Romanos 9
Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs ARA
1 Aquit tancs cchihui̱nama porque cli̱pa̱huán Cristo, ni̱ cakskahuinama, y Espíritu Santo ma̱luloka xlacata xli̱ca̱na tú cca̱huaniyá̱n.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, testemunhando comigo, no Espírito Santo, a minha própria consciência:
2 Aquit snu̱n clakaputzá y quinacú snu̱n li̱puhuán tú pa̱xtoká̱tit;
2 tenho grande tristeza e incessante dor no coração;
3 hasta xacma̱tlá̱ni̱lh caclaktzánka̱lh ca̱li̱ní̱n para chuná tla̱n ixtaxtunítit huixín quili̱ta̱camán judíos xalac Israel.
3 porque eu mesmo desejaria ser anátema, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas, segundo a carne.
4 Dios ca̱li̱ma̱nu̱ni̱tán ixcamán tí natalakachixcuhuí, y la̱ta maka̱sá ca̱kskalhli̱ni̱tán ni̱tú naca̱tzanka̱niyá̱n xlacata nacatzi̱yá̱tit la̱ ca̱lakalhamaná̱n; ca̱ma̱xquí̱n ixli̱ma̱paksí̱n la̱ lacasquín nalatapa̱yá̱tit cha̱li cha̱lí, la̱ nalakachixcuhui̱yá̱tit nac pu̱siculan y lhu̱hua tú ma̱s ca̱ma̱lacnu̱nín ama ca̱ma̱xqui̱yá̱n.
4 São israelitas. Pertence-lhes a adoção e também a glória, as alianças, a legislação, o culto e as promessas;
5 Huixín ca̱ma̱lacatzuqui̱ni̱tán xalakmaká̱n quili̱talakapasnicán tí catzi̱yá̱u tali̱pa̱huani̱t Dios, y Jesús lakáhualh nac quimpu̱latama̱ncán, ixnati̱cún judíos ixtahuani̱t; pero xlá, tla̱n li̱tanú Dios tí tlahuani̱t la̱ta tú anán y mini̱ní nalakachixcuhui̱cán cani̱cxnihuá.
5 deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para todo o sempre. Amém!
6 Dios ma̱kantaxti̱ni̱t hua̱k la̱ta tú ca̱ma̱lacnú̱nilh Israelitas, pero ni̱ hua̱k tali̱tanú ixcaman Dios, porque Dios ca̱li̱macá̱n ixcamán tí ca̱lacsacni̱t huata tí taca̱najlá.
6 E não pensemos que a palavra de Deus haja falhado, porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas;
7 Chuna li̱tum, Dios ni̱ ca̱li̱macá̱n xli̱ca̱na ixcamán hua̱k ixli̱talakapasni Abraham pues Dios huánilh: “Huata ixli̱talakapasni Isaac cama ca̱li̱ma̱nú quincamán.” Y Abraham ixkalhí a̱cha̱tum ixkahuasa.
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos seus filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Chuná jaé tla̱n li̱lacahua̱naná̱u xlacata Dios ni̱ ca̱li̱ma̱nú ixcamán hua̱k ixli̱talakapasnicán ixlakkahuasán Abraham. ¡Dios ca̱li̱ma̱nú ixcamán amá tí taca̱najlá tú ma̱lacnú̱nilh Abraham!
8 Isto é, estes filhos de Deus não são propriamente os da carne, mas devem ser considerados como descendência os filhos da promessa.
9 Porque Dios ma̱lacnú̱nilh Abraham: “Acxni nachá̱n quilhtamacú minta̱cha̱t Sara ama ma̱lakahuaní cha̱tum minkahuasa tí cama lakalhamán.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por esse tempo, virei, e Sara terá um filho.
10 Chí cama ca̱ma̱lacapa̱stacayá̱n tunu latáma̱t xlacata nali̱lacahua̱naná̱tit la̱ Dios ca̱lacsaca tí ama ca̱li̱ma̱nú ixcamán. Isaac cha̱tum ixkahuasa Abraham ta̱tamakáxtokli Rebeca,
10 E não ela somente, mas também Rebeca, ao conceber de um só, Isaque, nosso pai.
11 y antes nacatzí ixama talakahuán li̱li̱stu itskatá̱n, la̱ta ni̱ para ixtacatzí tú tla̱n o tú ni̱ tla̱n, Dios ixlaclhca̱ni̱ttá la̱ ixlacasquín natalatamá amá lakkahuasán.
11 E ainda não eram os gêmeos nascidos, nem tinham praticado o bem ou o mal (para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama),
12 Huá li̱huánilh Rebeca: “Xapuxcu minkahuasa ama li̱scuja ixtajó.”
12 já fora dito a ela: O mais velho será servo do mais moço.
13 Aquit ni̱ chu̱ta cchihui̱nama pues nac Escrituras huan: “Ma̱s clakalhámalh Jacob xatajó, y ni̱ cpá̱xqui̱lh Esaú xapuxcu.”
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém me aborreci de Esaú.
14 Entonces, ¿Dios snu̱n lani̱t porque ni̱ acxtum ca̱lakalhamán ixcamán? ¡Tó̱! Dios ni̱ aktzanka̱ni̱t.
14 Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum!
15 Porque ca̱ksántit la̱ huánilh Moisés maktum: “Aquit clakalhamán tí clacasquín, y cpa̱xquí tí cpa̱xqui̱putún.”
15 Pois ele diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia e compadecer-me-ei de quem me aprouver ter compaixão.
16 Calacpuhuántit, Dios lakalhamán tí xlá lacasquín y para tú ma̱xquí cha̱tum cristiano, ni̱ xlacata tla̱n o ni̱ tla̱n catzí, o porque na̱ccha̱ní tlahuani̱t tú li̱makapa̱xahuani̱t.
16 Assim, pois, não depende de quem quer ou de quem corre, mas de usar Deus a sua misericórdia.
17 ¡Tó̱! Pues nac Escrituras huan la̱ Dios huánilh amá rey xalac Egipto: “Aquit cli̱makxtakni̱t rey nahuana xlacata nacma̱si̱niyá̱n quili̱tlihueke ni̱tí ma̱ccha̱ní, y chuná tla̱n naquilakapascán y naquili̱pa̱huancán cani̱hua pu̱latama̱n.”
17 Porque a Escritura diz a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para mostrar em ti o meu poder e para que o meu nome seja anunciado por toda a terra.
18 Jaé tú qui̱táxtulh tla̱n li̱lacahua̱naná̱u xlacata Dios lakalhamán tí xlá lacasquín y na̱ tla̱n tlahuá snu̱n calalh cha̱tum cristiano para chú lacasquín.
18 Logo, tem ele misericórdia de quem quer e também endurece a quem lhe apraz.
19 Pero huí tí tla̱n lacpuhuán: “Para Dios hua̱k laclhca̱ni̱t tú amá̱n tlahuayá̱u, ¿hua̱nchi si̱tzí acxni ni̱ takaxmata cristianos tú li̱ma̱paksi̱nán? Porque, ¿ticu tla̱n kaxmatmakán tú laclhca̱ni̱t Dios?”
19 Tu, porém, me dirás: De que se queixa ele ainda? Pois quem jamais resistiu à sua vontade?
20 ¡Koxitá namá chixcú tí chuná jaé lacpuhuán! Porque, ¿ticu ma̱kachakxí hua̱k ixtalacapa̱stacni Dios xlacata nali̱huaní tú tlahuani̱t? Calacpuhuántit, ¿a poco aktum tlámanc tla̱n huaní ixpu̱chiná: “¿Hua̱nchi actzú quintlahua, o hua̱nchi lanca quintlahua?”
20 Quem és tu, ó homem, para discutires com Deus?! Porventura, pode o objeto perguntar a quem o fez: Por que me fizeste assim?
21 Huixín catzi̱yá̱tit xlacata cha̱tum lhtamaná tla̱n maclacasquín ixli̱lhtámat la̱ lacasquín; tla̱n tlahuá aktum la̱n tlámanc ni̱ma̱ napu̱kotnán, y na̱ tla̱n tlahuá aktum lakpa̱xka ni̱ma̱ naca̱pu̱ma̱kotí ixpaxni.
21 Ou não tem o oleiro direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro, para desonra?
22 Chuná jaé tla̱n li̱lacahua̱naná̱u la̱ Dios ca̱li̱kalhí ni̱ sok ca̱ma̱xoko̱ní namá tí tatzaca̱tnán, pero Dios na̱ tla̱n ma̱sí ixli̱tlihueke la̱ta si̱tzí acxni lacasquín.
22 Que diremos, pois, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita longanimidade os vasos de ira, preparados para a perdição,
23 Aquín tí quinca̱lacsacni̱tán ma̱si̱yá̱u ixli̱lanca Dios porque ma̱luloká̱u la̱ ca̱lakalhamán amá tí ca̱laclhcá̱nilh natali̱pa̱huán la̱ta titláhualh ca̱quilhtamacú,
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória em vasos de misericórdia, que para glória preparou de antemão,
24 la̱ judíos y na̱ chuná tí ni̱ judíos.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Porque nac Escrituras profeta Oseas tzokli tú huánilh Dios:
25 Assim como também diz em Oseias: Chamarei povo meu ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada;
26 Xa̱huá ana ní aquit xacca̱huanini̱t amá tí ni̱ judíos: “Huixín ni̱ quincamán”,
26 e no lugar em que se lhes disse: Vós não sois meu povo, ali mesmo serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Chí ca̱ksántit la̱ huá profeta Isaías acxni ca̱li̱chihuí̱nalh judíos: “Ma̱squi lhu̱hua millones ixtali̱tánu̱lh ixli̱talakapasnican judíos ni̱ hua̱k ama tataxtuní;
27 Mas, relativamente a Israel, dele clama Isaías: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 porque Dios ama ma̱kantaxtí tú ma̱lacnu̱ni̱t natlahuá ca̱quilhtamacú, y acxni naca̱ta̱tlahuá taxokó̱n ni̱ para ama tacatzí la̱ cha̱li̱t ama tataxtuní.”
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, cabalmente e em breve;
29 A̱lacatunu Isaías tzokli: “Para Dios ni̱ ixquintica̱lakalhamán y ni̱ ixtica̱lácsacli tí naquinca̱ma̱lhu̱hui̱yá̱n, aquín ixtilaktzanká̱u la̱ ca̱lactláhualh amá lactzaca̱tni cristianos xalac Sodoma y Gomorra.”
29 como Isaías já disse: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, ter-nos-íamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.
30 Pero calacpuhuántit, ¿tucu quinca̱ma̱si̱niyá̱n jaé takalhchihuí̱n? Pues quinca̱ma̱si̱niyá̱n xlacata namá tí ni̱ judíos tí ni̱cxni talacpútzalh la̱ tla̱n natama̱lacatzuhuí Dios, chí tla̱n tama̱lacatzuhuí para tali̱pa̱huán tú ma̱lacnú Dios la̱ xlá ca̱li̱ma̱nú la̱ ni̱ catakálhi̱lh tala̱kalhí̱n.
30 Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, todavia, a que decorre da fé;
31 Pero namá judíos tí tatzaksani̱t tama̱kantaxtí ixley Moisés xlacata natataxtuní ni̱ lá tataxtunini̱t porque ni̱ lá hua̱k tama̱kantaxti̱ni̱t tú li̱ma̱paksi̱nán Dios.
31 e Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 Xlacán tatzaksá tatlahuá tú tla̱n xlacata natataxtuní pero ni̱ tama̱tla̱ní taca̱najlá xlacata Dios tla̱n ca̱li̱ma̱nú la̱ ni̱ catakálhi̱lh tala̱kalhí̱n para tali̱pa̱huán ixli̱hua̱k ixnacujcán tú ma̱lacnú. Xlacán ta̱kapu̱lá amá tí Dios
32 Por quê? Porque não decorreu da fé, e sim como que das obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 chuné li̱chihuí̱nalh:
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de escândalo, e aquele que nela crê não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.