Atos 27

Ixchiwinti Dios (TPP) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Akxni nawkalhcha li akintamak'ankanancha xalakaat'un Italia, an Pablo chi an ali'in tach'inin jama'axta'nikalhcha pumatam capitán ixjunkan Julio, yu ixt'ajun la ixbatallón an ay jamach'alhkat.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Chi ik'awcha, ikpu'awcha la'atam barco yu taxtuchalh la'acha'an Adramitio, tukancha ixti'an xalakaat'un Asia. Wachu ani ixt'ajun an Aristarco an tan xakt'awnaw, yucha jamacha'a Tesalónica, xalakaat'un Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 La'atamcha wilhchan juncho'olh, ikcha'awcha la ixkilhtu an lakxkan, la'acha'ancha Sidón, ancha an Julio sawalhcha oxi ixa'alay an Pablo chi makawnilhcha li kajala'alh la'pixiyalhna an yu oxi ixjat'alalhi'an chi li yu'unchacha katalhistaklhi.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Iktaxtupalaw la'acha'an Sidón iktaylhi'ampalawi kintijk'an laka barco, xakpamatanchananawcha an lhtayan tantanun lakaat'un an lakxkan, yu junkan Chipre, mu an un wa xakintalakatast'uk'an.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Wakcha ik'ukx'awi an lakxkan, waniycha an ixkilhtu xalakaat'un Cilicia chi xalakaat'un Panfiliaja ikpu'aw, chi ikcha'awcha la'acha'an Mira, xalakaat'un Licia.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Ancha an ixcapitank'an an soldadojnin la'cha'alh la'atam barco yu xanawin la'acha'an Alejandría, ixti'an xalakaat'un Italia, pus anchacha kintamujun, para li aktaylhi'awcha kintijk'an.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 La'alhuw wilhchani wa laksniycha ik'aw chi sawalhcha lhima'anxkayi ikcha'aw ixlakapu an la'acha'an Gnido. Chi mu an un wa xakintalakatast'uk'an, pus jantucha kintamakawnini aktaylhi'aw kintijk'an, pus an ixlakapucha la'acha'an tan junkan Salmoni ik'aw, la ix'a'lhch'a an lhtayan tantanun t'un an lakxkan yu junkan Creta, para li akpamatanchanawcha.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Chi masi sawalhcha lhima'anxkayi iktaylhi'aw kintijk'an an laka barco, wa chux ixkilhtu an lakxkan ikpu'aw, ikcha'awcha tan junkan Oxi Tatawlay Barco, waniy la'acha'an Lasea.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Wa stakcha ikma'ats'an'awi panch'e'ex chi lhima'anxkaycha li ali xaktaylhi'awi kintijk'an an laka barco an lakxkan, mu iso'omintacha ixpaku lhik'asnin. Pus an Pablo jajuniy:
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 ―Kit'in kla'ts'in li ani jalhtanti lhima'anxkayi kajuna'a lapanakni, kama'ats'an'ayawi ani barco chi an ixtak'uk'at chi sta layi kama'ats'an'aw an kijatsukuntik'an.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Pero an ixcapitank'an an soldadojnin palay kiklaka'ilhi an yu jamanawin an barco chi an yu malhtanay, an Pablo jantu asmatnilh.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Chi mu anchunu la ixkilhtu lakxkan jantu oxi ancha aktamakawlh akxni lhik'asnin, pus lanan ixchuxk'ani tapastaklhi li palay oxi jantu an katatamakawlh, talhit'alalhi tacha'amputulh la'acha'an Fenice xalakaat'un Creta para li anchacha aktamakajuw ixpaku lhik'asnin. An Fenice tan ixlita'aknuyachalh wilhchani ixlilaka'anta.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Akxni tsukulhcha mincho'oyachalhi an un yu wa laksniy, lhitalaktsin, tapastaklhicha li laycha katataylhi'ancho'olh an ixtijk'an, pus tataxtulhcha, wa la ixkilhtucha an Cretaja tapu'alh, ay t'un yu lhtayan tantanun an lakxkan, tapu'alhcha an barco.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Pero jantu tukancha ta'a'ma'alh, ixli'astan kintapaxto'ni la'atam p'as un, yu junkan Euroclidón, chi p'ascha putalakanuchalh an barco,
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 pus tsukulhcha tisalhi'an. Chi mu jantucha layi xakmalaka'aniyaw an barco an tan ixliminachalh an un, pus wa iklhitamakawniwcha li katisalhi'alhcha an un an barco.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Akxni xakla'pust'awnawcha la ix'a'lhch'a yu junkan Clauda, la'atam kilht'ikt'i t'un yu lhtayan tantanun an lakxkan, lanancha ikpamatanchanaw, akxnicha asi ikch'apacha'aw an bote yu puta'alhtaxtukan.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Chi akxni tamujuchalhcha an bote an laka barco, ixli'astan tala'ach'ilhcha laka laso an barco, para li kalhitayanilh. Wa chuncha, mu ixtatalhanani li p'asi katawj talakanuchalh an barco an tan opej opej ixlakwilh kukuj tan lhimapa'a'ukan Sirte, pus talakp'uxnilhi an la'lhmaniya la'ch'it an barco chi talhitamakawlhcha li yucha an uncha kajalhi'alh watanchuncha.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Tunkunchalh, an p'as un, p'aska ixlay, pus tsukulhcha talakmujuyi an lakxkan an yu ixlaktajun an laka barco.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Ixlila'at'utucha wilhchan walh, talakt'alhtamaj'olhcha an xalaktanlhun an barco an lakxkan.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Wa chuncha la'alhuw wilhchani jantucha ixtalakasuy an wilhchan chi an st'akunin, chi tacha an stakcha kixtaputalakanuyani an p'as un chi an xkan wanajcha xaknawnawi li jantucha aktita'alhtaxtuw.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Chi mu wanajcha la'alhuw wilhchani jantucha xaklakwaynaw, an Pablo tayalhi la kimpujank'an chi najun:
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Chaway jant'u k'ala't'a'oxila'alhit'it, mu jantu xamati katinilh, wa yucha an barcojo kats'an'aya'.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Mu ts'isicha kintalakasunilh pumatam angelh, yucha an Dios yu ikt'alhtananta chi ikt'atapatsayi ixmala'achatachalh,
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 chi kijuniy: “Pablo, jant'u k'at'alhan, mu k'ach'ip'ina'a la ix'ukxlakapu an ay jamach'alhkat Roma, chi milakata kajama'alhtaxtuni'oya an Dios ixchuxk'an an yu ani jat'at'anta laka barco.”
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Pus xliyu iklalhijunawi lapanakni, jo'at'i k'ana'unt'it, mu kit'in ijkiklaka'iya an Dios chi ijk'atsayi li chuncha katapasaya tacha an kijunilh an ángel.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Pero inta tacha an lhtayan lhtayan laktantanun t'un an lakxkani katawj kitalakanuyaw.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 La'atam jatats'isni akxni cha'alhcha la'at'uy samana xakt'awnaw laka barco an alamalh tan junkan Adriático, akxni wa tanchuncha xakintalhi'anan an p'as un, ka tacha ixjaytatnant'ajuncha an yu tatapatsay laka barco talhakapu'alhcha li xakcha'ant'awnawcha lakaat'un.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Chi talhkalhi tani ixlitalhmancha an lakxkan, tak'atsalhi li 36 metrojo ixlitalhman ixjunita, palaycha ik'aw, a'tam talhkapalh, akxni wa 27 metrojcha ixlitalhman ixjunita.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Chi mu ixtatalhanancha li wa lay katawj kitalakanulhi an barco an lakaachiwxin, pus tamujulhcha la'at'at'i yu lay kasa' putawilh an barco, lhilax'istaja tapumujulh, chi ixtatapayniniycha an Dios li katunkunlhicha.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Pero an yu ixtatapatsay laka barco ixta'ostakutputun, pus tsukulhcha tama'alhtajuyi an bote yu puta'alhtaxtukan, ma wa katamujuyacha lhilaxkinkapu ali an yu sa' putawlay barcojo ixtalay.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Pero an Pablo jajuniy an capitán chi an soldadojnin:
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Pus wa chuncha an soldadojnin tach'uk'ulhi an laso an yu ixpulakch'i'ulakanta an bote yu puta'alhtaxtukan, chi tamaka'alhcha an lakxkan.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Wa tunkunminta, an Pablo ixchuxk'ancha jajunilh li tu'ucha kata'ulh, jajuniy:
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Chaway klask'iniyaw lamapaynin lananch'a k'a'ut'iti tu'u', mu chuncha lhitask'iniy, para k'ats'uk'ut'it, chi jantu xamati katima'ats'an'alh masi wa ma'atamcha ix'ay.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Akxni chunchacha nawlh an Pablo, xa'a'ilhcha a'xtam pan chi xta'nilhcha lhimala'puchajuni an Dios, tan ixchuxk'an ixtayanalh. Chi an Pablo puch'e'elhcha chi tsukulhcha uy.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Ixli'astan ixchuxk'an wachucha tatapujulhi tsukulh talak'uy.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 An laka barco 276 lapanakni xak'antaw.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Akxni talaj'o'atsalhcha, tatamaj'olhcha an trigo an lakxkan para li jantucha ts'ink'i kawalh an barco.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 An yu ixtatapatsay laka barco jantu ixtajala'mispanani tanchuncha an lakaat'un an yu ixtala'ts'in, pero ixtala'ts'ini li oxi pukulhuk ixjunita an ixtamp'in anchunu lakaat'un, pus ixtalhipuxkawniycha tani anchacha katalhimalakanu'ulachalh an barco.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Talakch'uk'ulhcha an laso an yu ixpulakch'ikanta an yu sa' ixpu'ulakan barco, talakmakawjulhcha an lakxkan, chi an laso an yu ixpulakch'ikanta an yu pumalhtanakan an barco wachucha talakch'uk'ulh. Ixli'astan tamuk'anicho'olhcha an xala'ch'it an barco, yu putalakanuy an un, para li kajalhtanalh, chi kacha'alhcha lakaat'un.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Walh lakatam tan opej lakanuwilhchalh kukuj, ancha tawj takinkalakanuchalh an barco, chi anchacha kinkala'awtawilh, tucha lay ixlaklay chi an la ix'istaj tsukulhcha talakt'ilhi, mu p'asi an tacha milh milh ixlay an xkan.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 An soldadojnin ixtama'niputuni an tach'inin, para li jantu katajaxk'iwitnijpatakutlhi chi kata'oslicha.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Pero an ixcapitank'an an soldadojnin, mu ixma'alhtaxtuputuni an Pablo, jantu jamakawnilh, apalij jajuniy li katatajulhcha p'ulhnaja an lakxkan li yu layi tajaxk'iwitnin, para li katacha'alhcha lakaat'un.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Chi an ali'in ma laka lht'a'alak'iwcha katapu'alh u laka tu'ucha ixt'ata'aklhtanchajun an barcojo katapu'alh. Chunchacha yu kinchuxk'an ikcha'aw lakaat'un, ikta'alhtaxtu'ojo.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.