2 Samuel 13

Buk Baibel long Tok Pisin (TPI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Apsalom, pikinini man bilong Devit, i gat wanpela naispela susa tru, nem bilong em Tamar. Na Amnon, narapela pikinini man bilong Devit, i laikim tumas Tamar
1 Ora, Absalão, filho de Davi, tinha uma irmã formosa, cujo nome era Tamar; e sucedeu depois de algum tempo que Amnom, filho de Davi enamorou-se dela.
2 na i mangalim em tru. Tasol Tamar i no bin slip wantaim wanpela man, na ol i tambuim ol man i no ken go klostu long em. Olsem na Amnon i save, em i no inap i go klostu long Tamar na holim em, na Amnon i wari tumas long Tamar na em i kisim sik.
2 E angustiou-se Amnom, até adoecer, por amar, sua irmã; pois era virgem, e parecia impossível a Amnom fazer coisa alguma com ela.
3 Tasol Amnon i gat wanpela pren, nem bilong en Jonadap. Em i pikinini man bilong Sama, brata bilong Devit, na em i gat smatpela tingting long painim kain kain rot.
3 Tinha, porém, Amnom um amigo, cujo nome era Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi; e era Jonadabe homem mui sagaz.
4 Orait Jonadap i tokim Amnon olsem, “Pikinini bilong king, olsem wanem? Olgeta de mi lukim yu i no amamas. Bilong wanem yu bel hevi?” Na Amnon i bekim tok long em olsem, “Mi laikim tru Tamar, susa bilong Apsalom, dispela brata bilong mi.”
4 Este lhe perguntou: Por que tu de dia para dia tanto emagreces, ó filho do rei? não mo dirás a mim? Então lhe respondeu Amnom: Amo a Tamar, irmã de Absalão, meu irmão.
5 Orait Jonadap i tokim Amnon olsem, “Yu mas giaman olsem yu gat sik na yu go slip long bet bilong yu. Na taim papa bilong yu i kam lukim yu, orait yu mas tokim em olsem, ‘Mi laik bai yu salim susa bilong mi, Tamar, i kam kukim kaikai hia long ai bilong mi. Na taim em i kukim pinis, bai em yet i ken givim long mi.’ Sapos yu giamanim king olsem, orait bai em i salim Tamar i kam long yu.”
5 Tornou-lhe Jonadabe: Deita-te na tua cama, e finge-te doente; e quando teu pai te vier visitar, dize-lhe: Peço-te que minha irmã Tamar venha dar-me de comer, preparando a comida diante dos meus olhos, para que eu veja e coma da sua mão.
6 Na Amnon i bihainim tok bilong Jonadap. Em i giaman long em i gat sik na em i go slip long bet bilong en.
6 Deitou-se, pois, Amnom, e fingiu-se doente. Vindo o rei visitá-lo, disse-lhe Amnom: Peço-te que minha irmã Tamar venha e prepare dois bolos diante dos meus olhos, para que eu coma da sua mão.
7 Tamar i stap long haus bilong King Devit, na Devit i salim tok long em olsem, “Mi laik bai yu go long haus bilong Amnon na kukim sampela kaikai bilong en.”
7 Mandou, então, Davi a casa, a dizer a Tamar: Vai a casa de Amnom, teu irmão, e faze-lhe alguma comida.
8 Orait Tamar i harim tok bilong Devit na i go long haus bilong Amnon na em i lukim Amnon i slip i stap long bet bilong en. Na Tamar i kisim sampela plaua na wokim ol kek na kukim long praipan, na Amnon i lukluk long em.
8 Foi, pois, Tamar a casa de Amnom, seu irmão; e ele estava deitado. Ela tomou massa e, amassando-a, fez bolos e os cozeu diante dos seus olhos.
9 Em i kukim pinis, orait em i kapsaitim long plet bilong Amnon i ken kaikai, tasol Amnon i no laik. Em i tok, “Olgeta man i mas go ausait.” Ol man i harim dispela tok, na ol i lusim haus na i go.
9 E tomou a panela, e os tirou diante dele; porém ele recusou comer. E disse Amnom: Fazei retirar a todos da minha presença. E todos se retiraram dele.
10 Nau Amnon i tokim Tamar, “Bringim ol kek i kam long bet bilong mi, na yu yet i ken givim long mi na mi kaikai.” Orait Tamar i kisim ol dispela kek na karim i go long em.
10 Então disse Amnom a Tamar: Traze a comida a câmara, para que eu coma da tua mão. E Tamar, tomando os bolos que fizera, levou-os à câmara, ao seu irmão Amnom.
11 Tasol taim Tamar i givim ol kek long em, orait Amnon i holimpas em na i tok, “Susa, mi laik yu slip wantaim mi.”
11 Quando lhos chegou, para que ele comesse, Amnom pegou dela, e disse-lhe: Vem, deita-te comigo, minha irmã.
12 Tasol Tamar i no laik na i tok strong olsem, “Nogat. Yu no ken pulim mi long mekim dispela kain pasin nogut. Yumi Israel i no save mekim kain pasin olsem.
12 Ela, porém, lhe respondeu: Não, meu irmão, não me forces, porque não se faz assim em Israel; não faças tal loucura.
13 Sapos yu mekim pasin olsem, orait bai mi sem nogut tru na mi no inap wokabaut moa long ai bilong ol manmeri. Na yu tu, ol arapela Israel bai i daunim yu na rabisim yu tru. Yu no ken mekim dispela pasin nau. I gutpela sapos yu askim king pastaim. Bai em i no inap pasim yu long maritim mi.”
13 Quanto a mim, para onde levaria o meu opróbrio? E tu passarias por um dos insensatos em Israel. Rogo-te, pois, que fales ao rei, porque ele não me negará a ti.
14 Tasol Amnon i no harim tok bilong Tamar. Amnon i strong moa, olsem na em i pulim Tamar na i mekim pasin nogut long em.
14 Todavia ele não quis dar ouvidos à sua voz; antes, sendo mais forte do que ela, forçou-a e se deitou com ela.
15 Amnon i slip wantaim em pinis, orait nau em i no laikim Tamar moa. Bipo em i bin laikim Tamar tumas, tasol nau em i no laik tru long Tamar na i bel nogut moa yet long em. Olsem na em i tok strong moa long Tamar olsem, “Yu go. Yu no ken i stap hia.”
15 Depois sentiu Amnom grande aversão por ela, pois maior era a aversão que se sentiu por ela do que o amor que lhe tivera. E disse-lhe Amnom: Levanta-te, e vai-te.
16 Tasol Tamar i bekim tok long em olsem, “Sori brata, yu no ken mekim olsem. Sapos yu rausim mi nau, em i bikpela rong tru na i winim dispela rong nau yu bin mekim long mi.” Tasol Amnon i no laik harim tok bilong Tamar.
16 Então ela lhe respondeu: Não há razão de me despedires; maior seria este mal do que o outro já me tens feito. Porém ele não lhe quis dar ouvidos,
17 Olsem na em i singautim wokman bilong en na i tok, “Rausim dispela meri i go ausait hariap. Mi no laik long lukim em moa. Rausim em na lokim dua.”
17 mas, chamando o moço que o servia, disse-lhe: Deita fora a esta mulher, e fecha a porta após ela.
18 Orait dispela wokman i rausim Tamar na lokim dua.
18 Ora, trazia ela uma túnica talar; porque assim se vestiam as filhas virgens dos reis. Então o criado dele a deitou fora, e fechou a porta após ela.
19 Tasol taim Amnon i rausim Tamar pinis, Tamar i go putim sit bilong paia long het bilong en na i brukim dispela klos, bilong soim bel hevi na sori bilong en. Na em i putim han antap long het bilong en na i krai strong na i wokabaut i go.
19 Pelo que Tamar, lançando cinza sobre a cabeça, e rasgando a túnica talar que trazia, pôs as mãos sobre a cabeça, e se foi andando e clamando.
20 Bihain, Apsalom i lukim susa bilong en, Tamar, i krai i kam na em i askim em, “Olsem wanem? Ating brata bilong yu Amnon i bin pilai long yu, a? Maski, yu no ken bel hevi tumas, long wanem, em i brata bilong yu tasol. Tasol yu no ken tokim wanpela man long dispela pasin Amnon i bin mekim long yu.” Na Tamar i go long haus bilong Apsalom na i stap wantaim em. Tasol Tamar i stap wantaim bel hevi oltaim.
20 Mas Absalão, seu irmão, lhe perguntou: Esteve Amnom, teu irmão, contigo? Ora pois, minha irmã, cala-te; é teu irmão. Não se angustie o seu coração por isto. Assim ficou Tamar, desolada, em casa de Absalão, seu irmão.
21 Na taim Devit i harim tok long dispela pasin Amnon i mekim, em i kros nogut tru.
21 Quando o rei Davi ouviu todas estas coisas, muito se lhe acendeu a ira.
22 Na Apsalom tu i belhat long Amnon na i no laikim em tru, long wanem, Amnon i bin mekim pasin nogut long susa bilong en, Tamar. Olsem na Apsalom i no toktok moa wantaim Amnon long wanpela samting.
22 Absalão, porém, não falou com Amnom, nem mal nem bem, porque odiava a Amnom por ter ele forçado a Tamar, sua irmã.
23 Bihain long tupela yia i go pinis, ol wokman i wok long katim gras bilong ol sipsip bilong Apsalom long ples Balhasor. Dispela ples i stap klostu long taun Efraim. Na Apsalom i singautim olgeta pikinini man bilong king bai ol i kam bung long dispela ples.
23 Decorridos dois anos inteiros, tendo Absalão tosquiadores em Baal-Hazor, que está junto a Efraim, convidou todos os filhos do rei.
24 Apsalom i go long King Devit na i tokim em olsem, “King, ol man i wok long katim gras bilong ol sipsip bilong mi, olsem na mi laik mekim bikpela kaikai. Inap yu wantaim ol ofisa bilong yu i ken i kam long pati bilong mi?”
24 Foi, pois, Absalão ter com o rei, e disse: Eis que agora o teu servo faz a tosquia. Peço que o rei e os seus servos venham com o teu servo.
25 Na king i bekim tok olsem, “Pikinini, nogat. Mipela i no inap i go. Sapos mipela olgeta i go, bai yu hatwok tumas long lukautim mipela.” Tasol Apsalom i strong long askim king, na king tu i strong na i no laik i go. Na king i tok, “Apsalom, yu ken i go nau.”
25 O rei, porém, respondeu a Absalão: Não, meu filho, não vamos todos, para não te sermos pesados. Absalão instou com ele; todavia ele não quis ir, mas deu-lhe a sua benção.
26 Tasol Apsalom i tok, “Orait sapos yu no inap i go, ating yu ken larim Amnon i go?” Na king i askim em, “Bilong wanem yu laik bai em i go?”
26 Disse-lhe Absalão: Ao menos, deixa ir conosco Amnom, meu irmão. O rei, porém, lhe perguntou: Para que iria ele contigo?
27 Tasol Apsalom i strong tumas long askim Devit, na bihain Devit i orait long Amnon wantaim ol arapela pikinini man bilong en i go wantaim Apsalom.
27 Mas como Absalão instasse com o rei, este deixou ir com ele Amnom, e os demais filhos do rei.
28 Apsalom i lusim Devit na i go bek long Balhasor, na em i tokim ol wokman bilong en olsem, “Long taim bilong pati, yupela i mas was gut long Amnon. Taim em i spak, bai mi tokim yupela na yupela i mas kilim em i dai. Yupela i no ken pret, long wanem, mi yet mi tokim yupela long kilim em. Olsem na yupela i mas kilim em tasol, na yupela i no ken surik.”
28 Ora, Absalão deu ordem aos seus servos, dizendo: Tomai sentido; quando o coração de Amnom estiver alegre do vinho, e eu vos disser: Feri a Amnom; então matai-o. Não tenhais medo; não sou eu quem vo-lo ordenou? Esforçai-vos, e sede valentes.
29 Orait ol wokman i bihainim tok bilong Apsalom na long taim bilong pati ol i kilim Amnon i dai. Ol arapela pikinini man bilong king i lukim dispela, na ol i kalap long ol donki bilong ol na ranawe i go.
29 E os servos de Absalão fizeram a Amnom como Absalão lhes havia ordenado. Então todos os filhos do rei se levantaram e, montando cada um no seu mulo, fugiram.
30 Taim ol i go yet long rot, sampela man i go pas na tokim Devit olsem, “Apsalom i kilim olgeta pikinini man bilong yu i dai pinis, na i no gat wanpela i stap.”
30 Enquanto eles ainda estavam em caminho, chegou a Davi um rumor, segundo o qual se dizia: Absalão matou todos os filhos do rei; nenhum deles ficou.
31 King i harim dispela tok na bel bilong en i kirap nogut, na em i brukim klos bilong en na i slip long graun. Na ol ofisa bilong en tu i brukim klos bilong ol, na ol i sanap i stap.
31 Então o rei se levantou e, rasgando as suas vestes, lançou-se por terra; da mesma maneira todos os seus servos que lhe assistiam rasgaram as suas vestes.
32 Tasol Jonadap, pikinini man bilong Sama, brata bilong Devit, em i tokim Devit olsem, “King, yu no ken bilipim dispela tok. Ol i no kilim olgeta pikinini bilong yu. Nogat. Ol i kilim Amnon wanpela tasol. Ating as bilong dispela i olsem. Bipo Amnon i bin mekim pasin nogut long Tamar, susa bilong Apsalom, olsem na Apsalom i tingting oltaim long bekim dispela rong na kilim Amnon i dai. Mi save long dispela tingting bilong Apsalom, long wanem, mi lukim pes bilong en i tudak.
32 Mas Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi, disse-lhe: Não presuma o meu senhor que mataram todos os mancebos filhos do rei, porque só morreu Amnom; porque assim o tinha resolvido fazer Absalão, desde o dia em que ele forçou a Tamar, sua irmã.
33 King, dispela toktok bilong ol i olsem tok win nating. Olgeta arapela pikinini bilong yu i stap yet. Amnon wanpela tasol i dai pinis.”
33 Não se lhe meta, pois, agora no coração ao rei meu senhor o pensar que morreram todos os filhos do rei; porque só morreu Amnom.
34 — ausente —
34 Absalão, porém, fugiu. E o mancebo que estava de guarda, levantando os olhos, orou, e eis que vinha muito povo pelo caminho por detrás dele, ao lado do monte.
35 — ausente —
35 Então disse Jonadabe ao rei: Eis aí vêm os filhos do rei; conforme a palavra de teu servo, assim sucedeu.
36 — ausente —
36 Acabando ele de falar, chegaram os filhos do rei e, levantando a sua voz, choraram; e também o rei e todos os seus servos choraram amargamente.
37 — ausente —
37 Absalão, porém, fugiu, e foi ter com Talmai, filho de Amiur, rei de Gesur. E Davi pranteava a seu filho todos os dias.
38 — ausente —
38 Tendo Absalão fugido para Gesur, esteve ali três anos.
39 Tasol bihain, dispela sori bilong en long Amnon i pinis, na em i stat long wari gen long Apsalom i mas kam bek.
39 Então o rei Davi sentiu saudades de Absalão, pois já se tinha consolado acerca da morte de Amnom.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.