1 Reis 2
Buk Baibel long Tok Pisin (TPI) vs NVT
1 Devit i save, liklik taim tasol na bai em i dai, olsem na em i givim dispela ol toktok long Solomon, pikinini bilong em.
1 Quando se aproximava o momento de sua morte, Davi deu as seguintes instruções a seu filho Salomão:
2 Em i tok olsem, “Klostu nau bai mi dai. Yu mas sanap strong olsem man tru, na mekim wok bilong yu.
2 “Vou para onde todos na terra irão algum dia. Seja corajoso e seja homem.
3 Na yu mas mekim olgeta samting God, Bikpela bilong yumi, i tokim yu long mekim. Yu mas wokabaut long ol gutpela rot em i bin makim long yumi, na yu mas bihainim olgeta dispela lo na tok bilong en i stap long lo em i bin givim long Moses. Olsem na bai God i helpim yu, na maski wanem hap yu stap long en, olgeta wok bilong yu bai i kamap gutpela.
3 Obedeça às ordens do S enhor , seu Deus, e siga os caminhos dele. Guarde os decretos, mandamentos, estatutos e preceitos escritos na lei de Moisés, para que seja bem-sucedido em tudo que fizer e por onde quer que for.
4 Bikpela i bin mekim wanpela promis long mi na i tokim mi olsem, ‘Devit, sapos ol lain pikinini bilong yu i strong long bihainim mi oltaim, na ol i wokabaut stret long ai bilong mi, orait oltaim bai mi larim wanpela man long lain bilong yu i kamap king bilong Israel.’ Bikpela i bin tok olsem. Olsem na Solomon, yu mas bihainim gut olgeta tok bilong en, na bai em i no ken brukim dispela promis em i bin mekim long mi.
4 Desse modo, o S enhor manterá a promessa que me fez: ‘Se seus descendentes viverem como devem e me seguirem fielmente de todo o coração e de toda a alma, sempre haverá um deles no trono de Israel’.
5 “Na Solomon, harim. Yu save pinis mi gat bikpela hevi long ol dispela pasin nogut Joap, pikinini bilong Seruia, i bin mekim. Em i bin kilim i dai dispela tupela namba wan ofisa bilong ol ami bilong Israel, em Apner, pikinini bilong Ner, na Amasa, pikinini bilong Jeter. Em i no kilim tupela long taim bilong pait. Nogat. Em i kilim nating dispela tupela man, na asua bilong dispela rong i pas yet long em.
5 “Além disso, você sabe o mal que Joabe, filho de Zeruia, me fez quando assassinou os dois comandantes do exército de Israel, Abner, filho de Ner, e Amasa, filho de Jéter. Ele os matou como se fossem inimigos de guerra, mas era tempo de paz. Assim, manchou seu cinto e sua sandália com sangue inocente.
6 Yu bihainim gutpela tingting bilong yu na bekim pasin nogut bilong em, tasol yu no ken larim em i kamap lapun na i dai nating.
6 Faça com ele o que lhe parecer melhor, mas não deixe que envelheça e desça à sepultura em paz.
7 “Tasol yu mas mekim gut long ol pikinini man bilong Barsilai, dispela man bilong distrik Gileat, na larim ol i kam sindaun kaikai wantaim lain bilong yu. Long wanem, ol i bin mekim gut long mi long taim mi ranawe long brata bilong yu, Apsalom.
7 “Seja bondoso com os filhos de Barzilai, de Gileade. Faça deles convidados permanentes à sua mesa, pois cuidaram de mim quando eu fugia de seu irmão Absalão.
8 “Na Simei, pikinini bilong Gera bilong ples Bahurim long graun bilong lain Benjamin, em tu i stap. Bipo long taim mi wokabaut i go long Mahanaim, em i bin mekim tok nogut tru long mi na i askim God long bagarapim mi. Tasol taim mi kam bek, em i kam daun long wara Jordan na bungim mi, na mi bin promis long nem bilong Bikpela, bai mi no ken kilim em i dai.
8 “E lembre-se de Simei, filho de Gera, de Baurim, da tribo de Benjamim. Ele lançou contra mim uma terrível maldição quando fui a Maanaim. Quando ele desceu ao meu encontro no rio Jordão, jurei pelo S enhor que não o mataria.
9 Tasol yu mas mekim save long em. Yu gat gutpela tingting, na yu save long wanem rot yu mas bihainim long kilim em i dai.”
9 Contudo, esse juramento não o torna inocente. Você é um homem sábio e saberá providenciar para ele uma morte sangrenta em sua velhice”.
10 Na bihain, Devit i dai na ol i planim em long Jerusalem, dispela taun ol i kolim “Taun Bilong Devit.”
10 Então Davi morreu e foi sepultado na Cidade de Davi com seus antepassados.
11 Em i bin i stap king bilong kantri Israel inap 40 yia. Em i stap king long taun Hebron inap 7-pela yia na long Jerusalem inap 33 yia.
11 Reinou por quarenta anos sobre Israel: sete em Hebrom e 33 em Jerusalém.
12 Devit i dai pinis na pikinini bilong en, Solomon, i kisim ples bilong en na i kamap king. Na Solomon i kamap strongpela king na i no gat wanpela samting inap daunim em.
12 Salomão se sentou no trono de seu pai, Davi, e seu reinado foi firmemente estabelecido.
13 Wanpela de Adoniya, pikinini bilong Hagit, i kam lukim Batseba, mama bilong Solomon. Na Batseba i askim em olsem, “Yu kam bilong mekim gutpela tok, a?” Na Adoniya i bekim tok olsem, “Yes, mi kam bilong mekim gutpela tok tasol.”
13 Certo dia, Adonias, filho de Hagite, foi falar com Bate-Seba, mãe de Salomão. Ela lhe perguntou: “Você vem em paz?”. “Sim, venho em paz”, disse ele.
14 Na em i tok moa olsem, “Mi gat wanpela liklik tok tasol.” Na Batseba i tokim em, “I orait, yu ken tokim mi.”
14 “Na verdade, tenho um favor a lhe pedir.” “O que é?”, perguntou ela.
15 Na Adoniya i tok, “Yu save, pastaim olgeta man bilong Israel i ting mi bai kamap king. Na mi mas kamap king, tasol laik bilong Bikpela yet na brata bilong mi i kamap king, na mi nogat.
15 Ele respondeu: “Como você sabe, o reino era meu por direito; todo o Israel esperava que eu fosse o próximo rei. Mas a situação mudou e o reino foi para meu irmão, pois o S enhor quis assim.
16 Orait nau mi gat wanpela askim tasol. Na mi laik bai yu mas orait long dispela askim bilong mi.” Na Batseba i tok, “Yu tokim mi na mi harim.”
16 Agora, tenho apenas uma coisa a lhe pedir. Por favor, não deixe de me atender”. “O que você quer?”, perguntou ela.
17 Orait na Adoniya i tokim em, “Mi laik yu go askim King Solomon na bai em i ken orait long mi long maritim Abisak, dispela meri bilong ples Sunem. Mi save, king bai i no inap sakim tok bilong yu.”
17 Ele disse: “Fale em meu favor ao rei Salomão, pois sei que ele a atenderá. Peça que ele permita que eu me case com Abisague, a jovem de Suném”.
18 Na Batseba i tokim Adoniya olsem, “I orait, bai mi go askim em.”
18 “Está bem”, respondeu Bate-Seba. “Vou falar com o rei por você.”
19 Batseba i go lukim King Solomon long askim em long givim Abisak long Adoniya. King i lukim Batseba i kam, na em i sanap na brukim skru na daunim het, bilong givim biknem long mama bilong en. Na em i sindaun gen long sia king na i tokim ol wokboi na ol i bringim wanpela sia i kam na putim klostu long sia king bilong Solomon long han sut, na Batseba i sindaun long dispela sia.
19 Então Bate-Seba foi até o rei Salomão para falar com ele sobre o pedido de Adonias. O rei se levantou do trono para recebê-la e se curvou diante dela. Depois que o rei voltou a sentar-se, ordenou que trouxessem um trono para sua mãe, e ela se sentou à sua direita.
20 Na Batseba i tok olsem, “Mi laik askim yu long wanpela liklik samting na mi laik bai yu mas orait long dispela askim bilong mi.” Na Solomon i bekim tok olsem, “Mama, yu ken askim tasol. Yu save, mi no inap tok nogat long askim bilong yu.”
20 “Tenho um pequeno pedido a lhe fazer”, disse ela. “Espero que não deixe de me atender.” “O que é, minha mãe?”, perguntou ele. “Eu não recusaria um pedido seu.”
21 Orait na Batseba i tok, “Mi laik bai yu larim brata bilong yu, Adoniya, i maritim Abisak.”
21 Ela respondeu: “Permita que seu irmão Adonias se case com Abisague, a jovem de Suném”.
22 King i harim dispela askim, na em i kros na i tok, “Watpo yu askim mi long givim Abisak long Adoniya? Sapos olsem, orait yu mas askim mi stret long larim em i senisim mi na kamap king, long wanem, em i bikbrata bilong mi. Na yu mas bringim tu ol askim bilong pris Abiatar na bilong Joap, pikinini bilong Seruia.”
22 “Como pode me pedir que entregue Abisague a Adonias?”, disse o rei Salomão. “Peça de uma vez que eu dê o reino para ele! Sabe bem que ele é meu irmão mais velho e que conta com o apoio do sacerdote Abiatar e de Joabe, filho de Zeruia.”
23 Orait na King Solomon i mekim strongpela tok long nem bilong Bikpela olsem, “Adoniya i gat rong long dispela tok em i mekim. Olsem na mi mas kilim em i dai. Sapos mi no mekim olsem, orait God i ken kilim mi yet i dai.
23 Então o rei Salomão fez um juramento diante do S enhor : “Que Deus me castigue severamente se Adonias não tiver selado seu destino com esse pedido.
24 Long wanem, Bikpela yet i bin helpim mi na i strongim mi na mi kisim ples bilong papa bilong mi, Devit, na mi stap king, olsem bipo Bikpela i bin promis long mi na long lain bilong mi. Olsem na long nem bilong Bikpela i stap oltaim, tru tumas nau tasol Adoniya bai i dai.”
24 O S enhor me confirmou e me colocou no trono de meu pai, Davi, e estabeleceu minha dinastia como prometeu. Portanto, tão certo como vive o S enhor , Adonias morrerá ainda hoje!”.
25 Orait na King Solomon i tok, na Benaia i go na kilim Adoniya i dai.
25 E o rei Salomão ordenou a Benaia, filho de Joiada, que atacasse Adonias, e ele foi morto.
26 Solomon i tokim pris Abiatar olsem, “Yu go bek long taun Anatot na stap long graun bilong yu. Yu gat asua na yu inap i dai, tasol mi no ken kilim yu. Long wanem, bipo yu bin i stap wantaim papa bilong mi, Devit, na yu karim Bokis Kontrak bilong God, Bikpela bilong yumi. Na taim Devit i karim planti hevi na trabel, orait yu bin i stap wantaim em na yu tu i bin karim ol dispela hevi.”
26 Depois, o rei disse ao sacerdote Abiatar: “Volte para sua casa em Anatote. Você merece morrer, mas não o matarei hoje, pois você carregou a arca do S enhor Soberano para meu pai, Davi, e o acompanhou em todas as dificuldades dele”.
27 Solomon i rausim Abiatar long wok pris bilong Bikpela na long dispela pasin, em inapim dispela tok bipo Bikpela i bin mekim long ples Silo long ol samting bai i kamap long lain bilong pris Eli.
27 Então Salomão depôs Abiatar de seu cargo de sacerdote do S enhor e, desse modo, cumpriu a profecia do S enhor em Siló a respeito dos descendentes de Eli.
28 Joap i no bin poroman wantaim Apsalom, tasol em i bin helpim Adoniya. Olsem na taim em i harim tok long ol samting i bin kamap long Adoniya na Abiatar, em i pret na i ranawe i go long haus sel bilong Bikpela na i holimpas ol kom i sanap long ol kona bilong alta.
28 Essas notícias chegaram até Joabe. Embora não houvesse apoiado a revolta de Absalão, ele tinha dado seu apoio a Adonias. Por isso, fugiu para a tenda sagrada do S enhor e se agarrou às pontas do altar.
29 Na sampela man i go tokim King Solomon olsem, “Joap i ran i go long haus sel bilong Bikpela na i holim alta i stap.” Orait na Solomon i tokim Benaia long i go kilim Joap i dai.
29 Salomão soube disso e enviou Benaia, filho de Joiada, para executá-lo.
30 Na Benaia i go long haus sel bilong Bikpela na i tokim Joap olsem, “King i tok, yu mas lusim dispela ples na kam ausait.” Tasol Joap i tok, “Nogat, mi no inap i go ausait. Yu mas kilim mi long hia.” Orait Benaia i go bek long king na tokim em long dispela tok bilong Joap.
30 Benaia foi à tenda sagrada do S enhor e disse a Joabe: “O rei ordena que você saia!”. “Não”, respondeu Joabe. “Vou morrer aqui.” Então Benaia voltou ao rei e lhe contou o que Joabe tinha dito.
31 Na king i bekim tok long Benaia olsem, “Em i orait. Yu bihainim laik bilong em na kilim em long hap em i stap long en. Na karim bodi bilong en i go planim. Joap i bin kilim nating ol man i no gat rong, na asua bilong dispela pasin nogut bilong en i stap long mi na long ol lain bilong papa bilong mi. Olsem na yu mas kilim em, na bai dispela asua bilong en i no i stap long mipela moa.
31 “Faça o que ele diz”, respondeu o rei. “Mate-o ali, junto ao altar, e sepulte-o. Assim, removerá de mim e da família de meu pai a culpa pelos crimes injustificados que Joabe cometeu.
32 Bikpela bai i bekim Joap stret long dispela rong em i bin mekim. Joap i bin kilim nating Apner, pikinini bilong Ner, na Amasa, pikinini bilong Jeter. Apner em i namba wan ofisa bilong ami bilong Israel na Amasa em i namba wan ofisa bilong ami bilong Juda. Dispela tupela man i gutpela man na tupela i no bin mekim rong, na pasin bilong tupela i winim pasin bilong Joap. Tasol Joap i no bin toksave long papa bilong mi na em i kilim tupela long laik bilong em yet.
32 O S enhor o punirá por sua culpa no assassinato de dois homens mais justos e melhores que ele. Sem que meu pai soubesse, Joabe matou Abner, filho de Ner, comandante do exército de Israel, e Amasa, filho de Jéter, comandante do exército de Judá.
33 Bikpela i ken tingim dispela rong bilong Joap na oltaim em i ken mekim save long Joap na long ol lain bilong en i kamap bihain. Tasol oltaim Bikpela i ken givim gutpela sindaun long ol lain bilong Devit na long olgeta king i kamap long lain bilong en.”
33 Que o sangue deles recaia sobre Joabe e seus descendentes para sempre, e que o S enhor conceda paz a Davi, seus descendentes, sua dinastia e seu trono para sempre!”
34 Benaia i harim dispela tok na em i go bek long haus sel bilong Bikpela na i kilim Joap i dai. Na ol i kisim bodi bilong Joap i go long haus bilong en long ples drai na ol i planim em klostu long haus.
34 Benaia, filho de Joiada, voltou à tenda sagrada e matou Joabe, que foi sepultado em sua casa no deserto.
35 Na king i makim Benaia i kamap namba wan ofisa bilong ami, bilong senisim Joap. Benaia, em i pikinini bilong Jehoiada.
35 Então o rei nomeou Benaia, filho de Joiada, comandante do exército em lugar de Joabe, e o sacerdote Zadoque em lugar de Abiatar.
36 Joap i dai pinis, na bihain king i singautim Simei i kam na i tokim em olsem, “Yu mas wokim wanpela haus long Jerusalem na yu mas i stap long dispela haus. Na yu no ken tru lusim Jerusalem na i go nabaut.
36 Depois, o rei mandou chamar Simei e lhe disse: “Construa uma casa em Jerusalém e more aqui. Não dê um passo fora da cidade para ir a qualquer outro lugar.
37 Sapos yu kalapim wara Kidron na lusim mak bilong taun Jerusalem, orait wantu bai mi kilim yu i dai. Na bai yu dai long asua bilong yu yet.”
37 No dia em que sair e atravessar o vale de Cedrom, certamente morrerá e será responsável por sua própria morte”.
38 Orait Simei i bekim tok olsem, “King, tok bilong yu em i gutpela, na bai mi mekim olsem yu tok.” Olsem na Simei i stap longpela taim long Jerusalem.
38 Simei respondeu: “Sua sentença é justa; farei o que meu senhor, o rei, ordena”. E Simei morou em Jerusalém durante muito tempo.
39 Tripela yia i go pinis, orait tupela wokboi nating bilong Simei i ranawe i go long taun Get na i stap wantaim King Akis, pikinini man bilong Maka. Na sampela man i tokim Simei olsem, “Dispela tupela wokboi bilong yu i go i stap long Get.”
39 Três anos mais tarde, porém, dois escravos de Simei fugiram para a casa de Aquis, filho de Maaca, rei de Gate. Quando alguém disse a Simei onde eles estavam,
40 Orait kwiktaim Simei i sindaun long donki bilong en na i go long King Akis long Get, bilong painim tupela wokboi bilong en. Taim em i lukim tupela pinis, em i kisim tupela i kam bek long Jerusalem.
40 ele selou um jumento e foi até Gate procurá-los. Ao encontrá-los, levou-os de volta a Jerusalém.
41 Na Solomon i harim olsem Simei i bin lusim Jerusalem na i go long Get na kam bek gen.
41 Salomão soube que Simei tinha saído de Jerusalém, ido a Gate e voltado.
42 Olsem na em i singautim Simei i kam na i tokim em olsem, “Mi bin mekim yu i promis long nem bilong Bikpela, bai yu no ken lusim Jerusalem na i go nabaut. Na mi bin tok strong long yu olsem, ‘Sapos yu lusim taun, orait wantu bai mi kilim yu i dai.’ Na yu bin tokim mi olsem, ‘I orait, bai mi bihainim tok bilong yu.’
42 O rei mandou chamá-lo e perguntou: “Não o fiz jurar pelo S enhor e não o adverti de que não fosse a lugar algum, pois do contrário certamente morreria? E você respondeu: ‘Sua sentença é justa; farei o que ordena’.
43 Orait, bilong wanem yu brukim dispela promis yu bin mekim long nem bilong Bikpela na yu sakim tok bilong mi?
43 Então por que não manteve o juramento ao S enhor e não obedeceu à minha ordem?”.
44 “Yu save pinis long ol pasin nogut yu bin mekim long papa bilong mi, Devit. Na nau Bikpela i laik mekim save long yu, bilong bekim ol dispela rong yu bin mekim.
44 O rei também disse a Simei: “Certamente você se lembra de todas as maldades que fez a meu pai, Davi. Que o S enhor faça esse mal recair sobre sua cabeça.
45 Tasol Bikpela bai i mekim gut long mi, na oltaim bai em i larim ol man long lain bilong Devit i kamap king.”
45 Mas que eu, o rei Salomão, receba as bênçãos do S enhor e que sempre haja um descendente de Davi neste trono na presença do S enhor ”.
46 Simei i go pinis, na king i tokim Benaia long i go kilim em. Orait na Benaia i lusim king na i go kilim Simei i dai.
46 Então, por ordem do rei, Benaia, filho de Joiada, levou Simei para fora e o matou. Assim, o reino de Salomão foi firmemente estabelecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.