Atos 22
Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs NAA
1 ―Gu̱nun sa̱ꞌ á re̱ꞌ si ga̱tā gu̱nun a ni é re̱ꞌ xiꞌí manꞌānj huin ín re̱ꞌ jnánj néꞌ nga̱ daꞌnunꞌ néꞌ. ―Daj gataj Pablo.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Ni̱ ngaa gunun ni sij gaꞌmi Pablo snanj hebreo, ngaa ni̱ nani sa̱ꞌ chraquij ni sij. Ni̱ gataj Pablo:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 ―Huēj huin tsínj israelita. Ni̱ gaꞌngā xumanꞌ Tarso, estado Cilicia. Sani̱ gachī xumanꞌ Jerusalén nan. Ni̱ diguiꞌyūnj nga̱ maestro gu̱ꞌnaj Gamaliel. Ni̱ gahuin chru̱n saꞌāj si-ley ni xíꞌ nej. Ni̱ xa̱ngaꞌ yya guiꞌyaj sūnj si-sun Yanꞌanj. Ni̱ da̱j rúnꞌ ꞌyaj ni é re̱ꞌ acuanꞌ, hué daj guiꞌyā nej.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Asi̱j sini ni̱ chranꞌ yunꞌūn ni ngüi̱ nicaj dugüiꞌ nga̱ Jesús. Ni̱ gahuin ruhuāj da̱gahuīj ni sij. Ni̱ gumī ni sij. Ni̱ garī ducuaga̱ꞌ ni tsínj nga̱ ni ngüi̱ xa̱na nej.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Ni̱ chrej aꞌninꞌ nga̱ ni tsínj huin achij huin ni sij testigo sisi̱ hué daj guiꞌyā. Ni̱ riqui ni síꞌ yanj carta nicā ga̱nꞌān rian ni dugüiꞌ néꞌ ni tsínj israelita nne xumanꞌ Damasco. Ni̱ huaj na̱nōj ni ngüi̱ nicoꞌ Jesús. Ngaa ni̱ nicā gaꞌnāj xumanꞌ Jerusalén ga̱huin ni sij castigo, ruhuāj aj.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ’Sani̱ ngaa huaj gahuin ni̱chrūnj xumanꞌ Damasco gaxuj, ni̱ nasinu̱nj chre gaꞌna̱ꞌ ꞌngo̱ yanꞌa̱n xataꞌ guixigui̱n ganica̱j rian huaj manꞌānj.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ni̱ ꞌngo̱ ganatū rian yoꞌój. Ni̱ gunūnj ꞌngo̱ tsínj gaꞌmi ngāj. Ni̱ gataj sij: “Saulo, Saulo, u̱n sin huin ni̱ chranꞌ yunꞌúnj re̱ꞌ manꞌānj únj.” Daj gataj tsínj daj gunūnj.
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ngaa ni̱: “Ni̱ u̱n sin huín re̱ꞌ, Señor.” Gataj manꞌānj. Ngaa ni̱ gataj sij: “Huēj huin Jesús ꞌna̱ꞌ Nazaret. Hué manꞌānj huin chranꞌ yunꞌúnj re̱ꞌ aj.” Daj gataj Jesús gunūnj.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Ni̱ guiniꞌi yya ni tsínj huanꞌanj ngāj yanꞌa̱n daj. Ni̱ guxuꞌuiꞌ ni sij. Sani̱ nun gunun ni sij nuguanꞌ gaꞌmi Jesús riānj mánj.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ngaa ni̱ gataj manꞌānj: “Da̱j gui̱ꞌyā, ruhuá re̱ꞌ, Señor.” Gataj manꞌānj. Ngaa ni̱ gataj Señor gunūnj: “Na̱chica re̱ꞌ ga̱nꞌanj re̱ꞌ xumanꞌ Damasco. Yuꞌuj daj ga̱taj ni sij gu̱nun re̱ꞌ daranꞌ si huin gui̱ꞌyáj re̱ꞌ aj.” Daj gataj sij gunūnj.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Ni̱ ri̱an gahuin durīj guiꞌyaj yanꞌa̱n xigui̱n nucuaj daj, ngaa ni̱ guidaꞌa ni tsínj nicaj dugüiꞌ ngāj raꞌāj ganꞌanj ni únj guisíj únj xumanꞌ Damasco.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ’Ni̱ xumanꞌ daj nne ꞌngo̱ tsínj gu̱ꞌnaj Ananías. Ni̱ hua cuidado sij dagahuin sij si-ley Moisés. Ni̱ aꞌmi sa̱ꞌ daranꞌ ni tsínj israelita ma̱n xumanꞌ Damasco xiꞌí sij.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ni̱ gaꞌna̱ꞌ ni̱ꞌyaj Ananías manꞌānj. Ni̱ ngaa guisíj sij, ni̱ gataj sij gunūnj: “Jnánj Saulo, yya̱j ni̱ na̱xiguin rián re̱ꞌ.” Gataj sij. Ni̱ ꞌngo̱ hora naxigui̱n riānj guiniꞌyā sij.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Ni̱ gataj sij: “Nacui Yanꞌanj nicoꞌ ni xíꞌ manꞌán re̱ꞌ sisi̱ gui̱niꞌi sa̱ꞌ re̱ꞌ si huin ruhua manꞌan Yanꞌanj. Ni̱ huin ruhua Yanꞌanj sisi̱ gui̱niꞌí re̱ꞌ tsínj hua ni̱ca ni̱nꞌ ruhua huin síꞌ Jesús. Ni̱ gu̱nun re̱ꞌ si-nu̱guanꞌ manꞌan Jesús, ruhua Yanꞌanj nej.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Daj si ga̱huin manꞌán re̱ꞌ tsínj na̱taꞌ xiꞌí Jesús rian daranꞌ ni xungüi̱. Ni̱ ga̱nꞌanj na̱taꞌ re̱ꞌ si guiniꞌí re̱ꞌ nga̱ si gunún re̱ꞌ rian ni ngüi̱.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Yya̱j ni̱ si̱ ganoꞌó re̱ꞌ na̱chica re̱ꞌ. Ni̱ ga̱nꞌanj ga̱taꞌ nneé re̱ꞌ nga̱ si-xugüi Señor. Ni̱ jna̱ruhui sij si-ga̱quinꞌ re̱ꞌ aj.” Gataj Ananías riānj.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 ’Hué dan ni̱ ngaa nanicā xumanꞌ Jerusalén, ni̱ ganꞌān nuhui gachínj jniꞌyā. Ni̱ digyán Yanꞌanj ꞌngo̱ rasu̱n riānj.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Ni̱ guiniꞌīnj manꞌan Señor. Ni̱ gataj Señor gunūnj: “Yoo̱ ga̱hui re̱ꞌ xumanꞌ Jerusalén. Daj si si̱ garáj xina ni sij nuguanꞌ na̱taꞌ re̱ꞌ xiꞌīj mánj.” Daj gataj Señor gunūnj.
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Hué dan ni̱ gataj manꞌānj: “Señor, niꞌi ni sij sisi̱ gatúj manꞌānj daranꞌ ni nuhui, ni̱ garij manꞌānj ducuaga̱ꞌ daranꞌ ni ngüi̱ xuman ruhua niꞌí re̱ꞌ. Ni̱ garī nneꞌ xiráj ni sij nej.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Ni̱ niꞌi ni sij sisi̱ ngaa gayanj si-tun manꞌan Esteban huin síꞌ tsínj guiꞌyaj sun rián re̱ꞌ gaꞌmi síꞌ si-nu̱guanꞌ manꞌán re̱ꞌ, ngaa ni̱ niquinꞌ manꞌānj yuꞌuj daj. Ni̱ gaꞌuē sisi̱ da̱gahuiꞌ ni sij síꞌ. Ni̱ daꞌ dugumīj si-ganꞌ ni tsínj dagahuiꞌ daj.” Hué daj gatā gunun Señor.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Sani̱ gataj Señor: “Güi̱j si aꞌnī ga̱nꞌanj ga̱nꞌ re̱ꞌ rian ni ngüi̱ ma̱n anéj chrej.” Daj gataj Señor gunūnj. ―Gataj Pablo gunun ni tsínj nahuin yuꞌ daj.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Ni̱ gunun ni ngüi̱ si-nu̱guanꞌ Pablo daꞌ nuguanꞌ daj. Sani̱ ngaa gaꞌmi sij xiꞌí ni tsínj ꞌna̱ꞌ anéj chrej, ni̱ gaxi̱ꞌi ni sij gaguáj ni sij. Ni̱ gataj ni sij:
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Ni̱ ri̱an aguáj ni sij nagunanꞌ ni sij si-ganꞌ ni sij dagamanꞌ ni sij yoꞌój yaj xataꞌ,
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 hué dan ni̱ gaꞌninꞌ snado huin achij sun sisi̱ na̱ꞌnij ni snado Pablo rian ma̱n ni sij. Ni̱ gataj síꞌ sisi̱ ga̱ri ni sij nneꞌ xiráj Pablo sisi̱ ga̱taj Pablo u̱n sin xi̱ꞌi huin aguáj ni ngüi̱ niꞌi ni sij Pablo.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Sani̱ ngaa guisíj gumíj ni sij nga̱ nnij, ni̱ hua ruhua ni sij ga̱ꞌuiꞌ sij nneꞌ, ngaa ni̱ nachínj snanꞌanj Pablo capitán niquinꞌ daj. Ni̱ gataj síꞌ:
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Ni̱ ngaa gunun capitán nuguanꞌ daj, ni̱ ganꞌanj na̱taꞌ snanꞌanj sij gu̱nun snado huin achij daj. Ni̱ gataj sij:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Ngaa ni̱ ganꞌanj snado huin achij daj rian niquinꞌ Pablo. Ni̱ nachínj snanꞌanj sij. Ni̱ gataj sij:
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Ngaa ni̱ gataj snado daj:
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Asíj ni̱ ni tsínj ruhua ga̱ri nneꞌ xiráj Pablo, ni̱ guxun ni síꞌ manꞌan síꞌ. Ni̱ guxuꞌuiꞌ snado huin achij daj si hua numíj sij Pablo huin síꞌ ꞌngo̱ tsínj romano.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Ni̱ huin ruhua snado huin achij daj gui̱niꞌi sij u̱n sin xi̱ꞌi huin aꞌmi gaquinꞌ ni tsínj israelita rian xiꞌí Pablo. Hué dan ni̱ ango güi ni̱ gaꞌninꞌ sij sun sisi̱ na̱chi ni snado Pablo. Ni̱ gaꞌninꞌ sij sun si na̱huin yuꞌ ni chrej huin achij nga̱ daranꞌ ni tsínj ma̱n junta nico. Ngaa ni̱ guiri sij Pablo gani sij rian ni tsínj ma̱n junta nico daj.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.