Lucas 15

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Anta­nícu xak­chu­hui̠nán Jesús lhu̠hua hua̠nti̠ xtamín takax­matniy xta­chu­huí̠n, xma̠­la­ka­xo­ke̠­naní̠n im­pues­tos xa̠hua maka­pi­tzí̠n lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ judíos xta­lac­pu­huán pi̠ luu a̠tzinú mak­la̠­ka­lhi̠­naní̠n xta­huani̠t.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Caj luu huá xpa̠­la­cata a̠ma̠ko̠lh fariseos chu xma̠­kalh­ta­hua­ke̠­nacán judíos ma̠rí xtaaksán y chiné xta­huán:
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Y la̠qui̠ nataaka­ta̠ksa túcu xpa̠­la­cata xlá suluj xca̠­ta̠lay a̠ma̠ko̠lh cris­tianos, Jesús ca̠li̠­ma̠­kalh­chu­huí̠­ni̠lh eé takalh­chu­huí̠n:
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 —Para cha̠tum chixcú kalhi̠y aktum ciento xbor­regos y para xamaktum nama­ka­tzanka̠y tantum, ¿túcu cahuá nat­la­huay? ¿Lácu pi̠ ni̠ cati­ca̠­mák­xtekli nac ca̠tu­huá̠n xa̠maka­pi­tzí̠n ta̠ti­pu­xa­ma­cu̠­na­ja̠tza la̠qui̠ tuncán la̠li̠­huán naán putzay a̠má koxutá bor­rego hua̠nti̠ maka­tzan­ka̠ni̠t y ni̠ cati­tás­pitli nac xchic hasta caní namaclay?
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Acxni̠ naqui̠­maclay, nahuili̠y nac xak­lhtam­pixni caj la̠ta xta­pa̠­xu­huá̠n.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Y acxni̠ nachá̠n nac xchic pu̠tum naca̠­ma̠­ke̠s­toka xamigos chu hua̠nti̠ xta̠­la­ca­tzuní̠n y chiné naca̠­huaniy: “Cat­la­huátit li̠tlá̠n caqui­la̠­ta̠­pa̠­xu­huáhu la̠nchú porque aya cmac­lani̠t a̠má qui­bor­rego hua̠ntu̠ aquit xac­ma­ka­tzan­ka̠ni̠t.”
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Pus xli̠­ca̠na aquit cca̠­hua­niyá̠n pi̠ na̠chuná qui̠­taxtuy nac akapú̠n acxni̠ tala­má̠­nalh nac ca̠quilh­ta­macú aktum ciento cris­tianos, y para cha̠tum nachipay hua̠ntu̠ ni̠ xatlá̠n tiji anta­nícu nalak­tzanka̠y, y acxni̠ lak­pali̠y xta­la­ca­pa̠s­tacni y li̠pa̠­huam­paray Dios. Pus nac akapú̠n luu lhu̠hua anán tapa̠­xu­huá̠n caj xpa̠­la­cata eé chixcú hua̠nti̠ qui̠­tás­pitli anta­nícu ni̠tlá̠n y ni̠ xachuná caj xla­ca­tacán a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ xata̠­ti­pu­xa­ma­cu̠­na­ja̠tza cumu xlacán tla̠na xta­pu­hua̠ncán y ni̠tu̠ talak­pa­li̠­má̠­nalh.
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 ’Pus na̠chuna li̠túm acxni̠ cha̠tum pusca̠t kalhi̠y okxcá̠hu tumi̠n xla plata y para nama­ka­tzanka̠y okxtum, ¿lácu lac­pu­hua­ná̠tit? ¿Pi̠ ni̠ cati­ma̠­pá­si̠lh cahuá xli̠­maksko y luu li̠huana̠ napalhnán y napu­tzay nac xli̠­ca̠­lanca chiqui hasta caní naqui̠­maclay?
8 Jesus continuou:
9 Acxni̠ namaclay pu̠tum naca̠­ma̠­ke̠s­toka xamigas xa̠hua hua̠nti̠ xta̠­la­ca­tzuní̠n, y chiné naca̠­huaniy: “Luu cat­la­huátit li̠tlá̠n, caqui­la̠­ta̠­pa̠­xu­huáhu la̠nchú porque aya cmac­lani̠t a̠má okxtum quin­tumi̠n hua̠ntu̠ xac­ma­ka­tzan­ka̠ni̠t.”
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Pus aquit cca̠­hua­niyá̠n pi̠ na̠chuná xán­geles Dios taka­lhi̠y aktum lanca tapa̠­xu­huá̠n acxni̠ cha̠tum mak­la̠­ka­lhi̠ná chixcú lak­pali̠y xali̠xcáj­nit xta­la­ca­pa̠s­tacni.
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Jesús ca̠li̠­xa­kat­li̠pá aktum takalh­chu­huí̠n y chiné ca̠huá­nilh:
11 E Jesus disse ainda:
12 Maktum quilh­ta­macú xataju xka­huasa chiné huá­nilh xtla̠t: “Papá, huata cumu la̠nchú tla̠ncú lápa̠t, mejor caqui­ma̠x­quitá qui­he­rencia hua̠ntu̠ qui­lak­chá̠n naqui­ma̠x­qui̠ya.” Amá ko̠lu­tzí̠n ma̠t­lá̠n­ti̠lh hua̠ntu̠ huá­nilh y ca̠ma̠­paj­pi­tzí̠­nilh xla­ka­huasán la̠ta hua̠ntu̠ xlá xka­lhi̠y.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 Ni̠ li̠maka̠s quilh­ta­macú a̠má xataju xka­huasa sta̠­makan­kólh hua̠ntu̠ xma̠x­qui̠­cani̠t xhe­rencia, y a̠má tumi̠n hua̠ntu̠ xlá maka­mak­lhtí̠­nalh acxni̠ stá̠­nalh alh li̠la­ca­huan­ta­pu̠li̠y mákat nac a̠laca­túnuj ca̠chi­quí̠n; antá lac­tla­hua­mi̠­ko̠lh porque luu caj xali̠xcáj­nit tapu­huá̠n chí­palh.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Acxni̠ aya xlac­tla­hua­mi̠­ko̠ni̠t xtumi̠n hua­tiyá nac a̠má ca̠chi­quí̠n anta­nícu xlá xcha̠ni̠t milh aktum lanca tatzín­c­stat y sput­ko̠lh hua̠ntu̠ xuacán, y a̠má kahuasa na̠ tzú­culh pa̠ti̠nán porque niaj tu̠ xka­lhi̠y hua̠ntu̠ nali̠­hua̠yán.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Huata xlá alh putzay li̠ta­scújut y lák­cha̠lh cha̠tum chixcú antá xalá nac a̠má ca̠chi­quí̠n, huata xlá ma̠la­ká­cha̠lh nac xca̠­tu­huá̠n la̠qui̠ namak­ta­kalhniy xpaxni.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Cumu xlá aya xtzin­c­sni̠y xlac­pu­huán caj u̠cu xlí̠­kasli xli̠­huatcán paxni hua̠ntu̠ xca̠­ma̠x­qui̠cán, pero xlá ni̠para túcu xta̠­huacán.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Pus a̠má kahuasa chiné tzú­culh laca­pa̠s­taca: “Nac xchic quin­tla̠t lhu̠hua tahui­lá̠­nalh xta­sa̠­cuá̠n, xlacán taka­lhi̠y hua̠ntu̠ tahuay y hasta ca̠aka­ta̠x­tu­nima, ¡y chi̠nchú aquit uú ctzin­c­sta­makama hasta ni̠tu̠ cuay!
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Huata mejor nacam­paray nac xchic quin­tla̠t, y acxni̠ nac­chá̠n chiné nacuaniy: Papá, luu lhu̠hua quin­ta­la̠­ka­lhí̠n hua̠ntu̠ cli̠­ma­ka­li̠­pu­huani̠t Dios y na̠chuná huix na̠ cma­ka­li̠­pu­hua­ni̠tán.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Caj huá xpa̠­la­cata aquit niaj qui­ma̠t­la̠nti̠y naqui­li̠­pu̠lh­ca̠ya cumu la̠ min­ka­huasa, huata mejor la̠nchú caqui­ma̠s­cuju y caqui­li̠­pu̠lhca cumu la̠ cha̠tum min­ta­sa̠cua.”
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Xli̠­ca̠na a̠má kahuasa la̠li̠­huán táca̠xli y ampá nac xchic xtla̠t.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Pero a̠má kahuasa chiné huá­nilh xtla̠t: “Papá, luu lhu̠hua quin­ta­la̠­ka­lhí̠n hua̠ntu̠ cli̠­ma­ka­li̠­pu­huani̠t Dios, y na̠chuná huix na̠ cma­ka­li̠­pu­hua­ni̠tán; pus aquit niaj qui­ma̠t­la̠nti̠y naqui­li̠­pu̠lh­ca̠ya cumu la̠ min­ka­huasa.”
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 Pero a̠má ko̠lu­tzí̠n chiné ca̠huá­nilh xta­sa̠­cuá̠n: “La̠li̠­huán cama̠­cu­tútit a̠tzinú xatlá̠n lháka̠t y cama̠­lha­ké̠tit quin­ka­huasa. Na̠ cama̠­ma­ka­nú̠tit aktum ani̠lu nac xmacán, y na̠ cama̠­tu̠­nú̠tit csa­pa̠tu.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Xa̠huachí la̠li̠­huán cali̠­tátit xakón qui­huá̠cax, camak­ní̠tit, ¡porque la̠nchú nahua̠­ya­ná̠hu y napa̠x­cuajna­ná̠hu!
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Porque u̠má quin­ka­huasa aquit xac­li̠­pu̠lhca̠y cumu lá̠m­para xni̠ni̠t y chú aya lacas­ta­cuanani̠t, y mim­pa­rani̠t nac ca̠quilh­ta­macú; porque xac­ma­ka­tzan­ka̠ni̠t y la̠nchú aya cmac­lani̠t.” Y ni̠para maka̠s tzu­cú­calh pa̠x­cuajnancán nac xchic a̠má ko̠lu­tzí̠n.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 ’Y a̠má xapuxcu xka­huasa xlá cscuj­ma̠chá nac ca̠tu­huá̠n, acxni̠ aya xtas­pitma y xcha̠ma nac xchic, káx­matli pi̠ luu li̠pa̠­xúhu xtlak­na­ma̠ca y xtan­tli̠­ma̠­kó̠­calh.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 La̠li̠­huán tasá­nilh cha̠tum tasa̠cua y kalhás­quilh: “¿Túcu xla­cata li̠t­la­hua­má̠­calh pu̠pa̠xcua nac quín­chic?”
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Amá tasacua chiné kálh­ti̠lh: “Huá li̠pa̠x­cuajna­má̠­calh porque luu chu­na­tiyá tla̠n qui̠­tás­pitli min­ta̠lá hua̠nti̠ xak­tzan­ka̠­ta­ma̠ni̠t ni̠tu̠cu lanini̠t, y caj huá xpa̠­la­cata li̠ma̠­pek­sí̠­nalh min­tla̠t la̠qui̠ namak­ni̠cán xakón xuá̠cax.”
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Pero a̠má xapuxcu xka­huasa luu li̠pe̠cua sí̠tzi̠lh y cumu ni̠ xta­nu̠­putún nac chiqui juerza tax­tuchi xtla̠t y mak­lhu̠hua huá­nilh xla­cata catá­nu̠lh.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Huata a̠má kahuasa chiné huá­nilh xtla̠t: “Huix sta­lanca catzi̠ya la̠ta nícu akli̠t ca̠ta cta̠s­cujmá̠n, y ni̠para maktum caj chu­natá xac­ka­lha­kax­mat­makán, pero huix ni̠para maktum xqui­ma̠xqui ca̠na caj tantum xas­kata mibor­rego la̠qui̠ nac­makni̠y y nac­ca̠­ta̠­huay quiamigos.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Pero cumu la̠nchú lak­chi­ni̠tán quin­tajú hua̠nti̠ lac­tla­hua­mi̠­ko̠lh min­tumi̠n y huá acxtum ca̠ta̠­lac­tlá­hualh cati̠hua̠ laka­hui­tiní̠n lac­chaján huata chú huix pála ma̠mak­ni̠­ní̠­nanti xakón mihuá̠cax y tla­huápa̠t pu̠pa̠xcua.”
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 ’Pero a̠má ko̠lu­tzí̠n chiné huá­nilh xka­huasa: “Ta̠ta, huix anka­lhi̠ná uú lac­xtum quin­ta̠­huila, y la̠ta túcua aquit cka­lhi̠y na̠ hua̠k milá.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Pero la̠nchú luu xli̠­ca̠na xla­ca­squinca pi̠ juerza napa̠­xu­hua­yá̠hu y napa̠x­cuajna­ná̠hu, porque tamá min­tajú qui̠­taxtuy cumu lá̠m­para xni̠ni̠t y chú aya lacas­ta­cuanani̠t; lá̠m­para xma­ka­tzan­ka̠­ni̠­táhu pero la̠nchú aya mac­la­ni̠­táhu.”
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.