Atos 28

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Acxni̠ chú hua̠­katá xac­ta­cut­ni̠­tan­chá̠hu nac xquilhtú̠n chú­chut ni̠ xli̠­maka̠s cqui̠­ca­tzí̠hu pi̠ a̠má pu̠la­tama̠n xuanicán isla de Malta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Ama̠­ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ antá xta­la­má̠­nalh nac a̠má isla la̠li̠­huán tzú­culh tata­mac­xtumi̠y; cumu luu tla̠n xta­pa̠­xu­huá̠n xta­huani̠t la̠li̠­huán tama̠­mac­xtú­mi̠lh quihui, tama̠lh­cú­yulh xla­cata nac­sko­ná̠hu porque luu li̠pe̠cua la̠ta xlon­knuma.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Pero cumu Pablo na̠ quí̠­sacli pa̠tzú xas­ca­huahua quihui acxni̠ chú xca̠­ma̠­quin­ca­pu̠ma nac lhcúya̠t antá kos­tax­tuchi tantum lu̠hua, li̠ta­ma­kás­natli Pablo y macáx­calh.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh cris­tianos xalac Malta taúcxilhli pi̠ Pablo li̠ta­ma­kás­natli lu̠hua y macáx­calh, chiné tzú­culh tahuán:
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Pero Pablo lhken ma̠kó­sulh a̠má lu̠hua y antá poklh tamac­pu̠chá nac lhcúya̠t, y ni̠para tzinú túcu lánilh.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Xlacán xta­lac­pu­huán pi̠ la̠n nali̠­ma­cacún y ni̠para xali̠­ta­ca­tzí̠n acxni̠ nama̠­lak­chu̠­hui̠y, maktum nata­ma̠­ya̠chá xaní̠n. Pero cumu maka̠s la̠ta laca­tzá̠­lalh quilh­ta­macú y nítú xla­nima huata chiné tzu­cupaj tahuán:
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Nac Malta xuí cha̠tum gober­nador xuanicán Publio, cumu xlá xka­lhíy xpu̠­cuxtu nac xquilhtú̠n pupunú pus antá chú nac xpu̠­cuxtu cta­cut­chá̠hu. Acxni̠ cátzi̠lh hua̠ntu̠ xquin­ca̠ak­spu­la­ni̠tán xlá luu tla̠n quin­ca̠­ca­tzi̠nín y aktutu quilh­ta­macú quin­ca̠­ta̠­hua̠yán.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Quin­ca̠­hua­nicán pi̠ xtla̠t Publio xka­lhi̠y palha lhcúya̠t y xli̠­lama takalh­ni̠sti. Pablo alh laka­ta̠yay, acxni̠ chú xlá kalh­ta­hua­ka­ni­ko̠lh Dios, liacchí­palh xmacán y tuncán ma̠t­lá̠n­ti̠lh.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Acxni̠ xli̠­hua̠k cris­tianos tacá­tzi̠lh hua̠ntu̠ xtla­huani̠t Pablo la̠li̠­huán tzú­culh tamín xli̠­hua̠k ta̠tat­laní̠n hua̠nti̠ xta­hui­lá̠­nalh nac a̠má ca̠chi­quí̠n y hua̠k ca̠ma̠t­la̠n­tí̠­calh.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Caj la̠ta hua̠ntu̠ xtla­huani̠t Pablo lhu̠hua cris­tianos hua̠nti̠ xta­pa̠x­cat­ca­tzi̠­ni­má̠­nalh, y acxni̠ chú aya cta­ca̠x­kó̠hu xla­cata nac­quilh­ta̠­ya­pa­ra­yá̠hu quin­ti­jicán luu lhu̠hua hua̠ntu̠ quin­ca̠­ta̠i̠cán la̠qui̠ ni̠tu̠ naquin­ca̠­tzan­ka̠­niyá̠n nac tiji hasta nac­cha̠­ná̠hu anta­nícu xaca­ma̠­náhu.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Aya xle̠ma xliaktutu papá la̠ta xac­la­ma̠­náhu nac a̠má pu̠la­tama̠n y acxni̠ chú cta­ca̠xui antá cta­jú̠hu nac aktum barco xuanicán Los Ge­melos xalac Ale­jan­dría, xlá na̠ antá xta­mak­xtekni̠t nac Malta li̠huán ti̠tax­tu­ko̠lh a̠má xquilhta ca̠lonkni, pus huá chú cpu̠­háhu.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Luu caj laca­pala cchá̠hu nac Sira­cusa, y antá cta­mak­xtekui aktutu quilh­ta­macú.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Acxni̠ chú antá cta­ca̠x­pa­ráhu cli̠­ta­mak­spitui eé pu̠la­tama̠n y cchá̠hu nac Regio, li̠cha̠lí chú tzu­cupaj u̠nún pero huata caj quin­ca̠­mak­ta̠yán porque la̠li̠­huán tzú­culh sakalé̠n qui­bar­cucán y caj li̠cha̠lí cchá̠hu nac aktum ca̠chi­quí̠n hua­nicán Puteoli.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Antá chú nac eé ca̠chi­quí̠n ca̠ma̠­nok­lhúhu maka­pi­tzí̠n nata̠lán hua̠nti̠ na̠ xta­li̠­pa̠­huán Jesús xlacán quin­ca̠­huanín xla­cata pi̠ antá cac­ta­mak­xtekui ca̠na̠caj aktum xama̠na; aca­li̠stá̠n chú cta­ca̠x­pa­ráhu, caj ctla̠­huaáhu y cchá̠hu nac Roma.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Xli̠­hua̠k a̠ma̠ko̠lh cris­tianos xalac Roma hua̠nti̠ xta­li̠­pa̠­huán Jesús, acxni̠ xlacán tacá­tzi̠lh pi̠ aya xac­cha̠­ma̠­náhu nac xca̠­chi­qui̠ncán, pu̠tum támilh quin­ca̠­pa̠x­toká̠n; maka­pi­tzí̠n xquin­ca̠­ka­lhi̠má̠n lacatum anta­nícu hua­nicán Foro de Apio, y maka­pi­tzí̠n antá tachinchá lacatum anta­nícu hua­nicán Las Tres Tabernas. Acxni̠ Pablo ca̠úcxilhli pi̠ xli̠­ca̠na xta­pa̠x­qui̠y la̠n pa̠xú­hualh y pa̠x­cat­ca­tzí̠­nilh Dios caj xpa̠­la­cata hua̠ntu̠ xlá xtla­huani̠t y li̠huaca kálhi̠lh li̠ca­mama.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Acxni̠ chú cchá̠hu nac Roma capitán Julio ca̠ma­ca­má̠s­ta̠lh tachí̠n nac xla­catí̠n hua̠nti̠ naca̠­mak­ta­kalha, pero huata xlá má̠x­qui̠lh tala­cas­quín Pablo xla­cata pi̠ laca­tunu xlá catáhui anta­nícu ma̠t­la̠nti̠y, pero ma̠squi chuná anka­lhi̠ná xmak­ta­kalhma cha̠tum tropa.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Li̠tu̠­xama xli̠­cha̠n­cani̠t Pablo nac Roma acxni̠ xlá ca̠ma̠­ta­sa­ní̠­nalh xana­puxcun judíos antá xalaní̠n nac Roma, y acxni̠ aya pu̠tum xta­hui­lá̠­nalh Pablo chiné ca̠huá­nilh:
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh ma̠pek­si̠­naní̠n quin­ta­ma̠­ka­lha­pa­li̠­ko̠lh xlacán xquin­ta­mak­xtek­putún porque ni̠ quin­ta­mac­lá­nilh tala̠­ka­lhí̠n hua̠ntu̠ naquin­ta­li̠­ya̠­huay la̠qui̠ naqui­mak­ni̠cán.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Pero huata xana­puxcun judíos ni̠ tala­cás­quilh naqui­mak­xtekcán, pus huá xpa̠­la­cata cca̠­li̠­huá­nilh pi̠ huá aquit cla­cas­quín naqui­ma̠­ka­lha­pali̠y emper­ador uú xalá, pero ni̠tu̠ nalac­pu­hua­ná̠tit para caj cca̠­si̠­tzi̠niy o huí tú cca̠­li̠­ma̠­la­ca­pu̠­putún a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ qui­na­ta̠­chi­quí̠n judíos.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Pus huá chú xpa̠­la­cata aquit cca̠­li̠­ma̠­ta­sa­ni̠nán la̠qui̠ hui­xinín naqui­la̠­la­ka­pa­sá̠hu y naca­tzi̠­yá̠tit pi̠ aquit cli̠­ta­chi̠ni̠t caj xpa̠­la­cata ckalh­ka­lhi̠ma y cca̠­najlay hua̠ntu̠ na̠ xli̠­hua̠k qui­li̠­ta­la­ka­pas­nicán israel­itas xta­ca̠­najlay pi̠ Dios naca̠­ma̠­laca­stac­uani̠y ni̠n nac ca̠li̠ní̠n, pus huá chú xpa̠­la­cata ma̠squi chuná qui­li̠­ma­ca­chi̠­cani̠t cadenas.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Ama̠­ko̠lh lac­chix­cu­huí̠n chiné takalh­tí̠­nalh:
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Aquinín cla­cas­qui­na̠huá naqui­la̠­hua­ni­yá̠hu xanícu huix luu mak­ta­pek­si̠ya y túcuya̠ tala­ca­pa̠s­tacni huix kalhi̠ya, porque aquinín cca­tzi̠­yá̠hu pi̠ xli̠­hua̠k hua̠nti̠ tali̠­pa̠­huán Jesús la̠tachá nícu ma̠rí ca̠si̠­tzi̠­nicán y ni̠ ca̠ucxilh­pu­tuncán.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Xlacán tali̠lh­cá̠­nilh aktum quilh­ta­macú la̠qui̠ naca̠­ta̠­kalh­chu­hui̠nán, acxni̠ lák­cha̠lh a̠má quilh­ta­macú luu lhu̠hua cris­tianos tata­mac­xtú­mi̠lh anta­nícu xuí Pablo. Xlá tzú­culh ca̠ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y cris­tianos, chu­natá la̠ta tix­ká­kalh hasta tzi̠­suanko̠lh xca̠­ma̠­la­ca­pu̠­tun­cu­hui̠­nima la̠ta lácu Dios xma̠­la­ca­tzu­qui̠­putún xasa̠sti xli̠­ma̠­peksí̠n nac xla­ta­ma̠tcán hua̠nti̠ tali̠­pa̠­huán, y antá xquilh­pa̠i̠ma nac li̠kalh­ta­huaka hua̠ntu̠ xamaká̠n titzokchá Moisés xa̠hua pro­fetas xla­cata hua̠ntu̠ xámaj tla­huay Jesús.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Lhu̠hua hua̠nti̠ tali̠­pá̠­hualh Jesús caj xpa̠­la­cata hua̠ntu̠ xca̠­hua­nima Pablo, pero maka­pi­tzí̠n ni̠ taca̠­náj­lalh.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Ama̠­ko̠lh cris­tianos ni̠ acxtum tacá­tzi̠lh y tata­paj­pí­tzilh, tam­pu̠tiy tatáx­tulh, y acxni̠ aya xta­tax­tu­má̠­nalh la̠qui̠ nataaná nac xchiccán Pablo chiné ca̠huá­nilh:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Porque Isaías chiné tica̠­huá­nilh xalak­maká̠n qui­li̠­ta­la­ka­pas­nicán:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Porque huá mina­cujcán luu lanca xtá̠yat,
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Pus na̠ mili̠­ca­tzi̠tcán pi̠ a̠má lak­táxtut hua̠ntu̠ Dios ma̠lacnu̠y na̠ naca̠­li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠cán cati̠hua̠ cris­tiano ma̠squi ni̠ judíos, porque xli̠­ca̠na pi̠ hua­tuní̠n nata­ca̠­naj­laniy y nata­li̠­pa̠­huán.
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Acxni̠ takax­mat­ko̠lh eé tachu­huí̠n a̠ma̠ko̠lh judíos la̠li̠­huán tatáx­tulh y sac­stucán tzú­culh tala̠­huaniy para ca̠na o ni̠ca̠na hua̠ntu̠ xca̠­li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠ní̠y Pablo.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Pablo sá̠cualh aktum chiqui y antá latá­ma̠lh nac Roma aktiy ca̠ta, xlá li̠pa̠­xúhu xca̠­maka­maklhti̠nán hua̠nti̠ xlá xta­la­ka­pa­xia̠lhnán.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Chu­na­tiyá la̠ta xli̠­chu­hui̠nán xta­chu­huí̠n Dios, li̠huana̠ xma̠­la­ca­pu̠­tun­cu­hui̠y túcu xpa̠­la­cata xli̠­ma­ca­min­cani̠t Quim­pu̠­chi­nacán Jesu­cristo nac ca̠quilh­ta­macú, y ni̠para tícu xuá para ni̠tlá̠n hua̠ntu̠ tla­huama o para nalac­tla­hua­nicán xta­scújut.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.