João 11
Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs NAA
1 Hué dan ni̱ hua ꞌngo̱ tsínj aꞌnanꞌ gu̱ꞌnaj síꞌ Lázaro. Ni̱ nne síꞌ xumanꞌ Betania huin xánj yunꞌunj gu̱ꞌnaj María nga̱ xugüij únꞌ Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Ni̱ xicaꞌuij Lázaro huin María. Hué únꞌ huin si gayanj nnee quinꞌ da̱j dacój Jesús. Ni̱ naco̱ dacój síꞌ, guiꞌyaj únꞌ nga̱ hueé chra̱ únꞌ.)
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ngaa ni̱ gaꞌníj nu̱ngüej xicaꞌuij Lázaro ꞌngo̱ nuguanꞌ rian Jesús, gataj nu̱ngüej unj:
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Ni̱ ngaa gunun Jesús nuguanꞌ daj, ni̱ gataj síꞌ:
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Ni̱ ꞌi̱ ruhua Jesús niꞌyaj síꞌ Marta nga̱ María nga̱ xicaꞌuij nu̱ngüej únꞌ Lázaro.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Sani̱ gunáj síꞌ yahuij güi rian nne síꞌ ngaa gunun síꞌ sisi̱ aꞌnanꞌ Lázaro.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Ngaa síj ni̱ gataj Jesús gunun ni tsínj nicoꞌ sij:
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Ni̱ gataj ni tsínj nicoꞌ Jesús:
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Ngaa ni̱ gataj Jesús:
9 Jesus respondeu:
10 Sani̱ sisi̱ chéj néꞌ ne̱ꞌ ni̱, ni̱ na̱tuj néꞌ xiꞌí si nitaj yanꞌa̱n xigui̱n mánj. ―Daj gataj Jesús.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ngaa guisíj gaꞌmi Jesús daj, ni̱ gataj ru̱huaꞌ yún sij:
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Yuꞌuj daj gataj ni tsínj nicoꞌ Jesús:
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ni̱ daꞌngaꞌ daj gataj Jesús si hua niꞌi síꞌ si Lázaro hua gahuiꞌ. Sani̱ gani ruhua ni tsínj nicoꞌ Jesús sisi̱ yya atoj Lázaro, gataj Jesús, ruhua ni sij.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Ngaa ni̱ gaꞌmi ni̱ca Jesús rian ni sij. Ni̱ gataj síꞌ:
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Ni̱ huin nia̱ꞌ ruhuāj sisi̱ nun ganēj yuꞌuj daj ngaa gahuiꞌ síꞌ. Xiꞌí si gahuiꞌ síꞌ, ni̱ gu̱xuman doj ruhua á re̱ꞌ ni̱ꞌyaj á re̱ꞌ manꞌānj. Sani̱ ga̱nꞌanj néꞌ rian ngaj sij aj. ―Daj gataj Jesús gunun ni sij.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Ngaa ni̱ gataj tsínj gu̱ꞌnaj Tomás, huin tsínj gu̱ꞌnaj Dídimo nej gunun ango ni tsínj nicoꞌ Jesús:
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Ni̱ ngaa guisíj Jesús yuꞌuj daj, ni̱ gataj ni ngüi̱ gunun sij sisi̱ guisíj ga̱nꞌanj güi gachinꞌ ni sij níman daj.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Ni̱ ni̱chrunꞌ ꞌngo̱ si hua̱ꞌnij kilómetro duꞌua xumanꞌ Betania ngaj xumanꞌ Jerusalén.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Ni̱ ganꞌanj ni̱ꞌyaj nico ni ngüi̱ israelita rian nne Marta nga̱ María sisi̱ na̱huin nia̱ꞌ ruhua nu̱ngüej xugüiꞌij unj. Daj si nani ruhua nu̱ngüej unj xiꞌí xicaꞌuij unj gahuiꞌ.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Ni̱ ngaa gunun Marta sisi̱ ꞌna̱ꞌ gui̱sij Jesús, ni̱ gahui unj na̱huin raꞌa unj Jesús. Sani̱ gunáj María chruhua hueꞌ.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ngaa ni̱ gataj Marta gunun Jesús:
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Sani̱ niꞌīnj yya̱j sisi̱ daranꞌ si achínj jniꞌyáj re̱ꞌ rian Yanꞌanj, ni̱ ri̱qui Yanꞌanj anj. ―Daj gataj Marta.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Ngaa ni̱:
23 Jesus disse a ela:
24 Ni̱:
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ngaa ni̱ gataj Jesús:
25 Então Jesus declarou:
26 Ni̱ daranꞌ ni ngüi̱ hua ni̱ꞌnaꞌ mán, ni̱ nitaj a̱man ga̱huiꞌ niman ni sij sisi̱ xuman ruhua ni sij niꞌyaj ni sij manꞌānj. Xuman ruhuá re̱ꞌ nuguanꞌ nan níꞌ. ―Daj gataj Jesús gunun Marta.
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Ngaa ni̱ gataj Marta:
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Ngaa guisíj gaꞌmi unj nuguanꞌ nan, ni̱ ganꞌanj ga̱quinj unj xugüiꞌij unj, María. Ni̱ gataj hui̱ unj gunun María:
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Ni̱ ngaa gunun María nuguanꞌ daj, ni̱ naxu̱man yoo̱ unj ganꞌanj ni̱ꞌyaj unj rian niquinꞌ Jesús.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Sani̱ nun güin gahuin gatúj Jesús xumanꞌ daj. Hua gue̱ niquinꞌ sij rian nariꞌ Marta sij.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Ngaa ni̱ ni ngüi̱ israelita ma̱n chruhua hueꞌ, ni̱ ngüi̱ aꞌmi nga̱ María xiꞌí niman gahuiꞌ, ni̱ guiniꞌi ni sij sisi̱ naxu̱man yoo̱ únꞌ ganꞌanj únꞌ. Ni̱ gani ruhua ni sij sisi̱ ganꞌanj únꞌ ga̱co únꞌ, ruhua ni sij. Ni̱ guinicoꞌ ni sij ru̱cu únꞌ ganꞌanj ni sij.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Ni̱ ngaa guisíj María rian niquinꞌ Jesús, ni̱ guiniꞌi únꞌ manꞌan síꞌ. Ngaa ni ganiquinꞌ ráj da̱coj únꞌ rian síꞌ. Ni̱ gataj únꞌ:
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Ni̱ ngaa guiniꞌi Jesús sisi̱ aco María nga̱ ni ngüi̱ israelita gaꞌna̱ꞌ nga̱ únꞌ, ni̱ ducu ganani ruhua síꞌ.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Ngaa ni̱ gataj síꞌ:
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Ngaa ni̱ gaco Jesús aj.
35 Jesus chorou.
36 Yuꞌuj daj gataj ni ngüi̱ israelita:
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Sani̱ gataj go̱ꞌngo ni sij:
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Ngaa ni̱ ducu ganani ruhua Jesús. Ni̱ gahuin ni̱chrunꞌ sij rian gachinꞌ ni sij Lázaro huin ꞌngo̱ huej. Ni̱ hua ránj ꞌngo̱ yej xa̱chij rian yuꞌuj.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Ngaa ni̱:
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Ngaa ni̱ gataj Jesús gunun unj:
40 Jesus respondeu:
41 Ngaa ni̱ guxun ni sij yej rian gachinꞌ ni sij níman. Ni̱ guiniꞌyaj Jesús xataꞌ, ni̱ gataj síꞌ:
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Niꞌīnj sisi̱ ni̱ganj unún re̱ꞌ nuguanꞌ aꞌmī. Sani̱ aꞌmī nuguanꞌ nan sisi̱ gu̱nun ni ngüi̱ mán yuꞌuj nan ngāj sisi̱ gu̱xuman ruhua ni sij si hué re̱ꞌ huin si gaꞌníj gaꞌnāj chruhua xungüi̱ nan. ―Daj gataj Jesús gunun Yanꞌanj.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ngaa guisíj gataj Jesús nuguanꞌ daj, ni̱ nucuaj gaguáj sij. Ni̱ gataj sij:
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Ngaa ni̱ gahui tsínj gahuiꞌ daj. Ni̱ anumi raꞌa sij nga̱ dacój sij atsij da gahui sij. Ni̱ hua ránj rian sij ꞌngo̱ paño. Ngaa ni̱ gataj Jesús:
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Ni̱ guiniꞌi ni ngüi̱ israelita ni ngüi̱ gaꞌna̱ꞌ nga̱ María si guiꞌyaj Jesús. Xiꞌí daj guxuman ruhua nico ni sij guiniꞌi ni sij Jesús.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Sani̱ ganꞌanj na̱taꞌ ango daꞌaj ni sij rian ni tsínj fariseo si guiꞌyaj Jesús.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Ngaa ni̱ nahuin yuꞌ ni tsínj fariseo nga̱ ni chrej aꞌninꞌ rian ni chrej, guiꞌyaj ni sij ꞌngo̱ junta. Ni̱ gataj ni sij:
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Sisi̱ ga̱ꞌninꞌ ruhua néꞌ, ni̱ gu̱xuman ruhua daranꞌ ni ngüi̱ gui̱niꞌyaj ni sij síꞌ. Hué dan ni̱ ga̱ꞌnaꞌ ni tsínj nicaj sun ni tsínj romano, ni̱ du̱guane ni sij si-nuhui néꞌ. Ni̱ jna̱hui ni sij xánj néꞌ nej. ―Daj gataj ni sij gunun ni dugüiꞌ ni sij.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Sani̱ gaꞌmi ꞌngo̱ dugüiꞌ ni sij huin tsínj gu̱ꞌnaj Caifás, huin síꞌ chrej huin rian ni̱nꞌ yoꞌ daj. Ni̱ gataj síꞌ:
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Ni̱ nitaj si acaj ni é re̱ꞌ cuenta sisi̱ sa̱ꞌ ga̱huiꞌ urin tsínj daj xiꞌí ni ngüi̱. Ngaa ni̱ sé daranꞌ néꞌ ni tsínj israelita ga̱nahuij mánj. ―Daj gataj Caifás gunun ni sij.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Sani̱ nun gataj Caifás nuguanꞌ daj güenda manꞌan sij. Sani̱ ri̱an huin síꞌ chrej huin rian ni̱nꞌ yoꞌ daj, ni̱ gaꞌmi síꞌ si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj sisi̱ ga̱huiꞌ Jesús xiꞌí ni ngüi̱ israelita.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Ni̱ sé xiꞌí urin ni ngüi̱ israelita huin ga̱huiꞌ Jesús mánj. Sani̱ ga̱huiꞌ sij sisi̱ na̱huin chreꞌ daranꞌ ni ngüi̱ huin daꞌníj Yanꞌanj huin ni ngüi̱ gaxaꞌni̱ chruhua xungüi̱, gui̱ꞌyaj sij.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ngaa ni̱ asi̱j güi daj, ni̱ dagaꞌmi dugüiꞌ ni sij sisi̱ da̱gahuiꞌ ni sij Jesús.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Hué dan ni̱ nun ga̱che re̱ngaꞌ Jesús scanij ni ngüi̱ israelita ga̱ mánj. Sani̱ gahui sij estado Judea ganꞌanj sij ꞌngo̱ yuꞌuj ngaj ni̱chrunꞌ quij guiꞌyanj na̱co ꞌngo̱ xumanꞌ gu̱ꞌnaj Efraín. Ni̱ yuꞌuj daj gunáj sij nga̱ ni tsínj nicoꞌ sij.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Ngaa ni̱ gahuin ni̱chrunꞌ guiꞌyanj pascua guiꞌyaj ni tsínj israelita. Ni̱ gahui ni ngüi̱ mán go̱ꞌngo ni xumanꞌ ganꞌanj ni sij xumanꞌ Jerusalén. Daj si huin ruhua ni sij na̱guiꞌyaj sa̱ꞌ ni sij manꞌan ni sij rian Yanꞌanj da̱j rúnꞌ ataj si-ley Moisés ngaa achin ga̱huin guiꞌyanj pascua.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Ni̱ achéj ni sij nanoꞌ ni sij Jesús. Ni̱ nachínj snanꞌanj ni sij ni dugüiꞌ ni sij mán ni sij chruhua nuhui. Ni̱ gataj ni sij:
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Ni̱ hua gaꞌninꞌ ni tsínj fariseo nga̱ ni chrej aꞌninꞌ sun rian ni ngüi̱. Ni̱ gataj snanꞌanj ni sij rian ni síꞌ sisi̱ gui̱niꞌi ni síꞌ ni̱ a nne Jesús, ni̱ ga̱nꞌanj na̱taꞌ ni síꞌ rian ni sij. Ngaa ni ga̱ꞌue gui̱daꞌa ni sij Jesús, ruhua ni sij.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.