Romanos 9
Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs NAA
1 Ni̱ nicoꞌ manꞌānj Cristo. Ni̱ nitaj si utaj chrā nuguanꞌ ga̱ꞌmī rian án re̱ꞌ. Ni̱ nne Espíritu Santo chruhua nimānj. Ni̱ aꞌmi Espíritu Santo chruhua nimānj sisi̱ nuguanꞌ aꞌmī nan huin nuguanꞌ xa̱ngaꞌ.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, e a minha consciência confirma isso por meio do Espírito Santo:
2 — ausente —
2 sinto grande tristeza e tenho incessante dor no coração.
3 — ausente —
3 Porque eu mesmo desejaria ser amaldiçoado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas segundo a carne.
4 Ni̱ huin ni sij ni tsínj israelita. Ni̱ guiꞌyaj Yanꞌanj sisi̱ ga̱huin ni sij daꞌníj Yanꞌanj. Ni̱ gane ꞌueé Yanꞌanj scanij ni sij. Ni̱ guiꞌyaj yya Yanꞌanj ꞌngo̱ nuguanꞌ sa̱ꞌ nga̱ ni sij. Ni̱ gaꞌuiꞌ Yanꞌanj si-ley-éꞌ rian ni sij. Ni̱ digyán Yanꞌanj da̱j gui̱ꞌyaj ni sij ngaa nahuin yuꞌ ni sij. Ni̱ gataj Yanꞌanj sisi̱ sa̱ꞌ gui̱ꞌyaj-áꞌ nga̱ ni sij.
4 São israelitas. A eles pertence a adoção, assim como a glória, as alianças, a promulgação da Lei, o culto e as promessas.
5 Ni̱ huin ni sij ni daꞌníj ni xíꞌ guimán asi̱j ná. Ni̱ yan sa̱ꞌ ni ngüi̱ israelita huin Cristo huin síꞌ Yanꞌanj nicaj sun rian daranꞌanj. Ni̱ ni̱ganj ga̱ꞌmi sa̱ꞌ néꞌ xiꞌí Cristo. Amén.
5 Deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém!
6 Ni̱ sé si xa̱ngaꞌ nun gui̱sij nuguanꞌ gataj yya Yanꞌanj rian ni ngüi̱ israelita. Daj si xiꞌí si nun dagahuin daꞌaj ni sij rian Yanꞌanj, ni̱ sé si xa̱ngaꞌ daranꞌ ni daꞌníj Israel huin yya tsínj israelita.
6 E não pensemos que a palavra de Deus falhou. Porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas,
7 Ni̱ sé si xa̱ngaꞌ daranꞌ ni daꞌni̱ siꞌni̱ Abraham huin yya daꞌníj síꞌ. Daj si gataj Yanꞌanj gunun síꞌ: “Ni̱ daꞌni̱ siꞌni̱ re̱ꞌ ga̱ꞌnaꞌ rian tsínj gu̱ꞌnaj Isaac.” Daj gataj Yanꞌanj gunun xíꞌ Abraham.
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos filhos. Pelo contrário: “Por meio de Isaque será chamada a sua descendência.”
8 Ni̱ nuguanꞌ nan huin ruhuaj gata sisi̱ sé daranꞌ ni ngüi̱ gaꞌnga rian xíꞌ Abraham huin daꞌníj Yanꞌanj. Sani̱ urin ni ngüi̱ xuman ruhua si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj hué ni sij huin yya ni daꞌníj Abraham.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são contados como descendência.
9 Daj si nuguanꞌ nan huin nuguanꞌ gataj yya Yanꞌanj gunun Abraham: “Ango yoꞌ na̱nicaj yūnj, ni̱ gui̱nicaj nica̱ re̱ꞌ Sara ꞌngo̱ lij.” Daj gataj Yanꞌanj gunun Abraham.
9 Porque a palavra da promessa é esta: “Por esse tempo voltarei, e Sara terá um filho.”
10 Ni̱ ango nuguanꞌ huin sisi̱ xíꞌ Isaac huin urin chrej nu̱ngüej lij daꞌníj Rebeca huin unj nica̱ síꞌ.
10 E isto não aconteceu somente com ela, mas também com Rebeca, ao conceber de um só, de Isaque, nosso pai.
11 — ausente —
11 E os gêmeos ainda não eram nascidos, nem tinham feito o bem ou o mal — para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama —,
12 — ausente —
12 quando foi dito a Rebeca: “O mais velho será servo do mais moço.”
13 Ni̱ nuguanꞌ nan gataj Yanꞌanj: “Huin ꞌi̱ ruhuāj niꞌyā tsínj gu̱ꞌnaj Jacob. Sani̱ nun huin xa̱nꞌ ruhuāj niꞌyā tsínj gu̱ꞌnaj Esaú mánj.” Daj gataj Yanꞌanj.
13 Como está escrito: “Amei Jacó, porém desprezei Esaú.”
14 Hué dan ni̱ ga̱taj néꞌ sisi̱ nitaj si hua ni̱ca niman Yanꞌanj, ruhua á re̱ꞌ níꞌ.
14 Que diremos, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Daj si gataj Yanꞌanj rian Moisés: “Ni̱ da̱j rúnꞌ aranꞌ ruhuāj, ni̱ hué daj gui̱ꞌyā na̱cuīj ni ngüi̱ sisi̱ na̱ni yaco ruhuāj guiniꞌyā. Ni̱ hué daj gui̱ꞌyā na̱huin ꞌi̱ ruhuāj gui̱niꞌyā nej.” Daj gataj Yanꞌanj.
15 Pois ele diz a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia e terei compaixão de quem eu tiver compaixão.”
16 Ni̱ naꞌue gui̱ꞌyaj ni ngüi̱ sisi̱ na̱cui Yanꞌanj ni sij xiꞌí si hué daj huin ruhua ni sij, asi̱ sisi̱ gui̱ꞌyaj fuerza ni sij. Sani̱ urin si nahuin ꞌi̱ ruhua Yanꞌanj niꞌyaj-áꞌ, ni̱ nacui Yanꞌanj ni sij.
16 Assim, pois, isto não depende de quem quer ou de quem corre, mas de Deus, que tem misericórdia.
17 Daj si hua gataj Yanꞌanj gunun rey gu̱ꞌnaj Faraón: “Hué manꞌānj guiꞌyaj sisi̱ huín re̱ꞌ rey. Ni̱ xiꞌí manꞌán re̱ꞌ di̱gyānj da̱j nucuā rian daranꞌ ni ngüi̱ ma̱n chruhua xungüi̱. Ni̱ gui̱niꞌi ni sij da̱j hua manꞌānj nej.” Daj gataj Yanꞌanj gunun Faraón asi̱j ná.
17 Porque a Escritura diz a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu o levantei, para mostrar em você o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.”
18 Hué dan ni̱ niꞌi néꞌ sisi̱ na̱ni yaco ruhua Yanꞌanj niꞌyaj-áꞌ u̱n tsínj huin ruhua-áꞌ. Ni̱ ꞌyaj Yanꞌanj sisi̱ naꞌuej ruhua ango tsínj daj da̱gahuin sij.
18 Logo, Deus tem misericórdia de quem quer e também endurece a quem ele quer.
19 Sani̱ si ruhuaj ga̱taj daꞌaj ni é re̱ꞌ: “Da̱j ga̱ꞌue ga̱ꞌmi gaquinꞌ Yanꞌanj xiꞌí ni ngüi̱ sisi̱ ni̱nanj ꞌyaj néꞌ si huin ruhua Yanꞌanj únj.” Daj ga̱taj daꞌaj ni é re̱ꞌ, si ruhuaj.
19 Mas você vai me dizer: “Por que Deus ainda se queixa? Pois quem pode resistir à sua vontade?”
20 Sani̱ u̱n sin huín so̱ꞌ, ni̱ unúnꞌ so̱ꞌ nga̱ Yanꞌanj únj. Ga̱taj ꞌngo̱ chruj yoꞌój gu̱nun tsínj guiꞌyaj chruj: “Ni̱ u̱n sin huin ni̱ guiꞌyáj re̱ꞌ daj manꞌānj únj.” Hué daj ga̱ꞌmi ꞌngo̱ chruj, ruhuá re̱ꞌ níꞌ. Sé daj huin mánj.
20 Mas quem é você, caro amigo, para discutir com Deus? Será que o objeto pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Ni̱ da̱j rúnꞌ aranꞌ ruhua tsínj ꞌyaj chruj, ni̱ hué daj ꞌyaj sij. Ni̱ hué gue̱ luti sigeꞌ daj ꞌyaj sij ꞌngo̱ chruj sa̱ꞌ ni̱nꞌ ruhua nga̱ ango chruj niqui nej.
21 Será que o oleiro não tem direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Ni̱ aꞌman ruhua Yanꞌanj niꞌya ni ngüi̱ ꞌyaj quij. Ni̱ gui̱ꞌyaj Yanꞌanj castigo ni sij. Ni̱ nu̱nj si ni̱ganj ni̱nꞌ ga̱huin ni ngüi̱ daj castigo, sani̱ aꞌninꞌ acuanꞌ ruhua Yanꞌanj niꞌyaj-áꞌ ni sij. Daj si huin ruhua Yanꞌanj sisi̱ gui̱niꞌi daranꞌ ni ngüi̱ da̱j nucuaj manꞌan Yanꞌanj.
22 Que diremos, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos de ira, preparados para a destruição,
23 Ni̱ huin ruhua Yanꞌanj di̱gyanj rian ni ngüi̱ da̱j ga̱huin ꞌueé sa̱ꞌ néꞌ, gui̱ꞌyaj Yanꞌanj. Ni̱ asi̱j sini ni̱ naguiꞌyaj sa̱ꞌ Yanꞌanj néꞌ sisi̱ ga̱ne ni̱ganj néꞌ rian hua sa̱ꞌ nne manꞌan Yanꞌanj.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para glória?
24 Ni̱ gaquínj Yanꞌanj ga̱ꞌnaꞌ ga̱ne néꞌ nga̱ Yanꞌanj. Ni̱ daꞌaj néꞌ huin ni ngüi̱ israelita. Ni̱ ango daꞌaj néꞌ huin ni ngüi̱ ꞌna̱ꞌ anéj chrej.
24 Estes vasos somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios,
25 Ni̱ hué daj gataj Yanꞌanj garun xíꞌ Oseas asi̱j ná:
25 como também diz em Oseias: “Chamarei de ‘meu povo’ ao que não era meu povo; e de ‘amada’ à que não era amada.
26 Ni̱ ri̱an gatā gunun ni sij sisi̱ sé ni ngüi̱ nicoꞌ manꞌānj huin ni sij, ni̱ hué yuꞌuj daj ga̱huin daꞌnī ni sij huin manꞌānj Yanꞌanj hua ni̱ꞌnaꞌ.
26 E no lugar em que lhes foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali mesmo serão chamados ‘filhos do Deus vivo’.”
27 Ni̱ gaꞌmi nucuaj Isaías xiꞌí ni ngüi̱ israelita. Ni̱ gataj síꞌ asi̱j ná:
27 Mas Isaías clama a respeito de Israel: “Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Daj si ꞌngo̱ hora ga̱ꞌnaꞌ castigo ni̱nꞌ ga̱chraꞌ xungüi̱, gui̱ꞌyaj Yanꞌanj.
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, de forma plena e em breve.”
29 Ni̱ hué daj gataj Isaías nej:
29 Como Isaías já disse: “Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, nós nos teríamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.”
30 Ngaa ni̱ nu̱nj huin si ruhuaj gata nuguanꞌ nan, ruhua á re̱ꞌ únj. Huin ruhuaj gata sisi̱ hua ni̱ca niman ni ngüi̱ ꞌna̱ꞌ anéj chrej rian Yanꞌanj xiꞌí si xuman ruhua ni sij niꞌyaj ni sij Yanꞌanj. Ni̱ nun na̱noꞌ ni sij sisi̱ hué daj gui̱ꞌyaj Yanꞌanj nga̱ ni sij.
30 Que diremos, então? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, a saber, a justificação que decorre da fé,
31 Sani̱ guiꞌyaj fuerza ni ngüi̱ israelita sisi̱ da̱gahuin ni sij da̱j rúnꞌ ataj si-ley Yanꞌanj güenda sisi̱ na̱huin sa̱ꞌ niman ni sij rian Yanꞌanj. Sani̱ nun ga̱ꞌue da̱gahuin ni sij si ataj ley da mánj.
31 e que Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 Ngaa ni̱ u̱n sin huin ni̱ nun gahuin sa̱ꞌ niman ni sij, ruhua á re̱ꞌ únj. Daj si nun ga̱ꞌuej ruhua ni sij gu̱xuman ruhua ni sij ni̱ꞌyaj ni sij Jesucristo. Maan si gani ruhua ni sij nga̱ xiꞌí si gui̱ꞌyaj sa̱ꞌ manꞌan ni sij, ni̱ a̱ hua ni̱ca niman ni sij, ruhua ni sij. Hué dan ni̱ natúj ni sij guiꞌyaj yej garij ni sij dacój ni sij daj. Ni̱ yej daj huin Jesucristo.
32 Por quê? Porque não a buscou pela fé, mas como que por obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Ni̱ hué daj gaꞌmi ni̱ca si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj asi̱j ná:
33 como está escrito: “Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, e aquele que nela crê não será envergonhado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.