Romanos 4

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Chi̠nchú a̠má xamaká̠n qui­li̠­ta­la­ka­pas­nicán hua̠nti̠ xuanicán Abraham, ¿túcu quin­ca̠­li̠­ma̠­si­yu­ni­pu­tuná̠n caj la̠ta lácu xlá tla̠n tila­tá­ma̠lh?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Xli̠­ca̠na, para Dios xti­li̠­mak­lhtí̠­nalh Abraham cumu la̠ tan­csua cris­tianos hua̠nti̠ ni̠tu̠ xta­la̠­ka­lhí̠n caj xpa̠­la­cata lacuán xta­scújut hua̠ntu̠ xlá xtit­la­huani̠t, xli̠­ca̠na pi̠ Abraham luu tali̠­pa̠hu xli̠­táx­tulh nac qui­lak­sti̠­pa̠ncán, ma̠squi nac xla­catí̠n Dios ni̠chuná xqui̠­tax­tú­nilh.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Porque nac li̠kalh­ta­huaka chiné huan: “Abraham ca̠náj­lalh xli̠­hua̠k hua̠ntu̠ ma̠lac­nú̠­nilh Dios huá xpa̠­la­cata Dios li̠mak­lhtí̠­nalh cumu la̠ cha̠tum tan­csua chixcú hua̠nti̠ ni̠tu̠ kalhi̠y xta­la̠­ka­lhí̠n.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Cumu la̠ catzi̠­yá̠tit pi̠ acxni̠ ma̠s­ka­hui̠cán cha̠tum cris­tiano hua̠nti̠ xmak­scujma, ni̠ ma̠x­quí̠­calh xtumi̠n cumu para caj ta̠i̠má̠­calh, sinoque ma̠x­qui̠­má̠­calh porque xtat­lakua ma̠squi tla­jani̠t.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Pero acxni̠ cha̠tum mak­la̠­ka­lhi̠na cris­tiano hua̠nti̠ ni̠tu̠ tla­huani̠t lacuán ta­scújut ca̠naj­laniy Dios acxni̠ xlá ma̠lac­nu̠niy lak­táxtut, ni̠tu̠ ma̠s­ka­hui­má̠­calh acxni̠ Dios caj cumu chuná li̠pa̠­huán ma̠tzan­ke̠­naniy xta­la̠­ka­lhí̠n y li̠mak­lhti̠nán cumu la̠ cha̠tum tan­csua cris­tiano hua̠nti̠ ni̠tu̠ tit­la­huani̠t xta­la̠­ka­lhí̠n.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Hasta xamaká̠n qui­li̠­ta­la­ka­pas­nicán rey David tili̠­chu­hui̠­nan­chitá la̠ta lácu li̠pa̠­xúhu nala­tama̠y a̠má chixcú hua̠nti̠ tancs catzi̠y pi̠ Dios ma̠tzan­ke̠­naniy y li̠ma̠xtuy cumu lá̠m­para ni̠tu̠ kalhi̠y xta­la̠­ka­lhí̠n, porque niaj huá cuentaj tla­huaniy hua̠ntu̠ tit­la­huani̠t nac xla­táma̠t para tu̠ tla̠n o ni̠tlá̠n.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Chiné tíhua ko̠ru­tzí̠n rey David:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 ¡Xli̠­ca̠na pi̠ luu li̠pa̠­xúhu cala­tá­ma̠lh a̠má chixcú hua̠nti̠ Dios aya lac­xa­ca­nini̠t xli̠­hua̠k xta­la̠­ka­lhí̠n!
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Umá tapa̠­xu­huá̠n hua̠ntu̠ tili̠­chu­huí̠­nalh koru­tzí̠n rey David, ¿puhua­ná̠tit hui­xinín pi̠ caj xma̠nhuá ca̠mi­ni̠niy nata­li̠­pa̠­xu­huay a̠ma̠ko̠lh judíos hua̠nti̠ tasiyuy nac xmac­nicán pi̠ tacir­cun­ci­dar­lani̠t, osuchí na̠tlá̠n tali̠­pa̠­xu­huay a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ ni̠ judíos? Pero si a̠cu cca̠­hua­nikó̠n pi̠ Dios li̠má̠x­tulh Abraham cumu la̠ cha̠tum chixcú hua̠nti̠ ni̠tu̠ tit­la­huani̠t xta­la̠­ka­lhí̠n caj xpa̠­la­cata cumu li̠pá̠­hualh Dios.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Bueno, pero ¿xani­co̠cxni luu tla̠n chixcú li̠má̠x­tulh? ¿Pi̠ acxni̠ nia̠ ccir­cun­ci­darlay, osuchí acxni̠ aya csir­cun­ci­dar­lani̠t? Pero aquit laca­tancs cca̠­hua­niyá̠n pi̠ hasta acxni̠ Abraham nia̠ csir­cun­ci­darlay Dios li̠má̠x­tulh cumu la̠ cha̠tum tla̠n chixcú hua̠nti̠ ni̠tu̠ tla­huani̠t tala̠­ka­lhí̠n.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Acxni̠ Dios chuná li̠má­ca̠lh Abraham ni̠ li̠maka̠s quilh­ta­macú xlá cir­cun­ci­dár­lalh, chuná ma̠kan­táx­ti̠lh hua̠ntu̠ Dios xli̠­ma̠­pek­si̠ni̠t la̠qui̠ xli̠­hua̠k naca­tzi̠cán pi̠ xli̠­ca̠na Dios xla­ka­lha­mani̠t caj cumu xca̠­naj­lani̠t hua̠ntu̠ xlá xma̠­lac­nu̠­nini̠t. Caj huá chuná eé xpa̠­la­cata Abraham li̠taxtuy cumu la̠ xtla̠tcán xli̠­hua̠k a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ nata­ca̠­najlay hua̠ntu̠ Dios ma̠lacnu̠y y xlá naca̠­li̠­ma̠xtuy cumu lá̠m­para ni̠tu̠ tatit­la­huani̠t tala̠­ka­lhí̠n ma̠squi ni̠tu̠ tacir­cun­ci­dar­lani̠t.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Y cumu Abraham na̠ ticir­cun­ci­dár­lalh xlá li̠taxtuy cumu la̠ xtla̠tcán xli̠­hua̠k hua̠nti̠ tacir­cun­ci­dar­lani̠t pero na̠ tali̠­pa̠­huán Dios cumu la̠ xli̠­pa̠­huán Abraham acxni̠ xlá nia̠ csir­cun­ci­darlay.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Dios tima̠­lac­nú̠­nilh Abraham chu xli̠­hua̠k xli̠­ta­la­ka­pasni pi̠ cumu ca̠la­ka­lhamán naca̠­si­cu­la­na̠t­la­huay y naca̠­ma̠x­qui̠y xli̠­ca̠­lanca ca̠quilh­ta­macú la̠qui̠ nata­li̠­pa̠­xu­huay. Pero a̠má xta­si­cu­la­na̠t­láhu Dios ni̠ huá li̠má̠x­qui̠lh Abraham caj cumu ma̠kan­táx­ti̠lh nac xla­táma̠t xli̠­ma̠­peksí̠n Dios, sino porque xlá xli̠­hua̠k xnacú xca̠­najlay pi̠ Dios nama̠­kan­taxti̠y hua̠ntu̠ xma̠­lac­nu̠­nini̠t. Huá xpa̠­la­cata Dios li̠má̠x­tulh cumu la̠ cha̠tum tali̠­pa̠hu cris­tiano hua̠nti̠ ni̠tu̠ xta­la̠­ka­lhí̠n.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Pus para caj xma̠nhuá ca̠lak­chá̠n xta­la­ka­lha­maní̠n y xta­si­cu­la­na̠t­láhu Dios hua̠nti̠ tama̠­kan­taxti̠y nac xla­ta­ma̠tcán hua̠ntu̠ huan nac xli̠­ma̠­peksí̠n Moisés, entonces huam­putún pi̠ ni̠tu̠ li̠ma­cuán ma̠squi xca̠­naj­la­níhu hua̠ntu̠ Dios ma̠lacnu̠y, y xli̠­hua̠k hua̠ntu̠ ma̠lacnu̠y Dios qui̠­taxtuy pi̠ ni̠tu̠ li̠ma­cuán.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Ma̠squi lak­tzak­sa­yá̠hu ma̠kan­tax­ti̠­yá̠hu xli̠­ma̠­peksí̠n Dios juerza tla­hua­yá̠hu tala̠­ka­lhí̠n y mismo li̠ma̠­peksí̠n huan pi̠ napa̠­ti̠­na­ná̠hu; xalí̠­huaca tla̠n pi̠ ni̠tu̠ xtáhui li̠ma̠­peksí̠n xla­cata chuná ni̠ xánalh hua̠nti̠ naquin­ca̠­ma̠­lak­si­yuyá̠n.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Dios lacás­quilh pi̠ ni̠tu̠ nat­la­huay Abraham huata caj xma̠nhuá naca̠­najlay hua̠ntu̠ tima̠­lac­nú̠­nilh y chuná xlá caj xpa̠­la­cata xta­la­ka­lha­maní̠n ma̠squi tili̠­má̠x­tulh cumu la̠ xcamán hua̠nti̠ ni̠tu̠ xta­la̠­ka­lhí̠n. Chuná li̠táx­tulh la̠qui̠ ni̠ caj xma̠nhuá judíos hua̠nti̠ talak­tzaksay tama̠­kan­taxti̠y nac xla­ta­ma̠tcán xli̠­ma̠­peksí̠n Moisés nata­li̠­pa̠­xu­huay hua̠ntu̠ Dios ma̠lacnu̠y, porque na̠ hua̠k nata­li̠­pa̠­xu­huay hua̠nti̠ tali̠­pa̠­huán Dios chuná cumu la̠ li̠pá̠­hualh Abraham. Y Abraham chú li̠taxtuy cumu la̠ xapuxcu quin­tla̠tcán nac quin­ta­ca̠­naj­latcán.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Chuná cumu la̠ huan lacatum nac xta­chu­huí̠n Dios hua̠ntu̠ tatzok­ta­hui­lani̠t: “Aquit cli̠­ma̠x­tuyá̠n pi̠ huix xtla̠tcán pu̠lac­lhu̠hua cris­tianos xala ca̠quilh­ta­macú.” Xli̠­ca̠na pi̠ huá Abraham quin­tla̠tcán hua̠nti̠ caj xma̠nhuá namaca­sta̠­la­yá̠hu porque xlá li̠pá̠hua Dios hua̠nti̠ tla̠n ca̠ma̠­laca­stac­uani̠y ni̠n, y lhu̠hua catu̠huá tla̠n ca̠ma̠­la­ca­tzu­qui̠y ma̠squi ni̠tu̠ anán.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Ma̠squi ni̠ luu xta­lu­loka Abraham hua̠ntu̠ xma̠­lac­nu̠­nini̠t Dios pi̠ naka­lhi̠y cha̠tum xka­huasa, pero xlá ni̠ aka­tiyuj lalh huata ca̠náj­lalh y anka­lhi̠ná xkalh­ka­lhi̠ma hua̠ntu̠ Dios xma̠­lac­nu̠­nini̠t. Y chuná xlá li̠táx­tulh “xatla̠t hua̠nti̠ naca̠­ma̠­la­ca­tzu­qui̠y ti̠pa̠­lhu̠hua cristianos”, porque chuná xuanini̠t Dios: “Luu pu̠lac­lhu̠hua nahuán mili̠­ta­la­ka­pasni hua̠nti̠ nata­la­ca­chincú.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Abraham ni̠ aka­tiyuj xlay huata aksti̠tum xca̠­najlay hua̠ntu̠ Dios xma̠­lac­nu̠­nini̠t, ma̠squi xli̠­ca̠na pi̠ ko̠lutá xuani̠t porque aya xka­lhi̠y aktum ciento ca̠ta y niaj maka̠s xlama, y na̠chuná Sara hua̠nti̠ xpusca̠t Abraham luu tzi­caná xuani̠t y ni̠lay xka­lhi̠y xca­mancán.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Pero ni̠para tzinú lac­púhua para ni̠ cati­ma̠­kan­táx­ti̠lh Dios hua̠ntu̠ xma̠­lac­nu̠­nini̠t y li̠huaca ca̠náj­lalh y li̠pá̠hua. Anka­lhi̠ná xpa̠x­cat­ca­tzi̠niy Dios caj xpa̠­la­cata hua̠ntu̠ xma̠­lac­nu̠­nini̠t.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Porque sta­lanca xca­tzi̠y pi̠ Dios kalhi̠y lanca li̠t­li­hueke xla­cata nama̠­kan­taxti̠y hua̠ntu̠ xma̠­lac­nu̠­nini̠t.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Caj huá xpa̠­la­cata xta­ca̠­nájlat, Dios li̠má̠x­tulh cumu la̠ cha̠tum xalak­taxtún cris­tiano hua̠nti̠ ni̠tu̠ xta­la̠­ka­lhí̠n.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Para Dios ma̠tzan­ke̠­ná­nilh Abraham y li̠má̠x­tulh cumu la̠ ni̠tu̠ xta­la̠­ka­lhí̠n caj xpa̠­la­cata xta­ca̠­nájlat,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 ni̠ caj sacstu maka­pa̠­xu­hua­cani̠t porque na̠ xli̠­hua̠k aquinín quin­ca̠­li̠­ma̠x­tuyá̠n cumu la̠ cris­tianos hua̠nti̠ ni̠tu̠ le̠ná̠hu quin­ta­la̠­ka­lhi̠ncán para ca̠naj­la­yá̠hu hua̠ntu̠ quin­ca̠­ma̠­lac­nu̠­ni­ni̠ta̠n Dios hua̠nti̠ ma̠la­cas­ta­cuáni̠lh nac ca̠li̠ní̠n Quim­pu̠­chi­nacán Jesús.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Porque xlá tama­ca­má̠s­ta̠lh nac ca̠li̠ní̠n xla­cata pi̠ naxokoy quin­ta­la̠­ka­lhi̠ncán y nala­cas­ta­cuánan nac ca̠li̠ní̠n la̠qui̠ tla̠n nacha̠­ná̠hu nac xla­catí̠n Dios cumu la̠ xalak­taxtún cris­tianos hua̠nti̠ ni̠tu̠ quin­ta­la̠­ka­lhi̠ncán.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.