João 4
Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs NVT
1 Hué dan ni̱ xacaj Jesús cuenta sisi̱ gunun ni tsínj fariseo sisi̱ hua gahuin nico ni ngüi̱ nicoꞌ Jesús daj nga̱ Juan. Ni̱ nico doj ni ngüi̱ gataꞌ nnee, guiꞌyaj Jesús daj nga̱ Juan nej.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 (Sani̱ sé Jesús huin si duguataꞌ nnee ni ngüi̱ mánj. Maan ni tsínj nicoꞌ sij duguataꞌ nnee ni ngüi̱ aj.)
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Ni̱ ngaa xacaj Jesús cuenta sisi̱ gunun ni tsínj fariseo nuguanꞌ daj, ni̱ gahui sij estado Judea. Ni̱ gachin sij ganꞌanj sij estado Galilea.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Sani̱ hua nia̱n si ga̱chin sij estado Samaria ga̱nꞌanj sij.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Ni̱ guisíj sij ꞌngo̱ xumanꞌ ngaj estado Samaria huin ꞌngo̱ xumanꞌ gu̱ꞌnaj Sicar. Ni̱ ni̱chrunꞌ ngaj xumanꞌ daj duꞌua yoꞌój gaꞌuiꞌ tsínj gu̱ꞌnaj Jacob rian daꞌníj síꞌ José ngaa ná.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Yuꞌuj daj nu̱n ꞌngo̱ pozo nnee ganj Jacob ngaa ná. Ni̱ guininaj Jesús huaj sij chrej. Ni̱ ganꞌanj ga̱ne sij naránj ruhua sij duꞌua pozo daj. Ni̱ síj gaxuj.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Ngaa ni̱ gaꞌna̱ꞌ ꞌngo̱ yunꞌunj xa̱na samaritana pozo daj gui̱ri únꞌ nnee. Ni̱ gataj Jesús rian únꞌ:
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 Ni̱ hua ganꞌanj ni tsínj nicoꞌ Jesús ganꞌanj gui̱ran ni síꞌ si xa̱ ni sij xumanꞌ daj.
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Ngaa ni̱ gataj yunꞌunj xa̱na samaritana daj gunun Jesús:
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Ngaa ni̱ gataj Jesús:
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Ngaa ni̱ gataj yunꞌunj xa̱na daj:
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Ni̱ xi néꞌ Jacob duna pozo nan rian ni únj. Ni̱ goꞌo ni da̱ꞌnij manꞌan síꞌ nnee nu̱n chruhua pozo nan nga̱ dán síꞌ xucu nej. Huin achíj re̱ꞌ doj daj nga̱ síꞌ ruhuá re̱ꞌ níꞌ. ―Daj gataj yunꞌunj xa̱na daj gunun Jesús.
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Ngaa ni̱ gataj Jesús gunun únꞌ:
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Sani̱ tsínj go̱ꞌo nnee ga̱ꞌuiꞌ manꞌānj, ni̱ nitaj a̱man na̱goꞌo sij nnee ga̱ mánj. Ni̱ da̱j rúnꞌ huin ꞌngo̱ pozo rian nachi nita ꞌueé nnee, ni̱ daꞌngaꞌ daj ga̱huin chruhua niman ꞌngo̱ tsínj go̱ꞌo nnee ga̱ꞌuiꞌ manꞌānj. Ni̱ ga̱ ni̱ꞌnaꞌ ni̱ganj tsínj daj nga̱ Yanꞌanj, gui̱ꞌyaj nnee daj. ―Daj gataj Jesús.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Ngaa ni̱ gataj yunꞌunj xa̱na daj:
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Ngaa ni̱ gataj Jesús:
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Ngaa ni̱:
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Daj si síj u̱nꞌunꞌ nica̱ re̱ꞌ. Ni̱ tsínj nne nga̱ re̱ꞌ acuanꞌ, ni̱ sé nica̱ re̱ꞌ huin mánj. Xa̱ngaꞌ yya aꞌmí re̱ꞌ aj. ―Daj gataj Jesús.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Ngaa ni̱ gataj únꞌ:
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Ni̱ xi ni únj ni nicoꞌ ni síꞌ Yanꞌanj xiráj quij nan. Sani̱ ataj á re̱ꞌ huin ni é re̱ꞌ ni tsínj israelita sisi̱ urin xumanꞌ Jerusalén huin yuꞌuj ga̱ꞌue gui̱nicoꞌ néꞌ Yanꞌanj, ataj á re̱ꞌ. ―Gataj yunꞌunj xa̱na gunun Jesús.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Ngaa ni̱ gataj Jesús:
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Nun niꞌi ni é re̱ꞌ da̱j hua Yanꞌanj nicoꞌ a ni é re̱ꞌ mánj. Sani̱ niꞌi ni únj da̱j hua Yanꞌanj nicoꞌ ni únj. Daj si xiꞌí ni tsínj israelita ꞌna̱ꞌ na̱caj Yanꞌanj ni ngüi̱.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Sani̱ hua ꞌngo̱ güi sisi̱ ni ngüi̱ nicoꞌ xa̱ngaꞌ Yanꞌanj, ni̱ gui̱nicoꞌ ni sij Yanꞌanj ꞌngo̱ ducuánj na̱ca. Ni̱ yya̱j ni̱ ga̱xiꞌi ni ngüi̱ gui̱nicoꞌ xa̱ngaꞌ ni sij Yanꞌanj nga̱ niman ni sij. Daj si nanaꞌuiꞌ chrej néꞌ Yanꞌanj sisi̱ daꞌngaꞌ daj gui̱ꞌyaj néꞌ gui̱nicoꞌ néꞌ Yanꞌanj.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Ni̱ u̱n yuꞌuj huaj néꞌ, ni̱ nne Yanꞌanj xa̱ngaꞌ yuꞌuj daj. Daj si da̱j rúnꞌ huin ꞌngo̱ nane̱ sa̱ꞌ huin Yanꞌanj. Ni̱ ni ngüi̱ nicoꞌ Yanꞌanj, ni̱ hua nia̱n gui̱nicoꞌ xa̱ngaꞌ ni sij Yanꞌanj nga̱ niman ni sij. ―Daj gataj Jesús gunun yunꞌunj xa̱na daj.
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Ngaa ni̱ gataj yunꞌunj xa̱na daj:
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Ngaa ni̱:
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Ngaa ni̱ hora daj ni̱ guisíj ni tsínj nicoꞌ Jesús. Ni̱ gara yanꞌanj ruhua ni sij xiꞌí si aꞌmi Jesús nga̱ ꞌngo̱ yunꞌunj xa̱na. Sani̱ ni̱ a̱ ꞌngo̱ ni sij nun na̱chínj snanꞌanj u̱n sin xi̱ꞌi gaꞌmi síꞌ nga̱ únꞌ.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Ngaa ni̱ duna yunꞌunj xa̱na daj si-siu̱ unj. Ni̱ ganꞌanj ga̱taj unj rian ni tsínj ma̱n xumanꞌ daj:
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 ―Ga̱nꞌanj néꞌ ni̱ gui̱niꞌi néꞌ ꞌngo̱ tsínj gataj gunūnj daranꞌ si guiꞌyā. Cristo huin sij, ruhua á re̱ꞌ níꞌ. ―Daj gataj yunꞌunj xa̱na daj.
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Ngaa ni̱ gahui ni tsínj daj ganꞌanj ni̱ꞌyaj ni sij rian nne Jesús.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Ni̱ ngaa achin gui̱sij ni sij, ni̱ guiꞌyaj fuerza ni tsínj nicoꞌ Jesús sisi̱ xa̱ síꞌ. Ni̱ gataj ni sij gunun Jesús:
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Sani̱ gataj Jesús gunun ni sij:
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Ngaa ni̱ gaxi̱ꞌi ni tsínj nicoꞌ Jesús nachínj snanꞌanj ni sij dugüiꞌ ni sij. Ni̱ gataj ni sij:
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Sani̱ gataj Jesús:
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Ataj ni é re̱ꞌ: “Achin yacuanꞌanj yahui̱, ngaa ni ga̱ꞌninꞌ néꞌ strigo.” Daj ataj ni é re̱ꞌ. Sani̱ atā gu̱nun a ni é re̱ꞌ sisi̱ na̱chi nicaj á re̱ꞌ rian án re̱ꞌ gui̱niꞌyaj á re̱ꞌ ni ngüi̱ sisi̱ da̱j rúnꞌ hua nnaa̱ strigo hua ni ngüi̱. Daj si guisíj gamij nnaa̱ strigo ga̱ꞌninꞌ néꞌ.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Tsínj ri nnaa̱ strigo daj, ni̱ na̱huin raꞌa sij duꞌue̱ sij. Ni̱ naguiꞌyaj chreꞌ sij ni ngüi̱ ga̱ne ni̱ganj nga̱ Yanꞌanj. Ngaa ni̱ uyan ga̱huin nia̱ꞌ ruhua tsínj unu̱n nga̱ tsínj aꞌninꞌ nej.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Xa̱ngaꞌ si ataj ni ngüi̱: “Ni̱ni tsínj unu̱n, ni̱ ni̱ni tsínj aꞌninꞌ nej.” Daj ataj ni ngüi̱.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Ni̱ gaꞌnī ga̱nꞌanj án re̱ꞌ sisi̱ ga̱ꞌmi a ni é re̱ꞌ nuguanꞌ sa̱ꞌ rian ni ngüi̱. Sani̱ ango ni tsínj hua ganꞌanj guiꞌyaj sun. Ni̱ rian guiꞌyaj sun nucuaj ni sij, ni̱ ráj xina̱ ni ngüi̱ ꞌyaj si-nu̱guanꞌ ni é re̱ꞌ. ―Daj gataj Jesús gunun ni tsínj nicoꞌ sij.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Ni̱ guxuman ruhua nico ni ngüi̱ ma̱n xumanꞌ Samaria niꞌyaj ni sij Jesús xiꞌí nuguanꞌ nataꞌ yunꞌunj xa̱na daj rian ni sij. Daj si nataꞌ unj rian ni sij: “Gataj Jesús daranꞌ si guiꞌyā.” Daj nataꞌ unj rian ni sij.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Hué dan ni̱ guisíj ni tsínj samaritano rian nne Jesús. Ni̱ gachínj jniꞌyaj ni sij rian síꞌ sisi̱ gu̱na síꞌ nga̱ ni sij. Ngaa ni̱ gunáj síꞌ hui̱j güi xumanꞌ daj.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Ni̱ gahuin nico ni ngüi̱ guxuman ruhua gunun si-nu̱guanꞌ manꞌan Jesús.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Ni̱ gataj ni sij gunun yunꞌunj xa̱na daj:
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Ni̱ ngaa guisíj hui̱j güi, ni̱ gahui Jesús xumanꞌ daj ganꞌanj sij estado Galilea.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Daj si hua gataj Jesús sisi̱ nitaj si aꞌmi sa̱ꞌ ni tsínj rian ꞌngo̱ tsínj aꞌmi si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj sisi̱ huin ni sij ni tsínj xa̱nj mánj.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Ni̱ ngaa gaꞌna̱ꞌ Jesús estado Galilea, ni̱ nahuin raꞌa sa̱ꞌ ni tsínj ma̱n estado daj manꞌan síꞌ xiꞌí si guiniꞌi ni sij si sa̱ꞌ nico guiꞌyaj síꞌ xumanꞌ Jerusalén. Daj si ganꞌanj ni sij guiꞌyanj da nej.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Ngaa ni̱ gaꞌna̱ꞌ ru̱huaꞌ yún Jesús xumanꞌ Caná huin xumanꞌ ngaj estado Galilea nej. Ni̱ xumanꞌ daj huin rian ganahuin nnee vino, guiꞌyaj sij aj. Ni̱ yuꞌuj daj nne ꞌngo̱ tsínj nicaj sun rian rey. Ni̱ aꞌnanꞌ daꞌníj snoꞌo sij.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Ni̱ ngaa gunun tsínj nicaj sun daj sisi̱ gahui Jesús estado Judea gaꞌna̱ꞌ sij estado Galilea, ni̱ ganꞌanj sij rian nne Jesús. Ni̱ gaꞌmi yaco sij rian síꞌ sisi̱ ga̱nꞌanj síꞌ ducuá sij. Ngaa ni̱ jna̱huin daꞌníj sij, gui̱ꞌyaj síꞌ si do̱j ni̱ ga̱huiꞌ daꞌníj síꞌ, ataj síꞌ.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Ngaa ni̱ gataj Jesús:
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Sani̱ gataj tsínj nicaj sun daj:
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Ngaa ni̱ gataj Jesús:
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Ni̱ ngaa huaj sij nasíj sij ducuá sij, ni̱ gahui ni tsínj ꞌyaj sun rian sij. Ni̱ gataj ni sij:
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Ngaa ni̱ nachínj snanꞌanj tsínj daj u̱n hora gaxi̱ꞌi nahuin daꞌníj sij.
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Ngaa ni̱ xacaj cuenta tsínj daj sisi̱ hué gue̱ hora daj huin si gataj Jesús gunun sij sisi̱ nne ni̱ꞌnaꞌ daꞌníj sij. Ngaa ni̱ guxuman ruhua ni du̱cua sij niꞌyaj ni sij Jesús.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Ni̱ hué nan guisíj hui̱j si sa̱ꞌ nico guiꞌyaj Jesús ngaa gahui sij estado Judea ganꞌanj sij estado Galilea.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.