Atos 22

Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ―Gu̱nun sa̱ꞌ á re̱ꞌ si ga̱tā gu̱nun a ni é re̱ꞌ xiꞌí manꞌānj huin ín re̱ꞌ jnánj néꞌ nga̱ daꞌnunꞌ néꞌ. ―Daj gataj Pablo.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Ni̱ ngaa gunun ni sij gaꞌmi Pablo snanj hebreo, ngaa ni̱ nani sa̱ꞌ chraquij ni sij. Ni̱ gataj Pablo:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 ―Huēj huin tsínj israelita. Ni̱ gaꞌngā xumanꞌ Tarso, estado Cilicia. Sani̱ gachī xumanꞌ Jerusalén nan. Ni̱ diguiꞌyūnj nga̱ maestro gu̱ꞌnaj Gamaliel. Ni̱ gahuin chru̱n saꞌāj si-ley ni xíꞌ nej. Ni̱ xa̱ngaꞌ yya guiꞌyaj sūnj si-sun Yanꞌanj. Ni̱ da̱j rúnꞌ ꞌyaj ni é re̱ꞌ acuanꞌ, hué daj guiꞌyā nej.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Asi̱j sini ni̱ chranꞌ yunꞌūn ni ngüi̱ nicaj dugüiꞌ nga̱ Jesús. Ni̱ gahuin ruhuāj da̱gahuīj ni sij. Ni̱ gumī ni sij. Ni̱ garī ducuaga̱ꞌ ni tsínj nga̱ ni ngüi̱ xa̱na nej.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Ni̱ chrej aꞌninꞌ nga̱ ni tsínj huin achij huin ni sij testigo sisi̱ hué daj guiꞌyā. Ni̱ riqui ni síꞌ yanj carta nicā ga̱nꞌān rian ni dugüiꞌ néꞌ ni tsínj israelita nne xumanꞌ Damasco. Ni̱ huaj na̱nōj ni ngüi̱ nicoꞌ Jesús. Ngaa ni̱ nicā gaꞌnāj xumanꞌ Jerusalén ga̱huin ni sij castigo, ruhuāj aj.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 ’Sani̱ ngaa huaj gahuin ni̱chrūnj xumanꞌ Damasco gaxuj, ni̱ nasinu̱nj chre gaꞌna̱ꞌ ꞌngo̱ yanꞌa̱n xataꞌ guixigui̱n ganica̱j rian huaj manꞌānj.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Ni̱ ꞌngo̱ ganatū rian yoꞌój. Ni̱ gunūnj ꞌngo̱ tsínj gaꞌmi ngāj. Ni̱ gataj sij: “Saulo, Saulo, u̱n sin huin ni̱ chranꞌ yunꞌúnj re̱ꞌ manꞌānj únj.” Daj gataj tsínj daj gunūnj.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ngaa ni̱: “Ni̱ u̱n sin huín re̱ꞌ, Señor.” Gataj manꞌānj. Ngaa ni̱ gataj sij: “Huēj huin Jesús ꞌna̱ꞌ Nazaret. Hué manꞌānj huin chranꞌ yunꞌúnj re̱ꞌ aj.” Daj gataj Jesús gunūnj.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Ni̱ guiniꞌi yya ni tsínj huanꞌanj ngāj yanꞌa̱n daj. Ni̱ guxuꞌuiꞌ ni sij. Sani̱ nun gunun ni sij nuguanꞌ gaꞌmi Jesús riānj mánj.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Ngaa ni̱ gataj manꞌānj: “Da̱j gui̱ꞌyā, ruhuá re̱ꞌ, Señor.” Gataj manꞌānj. Ngaa ni̱ gataj Señor gunūnj: “Na̱chica re̱ꞌ ga̱nꞌanj re̱ꞌ xumanꞌ Damasco. Yuꞌuj daj ga̱taj ni sij gu̱nun re̱ꞌ daranꞌ si huin gui̱ꞌyáj re̱ꞌ aj.” Daj gataj sij gunūnj.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Ni̱ ri̱an gahuin durīj guiꞌyaj yanꞌa̱n xigui̱n nucuaj daj, ngaa ni̱ guidaꞌa ni tsínj nicaj dugüiꞌ ngāj raꞌāj ganꞌanj ni únj guisíj únj xumanꞌ Damasco.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 ’Ni̱ xumanꞌ daj nne ꞌngo̱ tsínj gu̱ꞌnaj Ananías. Ni̱ hua cuidado sij dagahuin sij si-ley Moisés. Ni̱ aꞌmi sa̱ꞌ daranꞌ ni tsínj israelita ma̱n xumanꞌ Damasco xiꞌí sij.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Ni̱ gaꞌna̱ꞌ ni̱ꞌyaj Ananías manꞌānj. Ni̱ ngaa guisíj sij, ni̱ gataj sij gunūnj: “Jnánj Saulo, yya̱j ni̱ na̱xiguin rián re̱ꞌ.” Gataj sij. Ni̱ ꞌngo̱ hora naxigui̱n riānj guiniꞌyā sij.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Ni̱ gataj sij: “Nacui Yanꞌanj nicoꞌ ni xíꞌ manꞌán re̱ꞌ sisi̱ gui̱niꞌi sa̱ꞌ re̱ꞌ si huin ruhua manꞌan Yanꞌanj. Ni̱ huin ruhua Yanꞌanj sisi̱ gui̱niꞌí re̱ꞌ tsínj hua ni̱ca ni̱nꞌ ruhua huin síꞌ Jesús. Ni̱ gu̱nun re̱ꞌ si-nu̱guanꞌ manꞌan Jesús, ruhua Yanꞌanj nej.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Daj si ga̱huin manꞌán re̱ꞌ tsínj na̱taꞌ xiꞌí Jesús rian daranꞌ ni xungüi̱. Ni̱ ga̱nꞌanj na̱taꞌ re̱ꞌ si guiniꞌí re̱ꞌ nga̱ si gunún re̱ꞌ rian ni ngüi̱.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Yya̱j ni̱ si̱ ganoꞌó re̱ꞌ na̱chica re̱ꞌ. Ni̱ ga̱nꞌanj ga̱taꞌ nneé re̱ꞌ nga̱ si-xugüi Señor. Ni̱ jna̱ruhui sij si-ga̱quinꞌ re̱ꞌ aj.” Gataj Ananías riānj.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 ’Hué dan ni̱ ngaa nanicā xumanꞌ Jerusalén, ni̱ ganꞌān nuhui gachínj jniꞌyā. Ni̱ digyán Yanꞌanj ꞌngo̱ rasu̱n riānj.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Ni̱ guiniꞌīnj manꞌan Señor. Ni̱ gataj Señor gunūnj: “Yoo̱ ga̱hui re̱ꞌ xumanꞌ Jerusalén. Daj si si̱ garáj xina ni sij nuguanꞌ na̱taꞌ re̱ꞌ xiꞌīj mánj.” Daj gataj Señor gunūnj.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Hué dan ni̱ gataj manꞌānj: “Señor, niꞌi ni sij sisi̱ gatúj manꞌānj daranꞌ ni nuhui, ni̱ garij manꞌānj ducuaga̱ꞌ daranꞌ ni ngüi̱ xuman ruhua niꞌí re̱ꞌ. Ni̱ garī nneꞌ xiráj ni sij nej.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Ni̱ niꞌi ni sij sisi̱ ngaa gayanj si-tun manꞌan Esteban huin síꞌ tsínj guiꞌyaj sun rián re̱ꞌ gaꞌmi síꞌ si-nu̱guanꞌ manꞌán re̱ꞌ, ngaa ni̱ niquinꞌ manꞌānj yuꞌuj daj. Ni̱ gaꞌuē sisi̱ da̱gahuiꞌ ni sij síꞌ. Ni̱ daꞌ dugumīj si-ganꞌ ni tsínj dagahuiꞌ daj.” Hué daj gatā gunun Señor.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Sani̱ gataj Señor: “Güi̱j si aꞌnī ga̱nꞌanj ga̱nꞌ re̱ꞌ rian ni ngüi̱ ma̱n anéj chrej.” Daj gataj Señor gunūnj. ―Gataj Pablo gunun ni tsínj nahuin yuꞌ daj.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Ni̱ gunun ni ngüi̱ si-nu̱guanꞌ Pablo daꞌ nuguanꞌ daj. Sani̱ ngaa gaꞌmi sij xiꞌí ni tsínj ꞌna̱ꞌ anéj chrej, ni̱ gaxi̱ꞌi ni sij gaguáj ni sij. Ni̱ gataj ni sij:
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Ni̱ ri̱an aguáj ni sij nagunanꞌ ni sij si-ganꞌ ni sij dagamanꞌ ni sij yoꞌój yaj xataꞌ,
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 hué dan ni̱ gaꞌninꞌ snado huin achij sun sisi̱ na̱ꞌnij ni snado Pablo rian ma̱n ni sij. Ni̱ gataj síꞌ sisi̱ ga̱ri ni sij nneꞌ xiráj Pablo sisi̱ ga̱taj Pablo u̱n sin xi̱ꞌi huin aguáj ni ngüi̱ niꞌi ni sij Pablo.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Sani̱ ngaa guisíj gumíj ni sij nga̱ nnij, ni̱ hua ruhua ni sij ga̱ꞌuiꞌ sij nneꞌ, ngaa ni̱ nachínj snanꞌanj Pablo capitán niquinꞌ daj. Ni̱ gataj síꞌ:
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Ni̱ ngaa gunun capitán nuguanꞌ daj, ni̱ ganꞌanj na̱taꞌ snanꞌanj sij gu̱nun snado huin achij daj. Ni̱ gataj sij:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Ngaa ni̱ ganꞌanj snado huin achij daj rian niquinꞌ Pablo. Ni̱ nachínj snanꞌanj sij. Ni̱ gataj sij:
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Ngaa ni̱ gataj snado daj:
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Asíj ni̱ ni tsínj ruhua ga̱ri nneꞌ xiráj Pablo, ni̱ guxun ni síꞌ manꞌan síꞌ. Ni̱ guxuꞌuiꞌ snado huin achij daj si hua numíj sij Pablo huin síꞌ ꞌngo̱ tsínj romano.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Ni̱ huin ruhua snado huin achij daj gui̱niꞌi sij u̱n sin xi̱ꞌi huin aꞌmi gaquinꞌ ni tsínj israelita rian xiꞌí Pablo. Hué dan ni̱ ango güi ni̱ gaꞌninꞌ sij sun sisi̱ na̱chi ni snado Pablo. Ni̱ gaꞌninꞌ sij sun si na̱huin yuꞌ ni chrej huin achij nga̱ daranꞌ ni tsínj ma̱n junta nico. Ngaa ni̱ guiri sij Pablo gani sij rian ni tsínj ma̱n junta nico daj.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.