Atos 22

Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ―Gu̱nun sa̱ꞌ á re̱ꞌ si ga̱tā gu̱nun a ni é re̱ꞌ xiꞌí manꞌānj huin ín re̱ꞌ jnánj néꞌ nga̱ daꞌnunꞌ néꞌ. ―Daj gataj Pablo.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Ni̱ ngaa gunun ni sij gaꞌmi Pablo snanj hebreo, ngaa ni̱ nani sa̱ꞌ chraquij ni sij. Ni̱ gataj Pablo:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 ―Huēj huin tsínj israelita. Ni̱ gaꞌngā xumanꞌ Tarso, estado Cilicia. Sani̱ gachī xumanꞌ Jerusalén nan. Ni̱ diguiꞌyūnj nga̱ maestro gu̱ꞌnaj Gamaliel. Ni̱ gahuin chru̱n saꞌāj si-ley ni xíꞌ nej. Ni̱ xa̱ngaꞌ yya guiꞌyaj sūnj si-sun Yanꞌanj. Ni̱ da̱j rúnꞌ ꞌyaj ni é re̱ꞌ acuanꞌ, hué daj guiꞌyā nej.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Asi̱j sini ni̱ chranꞌ yunꞌūn ni ngüi̱ nicaj dugüiꞌ nga̱ Jesús. Ni̱ gahuin ruhuāj da̱gahuīj ni sij. Ni̱ gumī ni sij. Ni̱ garī ducuaga̱ꞌ ni tsínj nga̱ ni ngüi̱ xa̱na nej.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Ni̱ chrej aꞌninꞌ nga̱ ni tsínj huin achij huin ni sij testigo sisi̱ hué daj guiꞌyā. Ni̱ riqui ni síꞌ yanj carta nicā ga̱nꞌān rian ni dugüiꞌ néꞌ ni tsínj israelita nne xumanꞌ Damasco. Ni̱ huaj na̱nōj ni ngüi̱ nicoꞌ Jesús. Ngaa ni̱ nicā gaꞌnāj xumanꞌ Jerusalén ga̱huin ni sij castigo, ruhuāj aj.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 ’Sani̱ ngaa huaj gahuin ni̱chrūnj xumanꞌ Damasco gaxuj, ni̱ nasinu̱nj chre gaꞌna̱ꞌ ꞌngo̱ yanꞌa̱n xataꞌ guixigui̱n ganica̱j rian huaj manꞌānj.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Ni̱ ꞌngo̱ ganatū rian yoꞌój. Ni̱ gunūnj ꞌngo̱ tsínj gaꞌmi ngāj. Ni̱ gataj sij: “Saulo, Saulo, u̱n sin huin ni̱ chranꞌ yunꞌúnj re̱ꞌ manꞌānj únj.” Daj gataj tsínj daj gunūnj.
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ngaa ni̱: “Ni̱ u̱n sin huín re̱ꞌ, Señor.” Gataj manꞌānj. Ngaa ni̱ gataj sij: “Huēj huin Jesús ꞌna̱ꞌ Nazaret. Hué manꞌānj huin chranꞌ yunꞌúnj re̱ꞌ aj.” Daj gataj Jesús gunūnj.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Ni̱ guiniꞌi yya ni tsínj huanꞌanj ngāj yanꞌa̱n daj. Ni̱ guxuꞌuiꞌ ni sij. Sani̱ nun gunun ni sij nuguanꞌ gaꞌmi Jesús riānj mánj.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Ngaa ni̱ gataj manꞌānj: “Da̱j gui̱ꞌyā, ruhuá re̱ꞌ, Señor.” Gataj manꞌānj. Ngaa ni̱ gataj Señor gunūnj: “Na̱chica re̱ꞌ ga̱nꞌanj re̱ꞌ xumanꞌ Damasco. Yuꞌuj daj ga̱taj ni sij gu̱nun re̱ꞌ daranꞌ si huin gui̱ꞌyáj re̱ꞌ aj.” Daj gataj sij gunūnj.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Ni̱ ri̱an gahuin durīj guiꞌyaj yanꞌa̱n xigui̱n nucuaj daj, ngaa ni̱ guidaꞌa ni tsínj nicaj dugüiꞌ ngāj raꞌāj ganꞌanj ni únj guisíj únj xumanꞌ Damasco.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 ’Ni̱ xumanꞌ daj nne ꞌngo̱ tsínj gu̱ꞌnaj Ananías. Ni̱ hua cuidado sij dagahuin sij si-ley Moisés. Ni̱ aꞌmi sa̱ꞌ daranꞌ ni tsínj israelita ma̱n xumanꞌ Damasco xiꞌí sij.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ni̱ gaꞌna̱ꞌ ni̱ꞌyaj Ananías manꞌānj. Ni̱ ngaa guisíj sij, ni̱ gataj sij gunūnj: “Jnánj Saulo, yya̱j ni̱ na̱xiguin rián re̱ꞌ.” Gataj sij. Ni̱ ꞌngo̱ hora naxigui̱n riānj guiniꞌyā sij.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Ni̱ gataj sij: “Nacui Yanꞌanj nicoꞌ ni xíꞌ manꞌán re̱ꞌ sisi̱ gui̱niꞌi sa̱ꞌ re̱ꞌ si huin ruhua manꞌan Yanꞌanj. Ni̱ huin ruhua Yanꞌanj sisi̱ gui̱niꞌí re̱ꞌ tsínj hua ni̱ca ni̱nꞌ ruhua huin síꞌ Jesús. Ni̱ gu̱nun re̱ꞌ si-nu̱guanꞌ manꞌan Jesús, ruhua Yanꞌanj nej.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Daj si ga̱huin manꞌán re̱ꞌ tsínj na̱taꞌ xiꞌí Jesús rian daranꞌ ni xungüi̱. Ni̱ ga̱nꞌanj na̱taꞌ re̱ꞌ si guiniꞌí re̱ꞌ nga̱ si gunún re̱ꞌ rian ni ngüi̱.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Yya̱j ni̱ si̱ ganoꞌó re̱ꞌ na̱chica re̱ꞌ. Ni̱ ga̱nꞌanj ga̱taꞌ nneé re̱ꞌ nga̱ si-xugüi Señor. Ni̱ jna̱ruhui sij si-ga̱quinꞌ re̱ꞌ aj.” Gataj Ananías riānj.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 ’Hué dan ni̱ ngaa nanicā xumanꞌ Jerusalén, ni̱ ganꞌān nuhui gachínj jniꞌyā. Ni̱ digyán Yanꞌanj ꞌngo̱ rasu̱n riānj.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Ni̱ guiniꞌīnj manꞌan Señor. Ni̱ gataj Señor gunūnj: “Yoo̱ ga̱hui re̱ꞌ xumanꞌ Jerusalén. Daj si si̱ garáj xina ni sij nuguanꞌ na̱taꞌ re̱ꞌ xiꞌīj mánj.” Daj gataj Señor gunūnj.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Hué dan ni̱ gataj manꞌānj: “Señor, niꞌi ni sij sisi̱ gatúj manꞌānj daranꞌ ni nuhui, ni̱ garij manꞌānj ducuaga̱ꞌ daranꞌ ni ngüi̱ xuman ruhua niꞌí re̱ꞌ. Ni̱ garī nneꞌ xiráj ni sij nej.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Ni̱ niꞌi ni sij sisi̱ ngaa gayanj si-tun manꞌan Esteban huin síꞌ tsínj guiꞌyaj sun rián re̱ꞌ gaꞌmi síꞌ si-nu̱guanꞌ manꞌán re̱ꞌ, ngaa ni̱ niquinꞌ manꞌānj yuꞌuj daj. Ni̱ gaꞌuē sisi̱ da̱gahuiꞌ ni sij síꞌ. Ni̱ daꞌ dugumīj si-ganꞌ ni tsínj dagahuiꞌ daj.” Hué daj gatā gunun Señor.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Sani̱ gataj Señor: “Güi̱j si aꞌnī ga̱nꞌanj ga̱nꞌ re̱ꞌ rian ni ngüi̱ ma̱n anéj chrej.” Daj gataj Señor gunūnj. ―Gataj Pablo gunun ni tsínj nahuin yuꞌ daj.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Ni̱ gunun ni ngüi̱ si-nu̱guanꞌ Pablo daꞌ nuguanꞌ daj. Sani̱ ngaa gaꞌmi sij xiꞌí ni tsínj ꞌna̱ꞌ anéj chrej, ni̱ gaxi̱ꞌi ni sij gaguáj ni sij. Ni̱ gataj ni sij:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Ni̱ ri̱an aguáj ni sij nagunanꞌ ni sij si-ganꞌ ni sij dagamanꞌ ni sij yoꞌój yaj xataꞌ,
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 hué dan ni̱ gaꞌninꞌ snado huin achij sun sisi̱ na̱ꞌnij ni snado Pablo rian ma̱n ni sij. Ni̱ gataj síꞌ sisi̱ ga̱ri ni sij nneꞌ xiráj Pablo sisi̱ ga̱taj Pablo u̱n sin xi̱ꞌi huin aguáj ni ngüi̱ niꞌi ni sij Pablo.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Sani̱ ngaa guisíj gumíj ni sij nga̱ nnij, ni̱ hua ruhua ni sij ga̱ꞌuiꞌ sij nneꞌ, ngaa ni̱ nachínj snanꞌanj Pablo capitán niquinꞌ daj. Ni̱ gataj síꞌ:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Ni̱ ngaa gunun capitán nuguanꞌ daj, ni̱ ganꞌanj na̱taꞌ snanꞌanj sij gu̱nun snado huin achij daj. Ni̱ gataj sij:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Ngaa ni̱ ganꞌanj snado huin achij daj rian niquinꞌ Pablo. Ni̱ nachínj snanꞌanj sij. Ni̱ gataj sij:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Ngaa ni̱ gataj snado daj:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Asíj ni̱ ni tsínj ruhua ga̱ri nneꞌ xiráj Pablo, ni̱ guxun ni síꞌ manꞌan síꞌ. Ni̱ guxuꞌuiꞌ snado huin achij daj si hua numíj sij Pablo huin síꞌ ꞌngo̱ tsínj romano.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Ni̱ huin ruhua snado huin achij daj gui̱niꞌi sij u̱n sin xi̱ꞌi huin aꞌmi gaquinꞌ ni tsínj israelita rian xiꞌí Pablo. Hué dan ni̱ ango güi ni̱ gaꞌninꞌ sij sun sisi̱ na̱chi ni snado Pablo. Ni̱ gaꞌninꞌ sij sun si na̱huin yuꞌ ni chrej huin achij nga̱ daranꞌ ni tsínj ma̱n junta nico. Ngaa ni̱ guiri sij Pablo gani sij rian ni tsínj ma̱n junta nico daj.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.