1 Reis 17
Buk Baibel long Tok Pisin (TPI) vs BKJ
1 Elaija em i wanpela profet i kam long taun Tisbe long graun bilong Gileat. Wanpela taim em i kam lukim King Ahap na i tokim em olsem, “Mi wokman bilong God, Bikpela bilong yumi Israel. Em i God i save stap oltaim na long nem bilong em, mi tokim yu stret, bai ren na wara bilong nait i no ken kam daun long graun inap long sampela yia. Na bai i stap olsem inap long taim mi tok.”
1 E Elias, o tisbita, que era dos habitantes de Gileade, disse a Acabe: Como vive o SENHOR Deus de Israel, diante do qual me ponho de pé, não haverá orvalho, nem chuva nestes anos, senão segundo a minha palavra.
2 Na bihain Bikpela i tokim Elaija olsem,
2 E a palavra do SENHOR veio a ele, dizendo:
3 “Yu mas lusim dispela ples na go long hap sankamap bilong wara Jordan na yu mas hait i stap klostu long liklik wara Kerit.
3 Vai-te daqui, e vira-te para o oriente, e te ocultes junto ao ribeiro de Querite, que está diante do Jordão.
4 Yu ken dring dispela wara. Na mi bin tokim ol kotkot long bringim kaikai i kam long yu.”
4 E será, que tu beberás do ribeiro; e tenho ordenado aos corvos que te alimentem ali.
5 Orait Elaija i bihainim tok bilong Bikpela, na em i go i stap klostu long wara Kerit long hap sankamap bilong wara Jordan.
5 Assim, ele se foi e fez segundo a palavra do SENHOR; porque foi e habitou junto ao ribeiro de Querite, que está diante do Jordão.
6 Na long olgeta moning na apinun ol kotkot i save bringim bret na mit long em, na em i kaikai. Na em i save dring dispela wara.
6 E os corvos lhe traziam pão e carne pela manhã, e pão e carne ao anoitecer; e ele bebia do ribeiro.
7 Tasol i no gat ren long kantri Israel, olsem na sampela taim bihain, dispela wara tu i drai.
7 E sucedeu, depois de um tempo, que o ribeiro secou, porque não tinha havido chuva na terra.
8 Wara Kerit i drai pinis, orait Bikpela i tokim Elaija olsem,
8 E a palavra do SENHOR veio até ele, dizendo:
9 “Yu kirap na yu go i stap long taun Sarefat long hap bilong Saidon. Long dispela taun i gat wanpela meri, man bilong en i dai pinis. Mi bin makim dispela meri long lukautim yu long kaikai samting.”
9 Levanta-te, vai-te a Sarepta, a qual pertence a Sidom, e habita ali; eis que tenho ordenado uma viúva que te sustente.
10 Orait Elaija i kirap i go long Sarefat. Em i go kamap long dua bilong banis bilong taun, na em i lukim wanpela meri i wok long bungim paiawut i stap. Elaija i lukim dispela meri na em i save man bilong en i dai pinis. Na em i singaut long meri olsem, “Mi laik dring wara. Inap yu pulimapim wara long sospen bilong yu na bringim i kam long mi?”
10 Assim, ele se levantou e se foi a Sarepta. E, quando chegou ao portão da cidade, eis que a viúva estava lá juntando gravetos; e ele a chamou, e disse: Retira para mim, rogo-te, um pouco de água em um vaso, para que eu possa beber.
11 Meri i harim tok bilong Elaija na em i wokabaut i go bilong kisim wara, na Elaija i singaut gen olsem, “Mi laik bai yu bringim liklik hap bret tu.”
11 E enquanto ela estava indo retirá-lo, ele a chamou, e disse: Traz-me, rogo-te, um bocado de pão em tua mão.
12 Na meri i tokim em, “Long nem bilong God, Bikpela bilong yu, em God i save stap oltaim, mi tok tru tumas, mi no gat bret. Mi gat liklik plaua tasol i stap long wanpela sospen graun na liklik hap wel bilong oliv i stap long narapela sospen. Nau mi wok long kisim liklik paiawut bilong i go kukim dispela plaua. Bai mi tupela pikinini man bilong mi i kaikai dispela las kaikai na bihain mipela i no gat kaikai moa na bai mipela i dai.”
12 E ela disse: Vive o SENHOR teu Deus, nem um bolo tenho, senão um punhado de farinha em uma barrica, e um pouco de azeite em um cântaro; e, eis que estou ajuntando dois gravetos, para que eu possa entrar e prepará-lo para mim e para o meu filho, para que possamos disso comer, e morrer.
13 Tasol Elaija i tokim em, “Yu no ken tingting planti long liklik kaikai bilong yu. Yu mas i go na kukim bret olsem yu bin tok. Tasol pastaim yu mas kisim liklik hap bilong dispela plaua na wel bilong yu na kukim bret na bringim i kam long mi. Na bihain yu ken kukim bret bilong yu tupela pikinini bilong yu.
13 E Elias lhe disse: Não temas; vai e faz tu como disseste; porém, disto faz primeiro para mim um bolo pequeno, e traze-mo, e depois faz para ti e para o teu filho.
14 Long wanem, God, Bikpela bilong Israel, i tok olsem, plaua long sospen bilong yu i no inap long pinis na wel long sospen bilong yu i no inap long sot, i go inap long taim Bikpela i salim ren i kam daun gen long graun.”
14 Porque assim diz o SENHOR Deus de Israel: A barrica de farinha não se consumirá, tampouco do cântaro de azeite faltará, até o dia em que o SENHOR enviar chuva sobre a terra.
15 Orait meri i go long haus na mekim olsem Elaija i tokim em. Na bihain Elaija na famili bilong dispela meri i gat kaikai inap long planti de.
15 E ela foi e fez segundo o dizer de Elias; comeram ele, e ela e a sua casa muitos dias.
16 Plaua long sospen bilong en i no pinis na wel long sospen bilong en i no sot, olsem Bikpela i bin tok long maus bilong Elaija.
16 E a barrica de farinha não se consumia, tampouco do cântaro de azeite faltava, segundo a palavra do SENHOR, a qual ele falou por Elias.
17 Tasol bihain pikinini bilong dispela meri i kisim sik. Na sik i kamap bikpela na pikinini i dai.
17 E sucedeu, depois destas coisas, que o filho da mulher, da senhora da casa, caiu enfermo; e a sua enfermidade era mui grave, até que nele não restou mais fôlego.
18 Olsem na meri i tokim Elaija, “Yu man i save mekim wok bilong God, bilong wanem yu mekim dispela kain pasin long mi? Yu bin kam na mekim God i tingim ol sin bilong mi, olsem na pikinini bilong mi i dai.”
18 E ela disse a Elias: O que tenho que fazer contigo, ó tu, homem de Deus? Vieste até mim para chamar à lembrança o meu pecado, e para matar o meu filho?
19 Na Elaija i bekim tok olsem, “Givim pikinini long mi.” Orait Elaija i kisim bodi bilong pikinini long han bilong mama na em i karim i go antap long haus we rum slip bilong Elaija i stap long en, na em i slipim pikinini long bet.
19 E ele lhe disse: Dá-me o teu filho. E ela o retirou do seu seio, e o fez subir para um sótão, onde ele habitava, e o deitou sobre a sua própria cama.
20 Na em i beten strong olsem, “God, Bikpela bilong mi, dispela meri i save lukautim mi gut. Bilong wanem yu mekim bikpela hevi i kamap long dispela meri, na yu mekim pikinini bilong en i dai?”
20 E ele clamou ao SENHOR, e disse: Ó SENHOR, meu Deus; tu trouxeste também o mal sobre a viúva com quem me hospedo, ao matares o seu filho?
21 Na Elaija i slip antap long pikinini tripela taim na i beten olsem, “God, Bikpela bilong mi, yu ken givim laip long dispela pikinini gen.”
21 E ele estendeu-se sobre a criança três vezes, e clamou ao SENHOR, e disse: Ó SENHOR, meu Deus, suplico-te que permitas que a alma desta criança retorne novamente a ela.
22 Orait Bikpela i harim prea bilong Elaija na i givim laip long pikinini gen. Pikinini i kirap gen,
22 E o SENHOR ouviu a voz de Elias; e a alma da criança voltou a entrar nela, e ela reviveu.
23 na Elaija i kisim em i go daun na i givim long mama. Na Elaija i tokim mama olsem, “Lukim. Pikinini bilong yu i stap gut.”
23 E Elias tomou a criança, e a fez descer da câmara para dentro da casa, e a entregou à sua mãe; e Elias disse: Vê que o teu filho vive.
24 Na mama i bekim tok olsem, “Tru tumas, nau mi save, yu man bilong mekim wok bilong God. Na tru tumas, Bikpela yet i save givim tok long yu na yu save autim.”
24 E a mulher disse a Elias: Agora, por isto eu sei que tu és um homem de Deus, e que a palavra do SENHOR na tua boca é verdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.