Atos 27

Ixchiwinti Dios (TPP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Akxni nawkalhcha li akintamak'ankanancha xalakaat'un Italia, an Pablo chi an ali'in tach'inin jama'axta'nikalhcha pumatam capitán ixjunkan Julio, yu ixt'ajun la ixbatallón an ay jamach'alhkat.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Chi ik'awcha, ikpu'awcha la'atam barco yu taxtuchalh la'acha'an Adramitio, tukancha ixti'an xalakaat'un Asia. Wachu ani ixt'ajun an Aristarco an tan xakt'awnaw, yucha jamacha'a Tesalónica, xalakaat'un Macedonia.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 La'atamcha wilhchan juncho'olh, ikcha'awcha la ixkilhtu an lakxkan, la'acha'ancha Sidón, ancha an Julio sawalhcha oxi ixa'alay an Pablo chi makawnilhcha li kajala'alh la'pixiyalhna an yu oxi ixjat'alalhi'an chi li yu'unchacha katalhistaklhi.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Iktaxtupalaw la'acha'an Sidón iktaylhi'ampalawi kintijk'an laka barco, xakpamatanchananawcha an lhtayan tantanun lakaat'un an lakxkan, yu junkan Chipre, mu an un wa xakintalakatast'uk'an.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Wakcha ik'ukx'awi an lakxkan, waniycha an ixkilhtu xalakaat'un Cilicia chi xalakaat'un Panfiliaja ikpu'aw, chi ikcha'awcha la'acha'an Mira, xalakaat'un Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ancha an ixcapitank'an an soldadojnin la'cha'alh la'atam barco yu xanawin la'acha'an Alejandría, ixti'an xalakaat'un Italia, pus anchacha kintamujun, para li aktaylhi'awcha kintijk'an.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 La'alhuw wilhchani wa laksniycha ik'aw chi sawalhcha lhima'anxkayi ikcha'aw ixlakapu an la'acha'an Gnido. Chi mu an un wa xakintalakatast'uk'an, pus jantucha kintamakawnini aktaylhi'aw kintijk'an, pus an ixlakapucha la'acha'an tan junkan Salmoni ik'aw, la ix'a'lhch'a an lhtayan tantanun t'un an lakxkan yu junkan Creta, para li akpamatanchanawcha.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Chi masi sawalhcha lhima'anxkayi iktaylhi'aw kintijk'an an laka barco, wa chux ixkilhtu an lakxkan ikpu'aw, ikcha'awcha tan junkan Oxi Tatawlay Barco, waniy la'acha'an Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Wa stakcha ikma'ats'an'awi panch'e'ex chi lhima'anxkaycha li ali xaktaylhi'awi kintijk'an an laka barco an lakxkan, mu iso'omintacha ixpaku lhik'asnin. Pus an Pablo jajuniy:
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 ―Kit'in kla'ts'in li ani jalhtanti lhima'anxkayi kajuna'a lapanakni, kama'ats'an'ayawi ani barco chi an ixtak'uk'at chi sta layi kama'ats'an'aw an kijatsukuntik'an.
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Pero an ixcapitank'an an soldadojnin palay kiklaka'ilhi an yu jamanawin an barco chi an yu malhtanay, an Pablo jantu asmatnilh.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Chi mu anchunu la ixkilhtu lakxkan jantu oxi ancha aktamakawlh akxni lhik'asnin, pus lanan ixchuxk'ani tapastaklhi li palay oxi jantu an katatamakawlh, talhit'alalhi tacha'amputulh la'acha'an Fenice xalakaat'un Creta para li anchacha aktamakajuw ixpaku lhik'asnin. An Fenice tan ixlita'aknuyachalh wilhchani ixlilaka'anta.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Akxni tsukulhcha mincho'oyachalhi an un yu wa laksniy, lhitalaktsin, tapastaklhicha li laycha katataylhi'ancho'olh an ixtijk'an, pus tataxtulhcha, wa la ixkilhtucha an Cretaja tapu'alh, ay t'un yu lhtayan tantanun an lakxkan, tapu'alhcha an barco.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Pero jantu tukancha ta'a'ma'alh, ixli'astan kintapaxto'ni la'atam p'as un, yu junkan Euroclidón, chi p'ascha putalakanuchalh an barco,
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 pus tsukulhcha tisalhi'an. Chi mu jantucha layi xakmalaka'aniyaw an barco an tan ixliminachalh an un, pus wa iklhitamakawniwcha li katisalhi'alhcha an un an barco.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Akxni xakla'pust'awnawcha la ix'a'lhch'a yu junkan Clauda, la'atam kilht'ikt'i t'un yu lhtayan tantanun an lakxkan, lanancha ikpamatanchanaw, akxnicha asi ikch'apacha'aw an bote yu puta'alhtaxtukan.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Chi akxni tamujuchalhcha an bote an laka barco, ixli'astan tala'ach'ilhcha laka laso an barco, para li kalhitayanilh. Wa chuncha, mu ixtatalhanani li p'asi katawj talakanuchalh an barco an tan opej opej ixlakwilh kukuj tan lhimapa'a'ukan Sirte, pus talakp'uxnilhi an la'lhmaniya la'ch'it an barco chi talhitamakawlhcha li yucha an uncha kajalhi'alh watanchuncha.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Tunkunchalh, an p'as un, p'aska ixlay, pus tsukulhcha talakmujuyi an lakxkan an yu ixlaktajun an laka barco.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Ixlila'at'utucha wilhchan walh, talakt'alhtamaj'olhcha an xalaktanlhun an barco an lakxkan.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Wa chuncha la'alhuw wilhchani jantucha ixtalakasuy an wilhchan chi an st'akunin, chi tacha an stakcha kixtaputalakanuyani an p'as un chi an xkan wanajcha xaknawnawi li jantucha aktita'alhtaxtuw.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Chi mu wanajcha la'alhuw wilhchani jantucha xaklakwaynaw, an Pablo tayalhi la kimpujank'an chi najun:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Chaway jant'u k'ala't'a'oxila'alhit'it, mu jantu xamati katinilh, wa yucha an barcojo kats'an'aya'.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Mu ts'isicha kintalakasunilh pumatam angelh, yucha an Dios yu ikt'alhtananta chi ikt'atapatsayi ixmala'achatachalh,
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 chi kijuniy: “Pablo, jant'u k'at'alhan, mu k'ach'ip'ina'a la ix'ukxlakapu an ay jamach'alhkat Roma, chi milakata kajama'alhtaxtuni'oya an Dios ixchuxk'an an yu ani jat'at'anta laka barco.”
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Pus xliyu iklalhijunawi lapanakni, jo'at'i k'ana'unt'it, mu kit'in ijkiklaka'iya an Dios chi ijk'atsayi li chuncha katapasaya tacha an kijunilh an ángel.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Pero inta tacha an lhtayan lhtayan laktantanun t'un an lakxkani katawj kitalakanuyaw.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 La'atam jatats'isni akxni cha'alhcha la'at'uy samana xakt'awnaw laka barco an alamalh tan junkan Adriático, akxni wa tanchuncha xakintalhi'anan an p'as un, ka tacha ixjaytatnant'ajuncha an yu tatapatsay laka barco talhakapu'alhcha li xakcha'ant'awnawcha lakaat'un.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Chi talhkalhi tani ixlitalhmancha an lakxkan, tak'atsalhi li 36 metrojo ixlitalhman ixjunita, palaycha ik'aw, a'tam talhkapalh, akxni wa 27 metrojcha ixlitalhman ixjunita.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Chi mu ixtatalhanancha li wa lay katawj kitalakanulhi an barco an lakaachiwxin, pus tamujulhcha la'at'at'i yu lay kasa' putawilh an barco, lhilax'istaja tapumujulh, chi ixtatapayniniycha an Dios li katunkunlhicha.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Pero an yu ixtatapatsay laka barco ixta'ostakutputun, pus tsukulhcha tama'alhtajuyi an bote yu puta'alhtaxtukan, ma wa katamujuyacha lhilaxkinkapu ali an yu sa' putawlay barcojo ixtalay.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Pero an Pablo jajuniy an capitán chi an soldadojnin:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Pus wa chuncha an soldadojnin tach'uk'ulhi an laso an yu ixpulakch'i'ulakanta an bote yu puta'alhtaxtukan, chi tamaka'alhcha an lakxkan.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Wa tunkunminta, an Pablo ixchuxk'ancha jajunilh li tu'ucha kata'ulh, jajuniy:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Chaway klask'iniyaw lamapaynin lananch'a k'a'ut'iti tu'u', mu chuncha lhitask'iniy, para k'ats'uk'ut'it, chi jantu xamati katima'ats'an'alh masi wa ma'atamcha ix'ay.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Akxni chunchacha nawlh an Pablo, xa'a'ilhcha a'xtam pan chi xta'nilhcha lhimala'puchajuni an Dios, tan ixchuxk'an ixtayanalh. Chi an Pablo puch'e'elhcha chi tsukulhcha uy.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Ixli'astan ixchuxk'an wachucha tatapujulhi tsukulh talak'uy.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 An laka barco 276 lapanakni xak'antaw.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Akxni talaj'o'atsalhcha, tatamaj'olhcha an trigo an lakxkan para li jantucha ts'ink'i kawalh an barco.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 An yu ixtatapatsay laka barco jantu ixtajala'mispanani tanchuncha an lakaat'un an yu ixtala'ts'in, pero ixtala'ts'ini li oxi pukulhuk ixjunita an ixtamp'in anchunu lakaat'un, pus ixtalhipuxkawniycha tani anchacha katalhimalakanu'ulachalh an barco.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Talakch'uk'ulhcha an laso an yu ixpulakch'ikanta an yu sa' ixpu'ulakan barco, talakmakawjulhcha an lakxkan, chi an laso an yu ixpulakch'ikanta an yu pumalhtanakan an barco wachucha talakch'uk'ulh. Ixli'astan tamuk'anicho'olhcha an xala'ch'it an barco, yu putalakanuy an un, para li kajalhtanalh, chi kacha'alhcha lakaat'un.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Walh lakatam tan opej lakanuwilhchalh kukuj, ancha tawj takinkalakanuchalh an barco, chi anchacha kinkala'awtawilh, tucha lay ixlaklay chi an la ix'istaj tsukulhcha talakt'ilhi, mu p'asi an tacha milh milh ixlay an xkan.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 An soldadojnin ixtama'niputuni an tach'inin, para li jantu katajaxk'iwitnijpatakutlhi chi kata'oslicha.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Pero an ixcapitank'an an soldadojnin, mu ixma'alhtaxtuputuni an Pablo, jantu jamakawnilh, apalij jajuniy li katatajulhcha p'ulhnaja an lakxkan li yu layi tajaxk'iwitnin, para li katacha'alhcha lakaat'un.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Chi an ali'in ma laka lht'a'alak'iwcha katapu'alh u laka tu'ucha ixt'ata'aklhtanchajun an barcojo katapu'alh. Chunchacha yu kinchuxk'an ikcha'aw lakaat'un, ikta'alhtaxtu'ojo.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.