1 Reis 17

Buk Baibel long Tok Pisin (TPI) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Elaija em i wanpela profet i kam long taun Tisbe long graun bilong Gileat. Wanpela taim em i kam lukim King Ahap na i tokim em olsem, “Mi wokman bilong God, Bikpela bilong yumi Israel. Em i God i save stap oltaim na long nem bilong em, mi tokim yu stret, bai ren na wara bilong nait i no ken kam daun long graun inap long sampela yia. Na bai i stap olsem inap long taim mi tok.”
1 Então Elias, o tisbita, dos moradores de Gileade, disse a Acabe: Vive o SENHOR Deus de Israel, perante cuja face estou, que nestes anos nem orvalho nem chuva haverá, senão segundo a minha palavra.
2 Na bihain Bikpela i tokim Elaija olsem,
2 Depois veio a ele a palavra do Senhor, dizendo:
3 “Yu mas lusim dispela ples na go long hap sankamap bilong wara Jordan na yu mas hait i stap klostu long liklik wara Kerit.
3 Retira-te daqui, e vai para o oriente, e esconde-te junto ao ribeiro de Querite, que está diante do Jordão.
4 Yu ken dring dispela wara. Na mi bin tokim ol kotkot long bringim kaikai i kam long yu.”
4 E há de ser que beberás do ribeiro; e eu tenho ordenado aos corvos que ali te sustentem.
5 Orait Elaija i bihainim tok bilong Bikpela, na em i go i stap klostu long wara Kerit long hap sankamap bilong wara Jordan.
5 Foi, pois, e fez conforme a palavra do Senhor; porque foi, e habitou junto ao ribeiro de Querite, que está diante do Jordão.
6 Na long olgeta moning na apinun ol kotkot i save bringim bret na mit long em, na em i kaikai. Na em i save dring dispela wara.
6 E os corvos lhe traziam pão e carne pela manhã; como também pão e carne à noite; e bebia do ribeiro.
7 Tasol i no gat ren long kantri Israel, olsem na sampela taim bihain, dispela wara tu i drai.
7 E sucedeu que, passados dias, o ribeiro se secou, porque não tinha havido chuva na terra.
8 Wara Kerit i drai pinis, orait Bikpela i tokim Elaija olsem,
8 Então veio a ele a palavra do Senhor, dizendo:
9 “Yu kirap na yu go i stap long taun Sarefat long hap bilong Saidon. Long dispela taun i gat wanpela meri, man bilong en i dai pinis. Mi bin makim dispela meri long lukautim yu long kaikai samting.”
9 Levanta-te, e vai para Sarepta, que é de Sidom, e habita ali; eis que eu ordenei ali a uma mulher viúva que te sustente.
10 Orait Elaija i kirap i go long Sarefat. Em i go kamap long dua bilong banis bilong taun, na em i lukim wanpela meri i wok long bungim paiawut i stap. Elaija i lukim dispela meri na em i save man bilong en i dai pinis. Na em i singaut long meri olsem, “Mi laik dring wara. Inap yu pulimapim wara long sospen bilong yu na bringim i kam long mi?”
10 Então ele se levantou, e foi a Sarepta; e, chegando à porta da cidade, eis que estava ali uma mulher viúva apanhando lenha; e ele a chamou, e lhe disse: Traze-me, peço-te, num vaso um pouco de água que beba.
11 Meri i harim tok bilong Elaija na em i wokabaut i go bilong kisim wara, na Elaija i singaut gen olsem, “Mi laik bai yu bringim liklik hap bret tu.”
11 E, indo ela a trazê-la, ele a chamou e lhe disse: Traze-me agora também um bocado de pão na tua mão.
12 Na meri i tokim em, “Long nem bilong God, Bikpela bilong yu, em God i save stap oltaim, mi tok tru tumas, mi no gat bret. Mi gat liklik plaua tasol i stap long wanpela sospen graun na liklik hap wel bilong oliv i stap long narapela sospen. Nau mi wok long kisim liklik paiawut bilong i go kukim dispela plaua. Bai mi tupela pikinini man bilong mi i kaikai dispela las kaikai na bihain mipela i no gat kaikai moa na bai mipela i dai.”
12 Porém ela disse: Vive o Senhor teu Deus, que nem um bolo tenho, senão somente um punhado de farinha numa panela, e um pouco de azeite numa botija; e vês aqui apanhei dois cavacos, e vou prepará-lo para mim e para o meu filho, para que o comamos, e morramos.
13 Tasol Elaija i tokim em, “Yu no ken tingting planti long liklik kaikai bilong yu. Yu mas i go na kukim bret olsem yu bin tok. Tasol pastaim yu mas kisim liklik hap bilong dispela plaua na wel bilong yu na kukim bret na bringim i kam long mi. Na bihain yu ken kukim bret bilong yu tupela pikinini bilong yu.
13 E Elias lhe disse: Não temas; vai, faze conforme à tua palavra; porém faze dele primeiro para mim um bolo pequeno, e traze-mo aqui; depois farás para ti e para teu filho.
14 Long wanem, God, Bikpela bilong Israel, i tok olsem, plaua long sospen bilong yu i no inap long pinis na wel long sospen bilong yu i no inap long sot, i go inap long taim Bikpela i salim ren i kam daun gen long graun.”
14 Porque assim diz o Senhor Deus de Israel: A farinha da panela não se acabará, e o azeite da botija não faltará até ao dia em que o Senhor dê chuva sobre a terra.
15 Orait meri i go long haus na mekim olsem Elaija i tokim em. Na bihain Elaija na famili bilong dispela meri i gat kaikai inap long planti de.
15 E ela foi e fez conforme a palavra de Elias; e assim comeu ela, e ele, e a sua casa muitos dias.
16 Plaua long sospen bilong en i no pinis na wel long sospen bilong en i no sot, olsem Bikpela i bin tok long maus bilong Elaija.
16 Da panela a farinha não se acabou, e da botija o azeite não faltou; conforme a palavra do Senhor, que ele falara pelo ministério de Elias.
17 Tasol bihain pikinini bilong dispela meri i kisim sik. Na sik i kamap bikpela na pikinini i dai.
17 E depois destas coisas sucedeu que adoeceu o filho desta mulher, dona da casa; e a sua doença se agravou muito, até que nele nenhum fôlego ficou.
18 Olsem na meri i tokim Elaija, “Yu man i save mekim wok bilong God, bilong wanem yu mekim dispela kain pasin long mi? Yu bin kam na mekim God i tingim ol sin bilong mi, olsem na pikinini bilong mi i dai.”
18 Então ela disse a Elias: Que tenho eu contigo, homem de Deus? vieste tu a mim para trazeres à memória a minha iniqüidade, e matares a meu filho?
19 Na Elaija i bekim tok olsem, “Givim pikinini long mi.” Orait Elaija i kisim bodi bilong pikinini long han bilong mama na em i karim i go antap long haus we rum slip bilong Elaija i stap long en, na em i slipim pikinini long bet.
19 E ele disse: Dá-me o teu filho. E ele o tomou do seu regaço, e o levou para cima, ao quarto, onde ele mesmo habitava, e o deitou em sua cama,
20 Na em i beten strong olsem, “God, Bikpela bilong mi, dispela meri i save lukautim mi gut. Bilong wanem yu mekim bikpela hevi i kamap long dispela meri, na yu mekim pikinini bilong en i dai?”
20 E clamou ao Senhor, e disse: Ó Senhor meu Deus, também até a esta viúva, com quem me hospedo, afligiste, matando-lhe o filho?
21 Na Elaija i slip antap long pikinini tripela taim na i beten olsem, “God, Bikpela bilong mi, yu ken givim laip long dispela pikinini gen.”
21 Então se estendeu sobre o menino três vezes, e clamou ao Senhor, e disse: Ó Senhor meu Deus, rogo-te que a alma deste menino torne a entrar nele.
22 Orait Bikpela i harim prea bilong Elaija na i givim laip long pikinini gen. Pikinini i kirap gen,
22 E o Senhor ouviu a voz de Elias; e a alma do menino tornou a entrar nele, e reviveu.
23 na Elaija i kisim em i go daun na i givim long mama. Na Elaija i tokim mama olsem, “Lukim. Pikinini bilong yu i stap gut.”
23 E Elias tomou o menino, e o trouxe do quarto à casa, e o deu à sua mãe; e disse Elias: Vês aí, teu filho vive.
24 Na mama i bekim tok olsem, “Tru tumas, nau mi save, yu man bilong mekim wok bilong God. Na tru tumas, Bikpela yet i save givim tok long yu na yu save autim.”
24 Então a mulher disse a Elias: Nisto conheço agora que tu és homem de Deus, e que a palavra do Senhor na tua boca é verdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.