Ni̱ guiꞌyaj Yanꞌanj sisi̱ ga̱huin ni sij daꞌníj Yanꞌanj. Ni̱ gane ꞌueé Yanꞌanj scanij ni sij. Ni̱ guiꞌyaj yya Yanꞌanj ꞌngo̱ nuguanꞌ sa̱ꞌ nga̱ ni sij. Ni̱ gaꞌuiꞌ Yanꞌanj si-ley-éꞌ rian ni sij. Ni̱ digyán Yanꞌanj da̱j gui̱ꞌyaj ni sij ngaa nahuin yuꞌ ni sij. Ni̱ gataj Yanꞌanj sisi̱ sa̱ꞌ gui̱ꞌyaj-áꞌ nga̱ ni sij.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Ni̱ huin ni sij ni daꞌníj ni xíꞌ guimán asi̱j ná. Ni̱ yan sa̱ꞌ ni ngüi̱ israelita huin Cristo huin síꞌ Yanꞌanj nicaj sun rian daranꞌanj. Ni̱ ni̱ganj ga̱ꞌmi sa̱ꞌ néꞌ xiꞌí Cristo. Amén.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Ni̱ sé si xa̱ngaꞌ nun gui̱sij nuguanꞌ gataj yya Yanꞌanj rian ni ngüi̱ israelita. Daj si xiꞌí si nun dagahuin daꞌaj ni sij rian Yanꞌanj, ni̱ sé si xa̱ngaꞌ daranꞌ ni daꞌníj Israel huin yya tsínj israelita.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Ni̱ sé si xa̱ngaꞌ daranꞌ ni daꞌni̱ siꞌni̱ Abraham huin yya daꞌníj síꞌ. Daj si gataj Yanꞌanj gunun síꞌ: “Ni̱ daꞌni̱ siꞌni̱ re̱ꞌ ga̱ꞌnaꞌ rian tsínj gu̱ꞌnaj Isaac.” Daj gataj Yanꞌanj gunun xíꞌ Abraham.
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Ni̱ nuguanꞌ nan huin ruhuaj gata sisi̱ sé daranꞌ ni ngüi̱ gaꞌnga rian xíꞌ Abraham huin daꞌníj Yanꞌanj. Sani̱ urin ni ngüi̱ xuman ruhua si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj hué ni sij huin yya ni daꞌníj Abraham.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Daj si nuguanꞌ nan huin nuguanꞌ gataj yya Yanꞌanj gunun Abraham: “Ango yoꞌ na̱nicaj yūnj, ni̱ gui̱nicaj nica̱ re̱ꞌ Sara ꞌngo̱ lij.” Daj gataj Yanꞌanj gunun Abraham.
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Ni̱ ango nuguanꞌ huin sisi̱ xíꞌ Isaac huin urin chrej nu̱ngüej lij daꞌníj Rebeca huin unj nica̱ síꞌ.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 Ni̱ nuguanꞌ nan gataj Yanꞌanj: “Huin ꞌi̱ ruhuāj niꞌyā tsínj gu̱ꞌnaj Jacob. Sani̱ nun huin xa̱nꞌ ruhuāj niꞌyā tsínj gu̱ꞌnaj Esaú mánj.” Daj gataj Yanꞌanj.
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Hué dan ni̱ ga̱taj néꞌ sisi̱ nitaj si hua ni̱ca niman Yanꞌanj, ruhua á re̱ꞌ níꞌ.
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Daj si gataj Yanꞌanj rian Moisés: “Ni̱ da̱j rúnꞌ aranꞌ ruhuāj, ni̱ hué daj gui̱ꞌyā na̱cuīj ni ngüi̱ sisi̱ na̱ni yaco ruhuāj guiniꞌyā. Ni̱ hué daj gui̱ꞌyā na̱huin ꞌi̱ ruhuāj gui̱niꞌyā nej.” Daj gataj Yanꞌanj.
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Ni̱ naꞌue gui̱ꞌyaj ni ngüi̱ sisi̱ na̱cui Yanꞌanj ni sij xiꞌí si hué daj huin ruhua ni sij, asi̱ sisi̱ gui̱ꞌyaj fuerza ni sij. Sani̱ urin si nahuin ꞌi̱ ruhua Yanꞌanj niꞌyaj-áꞌ, ni̱ nacui Yanꞌanj ni sij.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Daj si hua gataj Yanꞌanj gunun rey gu̱ꞌnaj Faraón: “Hué manꞌānj guiꞌyaj sisi̱ huín re̱ꞌ rey. Ni̱ xiꞌí manꞌán re̱ꞌ di̱gyānj da̱j nucuā rian daranꞌ ni ngüi̱ ma̱n chruhua xungüi̱. Ni̱ gui̱niꞌi ni sij da̱j hua manꞌānj nej.” Daj gataj Yanꞌanj gunun Faraón asi̱j ná.
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Hué dan ni̱ niꞌi néꞌ sisi̱ na̱ni yaco ruhua Yanꞌanj niꞌyaj-áꞌ u̱n tsínj huin ruhua-áꞌ. Ni̱ ꞌyaj Yanꞌanj sisi̱ naꞌuej ruhua ango tsínj daj da̱gahuin sij.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Sani̱ si ruhuaj ga̱taj daꞌaj ni é re̱ꞌ: “Da̱j ga̱ꞌue ga̱ꞌmi gaquinꞌ Yanꞌanj xiꞌí ni ngüi̱ sisi̱ ni̱nanj ꞌyaj néꞌ si huin ruhua Yanꞌanj únj.” Daj ga̱taj daꞌaj ni é re̱ꞌ, si ruhuaj.
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Sani̱ u̱n sin huín so̱ꞌ, ni̱ unúnꞌ so̱ꞌ nga̱ Yanꞌanj únj. Ga̱taj ꞌngo̱ chruj yoꞌój gu̱nun tsínj guiꞌyaj chruj: “Ni̱ u̱n sin huin ni̱ guiꞌyáj re̱ꞌ daj manꞌānj únj.” Hué daj ga̱ꞌmi ꞌngo̱ chruj, ruhuá re̱ꞌ níꞌ. Sé daj huin mánj.
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Ni̱ da̱j rúnꞌ aranꞌ ruhua tsínj ꞌyaj chruj, ni̱ hué daj ꞌyaj sij. Ni̱ hué gue̱ luti sigeꞌ daj ꞌyaj sij ꞌngo̱ chruj sa̱ꞌ ni̱nꞌ ruhua nga̱ ango chruj niqui nej.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Ni̱ aꞌman ruhua Yanꞌanj niꞌya ni ngüi̱ ꞌyaj quij. Ni̱ gui̱ꞌyaj Yanꞌanj castigo ni sij. Ni̱ nu̱nj si ni̱ganj ni̱nꞌ ga̱huin ni ngüi̱ daj castigo, sani̱ aꞌninꞌ acuanꞌ ruhua Yanꞌanj niꞌyaj-áꞌ ni sij. Daj si huin ruhua Yanꞌanj sisi̱ gui̱niꞌi daranꞌ ni ngüi̱ da̱j nucuaj manꞌan Yanꞌanj.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Ni̱ huin ruhua Yanꞌanj di̱gyanj rian ni ngüi̱ da̱j ga̱huin ꞌueé sa̱ꞌ néꞌ, gui̱ꞌyaj Yanꞌanj. Ni̱ asi̱j sini ni̱ naguiꞌyaj sa̱ꞌ Yanꞌanj néꞌ sisi̱ ga̱ne ni̱ganj néꞌ rian hua sa̱ꞌ nne manꞌan Yanꞌanj.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Ni̱ gaquínj Yanꞌanj ga̱ꞌnaꞌ ga̱ne néꞌ nga̱ Yanꞌanj. Ni̱ daꞌaj néꞌ huin ni ngüi̱ israelita. Ni̱ ango daꞌaj néꞌ huin ni ngüi̱ ꞌna̱ꞌ anéj chrej.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Ni̱ hué daj gataj Yanꞌanj garun xíꞌ Oseas asi̱j ná:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Ni̱ ri̱an gatā gunun ni sij sisi̱ sé ni ngüi̱ nicoꞌ manꞌānj huin ni sij, ni̱ hué yuꞌuj daj ga̱huin daꞌnī ni sij huin manꞌānj Yanꞌanj hua ni̱ꞌnaꞌ.
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Ni̱ gaꞌmi nucuaj Isaías xiꞌí ni ngüi̱ israelita. Ni̱ gataj síꞌ asi̱j ná:
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Daj si ꞌngo̱ hora ga̱ꞌnaꞌ castigo ni̱nꞌ ga̱chraꞌ xungüi̱, gui̱ꞌyaj Yanꞌanj.
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Ni̱ hué daj gataj Isaías nej:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Ngaa ni̱ nu̱nj huin si ruhuaj gata nuguanꞌ nan, ruhua á re̱ꞌ únj. Huin ruhuaj gata sisi̱ hua ni̱ca niman ni ngüi̱ ꞌna̱ꞌ anéj chrej rian Yanꞌanj xiꞌí si xuman ruhua ni sij niꞌyaj ni sij Yanꞌanj. Ni̱ nun na̱noꞌ ni sij sisi̱ hué daj gui̱ꞌyaj Yanꞌanj nga̱ ni sij.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Sani̱ guiꞌyaj fuerza ni ngüi̱ israelita sisi̱ da̱gahuin ni sij da̱j rúnꞌ ataj si-ley Yanꞌanj güenda sisi̱ na̱huin sa̱ꞌ niman ni sij rian Yanꞌanj. Sani̱ nun ga̱ꞌue da̱gahuin ni sij si ataj ley da mánj.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Ngaa ni̱ u̱n sin huin ni̱ nun gahuin sa̱ꞌ niman ni sij, ruhua á re̱ꞌ únj. Daj si nun ga̱ꞌuej ruhua ni sij gu̱xuman ruhua ni sij ni̱ꞌyaj ni sij Jesucristo. Maan si gani ruhua ni sij nga̱ xiꞌí si gui̱ꞌyaj sa̱ꞌ manꞌan ni sij, ni̱ a̱ hua ni̱ca niman ni sij, ruhua ni sij. Hué dan ni̱ natúj ni sij guiꞌyaj yej garij ni sij dacój ni sij daj. Ni̱ yej daj huin Jesucristo.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Ni̱ hué daj gaꞌmi ni̱ca si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj asi̱j ná:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.