Lucas 15
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs ARIB
1 Antanícu xakchuhui̠nán Jesús lhu̠hua hua̠nti̠ xtamín takaxmatniy xtachuhuí̠n, xma̠lakaxoke̠naní̠n impuestos xa̠hua makapitzí̠n lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ judíos xtalacpuhuán pi̠ luu a̠tzinú makla̠kalhi̠naní̠n xtahuani̠t.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Caj luu huá xpa̠lacata a̠ma̠ko̠lh fariseos chu xma̠kalhtahuake̠nacán judíos ma̠rí xtaaksán y chiné xtahuán:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Y la̠qui̠ nataakata̠ksa túcu xpa̠lacata xlá suluj xca̠ta̠lay a̠ma̠ko̠lh cristianos, Jesús ca̠li̠ma̠kalhchuhuí̠ni̠lh eé takalhchuhuí̠n:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 —Para cha̠tum chixcú kalhi̠y aktum ciento xborregos y para xamaktum namakatzanka̠y tantum, ¿túcu cahuá natlahuay? ¿Lácu pi̠ ni̠ catica̠mákxtekli nac ca̠tuhuá̠n xa̠makapitzí̠n ta̠tipuxamacu̠naja̠tza la̠qui̠ tuncán la̠li̠huán naán putzay a̠má koxutá borrego hua̠nti̠ makatzanka̠ni̠t y ni̠ catitáspitli nac xchic hasta caní namaclay?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Acxni̠ naqui̠maclay, nahuili̠y nac xaklhtampixni caj la̠ta xtapa̠xuhuá̠n.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Y acxni̠ nachá̠n nac xchic pu̠tum naca̠ma̠ke̠stoka xamigos chu hua̠nti̠ xta̠lacatzuní̠n y chiné naca̠huaniy: “Catlahuátit li̠tlá̠n caquila̠ta̠pa̠xuhuáhu la̠nchú porque aya cmaclani̠t a̠má quiborrego hua̠ntu̠ aquit xacmakatzanka̠ni̠t.”
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Pus xli̠ca̠na aquit cca̠huaniyá̠n pi̠ na̠chuná qui̠taxtuy nac akapú̠n acxni̠ talamá̠nalh nac ca̠quilhtamacú aktum ciento cristianos, y para cha̠tum nachipay hua̠ntu̠ ni̠ xatlá̠n tiji antanícu nalaktzanka̠y, y acxni̠ lakpali̠y xtalacapa̠stacni y li̠pa̠huamparay Dios. Pus nac akapú̠n luu lhu̠hua anán tapa̠xuhuá̠n caj xpa̠lacata eé chixcú hua̠nti̠ qui̠táspitli antanícu ni̠tlá̠n y ni̠ xachuná caj xlacatacán a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ xata̠tipuxamacu̠naja̠tza cumu xlacán tla̠na xtapuhua̠ncán y ni̠tu̠ talakpali̠má̠nalh.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Pus na̠chuna li̠túm acxni̠ cha̠tum pusca̠t kalhi̠y okxcá̠hu tumi̠n xla plata y para namakatzanka̠y okxtum, ¿lácu lacpuhuaná̠tit? ¿Pi̠ ni̠ catima̠pási̠lh cahuá xli̠maksko y luu li̠huana̠ napalhnán y naputzay nac xli̠ca̠lanca chiqui hasta caní naqui̠maclay?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Acxni̠ namaclay pu̠tum naca̠ma̠ke̠stoka xamigas xa̠hua hua̠nti̠ xta̠lacatzuní̠n, y chiné naca̠huaniy: “Luu catlahuátit li̠tlá̠n, caquila̠ta̠pa̠xuhuáhu la̠nchú porque aya cmaclani̠t a̠má okxtum quintumi̠n hua̠ntu̠ xacmakatzanka̠ni̠t.”
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Pus aquit cca̠huaniyá̠n pi̠ na̠chuná xángeles Dios takalhi̠y aktum lanca tapa̠xuhuá̠n acxni̠ cha̠tum makla̠kalhi̠ná chixcú lakpali̠y xali̠xcájnit xtalacapa̠stacni.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Jesús ca̠li̠xakatli̠pá aktum takalhchuhuí̠n y chiné ca̠huánilh:
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Maktum quilhtamacú xataju xkahuasa chiné huánilh xtla̠t: “Papá, huata cumu la̠nchú tla̠ncú lápa̠t, mejor caquima̠xquitá quiherencia hua̠ntu̠ quilakchá̠n naquima̠xqui̠ya.” Amá ko̠lutzí̠n ma̠tlá̠nti̠lh hua̠ntu̠ huánilh y ca̠ma̠pajpitzí̠nilh xlakahuasán la̠ta hua̠ntu̠ xlá xkalhi̠y.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Ni̠ li̠maka̠s quilhtamacú a̠má xataju xkahuasa sta̠makankólh hua̠ntu̠ xma̠xqui̠cani̠t xherencia, y a̠má tumi̠n hua̠ntu̠ xlá makamaklhtí̠nalh acxni̠ stá̠nalh alh li̠lacahuantapu̠li̠y mákat nac a̠lacatúnuj ca̠chiquí̠n; antá lactlahuami̠ko̠lh porque luu caj xali̠xcájnit tapuhuá̠n chípalh.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Acxni̠ aya xlactlahuami̠ko̠ni̠t xtumi̠n huatiyá nac a̠má ca̠chiquí̠n antanícu xlá xcha̠ni̠t milh aktum lanca tatzíncstat y sputko̠lh hua̠ntu̠ xuacán, y a̠má kahuasa na̠ tzúculh pa̠ti̠nán porque niaj tu̠ xkalhi̠y hua̠ntu̠ nali̠hua̠yán.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Huata xlá alh putzay li̠tascújut y lákcha̠lh cha̠tum chixcú antá xalá nac a̠má ca̠chiquí̠n, huata xlá ma̠lakácha̠lh nac xca̠tuhuá̠n la̠qui̠ namaktakalhniy xpaxni.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Cumu xlá aya xtzincsni̠y xlacpuhuán caj u̠cu xlí̠kasli xli̠huatcán paxni hua̠ntu̠ xca̠ma̠xqui̠cán, pero xlá ni̠para túcu xta̠huacán.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Pus a̠má kahuasa chiné tzúculh lacapa̠staca: “Nac xchic quintla̠t lhu̠hua tahuilá̠nalh xtasa̠cuá̠n, xlacán takalhi̠y hua̠ntu̠ tahuay y hasta ca̠akata̠xtunima, ¡y chi̠nchú aquit uú ctzincstamakama hasta ni̠tu̠ cuay!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Huata mejor nacamparay nac xchic quintla̠t, y acxni̠ nacchá̠n chiné nacuaniy: Papá, luu lhu̠hua quintala̠kalhí̠n hua̠ntu̠ cli̠makali̠puhuani̠t Dios y na̠chuná huix na̠ cmakali̠puhuani̠tán.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Caj huá xpa̠lacata aquit niaj quima̠tla̠nti̠y naquili̠pu̠lhca̠ya cumu la̠ minkahuasa, huata mejor la̠nchú caquima̠scuju y caquili̠pu̠lhca cumu la̠ cha̠tum mintasa̠cua.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Xli̠ca̠na a̠má kahuasa la̠li̠huán táca̠xli y ampá nac xchic xtla̠t.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Pero a̠má kahuasa chiné huánilh xtla̠t: “Papá, luu lhu̠hua quintala̠kalhí̠n hua̠ntu̠ cli̠makali̠puhuani̠t Dios, y na̠chuná huix na̠ cmakali̠puhuani̠tán; pus aquit niaj quima̠tla̠nti̠y naquili̠pu̠lhca̠ya cumu la̠ minkahuasa.”
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Pero a̠má ko̠lutzí̠n chiné ca̠huánilh xtasa̠cuá̠n: “La̠li̠huán cama̠cutútit a̠tzinú xatlá̠n lháka̠t y cama̠lhaké̠tit quinkahuasa. Na̠ cama̠makanú̠tit aktum ani̠lu nac xmacán, y na̠ cama̠tu̠nú̠tit csapa̠tu.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Xa̠huachí la̠li̠huán cali̠tátit xakón quihuá̠cax, camakní̠tit, ¡porque la̠nchú nahua̠yaná̠hu y napa̠xcuajnaná̠hu!
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Porque u̠má quinkahuasa aquit xacli̠pu̠lhca̠y cumu lá̠mpara xni̠ni̠t y chú aya lacastacuanani̠t, y mimparani̠t nac ca̠quilhtamacú; porque xacmakatzanka̠ni̠t y la̠nchú aya cmaclani̠t.” Y ni̠para maka̠s tzucúcalh pa̠xcuajnancán nac xchic a̠má ko̠lutzí̠n.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Y a̠má xapuxcu xkahuasa xlá cscujma̠chá nac ca̠tuhuá̠n, acxni̠ aya xtaspitma y xcha̠ma nac xchic, káxmatli pi̠ luu li̠pa̠xúhu xtlaknama̠ca y xtantli̠ma̠kó̠calh.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 La̠li̠huán tasánilh cha̠tum tasa̠cua y kalhásquilh: “¿Túcu xlacata li̠tlahuamá̠calh pu̠pa̠xcua nac quínchic?”
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Amá tasacua chiné kálhti̠lh: “Huá li̠pa̠xcuajnamá̠calh porque luu chunatiyá tla̠n qui̠táspitli minta̠lá hua̠nti̠ xaktzanka̠tama̠ni̠t ni̠tu̠cu lanini̠t, y caj huá xpa̠lacata li̠ma̠peksí̠nalh mintla̠t la̠qui̠ namakni̠cán xakón xuá̠cax.”
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Pero a̠má xapuxcu xkahuasa luu li̠pe̠cua sí̠tzi̠lh y cumu ni̠ xtanu̠putún nac chiqui juerza taxtuchi xtla̠t y maklhu̠hua huánilh xlacata catánu̠lh.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Huata a̠má kahuasa chiné huánilh xtla̠t: “Huix stalanca catzi̠ya la̠ta nícu akli̠t ca̠ta cta̠scujmá̠n, y ni̠para maktum caj chunatá xackalhakaxmatmakán, pero huix ni̠para maktum xquima̠xqui ca̠na caj tantum xaskata miborrego la̠qui̠ nacmakni̠y y nacca̠ta̠huay quiamigos.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Pero cumu la̠nchú lakchini̠tán quintajú hua̠nti̠ lactlahuami̠ko̠lh mintumi̠n y huá acxtum ca̠ta̠lactláhualh cati̠hua̠ lakahuitiní̠n lacchaján huata chú huix pála ma̠makni̠ní̠nanti xakón mihuá̠cax y tlahuápa̠t pu̠pa̠xcua.”
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 ’Pero a̠má ko̠lutzí̠n chiné huánilh xkahuasa: “Ta̠ta, huix ankalhi̠ná uú lacxtum quinta̠huila, y la̠ta túcua aquit ckalhi̠y na̠ hua̠k milá.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Pero la̠nchú luu xli̠ca̠na xlacasquinca pi̠ juerza napa̠xuhuayá̠hu y napa̠xcuajnaná̠hu, porque tamá mintajú qui̠taxtuy cumu lá̠mpara xni̠ni̠t y chú aya lacastacuanani̠t; lá̠mpara xmakatzanka̠ni̠táhu pero la̠nchú aya maclani̠táhu.”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.