Atos 28
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NTLH
1 Acxni̠ chú hua̠katá xactacutni̠tanchá̠hu nac xquilhtú̠n chúchut ni̠ xli̠maka̠s cqui̠catzí̠hu pi̠ a̠má pu̠latama̠n xuanicán isla de Malta.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Ama̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ antá xtalamá̠nalh nac a̠má isla la̠li̠huán tzúculh tatamacxtumi̠y; cumu luu tla̠n xtapa̠xuhuá̠n xtahuani̠t la̠li̠huán tama̠macxtúmi̠lh quihui, tama̠lhcúyulh xlacata nacskoná̠hu porque luu li̠pe̠cua la̠ta xlonknuma.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Pero cumu Pablo na̠ quí̠sacli pa̠tzú xascahuahua quihui acxni̠ chú xca̠ma̠quincapu̠ma nac lhcúya̠t antá kostaxtuchi tantum lu̠hua, li̠tamakásnatli Pablo y macáxcalh.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh cristianos xalac Malta taúcxilhli pi̠ Pablo li̠tamakásnatli lu̠hua y macáxcalh, chiné tzúculh tahuán:
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Pero Pablo lhken ma̠kósulh a̠má lu̠hua y antá poklh tamacpu̠chá nac lhcúya̠t, y ni̠para tzinú túcu lánilh.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Xlacán xtalacpuhuán pi̠ la̠n nali̠macacún y ni̠para xali̠tacatzí̠n acxni̠ nama̠lakchu̠hui̠y, maktum natama̠ya̠chá xaní̠n. Pero cumu maka̠s la̠ta lacatzá̠lalh quilhtamacú y nítú xlanima huata chiné tzucupaj tahuán:
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Nac Malta xuí cha̠tum gobernador xuanicán Publio, cumu xlá xkalhíy xpu̠cuxtu nac xquilhtú̠n pupunú pus antá chú nac xpu̠cuxtu ctacutchá̠hu. Acxni̠ cátzi̠lh hua̠ntu̠ xquinca̠akspulani̠tán xlá luu tla̠n quinca̠catzi̠nín y aktutu quilhtamacú quinca̠ta̠hua̠yán.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Quinca̠huanicán pi̠ xtla̠t Publio xkalhi̠y palha lhcúya̠t y xli̠lama takalhni̠sti. Pablo alh lakata̠yay, acxni̠ chú xlá kalhtahuakaniko̠lh Dios, liacchípalh xmacán y tuncán ma̠tlá̠nti̠lh.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Acxni̠ xli̠hua̠k cristianos tacátzi̠lh hua̠ntu̠ xtlahuani̠t Pablo la̠li̠huán tzúculh tamín xli̠hua̠k ta̠tatlaní̠n hua̠nti̠ xtahuilá̠nalh nac a̠má ca̠chiquí̠n y hua̠k ca̠ma̠tla̠ntí̠calh.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Caj la̠ta hua̠ntu̠ xtlahuani̠t Pablo lhu̠hua cristianos hua̠nti̠ xtapa̠xcatcatzi̠nimá̠nalh, y acxni̠ chú aya ctaca̠xkó̠hu xlacata nacquilhta̠yaparayá̠hu quintijicán luu lhu̠hua hua̠ntu̠ quinca̠ta̠i̠cán la̠qui̠ ni̠tu̠ naquinca̠tzanka̠niyá̠n nac tiji hasta naccha̠ná̠hu antanícu xacama̠náhu.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Aya xle̠ma xliaktutu papá la̠ta xaclama̠náhu nac a̠má pu̠latama̠n y acxni̠ chú ctaca̠xui antá ctajú̠hu nac aktum barco xuanicán Los Gemelos xalac Alejandría, xlá na̠ antá xtamakxtekni̠t nac Malta li̠huán ti̠taxtuko̠lh a̠má xquilhta ca̠lonkni, pus huá chú cpu̠háhu.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Luu caj lacapala cchá̠hu nac Siracusa, y antá ctamakxtekui aktutu quilhtamacú.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Acxni̠ chú antá ctaca̠xparáhu cli̠tamakspitui eé pu̠latama̠n y cchá̠hu nac Regio, li̠cha̠lí chú tzucupaj u̠nún pero huata caj quinca̠makta̠yán porque la̠li̠huán tzúculh sakalé̠n quibarcucán y caj li̠cha̠lí cchá̠hu nac aktum ca̠chiquí̠n huanicán Puteoli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Antá chú nac eé ca̠chiquí̠n ca̠ma̠noklhúhu makapitzí̠n nata̠lán hua̠nti̠ na̠ xtali̠pa̠huán Jesús xlacán quinca̠huanín xlacata pi̠ antá cactamakxtekui ca̠na̠caj aktum xama̠na; acali̠stá̠n chú ctaca̠xparáhu, caj ctla̠huaáhu y cchá̠hu nac Roma.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh cristianos xalac Roma hua̠nti̠ xtali̠pa̠huán Jesús, acxni̠ xlacán tacátzi̠lh pi̠ aya xaccha̠ma̠náhu nac xca̠chiqui̠ncán, pu̠tum támilh quinca̠pa̠xtoká̠n; makapitzí̠n xquinca̠kalhi̠má̠n lacatum antanícu huanicán Foro de Apio, y makapitzí̠n antá tachinchá lacatum antanícu huanicán Las Tres Tabernas. Acxni̠ Pablo ca̠úcxilhli pi̠ xli̠ca̠na xtapa̠xqui̠y la̠n pa̠xúhualh y pa̠xcatcatzí̠nilh Dios caj xpa̠lacata hua̠ntu̠ xlá xtlahuani̠t y li̠huaca kálhi̠lh li̠camama.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Acxni̠ chú cchá̠hu nac Roma capitán Julio ca̠macamá̠sta̠lh tachí̠n nac xlacatí̠n hua̠nti̠ naca̠maktakalha, pero huata xlá má̠xqui̠lh talacasquín Pablo xlacata pi̠ lacatunu xlá catáhui antanícu ma̠tla̠nti̠y, pero ma̠squi chuná ankalhi̠ná xmaktakalhma cha̠tum tropa.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Li̠tu̠xama xli̠cha̠ncani̠t Pablo nac Roma acxni̠ xlá ca̠ma̠tasaní̠nalh xanapuxcun judíos antá xalaní̠n nac Roma, y acxni̠ aya pu̠tum xtahuilá̠nalh Pablo chiné ca̠huánilh:
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh ma̠peksi̠naní̠n quintama̠kalhapali̠ko̠lh xlacán xquintamakxtekputún porque ni̠ quintamaclánilh tala̠kalhí̠n hua̠ntu̠ naquintali̠ya̠huay la̠qui̠ naquimakni̠cán.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Pero huata xanapuxcun judíos ni̠ talacásquilh naquimakxtekcán, pus huá xpa̠lacata cca̠li̠huánilh pi̠ huá aquit clacasquín naquima̠kalhapali̠y emperador uú xalá, pero ni̠tu̠ nalacpuhuaná̠tit para caj cca̠si̠tzi̠niy o huí tú cca̠li̠ma̠lacapu̠putún a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ quinata̠chiquí̠n judíos.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Pus huá chú xpa̠lacata aquit cca̠li̠ma̠tasani̠nán la̠qui̠ huixinín naquila̠lakapasá̠hu y nacatzi̠yá̠tit pi̠ aquit cli̠tachi̠ni̠t caj xpa̠lacata ckalhkalhi̠ma y cca̠najlay hua̠ntu̠ na̠ xli̠hua̠k quili̠talakapasnicán israelitas xtaca̠najlay pi̠ Dios naca̠ma̠lacastacuani̠y ni̠n nac ca̠li̠ní̠n, pus huá chú xpa̠lacata ma̠squi chuná quili̠macachi̠cani̠t cadenas.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Ama̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n chiné takalhtí̠nalh:
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Aquinín clacasquina̠huá naquila̠huaniyá̠hu xanícu huix luu maktapeksi̠ya y túcuya̠ talacapa̠stacni huix kalhi̠ya, porque aquinín ccatzi̠yá̠hu pi̠ xli̠hua̠k hua̠nti̠ tali̠pa̠huán Jesús la̠tachá nícu ma̠rí ca̠si̠tzi̠nicán y ni̠ ca̠ucxilhputuncán.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Xlacán tali̠lhcá̠nilh aktum quilhtamacú la̠qui̠ naca̠ta̠kalhchuhui̠nán, acxni̠ lákcha̠lh a̠má quilhtamacú luu lhu̠hua cristianos tatamacxtúmi̠lh antanícu xuí Pablo. Xlá tzúculh ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos, chunatá la̠ta tixkákalh hasta tzi̠suanko̠lh xca̠ma̠lacapu̠tuncuhui̠nima la̠ta lácu Dios xma̠lacatzuqui̠putún xasa̠sti xli̠ma̠peksí̠n nac xlatama̠tcán hua̠nti̠ tali̠pa̠huán, y antá xquilhpa̠i̠ma nac li̠kalhtahuaka hua̠ntu̠ xamaká̠n titzokchá Moisés xa̠hua profetas xlacata hua̠ntu̠ xámaj tlahuay Jesús.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Lhu̠hua hua̠nti̠ tali̠pá̠hualh Jesús caj xpa̠lacata hua̠ntu̠ xca̠huanima Pablo, pero makapitzí̠n ni̠ taca̠nájlalh.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Ama̠ko̠lh cristianos ni̠ acxtum tacátzi̠lh y tatapajpítzilh, tampu̠tiy tatáxtulh, y acxni̠ aya xtataxtumá̠nalh la̠qui̠ nataaná nac xchiccán Pablo chiné ca̠huánilh:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Porque Isaías chiné tica̠huánilh xalakmaká̠n quili̠talakapasnicán:
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Porque huá minacujcán luu lanca xtá̠yat,
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Pus na̠ mili̠catzi̠tcán pi̠ a̠má laktáxtut hua̠ntu̠ Dios ma̠lacnu̠y na̠ naca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠cán cati̠hua̠ cristiano ma̠squi ni̠ judíos, porque xli̠ca̠na pi̠ huatuní̠n nataca̠najlaniy y natali̠pa̠huán.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Acxni̠ takaxmatko̠lh eé tachuhuí̠n a̠ma̠ko̠lh judíos la̠li̠huán tatáxtulh y sacstucán tzúculh tala̠huaniy para ca̠na o ni̠ca̠na hua̠ntu̠ xca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ní̠y Pablo.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Pablo sá̠cualh aktum chiqui y antá latáma̠lh nac Roma aktiy ca̠ta, xlá li̠pa̠xúhu xca̠makamaklhti̠nán hua̠nti̠ xlá xtalakapaxia̠lhnán.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Chunatiyá la̠ta xli̠chuhui̠nán xtachuhuí̠n Dios, li̠huana̠ xma̠lacapu̠tuncuhui̠y túcu xpa̠lacata xli̠macamincani̠t Quimpu̠chinacán Jesucristo nac ca̠quilhtamacú, y ni̠para tícu xuá para ni̠tlá̠n hua̠ntu̠ tlahuama o para nalactlahuanicán xtascújut.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.