Romanos 4
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NTLH
1 Chi̠nchú a̠má xamaká̠n quili̠talakapasnicán hua̠nti̠ xuanicán Abraham, ¿túcu quinca̠li̠ma̠siyuniputuná̠n caj la̠ta lácu xlá tla̠n tilatáma̠lh?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Xli̠ca̠na, para Dios xtili̠maklhtí̠nalh Abraham cumu la̠ tancsua cristianos hua̠nti̠ ni̠tu̠ xtala̠kalhí̠n caj xpa̠lacata lacuán xtascújut hua̠ntu̠ xlá xtitlahuani̠t, xli̠ca̠na pi̠ Abraham luu tali̠pa̠hu xli̠táxtulh nac quilaksti̠pa̠ncán, ma̠squi nac xlacatí̠n Dios ni̠chuná xqui̠taxtúnilh.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Porque nac li̠kalhtahuaka chiné huan: “Abraham ca̠nájlalh xli̠hua̠k hua̠ntu̠ ma̠lacnú̠nilh Dios huá xpa̠lacata Dios li̠maklhtí̠nalh cumu la̠ cha̠tum tancsua chixcú hua̠nti̠ ni̠tu̠ kalhi̠y xtala̠kalhí̠n.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Cumu la̠ catzi̠yá̠tit pi̠ acxni̠ ma̠skahui̠cán cha̠tum cristiano hua̠nti̠ xmakscujma, ni̠ ma̠xquí̠calh xtumi̠n cumu para caj ta̠i̠má̠calh, sinoque ma̠xqui̠má̠calh porque xtatlakua ma̠squi tlajani̠t.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Pero acxni̠ cha̠tum makla̠kalhi̠na cristiano hua̠nti̠ ni̠tu̠ tlahuani̠t lacuán tascújut ca̠najlaniy Dios acxni̠ xlá ma̠lacnu̠niy laktáxtut, ni̠tu̠ ma̠skahuimá̠calh acxni̠ Dios caj cumu chuná li̠pa̠huán ma̠tzanke̠naniy xtala̠kalhí̠n y li̠maklhti̠nán cumu la̠ cha̠tum tancsua cristiano hua̠nti̠ ni̠tu̠ titlahuani̠t xtala̠kalhí̠n.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Hasta xamaká̠n quili̠talakapasnicán rey David tili̠chuhui̠nanchitá la̠ta lácu li̠pa̠xúhu nalatama̠y a̠má chixcú hua̠nti̠ tancs catzi̠y pi̠ Dios ma̠tzanke̠naniy y li̠ma̠xtuy cumu lá̠mpara ni̠tu̠ kalhi̠y xtala̠kalhí̠n, porque niaj huá cuentaj tlahuaniy hua̠ntu̠ titlahuani̠t nac xlatáma̠t para tu̠ tla̠n o ni̠tlá̠n.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Chiné tíhua ko̠rutzí̠n rey David:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 ¡Xli̠ca̠na pi̠ luu li̠pa̠xúhu calatáma̠lh a̠má chixcú hua̠nti̠ Dios aya lacxacanini̠t xli̠hua̠k xtala̠kalhí̠n!
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Umá tapa̠xuhuá̠n hua̠ntu̠ tili̠chuhuí̠nalh korutzí̠n rey David, ¿puhuaná̠tit huixinín pi̠ caj xma̠nhuá ca̠mini̠niy natali̠pa̠xuhuay a̠ma̠ko̠lh judíos hua̠nti̠ tasiyuy nac xmacnicán pi̠ tacircuncidarlani̠t, osuchí na̠tlá̠n tali̠pa̠xuhuay a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ni̠ judíos? Pero si a̠cu cca̠huanikó̠n pi̠ Dios li̠má̠xtulh Abraham cumu la̠ cha̠tum chixcú hua̠nti̠ ni̠tu̠ titlahuani̠t xtala̠kalhí̠n caj xpa̠lacata cumu li̠pá̠hualh Dios.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Bueno, pero ¿xanico̠cxni luu tla̠n chixcú li̠má̠xtulh? ¿Pi̠ acxni̠ nia̠ ccircuncidarlay, osuchí acxni̠ aya csircuncidarlani̠t? Pero aquit lacatancs cca̠huaniyá̠n pi̠ hasta acxni̠ Abraham nia̠ csircuncidarlay Dios li̠má̠xtulh cumu la̠ cha̠tum tla̠n chixcú hua̠nti̠ ni̠tu̠ tlahuani̠t tala̠kalhí̠n.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Acxni̠ Dios chuná li̠máca̠lh Abraham ni̠ li̠maka̠s quilhtamacú xlá circuncidárlalh, chuná ma̠kantáxti̠lh hua̠ntu̠ Dios xli̠ma̠peksi̠ni̠t la̠qui̠ xli̠hua̠k nacatzi̠cán pi̠ xli̠ca̠na Dios xlakalhamani̠t caj cumu xca̠najlani̠t hua̠ntu̠ xlá xma̠lacnu̠nini̠t. Caj huá chuná eé xpa̠lacata Abraham li̠taxtuy cumu la̠ xtla̠tcán xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ nataca̠najlay hua̠ntu̠ Dios ma̠lacnu̠y y xlá naca̠li̠ma̠xtuy cumu lá̠mpara ni̠tu̠ tatitlahuani̠t tala̠kalhí̠n ma̠squi ni̠tu̠ tacircuncidarlani̠t.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Y cumu Abraham na̠ ticircuncidárlalh xlá li̠taxtuy cumu la̠ xtla̠tcán xli̠hua̠k hua̠nti̠ tacircuncidarlani̠t pero na̠ tali̠pa̠huán Dios cumu la̠ xli̠pa̠huán Abraham acxni̠ xlá nia̠ csircuncidarlay.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Dios tima̠lacnú̠nilh Abraham chu xli̠hua̠k xli̠talakapasni pi̠ cumu ca̠lakalhamán naca̠siculana̠tlahuay y naca̠ma̠xqui̠y xli̠ca̠lanca ca̠quilhtamacú la̠qui̠ natali̠pa̠xuhuay. Pero a̠má xtasiculana̠tláhu Dios ni̠ huá li̠má̠xqui̠lh Abraham caj cumu ma̠kantáxti̠lh nac xlatáma̠t xli̠ma̠peksí̠n Dios, sino porque xlá xli̠hua̠k xnacú xca̠najlay pi̠ Dios nama̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ xma̠lacnu̠nini̠t. Huá xpa̠lacata Dios li̠má̠xtulh cumu la̠ cha̠tum tali̠pa̠hu cristiano hua̠nti̠ ni̠tu̠ xtala̠kalhí̠n.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Pus para caj xma̠nhuá ca̠lakchá̠n xtalakalhamaní̠n y xtasiculana̠tláhu Dios hua̠nti̠ tama̠kantaxti̠y nac xlatama̠tcán hua̠ntu̠ huan nac xli̠ma̠peksí̠n Moisés, entonces huamputún pi̠ ni̠tu̠ li̠macuán ma̠squi xca̠najlaníhu hua̠ntu̠ Dios ma̠lacnu̠y, y xli̠hua̠k hua̠ntu̠ ma̠lacnu̠y Dios qui̠taxtuy pi̠ ni̠tu̠ li̠macuán.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Ma̠squi laktzaksayá̠hu ma̠kantaxti̠yá̠hu xli̠ma̠peksí̠n Dios juerza tlahuayá̠hu tala̠kalhí̠n y mismo li̠ma̠peksí̠n huan pi̠ napa̠ti̠naná̠hu; xalí̠huaca tla̠n pi̠ ni̠tu̠ xtáhui li̠ma̠peksí̠n xlacata chuná ni̠ xánalh hua̠nti̠ naquinca̠ma̠laksiyuyá̠n.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Dios lacásquilh pi̠ ni̠tu̠ natlahuay Abraham huata caj xma̠nhuá naca̠najlay hua̠ntu̠ tima̠lacnú̠nilh y chuná xlá caj xpa̠lacata xtalakalhamaní̠n ma̠squi tili̠má̠xtulh cumu la̠ xcamán hua̠nti̠ ni̠tu̠ xtala̠kalhí̠n. Chuná li̠táxtulh la̠qui̠ ni̠ caj xma̠nhuá judíos hua̠nti̠ talaktzaksay tama̠kantaxti̠y nac xlatama̠tcán xli̠ma̠peksí̠n Moisés natali̠pa̠xuhuay hua̠ntu̠ Dios ma̠lacnu̠y, porque na̠ hua̠k natali̠pa̠xuhuay hua̠nti̠ tali̠pa̠huán Dios chuná cumu la̠ li̠pá̠hualh Abraham. Y Abraham chú li̠taxtuy cumu la̠ xapuxcu quintla̠tcán nac quintaca̠najlatcán.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Chuná cumu la̠ huan lacatum nac xtachuhuí̠n Dios hua̠ntu̠ tatzoktahuilani̠t: “Aquit cli̠ma̠xtuyá̠n pi̠ huix xtla̠tcán pu̠laclhu̠hua cristianos xala ca̠quilhtamacú.” Xli̠ca̠na pi̠ huá Abraham quintla̠tcán hua̠nti̠ caj xma̠nhuá namacasta̠layá̠hu porque xlá li̠pá̠hua Dios hua̠nti̠ tla̠n ca̠ma̠lacastacuani̠y ni̠n, y lhu̠hua catu̠huá tla̠n ca̠ma̠lacatzuqui̠y ma̠squi ni̠tu̠ anán.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Ma̠squi ni̠ luu xtaluloka Abraham hua̠ntu̠ xma̠lacnu̠nini̠t Dios pi̠ nakalhi̠y cha̠tum xkahuasa, pero xlá ni̠ akatiyuj lalh huata ca̠nájlalh y ankalhi̠ná xkalhkalhi̠ma hua̠ntu̠ Dios xma̠lacnu̠nini̠t. Y chuná xlá li̠táxtulh “xatla̠t hua̠nti̠ naca̠ma̠lacatzuqui̠y ti̠pa̠lhu̠hua cristianos”, porque chuná xuanini̠t Dios: “Luu pu̠laclhu̠hua nahuán mili̠talakapasni hua̠nti̠ natalacachincú.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Abraham ni̠ akatiyuj xlay huata aksti̠tum xca̠najlay hua̠ntu̠ Dios xma̠lacnu̠nini̠t, ma̠squi xli̠ca̠na pi̠ ko̠lutá xuani̠t porque aya xkalhi̠y aktum ciento ca̠ta y niaj maka̠s xlama, y na̠chuná Sara hua̠nti̠ xpusca̠t Abraham luu tzicaná xuani̠t y ni̠lay xkalhi̠y xcamancán.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Pero ni̠para tzinú lacpúhua para ni̠ catima̠kantáxti̠lh Dios hua̠ntu̠ xma̠lacnu̠nini̠t y li̠huaca ca̠nájlalh y li̠pá̠hua. Ankalhi̠ná xpa̠xcatcatzi̠niy Dios caj xpa̠lacata hua̠ntu̠ xma̠lacnu̠nini̠t.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Porque stalanca xcatzi̠y pi̠ Dios kalhi̠y lanca li̠tlihueke xlacata nama̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ xma̠lacnu̠nini̠t.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Caj huá xpa̠lacata xtaca̠nájlat, Dios li̠má̠xtulh cumu la̠ cha̠tum xalaktaxtún cristiano hua̠nti̠ ni̠tu̠ xtala̠kalhí̠n.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Para Dios ma̠tzanke̠nánilh Abraham y li̠má̠xtulh cumu la̠ ni̠tu̠ xtala̠kalhí̠n caj xpa̠lacata xtaca̠nájlat,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 ni̠ caj sacstu makapa̠xuhuacani̠t porque na̠ xli̠hua̠k aquinín quinca̠li̠ma̠xtuyá̠n cumu la̠ cristianos hua̠nti̠ ni̠tu̠ le̠ná̠hu quintala̠kalhi̠ncán para ca̠najlayá̠hu hua̠ntu̠ quinca̠ma̠lacnu̠nini̠ta̠n Dios hua̠nti̠ ma̠lacastacuáni̠lh nac ca̠li̠ní̠n Quimpu̠chinacán Jesús.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Porque xlá tamacamá̠sta̠lh nac ca̠li̠ní̠n xlacata pi̠ naxokoy quintala̠kalhi̠ncán y nalacastacuánan nac ca̠li̠ní̠n la̠qui̠ tla̠n nacha̠ná̠hu nac xlacatí̠n Dios cumu la̠ xalaktaxtún cristianos hua̠nti̠ ni̠tu̠ quintala̠kalhi̠ncán.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.