Romanos 9

Xasasti talaccaxlan (TOPNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Aquit tancs cchihui̱nama porque cli̱pa̱huán Cristo, ni̱ cakskahuinama, y Espíritu Santo ma̱luloka xlacata xli̱ca̱na tú cca̱huaniyá̱n.
1 Eu digo a verdade em Cristo, eu não minto; a minha consciência também me dá testemunho no Espírito Santo,
2 Aquit snu̱n clakaputzá y quinacú snu̱n li̱puhuán tú pa̱xtoká̱tit;
2 que eu tenho grande pesar e contínua tristeza no meu coração.
3 hasta xacma̱tlá̱ni̱lh caclaktzánka̱lh ca̱li̱ní̱n para chuná tla̱n ixtaxtunítit huixín quili̱ta̱camán judíos xalac Israel.
3 Porque eu mesmo desejava ser amaldiçoado de Cristo, por meus irmãos, meus parentes segundo a carne;
4 Dios ca̱li̱ma̱nu̱ni̱tán ixcamán tí natalakachixcuhuí, y la̱ta maka̱sá ca̱kskalhli̱ni̱tán ni̱tú naca̱tzanka̱niyá̱n xlacata nacatzi̱yá̱tit la̱ ca̱lakalhamaná̱n; ca̱ma̱xquí̱n ixli̱ma̱paksí̱n la̱ lacasquín nalatapa̱yá̱tit cha̱li cha̱lí, la̱ nalakachixcuhui̱yá̱tit nac pu̱siculan y lhu̱hua tú ma̱s ca̱ma̱lacnu̱nín ama ca̱ma̱xqui̱yá̱n.
4 que são israelitas, aos quais pertence a adoção, e a glória, e os pactos, e a entrega da lei, e o serviço de Deus, e as promessas;
5 Huixín ca̱ma̱lacatzuqui̱ni̱tán xalakmaká̱n quili̱talakapasnicán tí catzi̱yá̱u tali̱pa̱huani̱t Dios, y Jesús lakáhualh nac quimpu̱latama̱ncán, ixnati̱cún judíos ixtahuani̱t; pero xlá, tla̱n li̱tanú Dios tí tlahuani̱t la̱ta tú anán y mini̱ní nalakachixcuhui̱cán cani̱cxnihuá.
5 dos quais são os pais, e dos quais, segundo a carne, veio Cristo, que é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Dios ma̱kantaxti̱ni̱t hua̱k la̱ta tú ca̱ma̱lacnú̱nilh Israelitas, pero ni̱ hua̱k tali̱tanú ixcaman Dios, porque Dios ca̱li̱macá̱n ixcamán tí ca̱lacsacni̱t huata tí taca̱najlá.
6 Não, porém, que a palavra de Deus tenha perdido o seu efeito, porque nem todos os que são de Israel são israelitas.
7 Chuna li̱tum, Dios ni̱ ca̱li̱macá̱n xli̱ca̱na ixcamán hua̱k ixli̱talakapasni Abraham pues Dios huánilh: “Huata ixli̱talakapasni Isaac cama ca̱li̱ma̱nú quincamán.” Y Abraham ixkalhí a̱cha̱tum ixkahuasa.
7 Nem por serem a semente de Abraão, são todos filhos; mas, em Isaque será chamada a tua semente.
8 Chuná jaé tla̱n li̱lacahua̱naná̱u xlacata Dios ni̱ ca̱li̱ma̱nú ixcamán hua̱k ixli̱talakapasnicán ixlakkahuasán Abraham. ¡Dios ca̱li̱ma̱nú ixcamán amá tí taca̱najlá tú ma̱lacnú̱nilh Abraham!
8 Isto é: Os que são filhos da carne, estes não são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são considerados como semente.
9 Porque Dios ma̱lacnú̱nilh Abraham: “Acxni nachá̱n quilhtamacú minta̱cha̱t Sara ama ma̱lakahuaní cha̱tum minkahuasa tí cama lakalhamán.”
9 Porque esta é a palavra da promessa: Por este tempo eu virei, e Sara terá um filho.
10 Chí cama ca̱ma̱lacapa̱stacayá̱n tunu latáma̱t xlacata nali̱lacahua̱naná̱tit la̱ Dios ca̱lacsaca tí ama ca̱li̱ma̱nú ixcamán. Isaac cha̱tum ixkahuasa Abraham ta̱tamakáxtokli Rebeca,
10 E não somente isso, mas também quando Rebeca concebeu de um, de nosso pai Isaque;
11 y antes nacatzí ixama talakahuán li̱li̱stu itskatá̱n, la̱ta ni̱ para ixtacatzí tú tla̱n o tú ni̱ tla̱n, Dios ixlaclhca̱ni̱ttá la̱ ixlacasquín natalatamá amá lakkahuasán.
11 (porque, não tendo os filhos ainda nascido, nem tendo feito algo bom ou mal, para que o propósito de Deus pudesse permanecer segundo a eleição, não por obras, mas por aquele que chama),
12 Huá li̱huánilh Rebeca: “Xapuxcu minkahuasa ama li̱scuja ixtajó.”
12 isto foi dito a ela: O mais velho servirá ao mais jovem.
13 Aquit ni̱ chu̱ta cchihui̱nama pues nac Escrituras huan: “Ma̱s clakalhámalh Jacob xatajó, y ni̱ cpá̱xqui̱lh Esaú xapuxcu.”
13 Como está escrito: Jacó eu tenho amado, mas Esaú eu tenho odiado.
14 Entonces, ¿Dios snu̱n lani̱t porque ni̱ acxtum ca̱lakalhamán ixcamán? ¡Tó̱! Dios ni̱ aktzanka̱ni̱t.
14 O que diremos então? Há em Deus injustiça? De forma alguma!
15 Porque ca̱ksántit la̱ huánilh Moisés maktum: “Aquit clakalhamán tí clacasquín, y cpa̱xquí tí cpa̱xqui̱putún.”
15 Porque ele diz a Moisés: Eu terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e eu terei compaixão de quem eu tiver compaixão.
16 Calacpuhuántit, Dios lakalhamán tí xlá lacasquín y para tú ma̱xquí cha̱tum cristiano, ni̱ xlacata tla̱n o ni̱ tla̱n catzí, o porque na̱ccha̱ní tlahuani̱t tú li̱makapa̱xahuani̱t.
16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que manifesta misericórdia.
17 ¡Tó̱! Pues nac Escrituras huan la̱ Dios huánilh amá rey xalac Egipto: “Aquit cli̱makxtakni̱t rey nahuana xlacata nacma̱si̱niyá̱n quili̱tlihueke ni̱tí ma̱ccha̱ní, y chuná tla̱n naquilakapascán y naquili̱pa̱huancán cani̱hua pu̱latama̱n.”
17 Porque a escritura diz a faraó: Para este mesmo propósito eu te levantei; para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
18 Jaé tú qui̱táxtulh tla̱n li̱lacahua̱naná̱u xlacata Dios lakalhamán tí xlá lacasquín y na̱ tla̱n tlahuá snu̱n calalh cha̱tum cristiano para chú lacasquín.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem ele quer ter misericórdia, e endurece a quem quer.
19 Pero huí tí tla̱n lacpuhuán: “Para Dios hua̱k laclhca̱ni̱t tú amá̱n tlahuayá̱u, ¿hua̱nchi si̱tzí acxni ni̱ takaxmata cristianos tú li̱ma̱paksi̱nán? Porque, ¿ticu tla̱n kaxmatmakán tú laclhca̱ni̱t Dios?”
19 Tu dirás a mim então: Por que ele ainda achou culpa? Pois quem tem resistido à sua vontade?
20 ¡Koxitá namá chixcú tí chuná jaé lacpuhuán! Porque, ¿ticu ma̱kachakxí hua̱k ixtalacapa̱stacni Dios xlacata nali̱huaní tú tlahuani̱t? Calacpuhuántit, ¿a poco aktum tlámanc tla̱n huaní ixpu̱chiná: “¿Hua̱nchi actzú quintlahua, o hua̱nchi lanca quintlahua?”
20 Mas, ó homem, quem és tu, para que contestes a Deus? Dirá a coisa formada ao que a formou: Por que tu me fizeste assim?
21 Huixín catzi̱yá̱tit xlacata cha̱tum lhtamaná tla̱n maclacasquín ixli̱lhtámat la̱ lacasquín; tla̱n tlahuá aktum la̱n tlámanc ni̱ma̱ napu̱kotnán, y na̱ tla̱n tlahuá aktum lakpa̱xka ni̱ma̱ naca̱pu̱ma̱kotí ixpaxni.
21 Não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para ­desonra?
22 Chuná jaé tla̱n li̱lacahua̱naná̱u la̱ Dios ca̱li̱kalhí ni̱ sok ca̱ma̱xoko̱ní namá tí tatzaca̱tnán, pero Dios na̱ tla̱n ma̱sí ixli̱tlihueke la̱ta si̱tzí acxni lacasquín.
22 E se Deus, disposto a demonstrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a destruição,
23 Aquín tí quinca̱lacsacni̱tán ma̱si̱yá̱u ixli̱lanca Dios porque ma̱luloká̱u la̱ ca̱lakalhamán amá tí ca̱laclhcá̱nilh natali̱pa̱huán la̱ta titláhualh ca̱quilhtamacú,
23 para que ele também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que antes ele já preparou para glória,
24 la̱ judíos y na̱ chuná tí ni̱ judíos.
24 até nós, a quem ele chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Porque nac Escrituras profeta Oseas tzokli tú huánilh Dios:
25 Assim como ele também diz em Oseias: Eu os chamarei meu povo, os quais não eram meu povo; e amada à que não era amada.
26 Xa̱huá ana ní aquit xacca̱huanini̱t amá tí ni̱ judíos: “Huixín ni̱ quincamán”,
26 E acontecerá que, no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; ali serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Chí ca̱ksántit la̱ huá profeta Isaías acxni ca̱li̱chihuí̱nalh judíos: “Ma̱squi lhu̱hua millones ixtali̱tánu̱lh ixli̱talakapasnican judíos ni̱ hua̱k ama tataxtuní;
27 Isaías também clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente será salvo;
28 porque Dios ama ma̱kantaxtí tú ma̱lacnu̱ni̱t natlahuá ca̱quilhtamacú, y acxni naca̱ta̱tlahuá taxokó̱n ni̱ para ama tacatzí la̱ cha̱li̱t ama tataxtuní.”
28 porque ele concluirá a obra e a abreviará em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 A̱lacatunu Isaías tzokli: “Para Dios ni̱ ixquintica̱lakalhamán y ni̱ ixtica̱lácsacli tí naquinca̱ma̱lhu̱hui̱yá̱n, aquín ixtilaktzanká̱u la̱ ca̱lactláhualh amá lactzaca̱tni cristianos xalac Sodoma y Gomorra.”
29 E como Isaías disse antes: Se o Senhor Sabaoth não nos tivesse deixado semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos semelhante a Gomorra.
30 Pero calacpuhuántit, ¿tucu quinca̱ma̱si̱niyá̱n jaé takalhchihuí̱n? Pues quinca̱ma̱si̱niyá̱n xlacata namá tí ni̱ judíos tí ni̱cxni talacpútzalh la̱ tla̱n natama̱lacatzuhuí Dios, chí tla̱n tama̱lacatzuhuí para tali̱pa̱huán tú ma̱lacnú Dios la̱ xlá ca̱li̱ma̱nú la̱ ni̱ catakálhi̱lh tala̱kalhí̱n.
30 O que diremos então? Que os gentios, que não seguiam a justiça, alcançaram justiça, a justiça que é pela fé.
31 Pero namá judíos tí tatzaksani̱t tama̱kantaxtí ixley Moisés xlacata natataxtuní ni̱ lá tataxtunini̱t porque ni̱ lá hua̱k tama̱kantaxti̱ni̱t tú li̱ma̱paksi̱nán Dios.
31 Mas Israel, que seguia a lei da justiça, não alcançou a lei da justiça.
32 Xlacán tatzaksá tatlahuá tú tla̱n xlacata natataxtuní pero ni̱ tama̱tla̱ní taca̱najlá xlacata Dios tla̱n ca̱li̱ma̱nú la̱ ni̱ catakálhi̱lh tala̱kalhí̱n para tali̱pa̱huán ixli̱hua̱k ixnacujcán tú ma̱lacnú. Xlacán ta̱kapu̱lá amá tí Dios
32 Por quê? Porque eles não a buscaram pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois eles tropeçaram na pedra de tropeço.
33 chuné li̱chihuí̱nalh:
33 Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de ofensa; e todo aquele que crer nela não será envergonhado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.