Atos 27

Ixchiwinti Dios (TPP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Akxni nawkalhcha li akintamak'ankanancha xalakaat'un Italia, an Pablo chi an ali'in tach'inin jama'axta'nikalhcha pumatam capitán ixjunkan Julio, yu ixt'ajun la ixbatallón an ay jamach'alhkat.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Chi ik'awcha, ikpu'awcha la'atam barco yu taxtuchalh la'acha'an Adramitio, tukancha ixti'an xalakaat'un Asia. Wachu ani ixt'ajun an Aristarco an tan xakt'awnaw, yucha jamacha'a Tesalónica, xalakaat'un Macedonia.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 La'atamcha wilhchan juncho'olh, ikcha'awcha la ixkilhtu an lakxkan, la'acha'ancha Sidón, ancha an Julio sawalhcha oxi ixa'alay an Pablo chi makawnilhcha li kajala'alh la'pixiyalhna an yu oxi ixjat'alalhi'an chi li yu'unchacha katalhistaklhi.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Iktaxtupalaw la'acha'an Sidón iktaylhi'ampalawi kintijk'an laka barco, xakpamatanchananawcha an lhtayan tantanun lakaat'un an lakxkan, yu junkan Chipre, mu an un wa xakintalakatast'uk'an.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Wakcha ik'ukx'awi an lakxkan, waniycha an ixkilhtu xalakaat'un Cilicia chi xalakaat'un Panfiliaja ikpu'aw, chi ikcha'awcha la'acha'an Mira, xalakaat'un Licia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Ancha an ixcapitank'an an soldadojnin la'cha'alh la'atam barco yu xanawin la'acha'an Alejandría, ixti'an xalakaat'un Italia, pus anchacha kintamujun, para li aktaylhi'awcha kintijk'an.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 La'alhuw wilhchani wa laksniycha ik'aw chi sawalhcha lhima'anxkayi ikcha'aw ixlakapu an la'acha'an Gnido. Chi mu an un wa xakintalakatast'uk'an, pus jantucha kintamakawnini aktaylhi'aw kintijk'an, pus an ixlakapucha la'acha'an tan junkan Salmoni ik'aw, la ix'a'lhch'a an lhtayan tantanun t'un an lakxkan yu junkan Creta, para li akpamatanchanawcha.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Chi masi sawalhcha lhima'anxkayi iktaylhi'aw kintijk'an an laka barco, wa chux ixkilhtu an lakxkan ikpu'aw, ikcha'awcha tan junkan Oxi Tatawlay Barco, waniy la'acha'an Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Wa stakcha ikma'ats'an'awi panch'e'ex chi lhima'anxkaycha li ali xaktaylhi'awi kintijk'an an laka barco an lakxkan, mu iso'omintacha ixpaku lhik'asnin. Pus an Pablo jajuniy:
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 ―Kit'in kla'ts'in li ani jalhtanti lhima'anxkayi kajuna'a lapanakni, kama'ats'an'ayawi ani barco chi an ixtak'uk'at chi sta layi kama'ats'an'aw an kijatsukuntik'an.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Pero an ixcapitank'an an soldadojnin palay kiklaka'ilhi an yu jamanawin an barco chi an yu malhtanay, an Pablo jantu asmatnilh.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Chi mu anchunu la ixkilhtu lakxkan jantu oxi ancha aktamakawlh akxni lhik'asnin, pus lanan ixchuxk'ani tapastaklhi li palay oxi jantu an katatamakawlh, talhit'alalhi tacha'amputulh la'acha'an Fenice xalakaat'un Creta para li anchacha aktamakajuw ixpaku lhik'asnin. An Fenice tan ixlita'aknuyachalh wilhchani ixlilaka'anta.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Akxni tsukulhcha mincho'oyachalhi an un yu wa laksniy, lhitalaktsin, tapastaklhicha li laycha katataylhi'ancho'olh an ixtijk'an, pus tataxtulhcha, wa la ixkilhtucha an Cretaja tapu'alh, ay t'un yu lhtayan tantanun an lakxkan, tapu'alhcha an barco.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Pero jantu tukancha ta'a'ma'alh, ixli'astan kintapaxto'ni la'atam p'as un, yu junkan Euroclidón, chi p'ascha putalakanuchalh an barco,
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 pus tsukulhcha tisalhi'an. Chi mu jantucha layi xakmalaka'aniyaw an barco an tan ixliminachalh an un, pus wa iklhitamakawniwcha li katisalhi'alhcha an un an barco.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Akxni xakla'pust'awnawcha la ix'a'lhch'a yu junkan Clauda, la'atam kilht'ikt'i t'un yu lhtayan tantanun an lakxkan, lanancha ikpamatanchanaw, akxnicha asi ikch'apacha'aw an bote yu puta'alhtaxtukan.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Chi akxni tamujuchalhcha an bote an laka barco, ixli'astan tala'ach'ilhcha laka laso an barco, para li kalhitayanilh. Wa chuncha, mu ixtatalhanani li p'asi katawj talakanuchalh an barco an tan opej opej ixlakwilh kukuj tan lhimapa'a'ukan Sirte, pus talakp'uxnilhi an la'lhmaniya la'ch'it an barco chi talhitamakawlhcha li yucha an uncha kajalhi'alh watanchuncha.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Tunkunchalh, an p'as un, p'aska ixlay, pus tsukulhcha talakmujuyi an lakxkan an yu ixlaktajun an laka barco.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Ixlila'at'utucha wilhchan walh, talakt'alhtamaj'olhcha an xalaktanlhun an barco an lakxkan.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Wa chuncha la'alhuw wilhchani jantucha ixtalakasuy an wilhchan chi an st'akunin, chi tacha an stakcha kixtaputalakanuyani an p'as un chi an xkan wanajcha xaknawnawi li jantucha aktita'alhtaxtuw.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Chi mu wanajcha la'alhuw wilhchani jantucha xaklakwaynaw, an Pablo tayalhi la kimpujank'an chi najun:
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Chaway jant'u k'ala't'a'oxila'alhit'it, mu jantu xamati katinilh, wa yucha an barcojo kats'an'aya'.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Mu ts'isicha kintalakasunilh pumatam angelh, yucha an Dios yu ikt'alhtananta chi ikt'atapatsayi ixmala'achatachalh,
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 chi kijuniy: “Pablo, jant'u k'at'alhan, mu k'ach'ip'ina'a la ix'ukxlakapu an ay jamach'alhkat Roma, chi milakata kajama'alhtaxtuni'oya an Dios ixchuxk'an an yu ani jat'at'anta laka barco.”
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Pus xliyu iklalhijunawi lapanakni, jo'at'i k'ana'unt'it, mu kit'in ijkiklaka'iya an Dios chi ijk'atsayi li chuncha katapasaya tacha an kijunilh an ángel.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Pero inta tacha an lhtayan lhtayan laktantanun t'un an lakxkani katawj kitalakanuyaw.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 La'atam jatats'isni akxni cha'alhcha la'at'uy samana xakt'awnaw laka barco an alamalh tan junkan Adriático, akxni wa tanchuncha xakintalhi'anan an p'as un, ka tacha ixjaytatnant'ajuncha an yu tatapatsay laka barco talhakapu'alhcha li xakcha'ant'awnawcha lakaat'un.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Chi talhkalhi tani ixlitalhmancha an lakxkan, tak'atsalhi li 36 metrojo ixlitalhman ixjunita, palaycha ik'aw, a'tam talhkapalh, akxni wa 27 metrojcha ixlitalhman ixjunita.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Chi mu ixtatalhanancha li wa lay katawj kitalakanulhi an barco an lakaachiwxin, pus tamujulhcha la'at'at'i yu lay kasa' putawilh an barco, lhilax'istaja tapumujulh, chi ixtatapayniniycha an Dios li katunkunlhicha.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Pero an yu ixtatapatsay laka barco ixta'ostakutputun, pus tsukulhcha tama'alhtajuyi an bote yu puta'alhtaxtukan, ma wa katamujuyacha lhilaxkinkapu ali an yu sa' putawlay barcojo ixtalay.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Pero an Pablo jajuniy an capitán chi an soldadojnin:
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Pus wa chuncha an soldadojnin tach'uk'ulhi an laso an yu ixpulakch'i'ulakanta an bote yu puta'alhtaxtukan, chi tamaka'alhcha an lakxkan.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Wa tunkunminta, an Pablo ixchuxk'ancha jajunilh li tu'ucha kata'ulh, jajuniy:
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Chaway klask'iniyaw lamapaynin lananch'a k'a'ut'iti tu'u', mu chuncha lhitask'iniy, para k'ats'uk'ut'it, chi jantu xamati katima'ats'an'alh masi wa ma'atamcha ix'ay.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Akxni chunchacha nawlh an Pablo, xa'a'ilhcha a'xtam pan chi xta'nilhcha lhimala'puchajuni an Dios, tan ixchuxk'an ixtayanalh. Chi an Pablo puch'e'elhcha chi tsukulhcha uy.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Ixli'astan ixchuxk'an wachucha tatapujulhi tsukulh talak'uy.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 An laka barco 276 lapanakni xak'antaw.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Akxni talaj'o'atsalhcha, tatamaj'olhcha an trigo an lakxkan para li jantucha ts'ink'i kawalh an barco.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 An yu ixtatapatsay laka barco jantu ixtajala'mispanani tanchuncha an lakaat'un an yu ixtala'ts'in, pero ixtala'ts'ini li oxi pukulhuk ixjunita an ixtamp'in anchunu lakaat'un, pus ixtalhipuxkawniycha tani anchacha katalhimalakanu'ulachalh an barco.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Talakch'uk'ulhcha an laso an yu ixpulakch'ikanta an yu sa' ixpu'ulakan barco, talakmakawjulhcha an lakxkan, chi an laso an yu ixpulakch'ikanta an yu pumalhtanakan an barco wachucha talakch'uk'ulh. Ixli'astan tamuk'anicho'olhcha an xala'ch'it an barco, yu putalakanuy an un, para li kajalhtanalh, chi kacha'alhcha lakaat'un.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Walh lakatam tan opej lakanuwilhchalh kukuj, ancha tawj takinkalakanuchalh an barco, chi anchacha kinkala'awtawilh, tucha lay ixlaklay chi an la ix'istaj tsukulhcha talakt'ilhi, mu p'asi an tacha milh milh ixlay an xkan.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 An soldadojnin ixtama'niputuni an tach'inin, para li jantu katajaxk'iwitnijpatakutlhi chi kata'oslicha.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Pero an ixcapitank'an an soldadojnin, mu ixma'alhtaxtuputuni an Pablo, jantu jamakawnilh, apalij jajuniy li katatajulhcha p'ulhnaja an lakxkan li yu layi tajaxk'iwitnin, para li katacha'alhcha lakaat'un.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Chi an ali'in ma laka lht'a'alak'iwcha katapu'alh u laka tu'ucha ixt'ata'aklhtanchajun an barcojo katapu'alh. Chunchacha yu kinchuxk'an ikcha'aw lakaat'un, ikta'alhtaxtu'ojo.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.