2 Samuel 13
Buk Baibel long Tok Pisin (TPI) vs ARA
1 Apsalom, pikinini man bilong Devit, i gat wanpela naispela susa tru, nem bilong em Tamar. Na Amnon, narapela pikinini man bilong Devit, i laikim tumas Tamar
1 Tinha Absalão, filho de Davi, uma formosa irmã, cujo nome era Tamar. Amnom, filho de Davi, se enamorou dela.
2 na i mangalim em tru. Tasol Tamar i no bin slip wantaim wanpela man, na ol i tambuim ol man i no ken go klostu long em. Olsem na Amnon i save, em i no inap i go klostu long Tamar na holim em, na Amnon i wari tumas long Tamar na em i kisim sik.
2 Angustiou-se Amnom por Tamar, sua irmã, a ponto de adoecer, pois, sendo ela virgem, parecia-lhe impossível fazer-lhe coisa alguma.
3 Tasol Amnon i gat wanpela pren, nem bilong en Jonadap. Em i pikinini man bilong Sama, brata bilong Devit, na em i gat smatpela tingting long painim kain kain rot.
3 Tinha, porém, Amnom um amigo cujo nome era Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi; Jonadabe era homem mui sagaz.
4 Orait Jonadap i tokim Amnon olsem, “Pikinini bilong king, olsem wanem? Olgeta de mi lukim yu i no amamas. Bilong wanem yu bel hevi?” Na Amnon i bekim tok long em olsem, “Mi laikim tru Tamar, susa bilong Apsalom, dispela brata bilong mi.”
4 E ele lhe disse: Por que tanto emagreces de dia para dia, ó filho do rei? Não mo dirás? Então, lhe disse Amnom: Amo Tamar, irmã de Absalão, meu irmão.
5 Orait Jonadap i tokim Amnon olsem, “Yu mas giaman olsem yu gat sik na yu go slip long bet bilong yu. Na taim papa bilong yu i kam lukim yu, orait yu mas tokim em olsem, ‘Mi laik bai yu salim susa bilong mi, Tamar, i kam kukim kaikai hia long ai bilong mi. Na taim em i kukim pinis, bai em yet i ken givim long mi.’ Sapos yu giamanim king olsem, orait bai em i salim Tamar i kam long yu.”
5 Disse-lhe Jonadabe: Deita-te na tua cama e finge-te doente; quando teu pai vier visitar-te, dize-lhe: Peço-te que minha irmã Tamar venha e me dê de comer pão, pois, vendo-a eu preparar-me a comida, comerei de sua mão.
6 Na Amnon i bihainim tok bilong Jonadap. Em i giaman long em i gat sik na em i go slip long bet bilong en.
6 Deitou-se, pois, Amnom e fingiu-se doente; vindo o rei visitá-lo, Amnom lhe disse: Peço-te que minha irmã Tamar venha e prepare dois bolos à minha presença, para que eu coma de sua mão.
7 Tamar i stap long haus bilong King Devit, na Devit i salim tok long em olsem, “Mi laik bai yu go long haus bilong Amnon na kukim sampela kaikai bilong en.”
7 Então, Davi mandou dizer a Tamar em sua casa: Vai à casa de Amnom, teu irmão, e faze-lhe comida.
8 Orait Tamar i harim tok bilong Devit na i go long haus bilong Amnon na em i lukim Amnon i slip i stap long bet bilong en. Na Tamar i kisim sampela plaua na wokim ol kek na kukim long praipan, na Amnon i lukluk long em.
8 Foi Tamar à casa de Amnom, seu irmão, e ele estava deitado. Tomou ela a massa e a amassou, fez bolos diante dele e os cozeu.
9 Em i kukim pinis, orait em i kapsaitim long plet bilong Amnon i ken kaikai, tasol Amnon i no laik. Em i tok, “Olgeta man i mas go ausait.” Ol man i harim dispela tok, na ol i lusim haus na i go.
9 Tomou a assadeira e virou os bolos diante dele; porém ele recusou comer. Disse Amnom: Fazei retirar a todos da minha presença. E todos se retiraram.
10 Nau Amnon i tokim Tamar, “Bringim ol kek i kam long bet bilong mi, na yu yet i ken givim long mi na mi kaikai.” Orait Tamar i kisim ol dispela kek na karim i go long em.
10 Então, disse Amnom a Tamar: Traze a comida à câmara, e comerei da tua mão. Tomou Tamar os bolos que fizera e os levou a Amnom, seu irmão, à câmara.
11 Tasol taim Tamar i givim ol kek long em, orait Amnon i holimpas em na i tok, “Susa, mi laik yu slip wantaim mi.”
11 Quando lhos oferecia para que comesse, pegou-a e disse-lhe: Vem, deita-te comigo, minha irmã.
12 Tasol Tamar i no laik na i tok strong olsem, “Nogat. Yu no ken pulim mi long mekim dispela kain pasin nogut. Yumi Israel i no save mekim kain pasin olsem.
12 Porém ela lhe disse: Não, meu irmão, não me forces, porque não se faz assim em Israel; não faças tal loucura.
13 Sapos yu mekim pasin olsem, orait bai mi sem nogut tru na mi no inap wokabaut moa long ai bilong ol manmeri. Na yu tu, ol arapela Israel bai i daunim yu na rabisim yu tru. Yu no ken mekim dispela pasin nau. I gutpela sapos yu askim king pastaim. Bai em i no inap pasim yu long maritim mi.”
13 Porque, aonde iria eu com a minha vergonha? E tu serias como um dos loucos de Israel. Agora, pois, peço-te que fales ao rei, porque não me negará a ti.
14 Tasol Amnon i no harim tok bilong Tamar. Amnon i strong moa, olsem na em i pulim Tamar na i mekim pasin nogut long em.
14 Porém ele não quis dar ouvidos ao que ela lhe dizia; antes, sendo mais forte do que ela, forçou-a e se deitou com ela.
15 Amnon i slip wantaim em pinis, orait nau em i no laikim Tamar moa. Bipo em i bin laikim Tamar tumas, tasol nau em i no laik tru long Tamar na i bel nogut moa yet long em. Olsem na em i tok strong moa long Tamar olsem, “Yu go. Yu no ken i stap hia.”
15 Depois, Amnom sentiu por ela grande aversão, e maior era a aversão que sentiu por ela que o amor que ele lhe votara. Disse-lhe Amnom: Levanta-te, vai-te embora.
16 Tasol Tamar i bekim tok long em olsem, “Sori brata, yu no ken mekim olsem. Sapos yu rausim mi nau, em i bikpela rong tru na i winim dispela rong nau yu bin mekim long mi.” Tasol Amnon i no laik harim tok bilong Tamar.
16 Então, ela lhe disse: Não, meu irmão; porque maior é esta injúria, lançando-me fora, do que a outra que me fizeste. Porém ele não a quis ouvir.
17 Olsem na em i singautim wokman bilong en na i tok, “Rausim dispela meri i go ausait hariap. Mi no laik long lukim em moa. Rausim em na lokim dua.”
17 Chamou a seu moço, que o servia, e disse: Deita fora esta e fecha a porta após ela.
18 Orait dispela wokman i rausim Tamar na lokim dua.
18 Trazia ela uma túnica talar de mangas compridas, porque assim se vestiam as donzelas filhas do rei. Mesmo assim o servo a deitou fora e fechou a porta após ela.
19 Tasol taim Amnon i rausim Tamar pinis, Tamar i go putim sit bilong paia long het bilong en na i brukim dispela klos, bilong soim bel hevi na sori bilong en. Na em i putim han antap long het bilong en na i krai strong na i wokabaut i go.
19 Então, Tamar tomou cinza sobre a cabeça, rasgou a túnica talar de mangas compridas que trazia, pôs as mãos sobre a cabeça e se foi andando e clamando.
20 Bihain, Apsalom i lukim susa bilong en, Tamar, i krai i kam na em i askim em, “Olsem wanem? Ating brata bilong yu Amnon i bin pilai long yu, a? Maski, yu no ken bel hevi tumas, long wanem, em i brata bilong yu tasol. Tasol yu no ken tokim wanpela man long dispela pasin Amnon i bin mekim long yu.” Na Tamar i go long haus bilong Apsalom na i stap wantaim em. Tasol Tamar i stap wantaim bel hevi oltaim.
20 Absalão, seu irmão, lhe disse: Esteve Amnom, teu irmão, contigo? Ora, pois, minha irmã, cala-te; é teu irmão. Não se angustie o teu coração por isso. Assim ficou Tamar e esteve desolada em casa de Absalão, seu irmão.
21 Na taim Devit i harim tok long dispela pasin Amnon i mekim, em i kros nogut tru.
21 Ouvindo o rei Davi todas estas coisas, muito se lhe acendeu a ira.
22 Na Apsalom tu i belhat long Amnon na i no laikim em tru, long wanem, Amnon i bin mekim pasin nogut long susa bilong en, Tamar. Olsem na Apsalom i no toktok moa wantaim Amnon long wanpela samting.
22 Porém Absalão não falou com Amnom nem mal nem bem; porque odiava a Amnom, por ter este forçado a Tamar, sua irmã.
23 Bihain long tupela yia i go pinis, ol wokman i wok long katim gras bilong ol sipsip bilong Apsalom long ples Balhasor. Dispela ples i stap klostu long taun Efraim. Na Apsalom i singautim olgeta pikinini man bilong king bai ol i kam bung long dispela ples.
23 Passados dois anos, Absalão tosquiava em Baal-Hazor, que está junto a Efraim, e convidou Absalão todos os filhos do rei.
24 Apsalom i go long King Devit na i tokim em olsem, “King, ol man i wok long katim gras bilong ol sipsip bilong mi, olsem na mi laik mekim bikpela kaikai. Inap yu wantaim ol ofisa bilong yu i ken i kam long pati bilong mi?”
24 Foi ter Absalão com o rei e disse: Eis que teu servo faz a tosquia; peço que com o teu servo venham o rei e os seus servidores.
25 Na king i bekim tok olsem, “Pikinini, nogat. Mipela i no inap i go. Sapos mipela olgeta i go, bai yu hatwok tumas long lukautim mipela.” Tasol Apsalom i strong long askim king, na king tu i strong na i no laik i go. Na king i tok, “Apsalom, yu ken i go nau.”
25 O rei, porém, disse a Absalão: Não, filho meu, não vamos todos juntos, para não te sermos pesados. Instou com ele Absalão, porém ele não quis ir; contudo, o abençoou.
26 Tasol Apsalom i tok, “Orait sapos yu no inap i go, ating yu ken larim Amnon i go?” Na king i askim em, “Bilong wanem yu laik bai em i go?”
26 Então, disse Absalão: Se não queres ir, pelo menos deixa ir conosco Amnom, meu irmão. Porém o rei lhe disse: Para que iria ele contigo?
27 Tasol Apsalom i strong tumas long askim Devit, na bihain Devit i orait long Amnon wantaim ol arapela pikinini man bilong en i go wantaim Apsalom.
27 Insistindo Absalão com ele, deixou ir com ele Amnom e todos os filhos do rei.
28 Apsalom i lusim Devit na i go bek long Balhasor, na em i tokim ol wokman bilong en olsem, “Long taim bilong pati, yupela i mas was gut long Amnon. Taim em i spak, bai mi tokim yupela na yupela i mas kilim em i dai. Yupela i no ken pret, long wanem, mi yet mi tokim yupela long kilim em. Olsem na yupela i mas kilim em tasol, na yupela i no ken surik.”
28 Absalão deu ordem aos seus moços, dizendo: Tomai sentido; quando o coração de Amnom estiver alegre de vinho, e eu vos disser: Feri a Amnom, então, o matareis. Não temais, pois não sou eu quem vo-lo ordena? Sede fortes e valentes.
29 Orait ol wokman i bihainim tok bilong Apsalom na long taim bilong pati ol i kilim Amnon i dai. Ol arapela pikinini man bilong king i lukim dispela, na ol i kalap long ol donki bilong ol na ranawe i go.
29 E os moços de Absalão fizeram a Amnom como Absalão lhes havia ordenado. Então, todos os filhos do rei se levantaram, cada um montou seu mulo, e fugiram.
30 Taim ol i go yet long rot, sampela man i go pas na tokim Devit olsem, “Apsalom i kilim olgeta pikinini man bilong yu i dai pinis, na i no gat wanpela i stap.”
30 Iam eles ainda de caminho, quando chegou a notícia a Davi: Absalão feriu todos os filhos do rei, e nenhum deles ficou.
31 King i harim dispela tok na bel bilong en i kirap nogut, na em i brukim klos bilong en na i slip long graun. Na ol ofisa bilong en tu i brukim klos bilong ol, na ol i sanap i stap.
31 Então, o rei se levantou, rasgou as suas vestes e se lançou por terra; e todos os seus servos que estavam presentes rasgaram também as suas vestes.
32 Tasol Jonadap, pikinini man bilong Sama, brata bilong Devit, em i tokim Devit olsem, “King, yu no ken bilipim dispela tok. Ol i no kilim olgeta pikinini bilong yu. Nogat. Ol i kilim Amnon wanpela tasol. Ating as bilong dispela i olsem. Bipo Amnon i bin mekim pasin nogut long Tamar, susa bilong Apsalom, olsem na Apsalom i tingting oltaim long bekim dispela rong na kilim Amnon i dai. Mi save long dispela tingting bilong Apsalom, long wanem, mi lukim pes bilong en i tudak.
32 Mas Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi, respondeu e disse: Não pense o meu senhor que mataram a todos os jovens, filhos do rei, porque só morreu Amnom; pois assim já o revelavam as feições de Absalão, desde o dia em que sua irmã Tamar foi forçada por Amnom.
33 King, dispela toktok bilong ol i olsem tok win nating. Olgeta arapela pikinini bilong yu i stap yet. Amnon wanpela tasol i dai pinis.”
33 Não meta, pois, agora, na cabeça o rei, meu senhor, tal coisa, supondo que morreram todos os filhos do rei; porque só morreu Amnom.
34 — ausente —
34 Absalão fugiu. O moço que estava de guarda, levantando os olhos, viu que vinha muito povo pelo caminho por detrás dele, pelo lado do monte.
35 — ausente —
35 Então, disse Jonadabe ao rei: Eis aí vêm os filhos do rei; segundo a palavra de teu servo, assim sucedeu.
36 — ausente —
36 Mal acabara de falar, chegavam os filhos do rei e, levantando a voz, choraram; também o rei e todos os seus servos choraram amargamente.
37 — ausente —
37 Absalão, porém, fugiu e se foi a Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E Davi pranteava a seu filho todos os dias.
38 — ausente —
38 Assim, Absalão fugiu, indo para Gesur, onde esteve três anos.
39 Tasol bihain, dispela sori bilong en long Amnon i pinis, na em i stat long wari gen long Apsalom i mas kam bek.
39 Então, o rei Davi cessou de perseguir a Absalão, porque já se tinha consolado acerca de Amnom, que era morto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.