Marcos 14

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Aktiy quilh­ta­macú xtzanka̠y xla­cata nalak­chá̠n xpa̠x­cuajcán judíos xla taak­spun­tza̠lí̠n acxni̠ xli̠­hua̠k cris­tianos xalac Israel xta­huay cax­ti­lá̠n­chahu hua̠ntu̠ ni̠tu̠ kalhi̠y leva­dura. Ama̠­ko̠lh xana­puxcun cura xa̠hua xma̠­kalh­ta­hua­ke̠­nacán judíos tzú­culh tali̠­lac­chu­hui̠nán xla­cata lácu tla̠n nata­chipay Jesús, nata­liak­ska­huinín y aca­li̠stá̠n nata­makni̠y.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Pero xlacán xta­qui­lhuamá̠­nalh:
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Jesús xani̠t laka­pa­xia̠lhnán Simón a̠má chixcú hua̠nti̠ xma̠­pac­sani̠t acxni̠ xka­lhi̠y aktum li̠xcáj­nit tajátat hua­nicán lepra, xlá antá xuilachá nac Betania. Jesús xuí nac mesa xua̠yama acxni̠ chilh cha̠tum pusca̠t xli̠mín pa̠tum lameta xatlá̠n per­fume xla nardo xánat luu tapa­ra̠xlá xuani̠t xta­palh a̠má quilh­ta­macú. Ma̠kálh­ke̠lh lameta y liakpa­xi̠­ko̠lh per­fume nac xak­xa̠ka Jesús.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Hua̠nti̠ antá xta­hui­lá̠­nalh lacatzú tzú­culh tasi̠­tzi̠niy a̠má pusca̠t y chiné tzú­culh tala̠­huaniy:
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Pus tla̠n xti­li̠s­tá̠­calh li̠huacay aktutu ciento denario tumi̠n, y hua̠ntu̠ xti­tás­tokli xatumi̠n xti­ca̠­li̠­mak­ta̠­yá­calh lak­li̠­ma̠x­kení̠n.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 y chiné ca̠huá­nilh:
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Pus hua̠nti̠ lak­li̠­ma̠x­kení̠n tala­má̠­nalh cris­tianos anka­lhi̠ná ca̠ta̠­lamá̠n nahuán nac milak­sti̠­pa̠ncán, y tla̠n naca̠­mak­ta̠­ya­yá̠tit acxni̠ hui­xinín nalac­pu­hua­ná̠tit, pero aquit niaj maka̠s quilh­ta­macú cac­ti­ca̠­ta̠­la­tamá̠n.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Hua̠ntu̠ xlá tla̠n lac­pú­hualh pus chuná tlá­hualh, y ma̠squi ni̠ catzi̠y xlá a̠li̠sok qui­li̠t­la­hua­pú̠x­tulh per­fumes la̠qui̠ acxni̠ naqui­ma̠c­nu̠cán ma̠squi niaj tu̠ caqui­li̠t­la­huá­calh.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Xli̠­ca̠na cca̠­hua­niyá̠n pi̠ la̠ta chá nícu nali̠­chu­hui̠­nancán xta­chu­huí̠n Dios xli̠­ca̠­lanca ca̠quilh­ta­macú na̠ nali̠­chu­hui̠­nancán hua̠ntu̠ tlá­hualh eé pusca̠t la̠qui̠ hua̠k nali̠­la­ca­pa̠s­taccán.
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Judas Isca­riote hua̠nti̠ xta̠­ta­peksi̠y a̠má xka­lha­cu̠tiy xdis­cí­pulos Jesús alh ca̠ta̠­chu­hui̠nán hua̠nti̠ xta­si̠­tzi̠niy Jesús xana­puxcun cura la̠qui̠ naca̠­ta̠­la­ca̠xlay y naca̠­ma­ca­ma̠x­qui̠y.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Acxni̠ xlacán takáx­matli hua̠ntu̠ xca̠­ma̠­lac­nu̠­ni­má̠­calh xlacán tapa̠­xu­hua­ko̠lh, tali̠­ta̠­yá­nilh pi̠ nata­ma̠x­qui̠y tumi̠n; Judas tzú­culh lac­pu­tzay lácu nat­la­huay xla­cata nama­ca­ma̠sta̠y Jesús.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Acxni̠ lák­cha̠lh a̠má quilh­ta­macú xta­ma̠­ko̠­taní̠n xpa̠x­cuajcán judíos xla taak­spun­tza̠lí̠n acxni̠ xlacán tahuay cax­ti­lá̠n­chahu hua̠ntu̠ ni̠tu̠ kalhí̠y leva­dura y acxni̠ ca̠mak­ni̠cán xalactzu bor­rego hua̠ntu̠ li̠la­ka­chix­cu­hui̠­nancán nac a̠má pa̠xcua, xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n Jesús chiné taka­lhás­quilh:
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Pus Jesús ca̠ma̠­la­ká­cha̠lh cha̠tiy xdis­cí­pulos xla­cata nata­ca̠x­tla­huay a̠má tahuá, y chiné ca̠huá­nilh:
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 y antaní nata­nu̠­ya̠chá na̠ antá cata­nú̠tit, cahua­nítit xpu̠­china chiqui: “Huan qui­ma̠­kalh­ta­hua­ke̠­nacán: ¿Nícu huí amá pu̠lactum chiqui antaní nac­ca̠­ta̠­huay quin­ta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n tahuá xla taak­spun­tza̠lí̠n eé tzi̠sní?”
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Xlá naca̠­le̠ná̠n, nac xli̠­quilh­mactiy chiqui naca̠­ma̠­si­yu­niyá̠n pu̠lactum chiqui juerza tzinú ca̠lak­lanca y pacsa kalhi̠y tu̠ tamac­la­cas­quín, antá hui­xinín caca̠x­tla­huátit quin­ta­huajcán hua̠ntu̠ nahua­yá̠hu eé tzi̠sní.
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Y a̠ma̠ko̠lh dis­cí­pulos táalh nac ca̠chi­quí̠n, xli̠­ca̠na chuná tama̠­nóklh­ulh la̠ta tu̠ xca̠­hua­nini̠t Jesús, xlacán antá taca̠x­tlá­hualh tahuá hua̠ntu̠ nata­li̠­la­ka­chix­cu­hui̠nán xapa̠xcua taak­spun­tza̠lí̠n.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Acxni̠ aya tzí̠­sualh, Jesús ca̠tá̠­chilh xa̠maka­pi­tzí̠n xdis­cí­pulos
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 y pu̠tum tatáhui xla­cata nata­hua̠yán. Acxni̠ luu xquilhta xta­hua̠­ya­má̠­nalh Jesús ca̠huá­nilh:
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Xlacán luu snu̠n tali̠­púhua y tzú­culh tala̠­ka­lhas­quín cha̠tum a̠cha̠tum:
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Jesús ca̠kálh­ti̠lh:
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Pus chuná li̠kan­tax­tuma hua̠ntu̠ tatzok­ta­hui­lani̠t nac li̠kalh­ta­huaka hua̠ntu̠ naquiak­spulay aquit Xata­lac­sacni Chixcú; pero koxutá a̠má chixcú hua̠nti̠ ámaj qui­ma­ca­ma̠sta̠y. ¡Xatlá̠n xtíhua pi̠ ni̠ xti­la­cá­chilh!
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Y li̠huán xta­hua̠­ya­má̠­nalh Jesús tíyalh mactum cax­ti­lá̠n­chahu, pa̠x­cat­ca­tzí̠­nilh Dios xtahuá, y acxni̠ lak­ché­kelh ca̠má̠x­qui̠lh xdis­cí­pulos y chiné ca̠huá­nilh:
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Aca­li̠stá̠n tiyapá pa̠tum vaso xchú­chut uva, pa̠x­cat­ca­tzí̠­nilh Dios, ca̠má̠x­qui̠lh xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n; y hua̠k tali̠­kót­nulh aca­tzuní̠n hua̠ntu̠ xta­ju̠ma cvaso.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Y chiné ca̠huá­nilh:
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Xli̠­ca̠na cca̠­hua­niyá̠n pi̠ niaj maktum cac­ti­li̠­kót­nulh xchú­chut uva hasta acxni̠ nama̠­lak­cha̠níy quilh­ta­macú la̠ nac­li̠­kotnún tunu xasa̠sti xchú­chut uva nac xpa̠xtú̠n.
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Acxni̠ la̠ taquilh­tli̠­ko̠lh kam­pa̠tum salmo taampá nac amá ke̠stí̠n hua­nicán Monte de los Olivos.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Y antá ca̠huá­nilh Jesús:
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Pero acxni̠ aquit nac­la­cas­ta­cuanán nac ca̠li̠ní̠n pu̠lh nacam­paray nac Gali­lea la̠qui̠ antá nata­nok­lha̠­chá̠hu.
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Pedro huá­nilh:
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Pero Jesús huá­nilh:
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Pero xlá chiné hua­nipá:
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Acxni̠ tácha̠lh nac aktum ca̠qui­huí̠n hua­nicán Get­se­maní, Jesús chiné ca̠huá­nilh xdis­cí­pulos:
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Xma̠n huá ca̠tá̠alh Pedro, San­tiago y Juan a̠laca­tunu cá̠le̠lh. Antá caj xamaktum tzú­culh liaka­tiyún y li̠li̠­pu­huán tu̠ xámaj akspulay.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Y chiné ca̠huá­nilh:
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Jesús alh tzinú antaní tlak laka­mákat, tatzo­kós­talh nac ca̠ti­yatni, huá­nilh Dios para tla̠n ni̠ xmá̠x­qui̠lh tapa̠tí̠n hua̠ntu̠ xámaj lak­chá̠n.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Y chiné kalh­ta­hua­ká­nilh Dios:
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Tas­pitpá antaní xta­hui­lá̠­nalh xta­ma̠­kalh­ta­huaké̠n pero xlacán pu̠tum xtalh­ta­ta­má̠­nalh. Chiné huá­nilh Pedro:
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Ská­lalh cata­hui­látit y cakalh­ta­hua­ka­nítit Dios la̠qui̠ ni̠ natat­la­ji̠­yá̠tit acxni̠ naca̠­tzak­sa­ca­ná̠tit. Pus ma̠squi mili̠s­tac­nicán luu xli̠­ca̠na aksti̠tum li̠pi­ná̠tit xta­la­ca­pa̠s­tacni, min­ti­yat­li̠­huacán ni̠ ta̠yaniy porque ni̠ kalhi̠y li̠t­li­hueke.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Jesús ampá kalh­ta­hua­kaniy Dios y chu­na­li̠túm qui̠­li̠­xa­kát­li̠lh cumu la̠ xapu̠lh.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Aca­li̠stá̠n ampá antaní xta­hui­lá̠­nalh xdis­cí­pulos pero xlacán xtalh­ta­ta­ma̠­nampá porque niajlay xta­la­ca­ta̠­yaniy xla­kas­ta­pucán talh­tata. Y acxni̠ tzú­culh ca̠xa­katli̠y Jesús, xlacán ni̠ xta­ca­tzi̠y lácu nata­kalh­ti̠nán.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Xlá ampaj kalh­ta­hua­kaniy Dios xli̠­mak­tutu, y acxni̠ qui̠­tás­pitli chiné ca̠huá­nilh:
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 La̠li̠­huán cata̠­quí̠tit porque aya mima hua̠nti̠ naqui­ma­ca­ma̠sta̠y.
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Jesús xchu­hui̠­na­majcú acxni̠ talák­chilh lhu̠hua cris­tianos huá xca̠­pu̠­la­ni­ti̠­lhay xdis­cí­pulo hua­nicán Judas Isca­riote. Catu̠huá xta­li̠mín, hui̠ntí xli̠mín espada, maka­pi­tzí̠n ya̠ quihui. Uma̠­kó̠lh lac­chix­cu­huí̠n huá xta­ma̠­la­ka­cha̠ni̠t xana­puxcún cura, xa̠hua xma̠­kalh­ta­hua­ke̠­nacán judíos y lak­ko̠­lu­tzi̠nni hua̠nti̠ xta­ma̠­pek­si̠nán.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Judas hua̠nti̠ maca­má̠s­ta̠lh xca̠­hua­nini̠t lácu nata­li̠­la­ka­pasa la̠qui̠ natalé̠n:
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Acxni̠ lák­cha̠lh, lak­ta­la­ca­tzú­hui̠lh y chiné huá­nilh:
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Y maka­pi­tzí̠n tachí­palh Jesús la̠qui̠ natalé̠n cumu la̠ cha̠tum tachí̠n.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Cha̠tum xdis­cí­pulo xtat má̠x­tulh xes­pada y ca̠c­tí̠­nilh xtaké̠n cha̠tum xta­sa̠­cuacán hua̠nti̠ xta­ma̠­la­ka­cha̠ni̠t xana­puxcun cura.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Jesús ca̠huá­nilh a̠ma̠ko̠lh lac­chix­cu­huí̠n:
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Cha̠li cha̠lí aquit antá xqui­la̠ucxi­lhá̠hu acxni̠ xac­ca̠­ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y cris­tianos, pero ne̠cxni xqui­la̠­chi̠­lé̠hu; pero juerza huá chuná qui̠­li̠­táx­tulh xla­cata nakan­taxtuy hua̠ntu̠ tatzokni̠t nac li̠kalh­ta­huaka tu̠ ámaj quiak­spulay.
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Y pu̠tum xdis­cí­pulos tatza̠­la­má­kalh, sacstu taak­xtek­yá̠­hualh Jesús.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Pero cha̠tum xdis­cí­pulo csta̠­la­nima antaní xlac­le̠­ma̠ca Jesús nac pu̠ma̠­peksí̠n; acxni̠ ucxílhca na̠ xamá̠­calh chi­pacán.
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 Chi­pa­níca clháka̠t, pero cumu caj xamactum caj la̠ sábana, huata xlá tapú̠x­tulh clháka̠t y xalh­tan­tala tzá̠­lalh.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 — ausente —
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 — ausente —
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Maka­pi­tzí̠n xana­puxcun cura xa̠hua hua̠nti̠ xalac­ta­li̠­pa̠hu ma̠pek­si̠­naní̠n tzú­culh talac­pu­tzay lácu tla̠n nata­makni̠y Jesús, pero ni̠tu̠ tamac­lá­nilh hua̠ntu̠ nata­li̠­ya̠­huay.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Ma̠squi maka­pi­tzí̠n cris­tianos catu̠huá tzú­culh tahuán hua̠ntu̠ xta­li̠­ya̠­huay pero aca­li̠stá̠n xtzu­cu­paray tala̠­li̠­ma̠aklhu̠­hui̠y porque ni̠ acxtum xta­li̠­ca­tzi̠y hua̠ntu̠ xtaaksa­ni̠­na­má̠­nalh.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Y maka­pi­tzí̠n tatá̠­yalh, chiné taliak­ska­huí­nalh:
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 —Aquinín ckax­mat­ni̠­táhu pi̠ chiné huá tamá chixcú: “Aquit nac­lac­tla­huay eé xpu̠­si­culan Dios hua̠ntu̠ taca̠x­tla­huani̠t lac­chix­cu­huí̠n pero caj xliaktutu quilh­ta­macú aquit nac­tla­huay aktum pero a̠tzinú xatlá̠n ni̠xa­chuná hua̠ntu̠ tla­huani̠t lac­chix­cu­huí̠n.”
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Pero ni̠para chuná acxtum xta­li̠­ca­tzi̠y hua̠ntu̠ xta­liaksa­ni̠­na­má̠­nalh y ni̠tu̠ xta­ma̠t­la̠nti̠y hua̠ntu̠ xta­li̠­ya̠­hua­má̠­nalh.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Acxni̠ tá̠yalh hua̠nti̠ luu xapuxcu cura, chiné huá­nilh Jesús:
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Jesús ni̠tu̠ kalh­tí̠­nalh, caj xma̠n cacs tá̠yalh. Pero a̠má xapuxcu cura a̠maktum kalhas­quimpá y huá­nilh:
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Jesús huá­nilh:
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Amá xapuxcu cura xti̠tli clháka̠t la̠qui̠ pu̠tum naca­tzi̠cán pi̠ sí̠tzi̠lh, y ca̠huá­nilh xcompañeros:
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Caj xpa̠­la­cata xta­chu­huí̠n eé chixcú ta̠la̠­la­ca­ta̠­qui̠ni̠t Dios, aya kax­páttit. ¿Túcu nat­la­hua­ni­yá̠hu, hui­xinín lac­pu­hua­ná̠tit?
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Maka­pi­tzí̠n tzú­culh tala­ca­chuj­mani̠y, tali̠­la­ká­chi̠lh mactum lháka̠t, tala­ka­ká­xilh y chiné tzú­culh tahuaniy:
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Antaní xca̠­ta̠s­koma Pedro maka­pitzi poli­cías chilh cha̠tum csqui­ti­hui̠ná xapuxcu cura.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Acxni̠ úcxilhli pi̠ antá cskoma, cacs laca­cá̠c­ni̠lh y chiné huá­nilh:
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Pedro ni̠ li̠tá̠­yalh y kálh­ti̠lh:
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Amá squi­ti­hui̠ná cacs lacaucxilhpá Pedro y tzú­culh ca̠huaniy hua̠nti̠ antá xta­la­yá̠­nalh:
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Pedro ni̠ li̠ta̠­yapá para ca̠na laka­pasa, y caj li̠puntzú a̠ma̠ko̠lh poli­cías hua̠nti̠ antá xta­hui­lá̠­nalh lacatzú tzú­culh tahuaniy:
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Pedro tzú­culh liaklhu̠­hua̠tnán y chiné ca̠huá­nilh:
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Acxni̠ káx­matli pi̠ tásalh xli̠­maktiy pu̠yu xlá laca­pá̠s­tacli hua̠ntu̠ xuanini̠t Jesús: “Acxni̠ nia̠ tasay nahuán xli̠­maktiy pu̠yu huix pímpa̠t huana mak­tutu pi̠ ni̠ qui­la­ka­pasa.” Pedro luu xli̠­ca̠na li̠púhua acxni̠ laca­pa̠s­tac­ko̠lh pi̠ xli̠­ca̠na kan­táx­tulh hua̠ntu̠ xuanini̠t Jesús y tzú­culh tasay.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.