Atos 27

Ixchiwinti Dios (TPP) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Akxni nawkalhcha li akintamak'ankanancha xalakaat'un Italia, an Pablo chi an ali'in tach'inin jama'axta'nikalhcha pumatam capitán ixjunkan Julio, yu ixt'ajun la ixbatallón an ay jamach'alhkat.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Chi ik'awcha, ikpu'awcha la'atam barco yu taxtuchalh la'acha'an Adramitio, tukancha ixti'an xalakaat'un Asia. Wachu ani ixt'ajun an Aristarco an tan xakt'awnaw, yucha jamacha'a Tesalónica, xalakaat'un Macedonia.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 La'atamcha wilhchan juncho'olh, ikcha'awcha la ixkilhtu an lakxkan, la'acha'ancha Sidón, ancha an Julio sawalhcha oxi ixa'alay an Pablo chi makawnilhcha li kajala'alh la'pixiyalhna an yu oxi ixjat'alalhi'an chi li yu'unchacha katalhistaklhi.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Iktaxtupalaw la'acha'an Sidón iktaylhi'ampalawi kintijk'an laka barco, xakpamatanchananawcha an lhtayan tantanun lakaat'un an lakxkan, yu junkan Chipre, mu an un wa xakintalakatast'uk'an.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Wakcha ik'ukx'awi an lakxkan, waniycha an ixkilhtu xalakaat'un Cilicia chi xalakaat'un Panfiliaja ikpu'aw, chi ikcha'awcha la'acha'an Mira, xalakaat'un Licia.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ancha an ixcapitank'an an soldadojnin la'cha'alh la'atam barco yu xanawin la'acha'an Alejandría, ixti'an xalakaat'un Italia, pus anchacha kintamujun, para li aktaylhi'awcha kintijk'an.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 La'alhuw wilhchani wa laksniycha ik'aw chi sawalhcha lhima'anxkayi ikcha'aw ixlakapu an la'acha'an Gnido. Chi mu an un wa xakintalakatast'uk'an, pus jantucha kintamakawnini aktaylhi'aw kintijk'an, pus an ixlakapucha la'acha'an tan junkan Salmoni ik'aw, la ix'a'lhch'a an lhtayan tantanun t'un an lakxkan yu junkan Creta, para li akpamatanchanawcha.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Chi masi sawalhcha lhima'anxkayi iktaylhi'aw kintijk'an an laka barco, wa chux ixkilhtu an lakxkan ikpu'aw, ikcha'awcha tan junkan Oxi Tatawlay Barco, waniy la'acha'an Lasea.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Wa stakcha ikma'ats'an'awi panch'e'ex chi lhima'anxkaycha li ali xaktaylhi'awi kintijk'an an laka barco an lakxkan, mu iso'omintacha ixpaku lhik'asnin. Pus an Pablo jajuniy:
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 ―Kit'in kla'ts'in li ani jalhtanti lhima'anxkayi kajuna'a lapanakni, kama'ats'an'ayawi ani barco chi an ixtak'uk'at chi sta layi kama'ats'an'aw an kijatsukuntik'an.
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Pero an ixcapitank'an an soldadojnin palay kiklaka'ilhi an yu jamanawin an barco chi an yu malhtanay, an Pablo jantu asmatnilh.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Chi mu anchunu la ixkilhtu lakxkan jantu oxi ancha aktamakawlh akxni lhik'asnin, pus lanan ixchuxk'ani tapastaklhi li palay oxi jantu an katatamakawlh, talhit'alalhi tacha'amputulh la'acha'an Fenice xalakaat'un Creta para li anchacha aktamakajuw ixpaku lhik'asnin. An Fenice tan ixlita'aknuyachalh wilhchani ixlilaka'anta.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Akxni tsukulhcha mincho'oyachalhi an un yu wa laksniy, lhitalaktsin, tapastaklhicha li laycha katataylhi'ancho'olh an ixtijk'an, pus tataxtulhcha, wa la ixkilhtucha an Cretaja tapu'alh, ay t'un yu lhtayan tantanun an lakxkan, tapu'alhcha an barco.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Pero jantu tukancha ta'a'ma'alh, ixli'astan kintapaxto'ni la'atam p'as un, yu junkan Euroclidón, chi p'ascha putalakanuchalh an barco,
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 pus tsukulhcha tisalhi'an. Chi mu jantucha layi xakmalaka'aniyaw an barco an tan ixliminachalh an un, pus wa iklhitamakawniwcha li katisalhi'alhcha an un an barco.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Akxni xakla'pust'awnawcha la ix'a'lhch'a yu junkan Clauda, la'atam kilht'ikt'i t'un yu lhtayan tantanun an lakxkan, lanancha ikpamatanchanaw, akxnicha asi ikch'apacha'aw an bote yu puta'alhtaxtukan.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Chi akxni tamujuchalhcha an bote an laka barco, ixli'astan tala'ach'ilhcha laka laso an barco, para li kalhitayanilh. Wa chuncha, mu ixtatalhanani li p'asi katawj talakanuchalh an barco an tan opej opej ixlakwilh kukuj tan lhimapa'a'ukan Sirte, pus talakp'uxnilhi an la'lhmaniya la'ch'it an barco chi talhitamakawlhcha li yucha an uncha kajalhi'alh watanchuncha.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Tunkunchalh, an p'as un, p'aska ixlay, pus tsukulhcha talakmujuyi an lakxkan an yu ixlaktajun an laka barco.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Ixlila'at'utucha wilhchan walh, talakt'alhtamaj'olhcha an xalaktanlhun an barco an lakxkan.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Wa chuncha la'alhuw wilhchani jantucha ixtalakasuy an wilhchan chi an st'akunin, chi tacha an stakcha kixtaputalakanuyani an p'as un chi an xkan wanajcha xaknawnawi li jantucha aktita'alhtaxtuw.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Chi mu wanajcha la'alhuw wilhchani jantucha xaklakwaynaw, an Pablo tayalhi la kimpujank'an chi najun:
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Chaway jant'u k'ala't'a'oxila'alhit'it, mu jantu xamati katinilh, wa yucha an barcojo kats'an'aya'.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Mu ts'isicha kintalakasunilh pumatam angelh, yucha an Dios yu ikt'alhtananta chi ikt'atapatsayi ixmala'achatachalh,
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 chi kijuniy: “Pablo, jant'u k'at'alhan, mu k'ach'ip'ina'a la ix'ukxlakapu an ay jamach'alhkat Roma, chi milakata kajama'alhtaxtuni'oya an Dios ixchuxk'an an yu ani jat'at'anta laka barco.”
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Pus xliyu iklalhijunawi lapanakni, jo'at'i k'ana'unt'it, mu kit'in ijkiklaka'iya an Dios chi ijk'atsayi li chuncha katapasaya tacha an kijunilh an ángel.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Pero inta tacha an lhtayan lhtayan laktantanun t'un an lakxkani katawj kitalakanuyaw.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 La'atam jatats'isni akxni cha'alhcha la'at'uy samana xakt'awnaw laka barco an alamalh tan junkan Adriático, akxni wa tanchuncha xakintalhi'anan an p'as un, ka tacha ixjaytatnant'ajuncha an yu tatapatsay laka barco talhakapu'alhcha li xakcha'ant'awnawcha lakaat'un.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Chi talhkalhi tani ixlitalhmancha an lakxkan, tak'atsalhi li 36 metrojo ixlitalhman ixjunita, palaycha ik'aw, a'tam talhkapalh, akxni wa 27 metrojcha ixlitalhman ixjunita.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Chi mu ixtatalhanancha li wa lay katawj kitalakanulhi an barco an lakaachiwxin, pus tamujulhcha la'at'at'i yu lay kasa' putawilh an barco, lhilax'istaja tapumujulh, chi ixtatapayniniycha an Dios li katunkunlhicha.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Pero an yu ixtatapatsay laka barco ixta'ostakutputun, pus tsukulhcha tama'alhtajuyi an bote yu puta'alhtaxtukan, ma wa katamujuyacha lhilaxkinkapu ali an yu sa' putawlay barcojo ixtalay.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Pero an Pablo jajuniy an capitán chi an soldadojnin:
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Pus wa chuncha an soldadojnin tach'uk'ulhi an laso an yu ixpulakch'i'ulakanta an bote yu puta'alhtaxtukan, chi tamaka'alhcha an lakxkan.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Wa tunkunminta, an Pablo ixchuxk'ancha jajunilh li tu'ucha kata'ulh, jajuniy:
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Chaway klask'iniyaw lamapaynin lananch'a k'a'ut'iti tu'u', mu chuncha lhitask'iniy, para k'ats'uk'ut'it, chi jantu xamati katima'ats'an'alh masi wa ma'atamcha ix'ay.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Akxni chunchacha nawlh an Pablo, xa'a'ilhcha a'xtam pan chi xta'nilhcha lhimala'puchajuni an Dios, tan ixchuxk'an ixtayanalh. Chi an Pablo puch'e'elhcha chi tsukulhcha uy.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Ixli'astan ixchuxk'an wachucha tatapujulhi tsukulh talak'uy.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 An laka barco 276 lapanakni xak'antaw.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Akxni talaj'o'atsalhcha, tatamaj'olhcha an trigo an lakxkan para li jantucha ts'ink'i kawalh an barco.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 An yu ixtatapatsay laka barco jantu ixtajala'mispanani tanchuncha an lakaat'un an yu ixtala'ts'in, pero ixtala'ts'ini li oxi pukulhuk ixjunita an ixtamp'in anchunu lakaat'un, pus ixtalhipuxkawniycha tani anchacha katalhimalakanu'ulachalh an barco.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Talakch'uk'ulhcha an laso an yu ixpulakch'ikanta an yu sa' ixpu'ulakan barco, talakmakawjulhcha an lakxkan, chi an laso an yu ixpulakch'ikanta an yu pumalhtanakan an barco wachucha talakch'uk'ulh. Ixli'astan tamuk'anicho'olhcha an xala'ch'it an barco, yu putalakanuy an un, para li kajalhtanalh, chi kacha'alhcha lakaat'un.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Walh lakatam tan opej lakanuwilhchalh kukuj, ancha tawj takinkalakanuchalh an barco, chi anchacha kinkala'awtawilh, tucha lay ixlaklay chi an la ix'istaj tsukulhcha talakt'ilhi, mu p'asi an tacha milh milh ixlay an xkan.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 An soldadojnin ixtama'niputuni an tach'inin, para li jantu katajaxk'iwitnijpatakutlhi chi kata'oslicha.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Pero an ixcapitank'an an soldadojnin, mu ixma'alhtaxtuputuni an Pablo, jantu jamakawnilh, apalij jajuniy li katatajulhcha p'ulhnaja an lakxkan li yu layi tajaxk'iwitnin, para li katacha'alhcha lakaat'un.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Chi an ali'in ma laka lht'a'alak'iwcha katapu'alh u laka tu'ucha ixt'ata'aklhtanchajun an barcojo katapu'alh. Chunchacha yu kinchuxk'an ikcha'aw lakaat'un, ikta'alhtaxtu'ojo.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.