Romanos 4
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NVI
1 Chi̠nchú a̠má xamaká̠n quili̠talakapasnicán hua̠nti̠ xuanicán Abraham, ¿túcu quinca̠li̠ma̠siyuniputuná̠n caj la̠ta lácu xlá tla̠n tilatáma̠lh?
1 Portanto, que diremos do nosso antepassado Abraão?
2 Xli̠ca̠na, para Dios xtili̠maklhtí̠nalh Abraham cumu la̠ tancsua cristianos hua̠nti̠ ni̠tu̠ xtala̠kalhí̠n caj xpa̠lacata lacuán xtascújut hua̠ntu̠ xlá xtitlahuani̠t, xli̠ca̠na pi̠ Abraham luu tali̠pa̠hu xli̠táxtulh nac quilaksti̠pa̠ncán, ma̠squi nac xlacatí̠n Dios ni̠chuná xqui̠taxtúnilh.
2 Se de fato Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Porque nac li̠kalhtahuaka chiné huan: “Abraham ca̠nájlalh xli̠hua̠k hua̠ntu̠ ma̠lacnú̠nilh Dios huá xpa̠lacata Dios li̠maklhtí̠nalh cumu la̠ cha̠tum tancsua chixcú hua̠nti̠ ni̠tu̠ kalhi̠y xtala̠kalhí̠n.”
3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
4 Cumu la̠ catzi̠yá̠tit pi̠ acxni̠ ma̠skahui̠cán cha̠tum cristiano hua̠nti̠ xmakscujma, ni̠ ma̠xquí̠calh xtumi̠n cumu para caj ta̠i̠má̠calh, sinoque ma̠xqui̠má̠calh porque xtatlakua ma̠squi tlajani̠t.
4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Pero acxni̠ cha̠tum makla̠kalhi̠na cristiano hua̠nti̠ ni̠tu̠ tlahuani̠t lacuán tascújut ca̠najlaniy Dios acxni̠ xlá ma̠lacnu̠niy laktáxtut, ni̠tu̠ ma̠skahuimá̠calh acxni̠ Dios caj cumu chuná li̠pa̠huán ma̠tzanke̠naniy xtala̠kalhí̠n y li̠maklhti̠nán cumu la̠ cha̠tum tancsua cristiano hua̠nti̠ ni̠tu̠ titlahuani̠t xtala̠kalhí̠n.
5 Todavia, àquele que não trabalha, mas confia em Deus que justifica o ímpio, sua fé lhe é creditada como justiça.
6 Hasta xamaká̠n quili̠talakapasnicán rey David tili̠chuhui̠nanchitá la̠ta lácu li̠pa̠xúhu nalatama̠y a̠má chixcú hua̠nti̠ tancs catzi̠y pi̠ Dios ma̠tzanke̠naniy y li̠ma̠xtuy cumu lá̠mpara ni̠tu̠ kalhi̠y xtala̠kalhí̠n, porque niaj huá cuentaj tlahuaniy hua̠ntu̠ titlahuani̠t nac xlatáma̠t para tu̠ tla̠n o ni̠tlá̠n.
6 Davi diz a mesma coisa, quando fala da felicidade do homem a quem Deus credita justiça independente de obras:
7 Chiné tíhua ko̠rutzí̠n rey David:
7 "Como são felizes aqueles que têm suas transgressões perdoadas, cujos pecados são apagados.
8 ¡Xli̠ca̠na pi̠ luu li̠pa̠xúhu calatáma̠lh a̠má chixcú hua̠nti̠ Dios aya lacxacanini̠t xli̠hua̠k xtala̠kalhí̠n!
8 Como é feliz aquele a quem o Senhor não atribui culpa".
9 Umá tapa̠xuhuá̠n hua̠ntu̠ tili̠chuhuí̠nalh korutzí̠n rey David, ¿puhuaná̠tit huixinín pi̠ caj xma̠nhuá ca̠mini̠niy natali̠pa̠xuhuay a̠ma̠ko̠lh judíos hua̠nti̠ tasiyuy nac xmacnicán pi̠ tacircuncidarlani̠t, osuchí na̠tlá̠n tali̠pa̠xuhuay a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ni̠ judíos? Pero si a̠cu cca̠huanikó̠n pi̠ Dios li̠má̠xtulh Abraham cumu la̠ cha̠tum chixcú hua̠nti̠ ni̠tu̠ titlahuani̠t xtala̠kalhí̠n caj xpa̠lacata cumu li̠pá̠hualh Dios.
9 Destina-se esta felicidade apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos que, no caso de Abraão, a fé lhe foi creditada como justiça.
10 Bueno, pero ¿xanico̠cxni luu tla̠n chixcú li̠má̠xtulh? ¿Pi̠ acxni̠ nia̠ ccircuncidarlay, osuchí acxni̠ aya csircuncidarlani̠t? Pero aquit lacatancs cca̠huaniyá̠n pi̠ hasta acxni̠ Abraham nia̠ csircuncidarlay Dios li̠má̠xtulh cumu la̠ cha̠tum tla̠n chixcú hua̠nti̠ ni̠tu̠ tlahuani̠t tala̠kalhí̠n.
10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes!
11 Acxni̠ Dios chuná li̠máca̠lh Abraham ni̠ li̠maka̠s quilhtamacú xlá circuncidárlalh, chuná ma̠kantáxti̠lh hua̠ntu̠ Dios xli̠ma̠peksi̠ni̠t la̠qui̠ xli̠hua̠k nacatzi̠cán pi̠ xli̠ca̠na Dios xlakalhamani̠t caj cumu xca̠najlani̠t hua̠ntu̠ xlá xma̠lacnu̠nini̠t. Caj huá chuná eé xpa̠lacata Abraham li̠taxtuy cumu la̠ xtla̠tcán xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ nataca̠najlay hua̠ntu̠ Dios ma̠lacnu̠y y xlá naca̠li̠ma̠xtuy cumu lá̠mpara ni̠tu̠ tatitlahuani̠t tala̠kalhí̠n ma̠squi ni̠tu̠ tacircuncidarlani̠t.
11 Assim ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda não fora circuncidado. Portanto, ele é o pai de todos os que crêem, sem terem sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse creditada também a eles;
12 Y cumu Abraham na̠ ticircuncidárlalh xlá li̠taxtuy cumu la̠ xtla̠tcán xli̠hua̠k hua̠nti̠ tacircuncidarlani̠t pero na̠ tali̠pa̠huán Dios cumu la̠ xli̠pa̠huán Abraham acxni̠ xlá nia̠ csircuncidarlay.
12 e é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas também andam nos passos da fé que teve nosso pai Abraão antes de passar pela circuncisão.
13 Dios tima̠lacnú̠nilh Abraham chu xli̠hua̠k xli̠talakapasni pi̠ cumu ca̠lakalhamán naca̠siculana̠tlahuay y naca̠ma̠xqui̠y xli̠ca̠lanca ca̠quilhtamacú la̠qui̠ natali̠pa̠xuhuay. Pero a̠má xtasiculana̠tláhu Dios ni̠ huá li̠má̠xqui̠lh Abraham caj cumu ma̠kantáxti̠lh nac xlatáma̠t xli̠ma̠peksí̠n Dios, sino porque xlá xli̠hua̠k xnacú xca̠najlay pi̠ Dios nama̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ xma̠lacnu̠nini̠t. Huá xpa̠lacata Dios li̠má̠xtulh cumu la̠ cha̠tum tali̠pa̠hu cristiano hua̠nti̠ ni̠tu̠ xtala̠kalhí̠n.
13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria o herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé.
14 Pus para caj xma̠nhuá ca̠lakchá̠n xtalakalhamaní̠n y xtasiculana̠tláhu Dios hua̠nti̠ tama̠kantaxti̠y nac xlatama̠tcán hua̠ntu̠ huan nac xli̠ma̠peksí̠n Moisés, entonces huamputún pi̠ ni̠tu̠ li̠macuán ma̠squi xca̠najlaníhu hua̠ntu̠ Dios ma̠lacnu̠y, y xli̠hua̠k hua̠ntu̠ ma̠lacnu̠y Dios qui̠taxtuy pi̠ ni̠tu̠ li̠macuán.
14 Pois se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé não tem valor, e a promessa é inútil;
15 Ma̠squi laktzaksayá̠hu ma̠kantaxti̠yá̠hu xli̠ma̠peksí̠n Dios juerza tlahuayá̠hu tala̠kalhí̠n y mismo li̠ma̠peksí̠n huan pi̠ napa̠ti̠naná̠hu; xalí̠huaca tla̠n pi̠ ni̠tu̠ xtáhui li̠ma̠peksí̠n xlacata chuná ni̠ xánalh hua̠nti̠ naquinca̠ma̠laksiyuyá̠n.
15 porque a lei produz a ira. E onde não há lei, não há transgressão.
16 Dios lacásquilh pi̠ ni̠tu̠ natlahuay Abraham huata caj xma̠nhuá naca̠najlay hua̠ntu̠ tima̠lacnú̠nilh y chuná xlá caj xpa̠lacata xtalakalhamaní̠n ma̠squi tili̠má̠xtulh cumu la̠ xcamán hua̠nti̠ ni̠tu̠ xtala̠kalhí̠n. Chuná li̠táxtulh la̠qui̠ ni̠ caj xma̠nhuá judíos hua̠nti̠ talaktzaksay tama̠kantaxti̠y nac xlatama̠tcán xli̠ma̠peksí̠n Moisés natali̠pa̠xuhuay hua̠ntu̠ Dios ma̠lacnu̠y, porque na̠ hua̠k natali̠pa̠xuhuay hua̠nti̠ tali̠pa̠huán Dios chuná cumu la̠ li̠pá̠hualh Abraham. Y Abraham chú li̠taxtuy cumu la̠ xapuxcu quintla̠tcán nac quintaca̠najlatcán.
16 Portanto, a promessa vem pela fé, para que seja de acordo com a graça e seja assim garantida a toda a descendência de Abraão; não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé que Abraão teve. Ele é o pai de todos nós.
17 Chuná cumu la̠ huan lacatum nac xtachuhuí̠n Dios hua̠ntu̠ tatzoktahuilani̠t: “Aquit cli̠ma̠xtuyá̠n pi̠ huix xtla̠tcán pu̠laclhu̠hua cristianos xala ca̠quilhtamacú.” Xli̠ca̠na pi̠ huá Abraham quintla̠tcán hua̠nti̠ caj xma̠nhuá namacasta̠layá̠hu porque xlá li̠pá̠hua Dios hua̠nti̠ tla̠n ca̠ma̠lacastacuani̠y ni̠n, y lhu̠hua catu̠huá tla̠n ca̠ma̠lacatzuqui̠y ma̠squi ni̠tu̠ anán.
17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações". Ele é nosso pai aos olhos de Deus, em quem creu, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência coisas que não existem, como se existissem.
18 Ma̠squi ni̠ luu xtaluloka Abraham hua̠ntu̠ xma̠lacnu̠nini̠t Dios pi̠ nakalhi̠y cha̠tum xkahuasa, pero xlá ni̠ akatiyuj lalh huata ca̠nájlalh y ankalhi̠ná xkalhkalhi̠ma hua̠ntu̠ Dios xma̠lacnu̠nini̠t. Y chuná xlá li̠táxtulh “xatla̠t hua̠nti̠ naca̠ma̠lacatzuqui̠y ti̠pa̠lhu̠hua cristianos”, porque chuná xuanini̠t Dios: “Luu pu̠laclhu̠hua nahuán mili̠talakapasni hua̠nti̠ natalacachincú.”
18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se assim pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".
19 Abraham ni̠ akatiyuj xlay huata aksti̠tum xca̠najlay hua̠ntu̠ Dios xma̠lacnu̠nini̠t, ma̠squi xli̠ca̠na pi̠ ko̠lutá xuani̠t porque aya xkalhi̠y aktum ciento ca̠ta y niaj maka̠s xlama, y na̠chuná Sara hua̠nti̠ xpusca̠t Abraham luu tzicaná xuani̠t y ni̠lay xkalhi̠y xcamancán.
19 Sem se enfraquecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, pois já contava cerca de cem anos de idade, e que também o ventre de Sara já estava sem vitalidade.
20 Pero ni̠para tzinú lacpúhua para ni̠ catima̠kantáxti̠lh Dios hua̠ntu̠ xma̠lacnu̠nini̠t y li̠huaca ca̠nájlalh y li̠pá̠hua. Ankalhi̠ná xpa̠xcatcatzi̠niy Dios caj xpa̠lacata hua̠ntu̠ xma̠lacnu̠nini̠t.
20 Mesmo assim não duvidou nem foi incrédulo em relação à promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus,
21 Porque stalanca xcatzi̠y pi̠ Dios kalhi̠y lanca li̠tlihueke xlacata nama̠kantaxti̠y hua̠ntu̠ xma̠lacnu̠nini̠t.
21 estando plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Caj huá xpa̠lacata xtaca̠nájlat, Dios li̠má̠xtulh cumu la̠ cha̠tum xalaktaxtún cristiano hua̠nti̠ ni̠tu̠ xtala̠kalhí̠n.
22 Em conseqüência, "isso lhe foi também creditado como justiça".
23 Para Dios ma̠tzanke̠nánilh Abraham y li̠má̠xtulh cumu la̠ ni̠tu̠ xtala̠kalhí̠n caj xpa̠lacata xtaca̠nájlat,
23 As palavras "lhe foi creditado" não foram escritas apenas para ele,
24 ni̠ caj sacstu makapa̠xuhuacani̠t porque na̠ xli̠hua̠k aquinín quinca̠li̠ma̠xtuyá̠n cumu la̠ cristianos hua̠nti̠ ni̠tu̠ le̠ná̠hu quintala̠kalhi̠ncán para ca̠najlayá̠hu hua̠ntu̠ quinca̠ma̠lacnu̠nini̠ta̠n Dios hua̠nti̠ ma̠lacastacuáni̠lh nac ca̠li̠ní̠n Quimpu̠chinacán Jesús.
24 mas também para nós, a quem Deus creditará justiça, para nós, que cremos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Porque xlá tamacamá̠sta̠lh nac ca̠li̠ní̠n xlacata pi̠ naxokoy quintala̠kalhi̠ncán y nalacastacuánan nac ca̠li̠ní̠n la̠qui̠ tla̠n nacha̠ná̠hu nac xlacatí̠n Dios cumu la̠ xalaktaxtún cristianos hua̠nti̠ ni̠tu̠ quintala̠kalhi̠ncán.
25 Ele foi entregue à morte por nossos pecados e ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.