Romanos 4
Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs NVT
1 Ngaa ni̱ u̱n sin huin ga̱taj néꞌ si guiriꞌ xíꞌ Abraham tsínj gane asi̱j ná únj.
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Ni̱ sisi̱ hua ni̱ca niman Abraham xiꞌí si guiꞌyaj sa̱ꞌ síꞌ, ngaa ni̱ ga̱ꞌue ga̱ꞌmi xa̱can síꞌ xiꞌí manꞌan síꞌ. Sani̱ sé daj huin rian Yanꞌanj mánj.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Ni̱ gataj rian si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj: “Guxuman ruhua Abraham niꞌi sij Yanꞌanj. Ni̱ xiꞌí daj gataj Yanꞌanj sisi̱ hua sa̱ꞌ niman sij.” Daj gataj si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj.
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Ni̱ ngaa ꞌyaj sun ꞌngo̱ tsínj daj rian ꞌngo̱ xuruꞌue, ni̱ daꞌui síꞌ rian tsínj ꞌyaj sun daj. Ni̱ sé ꞌngo̱ sinduj huin naruꞌue síꞌ güenda ꞌyaj sun sij mánj.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Sani̱ ga̱ꞌue ga̱taj Yanꞌanj sisi̱ hua sa̱ꞌ niman néꞌ xiꞌí si xuman ruhua néꞌ niꞌyaj néꞌ Jesús nu̱nj si achin gui̱ꞌyaj sa̱ꞌ néꞌ rian Yanꞌanj anj.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Ni̱ hué daj gaꞌmi xíꞌ David xiꞌí ꞌngo̱ tsínj achin guiꞌyaj sa̱ꞌ. Sani̱ hua gataj Yanꞌanj sisi̱ hua sa̱ꞌ niman tsínj daj. Ni̱ gaꞌmi David sisi̱ hua ꞌueé rian tsínj daj.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Ni̱ gataj David:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Ni̱ hua ꞌueé rian tsínj rian nun acaj cuenta Yanꞌanj xiꞌí si-ga̱quinꞌ sij.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Ngaa ni̱ sé urin ni tsínj israelita ga̱ꞌue ga̱huin nia̱ꞌ ruhua nga̱ nuguanꞌ nan. Sani̱ ga̱ꞌue ga̱huin nia̱ꞌ ruhua ni tsínj ꞌna̱ꞌ anéj chrej nej. Daj si hua gatā rian án re̱ꞌ sisi̱ hua sa̱ꞌ niman Abraham gataj Yanꞌanj xiꞌí si xuman ruhua sij niꞌyaj sij Yanꞌanj.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Ni̱ nachínj snanꞌān ni é re̱ꞌ. Ni̱ a̱man gataj Yanꞌanj si hua ni̱ca niman Abraham, ruhua ni é re̱ꞌ únj. Asi̱j ne̱ꞌ ru̱cu gutaꞌ ni sij daꞌngaꞌ nnee̱ cúj Abraham níꞌ. Asi̱ asi̱j sini sa̱ꞌ. Hué asi̱j sini huin anj.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Ni̱ ne̱ꞌ ru̱cu huin gutaꞌ sij daꞌngaꞌ nnee̱ cúj manꞌan sij. Ni̱ éꞌ huin ꞌngo̱ daꞌngaꞌ digyán Yanꞌanj sisi̱ hua sa̱ꞌ niman Abraham xiꞌí si guxuman ruhua sij niꞌyaj sij Yanꞌanj. Ngaa ni̱ ga̱ꞌue ga̱huin Abraham chrej daranꞌ ni tsínj xuman ruhua niꞌyaj Yanꞌanj nu̱nj si nun gu̱taꞌ daꞌngaꞌ nnee̱ cúj ni tsínj daj. Ni̱ hué daj ga̱ꞌue ga̱taj Yanꞌanj si hua sa̱ꞌ niman ni tsínj daj huin ni tsínj ꞌna̱ꞌ anéj chrej.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Ni̱ ga̱ꞌue ga̱huin Abraham chrej ni tsínj hua gutaꞌ daꞌngaꞌ manꞌan ni sij. Ni̱ hué daj huin sisi̱ gu̱xuman ruhua ni sij da̱j rúnꞌ guxuman ruhua Abraham ngaa achin gu̱taꞌ daꞌngaꞌ síꞌ nej.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Ni̱ gaꞌníj duꞌua Yanꞌanj rian ni da̱ꞌnij Abraham sisi̱ ga̱ꞌuiꞌ-íꞌ xungüi̱ nan na̱huin raꞌa ni sij. Sani̱ sé güenda si dagahuin Abraham si-ley Moisés huin sisi̱ hué daj gataj Yanꞌanj nuguanꞌ nan gunun ni sij mánj. Sani̱ gataj Yanꞌanj sisi̱ hua sa̱ꞌ niman Abraham xiꞌí si guxuman ruhua síꞌ niꞌyaj síꞌ manꞌan Yanꞌanj anj.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Ni̱ sé xiꞌí si dagahuin ni tsínj si-ley Moisés ꞌyaj si na̱huin raꞌa ni sij xungüi̱ nan mánj. Daj si sisi̱ hué daj huin, ni̱ nitaj si níꞌyanj si xuman ruhua ni sij niꞌyaj ni sij Yanꞌanj mánj. Ni̱ nitaj si níꞌyanj nuguanꞌ hua gataj yya Yanꞌanj gunun ni sij mánj.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Daj si si-ley Moisés ꞌyaj sisi̱ ga̱huin ni ngüi̱ castigo. Sani̱ sisi̱ nitaj ley daj, ni̱ nitaj si daꞌui ni ngüi̱ gaquinꞌ mánj.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Hué dan ni̱ xiꞌí si xuman ruhua néꞌ niꞌyaj néꞌ manꞌan Yanꞌanj, ni̱ na̱huin raꞌa néꞌ nuguanꞌ xa̱ngaꞌ guiꞌyaj yya Yanꞌanj nga̱ ni daꞌníj Abraham. Hué dan ni̱ xacaj néꞌ cuenta nga̱ xiꞌí sinduj guiꞌyaj Yanꞌanj nga̱ néꞌ. Ni̱ sé urin rian ni ngüi̱ dagahuin ley daj guiꞌyaj yya Yanꞌanj. Sani̱ guiꞌyaj yya Yanꞌanj rian daranꞌ ni ngüi̱ xuman ruhua niꞌyaj Yanꞌanj da̱j rúnꞌ guxuman ruhua xíꞌ Abraham. Ni̱ hué síꞌ huin chrej daranꞌ néꞌ.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Daj si gataj si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj: “Guiꞌyā sisi̱ ga̱huín re̱ꞌ chrej nico rian ni ngüi̱.” Daj gataj Yanꞌanj gunun Abraham. Ngaa ni̱ gahuin síꞌ chrej daranꞌ néꞌ rian Yanꞌanj. Ni̱ guxuman ruhua síꞌ niꞌyaj síꞌ Yanꞌanj. Ni̱ Yanꞌanj ꞌyaj sisi̱ ga̱naꞌnij ni níman. Ni̱ ꞌyaj Yanꞌanj ni rasu̱n achin si gu̱rugüiꞌ aj.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Ni̱ ngaa gachin güi ruhua Abraham si gui̱ꞌyaj sa̱ꞌ Yanꞌanj nga̱ sij, ni̱ hua gue̱ guxuman ruhua sij niꞌyaj sij Yanꞌanj. Ni̱ xiꞌí si hué daj guiꞌyaj sij, ni̱ gahuin sij “chrej nico ni ngüi̱”. Daj si hua gataj Yanꞌanj gunun sij: “Hué daj gui̱xiꞌnanj nico daꞌníj re̱ꞌ.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Ni̱ nun ga̱ꞌninꞌ ruhua Abraham si guxuman ruhua sij niꞌyaj sij Yanꞌanj (nu̱nj si achin do̱j gui̱sij sij ꞌngo̱ ciento yoꞌ). Ni̱ acaj sij cuenta sisi̱ achin do̱j ga̱huiꞌ nu̱ngüej nica̱ sij Sara. Ni̱ gachin yoꞌ ga̱ꞌnga daꞌníj nica̱ sij Sara nej.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Ni̱ nun ga̱ni hui̱j ruhua sij nga̱ nuguanꞌ gataj yya Yanꞌanj gunun sij. Sani̱ guxuman doj ruhua sij niꞌyaj sij Yanꞌanj. Ni̱ gaꞌmi sa̱ꞌ ꞌueé sij rian Yanꞌanj.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Ni̱ gani sa̱ꞌ ruhua sij sisi̱ nicaj Yanꞌanj fuerza gui̱ꞌyaj-áꞌ daranꞌ ni nuguanꞌ hua gataj yya-áꞌ gunun sij.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Ni̱ xiꞌí si guxuman ruhua sij niꞌyaj sij Yanꞌanj, ni̱ gataj Yanꞌanj sisi̱ hua sa̱ꞌ niman sij.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Ni̱ garun ni sij sisi̱ hua sa̱ꞌ niman Abraham gataj Yanꞌanj. Sani̱ sé rian urin Abraham huin garun ni sij da mánj.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Sani̱ garun ni sij nuguanꞌ daj xiꞌí néꞌ xiꞌí si xuman ruhua néꞌ niꞌyaj néꞌ Yanꞌanj. Ngaa ni̱ gataj Yanꞌanj sisi̱ gahuin sa̱ꞌ niman néꞌ nej. Ni̱ Yanꞌanj guiꞌyaj sisi̱ ganáꞌnij Jesús huin síꞌ Señor nicaj sun rian néꞌ.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Ni̱ nagaꞌuiꞌ Yanꞌanj manꞌan síꞌ sisi̱ ga̱huiꞌ síꞌ xiꞌí si-ga̱quinꞌ néꞌ. Ni̱ ganáꞌnij síꞌ, guiꞌyaj Yanꞌanj güenda si ga̱ꞌue ga̱taj Yanꞌanj sisi̱ hua sa̱ꞌ niman néꞌ.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.