Romanos 9
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs NVI
1 Aquit tancs cchihui̱nama porque cli̱pa̱huán Cristo, ni̱ cakskahuinama, y Espíritu Santo ma̱luloka xlacata xli̱ca̱na tú cca̱huaniyá̱n.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto; minha consciência o confirma no Espírito Santo:
2 Aquit snu̱n clakaputzá y quinacú snu̱n li̱puhuán tú pa̱xtoká̱tit;
2 tenho grande tristeza e constante angústia em meu coração.
3 hasta xacma̱tlá̱ni̱lh caclaktzánka̱lh ca̱li̱ní̱n para chuná tla̱n ixtaxtunítit huixín quili̱ta̱camán judíos xalac Israel.
3 Pois eu até desejaria ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor de meus irmãos, os de minha raça,
4 Dios ca̱li̱ma̱nu̱ni̱tán ixcamán tí natalakachixcuhuí, y la̱ta maka̱sá ca̱kskalhli̱ni̱tán ni̱tú naca̱tzanka̱niyá̱n xlacata nacatzi̱yá̱tit la̱ ca̱lakalhamaná̱n; ca̱ma̱xquí̱n ixli̱ma̱paksí̱n la̱ lacasquín nalatapa̱yá̱tit cha̱li cha̱lí, la̱ nalakachixcuhui̱yá̱tit nac pu̱siculan y lhu̱hua tú ma̱s ca̱ma̱lacnu̱nín ama ca̱ma̱xqui̱yá̱n.
4 o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos; deles é a glória divina, as alianças, a concessão da lei, a adoração no templo e as promessas.
5 Huixín ca̱ma̱lacatzuqui̱ni̱tán xalakmaká̱n quili̱talakapasnicán tí catzi̱yá̱u tali̱pa̱huani̱t Dios, y Jesús lakáhualh nac quimpu̱latama̱ncán, ixnati̱cún judíos ixtahuani̱t; pero xlá, tla̱n li̱tanú Dios tí tlahuani̱t la̱ta tú anán y mini̱ní nalakachixcuhui̱cán cani̱cxnihuá.
5 Deles são os patriarcas, e a partir deles se traça a linhagem humana de Cristo, que é Deus acima de tudo, bendito para sempre! Amém.
6 Dios ma̱kantaxti̱ni̱t hua̱k la̱ta tú ca̱ma̱lacnú̱nilh Israelitas, pero ni̱ hua̱k tali̱tanú ixcaman Dios, porque Dios ca̱li̱macá̱n ixcamán tí ca̱lacsacni̱t huata tí taca̱najlá.
6 Não pensemos que a palavra de Deus falhou. Pois nem todos os descendentes de Israel são Israel.
7 Chuna li̱tum, Dios ni̱ ca̱li̱macá̱n xli̱ca̱na ixcamán hua̱k ixli̱talakapasni Abraham pues Dios huánilh: “Huata ixli̱talakapasni Isaac cama ca̱li̱ma̱nú quincamán.” Y Abraham ixkalhí a̱cha̱tum ixkahuasa.
7 Nem por serem descendentes de Abraão passaram todos a ser filhos de Abraão. Pelo contrário: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
8 Chuná jaé tla̱n li̱lacahua̱naná̱u xlacata Dios ni̱ ca̱li̱ma̱nú ixcamán hua̱k ixli̱talakapasnicán ixlakkahuasán Abraham. ¡Dios ca̱li̱ma̱nú ixcamán amá tí taca̱najlá tú ma̱lacnú̱nilh Abraham!
8 Noutras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão.
9 Porque Dios ma̱lacnú̱nilh Abraham: “Acxni nachá̱n quilhtamacú minta̱cha̱t Sara ama ma̱lakahuaní cha̱tum minkahuasa tí cama lakalhamán.”
9 Pois foi assim que a promessa foi feita: "no tempo devido virei novamente, e Sara terá um filho".
10 Chí cama ca̱ma̱lacapa̱stacayá̱n tunu latáma̱t xlacata nali̱lacahua̱naná̱tit la̱ Dios ca̱lacsaca tí ama ca̱li̱ma̱nú ixcamán. Isaac cha̱tum ixkahuasa Abraham ta̱tamakáxtokli Rebeca,
10 E esse não foi o único caso; também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, nosso pai Isaque.
11 y antes nacatzí ixama talakahuán li̱li̱stu itskatá̱n, la̱ta ni̱ para ixtacatzí tú tla̱n o tú ni̱ tla̱n, Dios ixlaclhca̱ni̱ttá la̱ ixlacasquín natalatamá amá lakkahuasán.
11 Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse,
12 Huá li̱huánilh Rebeca: “Xapuxcu minkahuasa ama li̱scuja ixtajó.”
12 não por obras, mas por aquele que chama — foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".
13 Aquit ni̱ chu̱ta cchihui̱nama pues nac Escrituras huan: “Ma̱s clakalhámalh Jacob xatajó, y ni̱ cpá̱xqui̱lh Esaú xapuxcu.”
13 Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".
14 Entonces, ¿Dios snu̱n lani̱t porque ni̱ acxtum ca̱lakalhamán ixcamán? ¡Tó̱! Dios ni̱ aktzanka̱ni̱t.
14 E então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma!
15 Porque ca̱ksántit la̱ huánilh Moisés maktum: “Aquit clakalhamán tí clacasquín, y cpa̱xquí tí cpa̱xqui̱putún.”
15 Pois ele diz a Moisés: "Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".
16 Calacpuhuántit, Dios lakalhamán tí xlá lacasquín y para tú ma̱xquí cha̱tum cristiano, ni̱ xlacata tla̱n o ni̱ tla̱n catzí, o porque na̱ccha̱ní tlahuani̱t tú li̱makapa̱xahuani̱t.
16 Portanto, isso não depende do desejo ou do esforço humano, mas da misericórdia de Deus.
17 ¡Tó̱! Pues nac Escrituras huan la̱ Dios huánilh amá rey xalac Egipto: “Aquit cli̱makxtakni̱t rey nahuana xlacata nacma̱si̱niyá̱n quili̱tlihueke ni̱tí ma̱ccha̱ní, y chuná tla̱n naquilakapascán y naquili̱pa̱huancán cani̱hua pu̱latama̱n.”
17 Pois a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder, e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".
18 Jaé tú qui̱táxtulh tla̱n li̱lacahua̱naná̱u xlacata Dios lakalhamán tí xlá lacasquín y na̱ tla̱n tlahuá snu̱n calalh cha̱tum cristiano para chú lacasquín.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.
19 Pero huí tí tla̱n lacpuhuán: “Para Dios hua̱k laclhca̱ni̱t tú amá̱n tlahuayá̱u, ¿hua̱nchi si̱tzí acxni ni̱ takaxmata cristianos tú li̱ma̱paksi̱nán? Porque, ¿ticu tla̱n kaxmatmakán tú laclhca̱ni̱t Dios?”
19 Mas algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois, quem resiste à sua vontade? "
20 ¡Koxitá namá chixcú tí chuná jaé lacpuhuán! Porque, ¿ticu ma̱kachakxí hua̱k ixtalacapa̱stacni Dios xlacata nali̱huaní tú tlahuani̱t? Calacpuhuántit, ¿a poco aktum tlámanc tla̱n huaní ixpu̱chiná: “¿Hua̱nchi actzú quintlahua, o hua̱nchi lanca quintlahua?”
20 Mas quem é você, ó homem, para questionar a Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim? ’ "
21 Huixín catzi̱yá̱tit xlacata cha̱tum lhtamaná tla̱n maclacasquín ixli̱lhtámat la̱ lacasquín; tla̱n tlahuá aktum la̱n tlámanc ni̱ma̱ napu̱kotnán, y na̱ tla̱n tlahuá aktum lakpa̱xka ni̱ma̱ naca̱pu̱ma̱kotí ixpaxni.
21 O oleiro não tem direito de fazer do mesmo barro um vaso para fins nobres e outro para uso desonroso?
22 Chuná jaé tla̱n li̱lacahua̱naná̱u la̱ Dios ca̱li̱kalhí ni̱ sok ca̱ma̱xoko̱ní namá tí tatzaca̱tnán, pero Dios na̱ tla̱n ma̱sí ixli̱tlihueke la̱ta si̱tzí acxni lacasquín.
22 E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos de sua ira, preparados para destruição?
23 Aquín tí quinca̱lacsacni̱tán ma̱si̱yá̱u ixli̱lanca Dios porque ma̱luloká̱u la̱ ca̱lakalhamán amá tí ca̱laclhcá̱nilh natali̱pa̱huán la̱ta titláhualh ca̱quilhtamacú,
23 Que dizer, se ele fez isto para tornar conhecidas as riquezas de sua glória aos vasos de sua misericórdia, que preparou de antemão para glória,
24 la̱ judíos y na̱ chuná tí ni̱ judíos.
24 ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Porque nac Escrituras profeta Oseas tzokli tú huánilh Dios:
25 Como ele diz em Oséias: "Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo; e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",
26 Xa̱huá ana ní aquit xacca̱huanini̱t amá tí ni̱ judíos: “Huixín ni̱ quincamán”,
26 e: "Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’. "
27 Chí ca̱ksántit la̱ huá profeta Isaías acxni ca̱li̱chihuí̱nalh judíos: “Ma̱squi lhu̱hua millones ixtali̱tánu̱lh ixli̱talakapasnican judíos ni̱ hua̱k ama tataxtuní;
27 Isaías exclama com relação a Israel: "Embora o número dos israelitas seja como a areia do mar, apenas o remanescente será salvo.
28 porque Dios ama ma̱kantaxtí tú ma̱lacnu̱ni̱t natlahuá ca̱quilhtamacú, y acxni naca̱ta̱tlahuá taxokó̱n ni̱ para ama tacatzí la̱ cha̱li̱t ama tataxtuní.”
28 Pois o Senhor executará na terra a sua sentença, rápida e definitivamente".
29 A̱lacatunu Isaías tzokli: “Para Dios ni̱ ixquintica̱lakalhamán y ni̱ ixtica̱lácsacli tí naquinca̱ma̱lhu̱hui̱yá̱n, aquín ixtilaktzanká̱u la̱ ca̱lactláhualh amá lactzaca̱tni cristianos xalac Sodoma y Gomorra.”
29 Como anteriormente disse Isaías: "Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendentes, já estaríamos como Sodoma, e semelhantes a Gomorra".
30 Pero calacpuhuántit, ¿tucu quinca̱ma̱si̱niyá̱n jaé takalhchihuí̱n? Pues quinca̱ma̱si̱niyá̱n xlacata namá tí ni̱ judíos tí ni̱cxni talacpútzalh la̱ tla̱n natama̱lacatzuhuí Dios, chí tla̱n tama̱lacatzuhuí para tali̱pa̱huán tú ma̱lacnú Dios la̱ xlá ca̱li̱ma̱nú la̱ ni̱ catakálhi̱lh tala̱kalhí̱n.
30 Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça, a obtiveram, uma justiça que vem da fé;
31 Pero namá judíos tí tatzaksani̱t tama̱kantaxtí ixley Moisés xlacata natataxtuní ni̱ lá tataxtunini̱t porque ni̱ lá hua̱k tama̱kantaxti̱ni̱t tú li̱ma̱paksi̱nán Dios.
31 mas Israel, que buscava uma lei que trouxesse justiça, não a alcançou.
32 Xlacán tatzaksá tatlahuá tú tla̱n xlacata natataxtuní pero ni̱ tama̱tla̱ní taca̱najlá xlacata Dios tla̱n ca̱li̱ma̱nú la̱ ni̱ catakálhi̱lh tala̱kalhí̱n para tali̱pa̱huán ixli̱hua̱k ixnacujcán tú ma̱lacnú. Xlacán ta̱kapu̱lá amá tí Dios
32 Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na "pedra de tropeço".
33 chuné li̱chihuí̱nalh:
33 Como está escrito: "Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha que faz cair; e aquele que nela confia jamais será envergonhado".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.