1 Reis 17

Buk Baibel long Tok Pisin (TPI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Elaija em i wanpela profet i kam long taun Tisbe long graun bilong Gileat. Wanpela taim em i kam lukim King Ahap na i tokim em olsem, “Mi wokman bilong God, Bikpela bilong yumi Israel. Em i God i save stap oltaim na long nem bilong em, mi tokim yu stret, bai ren na wara bilong nait i no ken kam daun long graun inap long sampela yia. Na bai i stap olsem inap long taim mi tok.”
1 Então Elias, o tisbita, que habitava em Gileade, disse a Acabe: Vive o Senhor, Deus de Israel, em cuja presença estou, que nestes anos não haverá orvalho nem chuva, senão segundo a minha palavra.
2 Na bihain Bikpela i tokim Elaija olsem,
2 Depois veio a Elias a palavra do Senhor, dizendo:
3 “Yu mas lusim dispela ples na go long hap sankamap bilong wara Jordan na yu mas hait i stap klostu long liklik wara Kerit.
3 Retira-te daqui, vai para a banda de oriente, e esconde-te junto ao ribeiro de Querite, que está ao oriente do Jordão.
4 Yu ken dring dispela wara. Na mi bin tokim ol kotkot long bringim kaikai i kam long yu.”
4 Beberás do ribeiro; e eu tenho ordenado aos corvos que ali te sustentem.
5 Orait Elaija i bihainim tok bilong Bikpela, na em i go i stap klostu long wara Kerit long hap sankamap bilong wara Jordan.
5 Partiu, pois, e fez conforme a palavra do Senhor; foi habitar junto ao ribeiro de Querite, que está ao oriente do Jordão.
6 Na long olgeta moning na apinun ol kotkot i save bringim bret na mit long em, na em i kaikai. Na em i save dring dispela wara.
6 E os corvos lhe traziam pão e carne pela manhã, como também pão e carne à tarde; e ele bebia do ribeiro.
7 Tasol i no gat ren long kantri Israel, olsem na sampela taim bihain, dispela wara tu i drai.
7 Mas, decorridos alguns dias, o ribeiro secou, porque não tinha havido chuva na terra.
8 Wara Kerit i drai pinis, orait Bikpela i tokim Elaija olsem,
8 Veio-lhe então a palavra do Senhor, dizendo:
9 “Yu kirap na yu go i stap long taun Sarefat long hap bilong Saidon. Long dispela taun i gat wanpela meri, man bilong en i dai pinis. Mi bin makim dispela meri long lukautim yu long kaikai samting.”
9 Levanta-te, vai para Sarepta, que pertence a Sidom, e habita ali; eis que eu ordenei a uma mulher viúva ali que te sustente.
10 Orait Elaija i kirap i go long Sarefat. Em i go kamap long dua bilong banis bilong taun, na em i lukim wanpela meri i wok long bungim paiawut i stap. Elaija i lukim dispela meri na em i save man bilong en i dai pinis. Na em i singaut long meri olsem, “Mi laik dring wara. Inap yu pulimapim wara long sospen bilong yu na bringim i kam long mi?”
10 Levantou-se, pois, e foi para Sarepta. Chegando ele à porta da cidade, eis que estava ali uma mulher viúva apanhando lenha; ele a chamou e lhe disse: Traze-me, peço-te, num vaso um pouco d'água, para eu beber.
11 Meri i harim tok bilong Elaija na em i wokabaut i go bilong kisim wara, na Elaija i singaut gen olsem, “Mi laik bai yu bringim liklik hap bret tu.”
11 Quando ela ia buscá-la, ele a chamou e lhe disse: Traze-me também um bocado de pão contigo.
12 Na meri i tokim em, “Long nem bilong God, Bikpela bilong yu, em God i save stap oltaim, mi tok tru tumas, mi no gat bret. Mi gat liklik plaua tasol i stap long wanpela sospen graun na liklik hap wel bilong oliv i stap long narapela sospen. Nau mi wok long kisim liklik paiawut bilong i go kukim dispela plaua. Bai mi tupela pikinini man bilong mi i kaikai dispela las kaikai na bihain mipela i no gat kaikai moa na bai mipela i dai.”
12 Ela, porém, respondeu: Vive o Senhor teu Deus, que não tenho nem um bolo, senão somente um punhado de farinha na vasilha, e um pouco de azeite na botija; e eis que estou apanhando uns dois gravetos, para ir prepará-lo para mim e para meu filho, a fim de que o comamos, e morramos.
13 Tasol Elaija i tokim em, “Yu no ken tingting planti long liklik kaikai bilong yu. Yu mas i go na kukim bret olsem yu bin tok. Tasol pastaim yu mas kisim liklik hap bilong dispela plaua na wel bilong yu na kukim bret na bringim i kam long mi. Na bihain yu ken kukim bret bilong yu tupela pikinini bilong yu.
13 Ao que lhe disse Elias: Não temas; vai, faze como disseste; porém, faze disso primeiro para mim um bolo pequeno, e traze-mo aqui; depois o farás para ti e para teu filho.
14 Long wanem, God, Bikpela bilong Israel, i tok olsem, plaua long sospen bilong yu i no inap long pinis na wel long sospen bilong yu i no inap long sot, i go inap long taim Bikpela i salim ren i kam daun gen long graun.”
14 Pois assim diz o Senhor Deus de Israel: A farinha da vasilha não se acabará, e o azeite da botija não faltará, até o dia em que o Senhor dê chuva sobre a terra.
15 Orait meri i go long haus na mekim olsem Elaija i tokim em. Na bihain Elaija na famili bilong dispela meri i gat kaikai inap long planti de.
15 Ela foi e fez conforme a palavra de Elias; e assim comeram, ele, e ela e a sua casa, durante muitos dias.
16 Plaua long sospen bilong en i no pinis na wel long sospen bilong en i no sot, olsem Bikpela i bin tok long maus bilong Elaija.
16 Da vasilha a farinha não se acabou, e da botija o azeite não faltou, conforme a palavra do Senhor, que ele falara por intermédio de Elias.
17 Tasol bihain pikinini bilong dispela meri i kisim sik. Na sik i kamap bikpela na pikinini i dai.
17 Depois destas coisas aconteceu adoecer o filho desta mulher, dona da casa; e a sua doença se agravou tanto, que nele não ficou mais fôlego.
18 Olsem na meri i tokim Elaija, “Yu man i save mekim wok bilong God, bilong wanem yu mekim dispela kain pasin long mi? Yu bin kam na mekim God i tingim ol sin bilong mi, olsem na pikinini bilong mi i dai.”
18 Então disse ela a Elias: Que tenho eu contigo, ó homem de Deus? Vieste tu a mim para trazeres à memória a minha iniqüidade, e matares meu filho?
19 Na Elaija i bekim tok olsem, “Givim pikinini long mi.” Orait Elaija i kisim bodi bilong pikinini long han bilong mama na em i karim i go antap long haus we rum slip bilong Elaija i stap long en, na em i slipim pikinini long bet.
19 Respondeu-lhe ele: Dá-me o teu filho. E ele o tomou do seu regaço, e o levou para cima, ao quarto onde ele mesmo habitava, e o deitou em sua cama.
20 Na em i beten strong olsem, “God, Bikpela bilong mi, dispela meri i save lukautim mi gut. Bilong wanem yu mekim bikpela hevi i kamap long dispela meri, na yu mekim pikinini bilong en i dai?”
20 E, clamando ao Senhor, disse: Ó Senhor meu Deus, até sobre esta viúva, que me hospeda, trouxeste o mal, matando-lhe o filho?
21 Na Elaija i slip antap long pikinini tripela taim na i beten olsem, “God, Bikpela bilong mi, yu ken givim laip long dispela pikinini gen.”
21 Então se estendeu sobre o menino três vezes, e clamou ao Senhor, dizendo: Ó Senhor meu Deus, faze que a vida deste menino torne a entrar nele.
22 Orait Bikpela i harim prea bilong Elaija na i givim laip long pikinini gen. Pikinini i kirap gen,
22 O Senhor ouviu a voz de Elias, e a vida do menino tornou a entrar nele, e ele reviveu.
23 na Elaija i kisim em i go daun na i givim long mama. Na Elaija i tokim mama olsem, “Lukim. Pikinini bilong yu i stap gut.”
23 E Elias tomou o menino, trouxe-o do quarto à casa, e o entregou a sua mãe; e disse Elias: Vês aí, teu filho vive:
24 Na mama i bekim tok olsem, “Tru tumas, nau mi save, yu man bilong mekim wok bilong God. Na tru tumas, Bikpela yet i save givim tok long yu na yu save autim.”
24 Então a mulher disse a Elias: Agora sei que tu és homem de Deus, e que a palavra do Senhor na tua boca é verdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.