2 Samuel 13

Buk Baibel long Tok Pisin (TPI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Apsalom, pikinini man bilong Devit, i gat wanpela naispela susa tru, nem bilong em Tamar. Na Amnon, narapela pikinini man bilong Devit, i laikim tumas Tamar
1 E sucedeu depois disso, que Absalão, o filho de Davi, tinha uma irmã formosa, cujo nome era Tamar; e Amnon, o filho de Davi, a amava.
2 na i mangalim em tru. Tasol Tamar i no bin slip wantaim wanpela man, na ol i tambuim ol man i no ken go klostu long em. Olsem na Amnon i save, em i no inap i go klostu long Tamar na holim em, na Amnon i wari tumas long Tamar na em i kisim sik.
2 E Amnom ficou tão atormentado que caiu enfermo por causa da sua irmã Tamar; porquanto ela era virgem; e Amnom considerava difícil para ele fazer algo a ela.
3 Tasol Amnon i gat wanpela pren, nem bilong en Jonadap. Em i pikinini man bilong Sama, brata bilong Devit, na em i gat smatpela tingting long painim kain kain rot.
3 Amnom, porém, tinha um amigo, cujo nome era Jonadabe, o filho de Simeia, irmão de Davi; e Jonadabe era um homem mui sutil.
4 Orait Jonadap i tokim Amnon olsem, “Pikinini bilong king, olsem wanem? Olgeta de mi lukim yu i no amamas. Bilong wanem yu bel hevi?” Na Amnon i bekim tok long em olsem, “Mi laikim tru Tamar, susa bilong Apsalom, dispela brata bilong mi.”
4 E ele lhe disse: Por que estás tu, sendo o filho do rei, magro dia após dia? Não me contarás? E Amnon disse a ele: Eu amo Tamar, a irmã do meu irmão Absalão.
5 Orait Jonadap i tokim Amnon olsem, “Yu mas giaman olsem yu gat sik na yu go slip long bet bilong yu. Na taim papa bilong yu i kam lukim yu, orait yu mas tokim em olsem, ‘Mi laik bai yu salim susa bilong mi, Tamar, i kam kukim kaikai hia long ai bilong mi. Na taim em i kukim pinis, bai em yet i ken givim long mi.’ Sapos yu giamanim king olsem, orait bai em i salim Tamar i kam long yu.”
5 E Jonadabe disse a ele: Deita-te na tua cama, e faz-te de enfermo; e quando o teu pai vier para te ver, diz a ele: Rogo-te que deixes Tamar, a minha irmã, vir e me dar alimento, e preparar a carne à minha vista, para que eu possa vê-la, e comer da sua mão.
6 Na Amnon i bihainim tok bilong Jonadap. Em i giaman long em i gat sik na em i go slip long bet bilong en.
6 Assim, Amnom se deitou, e se fez de enfermo; e quando o rei veio para o ver, Amnom disse ao rei: Rogo-te que deixes Tamar, minha irmã, vir fazer dois bolos à minha vista, para que eu possa comer da sua mão.
7 Tamar i stap long haus bilong King Devit, na Devit i salim tok long em olsem, “Mi laik bai yu go long haus bilong Amnon na kukim sampela kaikai bilong en.”
7 Então, Davi enviou à casa, a Tamar, dizendo: Vai agora até a casa do teu irmão Amnom e prepara alimento para ele.
8 Orait Tamar i harim tok bilong Devit na i go long haus bilong Amnon na em i lukim Amnon i slip i stap long bet bilong en. Na Tamar i kisim sampela plaua na wokim ol kek na kukim long praipan, na Amnon i lukluk long em.
8 Assim, Tamar foi à casa do seu irmão Amnom; e ele estava deitado. E ela tomou farinha, e a amassou, e fez bolos à vista dele, e assou os bolos.
9 Em i kukim pinis, orait em i kapsaitim long plet bilong Amnon i ken kaikai, tasol Amnon i no laik. Em i tok, “Olgeta man i mas go ausait.” Ol man i harim dispela tok, na ol i lusim haus na i go.
9 E ela pegou uma panela, e os colocou diante dele; mas ele se recusou a comê-los. E Amnon disse: Retirai de mim todos os homens. E se retiraram todos os homens de diante dele.
10 Nau Amnon i tokim Tamar, “Bringim ol kek i kam long bet bilong mi, na yu yet i ken givim long mi na mi kaikai.” Orait Tamar i kisim ol dispela kek na karim i go long em.
10 E Amnom disse a Tamar: Trazei o alimento à câmara, para que eu possa comer da tua mão. E Tamar tomou os bolos que ela havia feito, e os trouxe à câmara para Amnom, o seu irmão.
11 Tasol taim Tamar i givim ol kek long em, orait Amnon i holimpas em na i tok, “Susa, mi laik yu slip wantaim mi.”
11 E, quando ela os trouxe para ele comer, ele a agarrou e disse a ela: Vem te deitar comigo, minha irmã.
12 Tasol Tamar i no laik na i tok strong olsem, “Nogat. Yu no ken pulim mi long mekim dispela kain pasin nogut. Yumi Israel i no save mekim kain pasin olsem.
12 E ela respondeu: Não, meu irmão, não me forces; porque tal coisa não deve ser feita em Israel; não faças esta loucura.
13 Sapos yu mekim pasin olsem, orait bai mi sem nogut tru na mi no inap wokabaut moa long ai bilong ol manmeri. Na yu tu, ol arapela Israel bai i daunim yu na rabisim yu tru. Yu no ken mekim dispela pasin nau. I gutpela sapos yu askim king pastaim. Bai em i no inap pasim yu long maritim mi.”
13 E eu, para onde farei ir a minha vergonha? E, quanto a ti? Serás como um dos loucos de Israel. Agora, portanto, rogo-te, fala com o rei; porque ele não me negará a ti.
14 Tasol Amnon i no harim tok bilong Tamar. Amnon i strong moa, olsem na em i pulim Tamar na i mekim pasin nogut long em.
14 Todavia, ele não quis atentar à sua voz; mas, sendo mais forte do que ela, forçou-a, e se deitou com ela.
15 Amnon i slip wantaim em pinis, orait nau em i no laikim Tamar moa. Bipo em i bin laikim Tamar tumas, tasol nau em i no laik tru long Tamar na i bel nogut moa yet long em. Olsem na em i tok strong moa long Tamar olsem, “Yu go. Yu no ken i stap hia.”
15 Então, Amnom odiou-a sobremaneira; de tal forma que o ódio com o qual a odiou foi maior do que o amor com que a amou. E Amnom disse a ela: Levanta-te e vai-te.
16 Tasol Tamar i bekim tok long em olsem, “Sori brata, yu no ken mekim olsem. Sapos yu rausim mi nau, em i bikpela rong tru na i winim dispela rong nau yu bin mekim long mi.” Tasol Amnon i no laik harim tok bilong Tamar.
16 E ela disse a ele: Não há motivo; este mal de me despedires é maior do que o outro que me fizeste. Ele, porém, não quis atentar a ela.
17 Olsem na em i singautim wokman bilong en na i tok, “Rausim dispela meri i go ausait hariap. Mi no laik long lukim em moa. Rausim em na lokim dua.”
17 Então, ele chamou o seu servo que lhe servia, e disse: Retira, agora, esta mulher da minha presença, e tranca a porta após ela.
18 Orait dispela wokman i rausim Tamar na lokim dua.
18 E ela trazia uma vestimenta de diversas cores sobre si; porque com tais túnicas eram vestidas as filhas do rei que eram virgens. Então, o seu servo a trouxe para fora, e trancou a porta após ela.
19 Tasol taim Amnon i rausim Tamar pinis, Tamar i go putim sit bilong paia long het bilong en na i brukim dispela klos, bilong soim bel hevi na sori bilong en. Na em i putim han antap long het bilong en na i krai strong na i wokabaut i go.
19 E Tamar pôs cinzas sobre a sua cabeça, e rasgou a sua vestimenta de diversas cores que estava vestindo, e pôs sua mão sobre a cabeça, e seguiu chorando.
20 Bihain, Apsalom i lukim susa bilong en, Tamar, i krai i kam na em i askim em, “Olsem wanem? Ating brata bilong yu Amnon i bin pilai long yu, a? Maski, yu no ken bel hevi tumas, long wanem, em i brata bilong yu tasol. Tasol yu no ken tokim wanpela man long dispela pasin Amnon i bin mekim long yu.” Na Tamar i go long haus bilong Apsalom na i stap wantaim em. Tasol Tamar i stap wantaim bel hevi oltaim.
20 E Absalão, seu irmão, disse a ela: Amnom, teu irmão, esteve contigo? Mas segura, agora, a tua paz, minha irmã; ele é teu irmão; não te turbes com esta coisa. Assim, Tamar permaneceu desolada na casa do seu irmão Absalão.
21 Na taim Devit i harim tok long dispela pasin Amnon i mekim, em i kros nogut tru.
21 Mas quando o rei Davi ouviu todas estas coisas, ficou mui irado.
22 Na Apsalom tu i belhat long Amnon na i no laikim em tru, long wanem, Amnon i bin mekim pasin nogut long susa bilong en, Tamar. Olsem na Apsalom i no toktok moa wantaim Amnon long wanpela samting.
22 E Absalão não falou nem bem, nem mal com o seu irmão Amnom; porque Absalão odiou Amnom, porquanto ele havia forçado sua irmã Tamar.
23 Bihain long tupela yia i go pinis, ol wokman i wok long katim gras bilong ol sipsip bilong Apsalom long ples Balhasor. Dispela ples i stap klostu long taun Efraim. Na Apsalom i singautim olgeta pikinini man bilong king bai ol i kam bung long dispela ples.
23 E sucedeu, depois de dois anos completos, que Absalão tinha tosquiadores de ovelhas em Baal-Hazor, que fica ao lado de Efraim; e Absalão convidou todos os filhos do rei.
24 Apsalom i go long King Devit na i tokim em olsem, “King, ol man i wok long katim gras bilong ol sipsip bilong mi, olsem na mi laik mekim bikpela kaikai. Inap yu wantaim ol ofisa bilong yu i ken i kam long pati bilong mi?”
24 E Absalão veio até o rei, e disse: Agora que o teu servo tem tosquiadores de ovelhas; suplico-te que o rei e os seus servos venham com o teu servo.
25 Na king i bekim tok olsem, “Pikinini, nogat. Mipela i no inap i go. Sapos mipela olgeta i go, bai yu hatwok tumas long lukautim mipela.” Tasol Apsalom i strong long askim king, na king tu i strong na i no laik i go. Na king i tok, “Apsalom, yu ken i go nau.”
25 E o rei disse a Absalão: Não, filho meu, não iremos todos de uma vez, para que não te sejamos por peso. E ele insistiu. Todavia, ele não quis ir, mas o abençoou.
26 Tasol Apsalom i tok, “Orait sapos yu no inap i go, ating yu ken larim Amnon i go?” Na king i askim em, “Bilong wanem yu laik bai em i go?”
26 Então, disse Absalão: Se não, rogo-te, deixa que o meu irmão Amnom venha conosco. E o rei disse a ele: Por que ele deveria ir contigo?
27 Tasol Apsalom i strong tumas long askim Devit, na bihain Devit i orait long Amnon wantaim ol arapela pikinini man bilong en i go wantaim Apsalom.
27 Absalão, porém, insistiu com ele para que deixasse Amnom e todos os filhos do rei irem com ele.
28 Apsalom i lusim Devit na i go bek long Balhasor, na em i tokim ol wokman bilong en olsem, “Long taim bilong pati, yupela i mas was gut long Amnon. Taim em i spak, bai mi tokim yupela na yupela i mas kilim em i dai. Yupela i no ken pret, long wanem, mi yet mi tokim yupela long kilim em. Olsem na yupela i mas kilim em tasol, na yupela i no ken surik.”
28 Ora, Absalão havia ordenado aos seus servos, dizendo: Marcai, pois, quando o coração de Amnom estiver alegre com vinho, e quando eu vos disser: Feri Amnom; então matai-o, não temais; não vo-lo ordenei eu? Sede corajosos e sede valentes.
29 Orait ol wokman i bihainim tok bilong Apsalom na long taim bilong pati ol i kilim Amnon i dai. Ol arapela pikinini man bilong king i lukim dispela, na ol i kalap long ol donki bilong ol na ranawe i go.
29 E os servos de Absalão fizeram a Amnom segundo Absalão havia ordenado. Então, todos os filhos do rei se levantaram, e cada qual subiu sobre sua mula, e fugiu.
30 Taim ol i go yet long rot, sampela man i go pas na tokim Devit olsem, “Apsalom i kilim olgeta pikinini man bilong yu i dai pinis, na i no gat wanpela i stap.”
30 E sucedeu, enquanto eles estavam no caminho, que chegaram novas a Davi, dizendo: Absalão matou todos os filhos do rei, e nenhum deles restou.
31 King i harim dispela tok na bel bilong en i kirap nogut, na em i brukim klos bilong en na i slip long graun. Na ol ofisa bilong en tu i brukim klos bilong ol, na ol i sanap i stap.
31 Então, o rei se levantou, e rasgou as suas vestes, e deitou-se sobre a terra; e todos os seus servos permaneceram junto com suas vestes rasgadas.
32 Tasol Jonadap, pikinini man bilong Sama, brata bilong Devit, em i tokim Devit olsem, “King, yu no ken bilipim dispela tok. Ol i no kilim olgeta pikinini bilong yu. Nogat. Ol i kilim Amnon wanpela tasol. Ating as bilong dispela i olsem. Bipo Amnon i bin mekim pasin nogut long Tamar, susa bilong Apsalom, olsem na Apsalom i tingting oltaim long bekim dispela rong na kilim Amnon i dai. Mi save long dispela tingting bilong Apsalom, long wanem, mi lukim pes bilong en i tudak.
32 E Jonadabe, o filho de Simeia, irmão de Davi, respondeu e disse: Não suponha o meu senhor que mataram todos os moços filhos do rei; porque somente Amnom está morto; porquanto, por convocação de Absalão, foi isto determinado desde o dia em que ele forçou sua irmã Tamar.
33 King, dispela toktok bilong ol i olsem tok win nating. Olgeta arapela pikinini bilong yu i stap yet. Amnon wanpela tasol i dai pinis.”
33 Agora, portanto, não leve, o meu senhor, esta coisa ao seu coração, o pensar que todos os filhos do rei estão mortos; porque somente Amnom está morto.
34 — ausente —
34 Mas Absalão fugiu. E o moço que mantinha a guarda levantou os seus olhos, e viu, e eis que vinham muitas pessoas pelo caminho da encosta à sua retaguarda.
35 — ausente —
35 E Jonadabe disse ao rei: Eis que vêm os filhos do rei; como disse o teu servo, assim o é.
36 — ausente —
36 E sucedeu, tão logo ele terminou de falar, que chegaram os filhos do rei, e ergueram a sua voz e choraram; e também o rei e todos os seus servos choraram mui amargamente.
37 — ausente —
37 Então Absalão fugiu, e foi até Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E Davi se lamentava pelo seu filho todos os dias.
38 — ausente —
38 Então Absalão fugiu, e foi até Gesur, e ali permaneceu três anos.
39 Tasol bihain, dispela sori bilong en long Amnon i pinis, na em i stat long wari gen long Apsalom i mas kam bek.
39 E a alma do rei Davi ansiava em ir até Absalão; porque ele estava consolado acerca de Amnom, sabendo que ele estava morto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.