Marcos 6

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Aca­li̠stá̠n Jesús tatam­pu̠x­tupá y ca̠tá̠alh xdis­cí­pulos nac xca̠­chi­quí̠n antaní xlá cstacni̠t.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Maktum quilh­ta­macú acxni̠ hua̠k judíos xta­jaxa, Jesús tánu̠lh nac xpu̠­si­cu­lancán y tzú­culh ca̠ma̠­si­yuniy cris­tianos xta­péksi̠t Dios. Hua̠nti̠ xta­kax­mata caj cacs xta­li̠­la­ca­huán xta­chu­huí̠n porque ni̠ xtaaka­ta̠ksa nícu xti­yani̠t tala­ca­pa̠s­tacni. Maka­pitzi chiné tzú­culh tala̠­huaniy:
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Pus huá eé car­pin­tero xka­huasa María, y xli̠­ta­la­ka­pasni San­tiago chu José xa̠hua Judas chu Simón, y xli̠­ta­la­ka­pasni lac­tzu­maján na̠ cca̠­la­ka­pa­sá̠hu y antá na̠ uú tahui­lá̠­nalh.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Jesús ca̠huá­nilh:
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Jesús ni̠lay ca̠li̠­ma̠­la­ca­huá̠­ni̠lh lanca ta­scújut porque xna­ta̠­chi­quí̠n ni̠ xta­ca̠­naj­laniy, caj xma̠n cha̠stiy ca̠acuíli̠lh xmacán y ca̠ma̠­pac­sá­nilh xta­ja­tatcán.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Jesús luu snu̠n laka­pú­tzalh y li̠púhua porque xlacán ni̠ xta­ca̠­naj­la­ni­putún. Huata alh a̠laca­tunu lactzu̠ ca̠chi­quí̠n xla­cata antá naliakchu­hui̠nán xta­chu­huí̠n Dios.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Maktum quilh­ta­macú ca̠ma̠­ké̠s­tokli kalha­cu̠tiy xdis­cí­pulos, ca̠huá­nilh xla­cata nataán li̠cha̠­tiyú̠n nata­ma̠akpun­tumi̠y xta­chu­huí̠n Dios, ca̠ma̠x­qui̠lh li̠t­li­hueke xla­cata tla̠n nata­mac­xtuy xes­pí­ritu akska­huiní.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Y ca̠li̠­ma̠­pék­si̠lh xla­cata ni̠tu̠ natalé̠n xalac xti­jicán hua̠ntu̠ naca̠­li̠­ma­cuaniy cumu la̠ múr­ralh, osuchí cax­ti­lá̠n­chahu, osu tumi̠n hua̠ntu̠ nata­li̠­hua̠yán.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Ca̠huá­nilh xla­cata tla̠n natalé̠n xta­tu̠­nu̠ncán pero xma̠n hua̠ntu̠ xta­ta­tu̠­nu̠ni̠t, xa̠hua clha­ka̠tcán caj hua̠ntu̠ xta­lha­ka̠ni̠t, y kan­tumá xli̠x­tokcán.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Chiné ca̠huá­nilh:
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Para nac aktum ca̠chi­quí̠n ni̠tlá̠n naca̠t­la­hua­ca­ná̠tit y ni̠ nata­kax­mat­putun hua̠ntu̠ hui­xinín li̠chu­hui̠­nam­pá̠tit, la̠li̠­huán catax­tútit y cxla­ca­ti̠ncán caca̠­tan­tu̠­tin­c­xcántit pokxni hua̠ntu̠ antá ca̠lac­ta­huacán la̠qui̠ xlacán nata­ca­tzi̠y pi̠ hui­xinín ni̠ laka­ti̠­yá̠tit hua̠ntu̠ xlacán xka­satcán.
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Ama̠­ko̠lh dis­cí­pulos tatá­ca̠xli y táalh nac lactzu̠ ca̠chi­qui̠ní̠n, tzú­culh tama̠­kalh­chu­hui̠ni̠y cris­tianos xla­cata nata­lak­pali̠y li̠xcáj­nit xta­la­ca­pa̠s­tac­nicán hua̠ntu̠ xta­ka­lhi̠y.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Lhu̠hua ta̠tat­laní̠n tama̠­pác­salh caj aceite xta­li̠t­la­huay, na̠ tata­mác­xtulh xes­pí­ritu akska­huiní.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Acxni̠ rey Herodes cátzi̠lh la̠ta xli̠­chu­hui̠­nancán xta­scújut Jesús porque cani̠huá xta­la­ka­pun­tu­mi̠ma xta­chu­huí̠n, chiné huá:
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Maka­pi­tzí̠n cris­tianos chiné xta­huán:
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Pero acxni̠ káx­matli eé rey Herodes, chiné xlá xuan:
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 — ausente —
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Y na̠chuná a̠má pusca̠t xuanicán Herod­ías ni̠ xuc­xilh­putún Juan porque xca̠­li̠­hua­nini̠t la̠ta xtá̠hui xya̠stá, anka­lhi̠ná xlac­pu­tzama lácu nat­la­huay tla̠n namakni̠y, pero ni̠lay xmaclay lácu nat­la­huay.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 Xa̠huachí Herodes xca­tzi̠y pi̠ Juan Bau­tista luu tla̠n cris­tiano xuani̠t y xca­tzi̠y pi̠ Dios xma­ca­mini̠t, aca­tunu hasta xla­kati̠y xkax­matniy xta­chu­huí̠n ma̠squi ni̠ hua̠k xaka­ta̠ksa. Por eso xli̠­pe̠­cuaniy tzinú, ni̠ xma̠x­qui̠y quilh­ta­macú Herod­ías para túcu nat­la­huaniy.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Pero maktum quilh­ta­macú Herod­ías mác­lalh lácu nat­la­huay namakni̠y Juan porque rey Herodes ca̠t­la­huá­nilh aktum pa̠xcua pu̠tum hua̠nti̠ xana­puxcún ma̠pek­si̠­naní̠n y xco­man­dantes xa̠hua hua̠nti̠ luu lac­ta­li̠­pa̠hu lac­chix­cu­huí̠n antá xalac Gali­lea.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Y a̠má xtzuma̠t Herod­ías caj li̠puntzú tánu̠lh antaní xpa̠x­cuajna­má̠­calh, xlá tzú­culh tan­tli̠y y pu̠tum ti̠ antá xta­hui­lá̠­nalh tala­ká­ti̠lh la̠ tán­tli̠lh. Rey Herodes chiné huá­nilh a̠má tzuma̠t:
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ma̠squi luu lhu̠hua tíyat xquis­quini hua̠ntu̠ aquit cma̠­peksi̠y xac­ma̠x­quí̠n, huá­nilh.
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Amá tzuma̠t pálaj táx­tulh y kalhás­quilh xtzí:
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 La̠li̠­huán tánu̠lh a̠má tzuma̠t antaní xuí rey y chiné huá­nilh:
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Herodes cacs lacáhua y li̠púhua tzinú, pero ni̠lay lácu nahuán para ni̠ cati­má̠x­qui̠lh hua̠ntu̠ xmak­squima porque aya xli̠­ta̠­ya­nini̠t, xa̠huachí pu̠tum xta­putza xta­kax­matni̠t.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Xlá ma̠la­ká­cha̠lh cha̠tum tropa xla­cata tuncán nali̠­miniy xak­xa̠ka Juan. Amá tropa alh nac pu̠la̠­chi̠n, pix­cá̠c­ti̠lh xak­xa̠ka Juan, pu̠lí̠­milh pula̠tu cumu la̠ xli̠­ma̠­pek­si̠­cani̠t y alh ma̠x­qui̠y rey Herodes.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Xlá maca­má̠x­qui̠lh a̠má tzuma̠t, y a̠má tzuma̠t maca­má̠x­qui̠lh xtzí.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Acxni̠ xlacán tacá­tzi̠lh hua̠nti̠ luu xta­sta̠­la­ni­pu̠lay Juan y xta­kax­matniy xta­chu­huí̠n xlacán táalh tatiyay xti­yat­li̠hua la̠qui̠ nata­ma̠cnu̠y.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Aca­li̠stá̠n ni̠ li̠maka̠s, xapós­toles Jesús taqui̠­tás­pitli y tzú­culh tali̠­ta̠­kalh­chu­hui̠nán la̠ta túcu xlacán xtat­la­huani̠t y la̠ta xta­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠ni̠t cris­tianos.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Aca­li̠stá̠n Jesús ca̠huá­nilh:
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Jesús ca̠ta̠­tá­ju̠lh xdis­cí­pulos nac aktum barco y táalh anta­nícu ni̠ti̠ lama cris­tianos.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Pero lhu̠hua cris­tianos taúcxilhli acxni̠ táca̠xli barco y tala­ká­pasli tícu antá xta­ta­ju̠­má̠­nalh, y cani̠hua̠ xalaní̠n tuncán tacá­tzi̠lh nícu xcha̠ma y pu̠lh huá tácha̠lh nia̠ xta­chá̠n Jesús.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Acxni̠ tacutli Jesús nac barco úcxilhli pi̠ lhu̠hua cris­tianos xta­hui­lá̠­nalh cumu la̠ xaaktzanká̠n bor­regos hua̠nti̠ ni̠ti̠ ca̠cuentajlay; Jesús ca̠la­ka­lhá­malh y lhu̠hua hua̠ntu̠ tzú­culh ca̠li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Acxni̠ tzú­culh ca̠s­ma­lankán xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n talák­milh antaní xlá xuí y chiné tahuá­nilh:
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Caca̠­huani tama̠­ko̠lh cris­tianos catáalh nac lactzu̠ ca̠chi­quí̠n osu nac xchiccán hua̠nti̠ tapu̠­la­hui­lá̠­nalh lacatzú y antá cata­ta­má̠­hualh cax­ti­lá̠n­chahu hua̠ntu̠ nata­huay porque ni̠tu̠ tali̠mín tu̠ nata­huay.
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Pero Jesús ca̠kálh­ti̠lh:
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Jesús ca̠ka­lhás­quilh:
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Jesús ca̠huá­nilh cris­tianos pu̠tunu pu̠tunu cata­táhui nac ca̠se­ketni.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Pus tatáhui pu̠tunu para aka­tunu ciento, maka­pi­tzí̠n ita̠tni ciento cris­tianos.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Jesús ca̠chí­palh a̠má mac­qui­tzis cax­ti­lá̠n­chahu xa̠hua tantiy squi̠ti, láca̠lh ta̠lhmá̠n nac akapú̠n, pa̠x­cat­ca­tzí̠­nilh Dios a̠má tahuá. Aca­li̠stá̠n lak­ché­kelh a̠má cax­ti­lá̠n­chahu y ca̠má̠x­qui̠lh xdis­cí­pulos la̠qui̠ nata­ma̠akpi­tziniy pu̠tum ti̠ antá xta­hui­lá̠­nalh, na̠chuna li̠túm ca̠ma̠akpí­tzilh a̠má tantiy squi̠ti.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Pu̠tum la̠n tahuá̠­yalh y tákasli.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Aca­li̠stá̠n xdis­cí­pulos tama̠­mac­xtu­mi̠pá pa̠cu̠tiy canasta cax­ti­lá̠n­chahu chu xata­lak­cheke squi̠ti hua̠ntu̠ ni̠ tahua­ko̠lh a̠má cris­tianos.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Caj xma̠n lac­chix­cu­huí̠n ma̠x cumu akqui­tzis mi̠lh tahuá̠­yalh, tunuj cuenta lac­chaján xa̠hua lactzu̠ camán.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Aca­li̠stá̠n Jesús ca̠huá­nilh xdis­cí­pulos cata­tá­ju̠lh nac barco la̠quí̠ nataán a̠li̠quilh­tu̠tu chú­chut nac aktum ca̠chi­quí̠n hua­nicán Bet­saida; y Jesús aca­li̠stá̠n xámaj ca̠lak­chá̠n porque xca̠­hua­nima cris­tianos xla­cata na̠ cataalhá nac xchiccán.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Acxni̠ taanko̠lh pu̠tum cris­tianos, Jesús tala­ca̠c­xtu­táhui nac aktum ke̠stí̠n la̠qui̠ nakalh­ta­hua­kaniy Dios.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Acxni̠ chú la̠n tzí̠­sualh a̠má barco xana̠­chitá nac xke̠íta̠t pupunú y Jesús sacstu xta­mak­xtekni̠t nac xquilhtú̠n.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Xlá úcxilhli pi̠ xta­ta̠k­lhu̠­hui̠­má̠­nalh porque niajlay xta­ma̠t­la̠­huani̠y barco porque u̠n ni̠ antá xpe­kama antaní xlacán xtaamá̠­nalh. Y luu aya cxka­ka­ti̠­lhay acxni̠ Jesús ca̠lak­ta­la­ca­tzú­hui̠lh nac xbar­cojcán xlá xkalh­tla̠­huama chú­chut, aya xámaj ca̠ti̠aka­pu̠lay.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Acxni̠ taúcxilhli xdis­cí­pulos xlacán xta­lac­pu­hua­má̠­nalh pi̠ ma̠x caj ni̠n xtaucxilh­má̠­nalh, tzú­culh taqui­lhán.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Pero Jesús ca̠xa­kát­li̠lh chiné ca̠huá­nilh:
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Aca­li̠stá̠n ca̠lak­tá­ju̠lh nac barco y tuncán tachó­kolh u̠n; xdis­cí­pulos Jesús cacs xta­la­ca­huani̠t ni̠ xta­ca­tzi̠y túcu nata­lac­pu­huán
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 porque ni̠ xtaaka­ta̠k­sni̠t a̠má lanca ta­scújut ni̠ma xca̠­ma̠­si­yu­nini̠t, y ma̠squi aya xtaucxilh­pa­rani̠t xta­scújut acxni̠ ca̠má̠­hui̠lh cax­ti­lá̠n­chahu, xna­cujcán ni̠lay xtaaka­ta̠ksa lácu luu nata­li̠­pa̠­huán.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Y acxni̠ tapa̠­ta­cut­ko̠lh a̠má pupunú xalac Gali­lea tácha̠lh nac aktum ca̠chi­quí̠n hua­nicán Gene­saret, y antá tachi̠­huí­li̠lh xbar­cojcán.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Y acxni̠ tatá­cutli, lhu̠hua cris­tianos tala­ká­pasli Jesús y tuncán talák­milh.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Pu̠tum ta̠tat­laní̠n ti̠ antá xta­la­má̠­nalh ca̠li̠­minca antaní xchu­hui̠­nama Jesús la̠qui̠ naca̠­ma̠­pacsay;
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 y na̠chuná ctiji, osu nac ca̠tu­huá̠n, osu nac ca̠chi­quí̠n antaní xlacán xta­lac­pu­huán pi̠ antá nati̠­taxtuy Jesús. Maka­pi­tzí̠n cris­tianos xtas­quiniy li̠tlá̠n xla­cata caca̠­má̠x­qui̠lh quilh­ta­macú cata­xa­má­nilh clháka̠t, y lhúhua ta̠tat­laní̠n hua̠k ca̠ma̠­pác­salh.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.