Atos 22
Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs NVT
1 ―Gu̱nun sa̱ꞌ á re̱ꞌ si ga̱tā gu̱nun a ni é re̱ꞌ xiꞌí manꞌānj huin ín re̱ꞌ jnánj néꞌ nga̱ daꞌnunꞌ néꞌ. ―Daj gataj Pablo.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Ni̱ ngaa gunun ni sij gaꞌmi Pablo snanj hebreo, ngaa ni̱ nani sa̱ꞌ chraquij ni sij. Ni̱ gataj Pablo:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 ―Huēj huin tsínj israelita. Ni̱ gaꞌngā xumanꞌ Tarso, estado Cilicia. Sani̱ gachī xumanꞌ Jerusalén nan. Ni̱ diguiꞌyūnj nga̱ maestro gu̱ꞌnaj Gamaliel. Ni̱ gahuin chru̱n saꞌāj si-ley ni xíꞌ nej. Ni̱ xa̱ngaꞌ yya guiꞌyaj sūnj si-sun Yanꞌanj. Ni̱ da̱j rúnꞌ ꞌyaj ni é re̱ꞌ acuanꞌ, hué daj guiꞌyā nej.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Asi̱j sini ni̱ chranꞌ yunꞌūn ni ngüi̱ nicaj dugüiꞌ nga̱ Jesús. Ni̱ gahuin ruhuāj da̱gahuīj ni sij. Ni̱ gumī ni sij. Ni̱ garī ducuaga̱ꞌ ni tsínj nga̱ ni ngüi̱ xa̱na nej.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Ni̱ chrej aꞌninꞌ nga̱ ni tsínj huin achij huin ni sij testigo sisi̱ hué daj guiꞌyā. Ni̱ riqui ni síꞌ yanj carta nicā ga̱nꞌān rian ni dugüiꞌ néꞌ ni tsínj israelita nne xumanꞌ Damasco. Ni̱ huaj na̱nōj ni ngüi̱ nicoꞌ Jesús. Ngaa ni̱ nicā gaꞌnāj xumanꞌ Jerusalén ga̱huin ni sij castigo, ruhuāj aj.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 ’Sani̱ ngaa huaj gahuin ni̱chrūnj xumanꞌ Damasco gaxuj, ni̱ nasinu̱nj chre gaꞌna̱ꞌ ꞌngo̱ yanꞌa̱n xataꞌ guixigui̱n ganica̱j rian huaj manꞌānj.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Ni̱ ꞌngo̱ ganatū rian yoꞌój. Ni̱ gunūnj ꞌngo̱ tsínj gaꞌmi ngāj. Ni̱ gataj sij: “Saulo, Saulo, u̱n sin huin ni̱ chranꞌ yunꞌúnj re̱ꞌ manꞌānj únj.” Daj gataj tsínj daj gunūnj.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Ngaa ni̱: “Ni̱ u̱n sin huín re̱ꞌ, Señor.” Gataj manꞌānj. Ngaa ni̱ gataj sij: “Huēj huin Jesús ꞌna̱ꞌ Nazaret. Hué manꞌānj huin chranꞌ yunꞌúnj re̱ꞌ aj.” Daj gataj Jesús gunūnj.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Ni̱ guiniꞌi yya ni tsínj huanꞌanj ngāj yanꞌa̱n daj. Ni̱ guxuꞌuiꞌ ni sij. Sani̱ nun gunun ni sij nuguanꞌ gaꞌmi Jesús riānj mánj.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Ngaa ni̱ gataj manꞌānj: “Da̱j gui̱ꞌyā, ruhuá re̱ꞌ, Señor.” Gataj manꞌānj. Ngaa ni̱ gataj Señor gunūnj: “Na̱chica re̱ꞌ ga̱nꞌanj re̱ꞌ xumanꞌ Damasco. Yuꞌuj daj ga̱taj ni sij gu̱nun re̱ꞌ daranꞌ si huin gui̱ꞌyáj re̱ꞌ aj.” Daj gataj sij gunūnj.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Ni̱ ri̱an gahuin durīj guiꞌyaj yanꞌa̱n xigui̱n nucuaj daj, ngaa ni̱ guidaꞌa ni tsínj nicaj dugüiꞌ ngāj raꞌāj ganꞌanj ni únj guisíj únj xumanꞌ Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 ’Ni̱ xumanꞌ daj nne ꞌngo̱ tsínj gu̱ꞌnaj Ananías. Ni̱ hua cuidado sij dagahuin sij si-ley Moisés. Ni̱ aꞌmi sa̱ꞌ daranꞌ ni tsínj israelita ma̱n xumanꞌ Damasco xiꞌí sij.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ni̱ gaꞌna̱ꞌ ni̱ꞌyaj Ananías manꞌānj. Ni̱ ngaa guisíj sij, ni̱ gataj sij gunūnj: “Jnánj Saulo, yya̱j ni̱ na̱xiguin rián re̱ꞌ.” Gataj sij. Ni̱ ꞌngo̱ hora naxigui̱n riānj guiniꞌyā sij.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Ni̱ gataj sij: “Nacui Yanꞌanj nicoꞌ ni xíꞌ manꞌán re̱ꞌ sisi̱ gui̱niꞌi sa̱ꞌ re̱ꞌ si huin ruhua manꞌan Yanꞌanj. Ni̱ huin ruhua Yanꞌanj sisi̱ gui̱niꞌí re̱ꞌ tsínj hua ni̱ca ni̱nꞌ ruhua huin síꞌ Jesús. Ni̱ gu̱nun re̱ꞌ si-nu̱guanꞌ manꞌan Jesús, ruhua Yanꞌanj nej.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Daj si ga̱huin manꞌán re̱ꞌ tsínj na̱taꞌ xiꞌí Jesús rian daranꞌ ni xungüi̱. Ni̱ ga̱nꞌanj na̱taꞌ re̱ꞌ si guiniꞌí re̱ꞌ nga̱ si gunún re̱ꞌ rian ni ngüi̱.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Yya̱j ni̱ si̱ ganoꞌó re̱ꞌ na̱chica re̱ꞌ. Ni̱ ga̱nꞌanj ga̱taꞌ nneé re̱ꞌ nga̱ si-xugüi Señor. Ni̱ jna̱ruhui sij si-ga̱quinꞌ re̱ꞌ aj.” Gataj Ananías riānj.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 ’Hué dan ni̱ ngaa nanicā xumanꞌ Jerusalén, ni̱ ganꞌān nuhui gachínj jniꞌyā. Ni̱ digyán Yanꞌanj ꞌngo̱ rasu̱n riānj.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Ni̱ guiniꞌīnj manꞌan Señor. Ni̱ gataj Señor gunūnj: “Yoo̱ ga̱hui re̱ꞌ xumanꞌ Jerusalén. Daj si si̱ garáj xina ni sij nuguanꞌ na̱taꞌ re̱ꞌ xiꞌīj mánj.” Daj gataj Señor gunūnj.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Hué dan ni̱ gataj manꞌānj: “Señor, niꞌi ni sij sisi̱ gatúj manꞌānj daranꞌ ni nuhui, ni̱ garij manꞌānj ducuaga̱ꞌ daranꞌ ni ngüi̱ xuman ruhua niꞌí re̱ꞌ. Ni̱ garī nneꞌ xiráj ni sij nej.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Ni̱ niꞌi ni sij sisi̱ ngaa gayanj si-tun manꞌan Esteban huin síꞌ tsínj guiꞌyaj sun rián re̱ꞌ gaꞌmi síꞌ si-nu̱guanꞌ manꞌán re̱ꞌ, ngaa ni̱ niquinꞌ manꞌānj yuꞌuj daj. Ni̱ gaꞌuē sisi̱ da̱gahuiꞌ ni sij síꞌ. Ni̱ daꞌ dugumīj si-ganꞌ ni tsínj dagahuiꞌ daj.” Hué daj gatā gunun Señor.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Sani̱ gataj Señor: “Güi̱j si aꞌnī ga̱nꞌanj ga̱nꞌ re̱ꞌ rian ni ngüi̱ ma̱n anéj chrej.” Daj gataj Señor gunūnj. ―Gataj Pablo gunun ni tsínj nahuin yuꞌ daj.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Ni̱ gunun ni ngüi̱ si-nu̱guanꞌ Pablo daꞌ nuguanꞌ daj. Sani̱ ngaa gaꞌmi sij xiꞌí ni tsínj ꞌna̱ꞌ anéj chrej, ni̱ gaxi̱ꞌi ni sij gaguáj ni sij. Ni̱ gataj ni sij:
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ni̱ ri̱an aguáj ni sij nagunanꞌ ni sij si-ganꞌ ni sij dagamanꞌ ni sij yoꞌój yaj xataꞌ,
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 hué dan ni̱ gaꞌninꞌ snado huin achij sun sisi̱ na̱ꞌnij ni snado Pablo rian ma̱n ni sij. Ni̱ gataj síꞌ sisi̱ ga̱ri ni sij nneꞌ xiráj Pablo sisi̱ ga̱taj Pablo u̱n sin xi̱ꞌi huin aguáj ni ngüi̱ niꞌi ni sij Pablo.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Sani̱ ngaa guisíj gumíj ni sij nga̱ nnij, ni̱ hua ruhua ni sij ga̱ꞌuiꞌ sij nneꞌ, ngaa ni̱ nachínj snanꞌanj Pablo capitán niquinꞌ daj. Ni̱ gataj síꞌ:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Ni̱ ngaa gunun capitán nuguanꞌ daj, ni̱ ganꞌanj na̱taꞌ snanꞌanj sij gu̱nun snado huin achij daj. Ni̱ gataj sij:
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Ngaa ni̱ ganꞌanj snado huin achij daj rian niquinꞌ Pablo. Ni̱ nachínj snanꞌanj sij. Ni̱ gataj sij:
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Ngaa ni̱ gataj snado daj:
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Asíj ni̱ ni tsínj ruhua ga̱ri nneꞌ xiráj Pablo, ni̱ guxun ni síꞌ manꞌan síꞌ. Ni̱ guxuꞌuiꞌ snado huin achij daj si hua numíj sij Pablo huin síꞌ ꞌngo̱ tsínj romano.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Ni̱ huin ruhua snado huin achij daj gui̱niꞌi sij u̱n sin xi̱ꞌi huin aꞌmi gaquinꞌ ni tsínj israelita rian xiꞌí Pablo. Hué dan ni̱ ango güi ni̱ gaꞌninꞌ sij sun sisi̱ na̱chi ni snado Pablo. Ni̱ gaꞌninꞌ sij sun si na̱huin yuꞌ ni chrej huin achij nga̱ daranꞌ ni tsínj ma̱n junta nico. Ngaa ni̱ guiri sij Pablo gani sij rian ni tsínj ma̱n junta nico daj.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.