Atos 28
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NAA
1 Acxni̠ chú hua̠katá xactacutni̠tanchá̠hu nac xquilhtú̠n chúchut ni̠ xli̠maka̠s cqui̠catzí̠hu pi̠ a̠má pu̠latama̠n xuanicán isla de Malta.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Ama̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ antá xtalamá̠nalh nac a̠má isla la̠li̠huán tzúculh tatamacxtumi̠y; cumu luu tla̠n xtapa̠xuhuá̠n xtahuani̠t la̠li̠huán tama̠macxtúmi̠lh quihui, tama̠lhcúyulh xlacata nacskoná̠hu porque luu li̠pe̠cua la̠ta xlonknuma.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Pero cumu Pablo na̠ quí̠sacli pa̠tzú xascahuahua quihui acxni̠ chú xca̠ma̠quincapu̠ma nac lhcúya̠t antá kostaxtuchi tantum lu̠hua, li̠tamakásnatli Pablo y macáxcalh.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh cristianos xalac Malta taúcxilhli pi̠ Pablo li̠tamakásnatli lu̠hua y macáxcalh, chiné tzúculh tahuán:
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Pero Pablo lhken ma̠kósulh a̠má lu̠hua y antá poklh tamacpu̠chá nac lhcúya̠t, y ni̠para tzinú túcu lánilh.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Xlacán xtalacpuhuán pi̠ la̠n nali̠macacún y ni̠para xali̠tacatzí̠n acxni̠ nama̠lakchu̠hui̠y, maktum natama̠ya̠chá xaní̠n. Pero cumu maka̠s la̠ta lacatzá̠lalh quilhtamacú y nítú xlanima huata chiné tzucupaj tahuán:
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Nac Malta xuí cha̠tum gobernador xuanicán Publio, cumu xlá xkalhíy xpu̠cuxtu nac xquilhtú̠n pupunú pus antá chú nac xpu̠cuxtu ctacutchá̠hu. Acxni̠ cátzi̠lh hua̠ntu̠ xquinca̠akspulani̠tán xlá luu tla̠n quinca̠catzi̠nín y aktutu quilhtamacú quinca̠ta̠hua̠yán.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Quinca̠huanicán pi̠ xtla̠t Publio xkalhi̠y palha lhcúya̠t y xli̠lama takalhni̠sti. Pablo alh lakata̠yay, acxni̠ chú xlá kalhtahuakaniko̠lh Dios, liacchípalh xmacán y tuncán ma̠tlá̠nti̠lh.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Acxni̠ xli̠hua̠k cristianos tacátzi̠lh hua̠ntu̠ xtlahuani̠t Pablo la̠li̠huán tzúculh tamín xli̠hua̠k ta̠tatlaní̠n hua̠nti̠ xtahuilá̠nalh nac a̠má ca̠chiquí̠n y hua̠k ca̠ma̠tla̠ntí̠calh.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Caj la̠ta hua̠ntu̠ xtlahuani̠t Pablo lhu̠hua cristianos hua̠nti̠ xtapa̠xcatcatzi̠nimá̠nalh, y acxni̠ chú aya ctaca̠xkó̠hu xlacata nacquilhta̠yaparayá̠hu quintijicán luu lhu̠hua hua̠ntu̠ quinca̠ta̠i̠cán la̠qui̠ ni̠tu̠ naquinca̠tzanka̠niyá̠n nac tiji hasta naccha̠ná̠hu antanícu xacama̠náhu.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Aya xle̠ma xliaktutu papá la̠ta xaclama̠náhu nac a̠má pu̠latama̠n y acxni̠ chú ctaca̠xui antá ctajú̠hu nac aktum barco xuanicán Los Gemelos xalac Alejandría, xlá na̠ antá xtamakxtekni̠t nac Malta li̠huán ti̠taxtuko̠lh a̠má xquilhta ca̠lonkni, pus huá chú cpu̠háhu.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Luu caj lacapala cchá̠hu nac Siracusa, y antá ctamakxtekui aktutu quilhtamacú.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Acxni̠ chú antá ctaca̠xparáhu cli̠tamakspitui eé pu̠latama̠n y cchá̠hu nac Regio, li̠cha̠lí chú tzucupaj u̠nún pero huata caj quinca̠makta̠yán porque la̠li̠huán tzúculh sakalé̠n quibarcucán y caj li̠cha̠lí cchá̠hu nac aktum ca̠chiquí̠n huanicán Puteoli.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Antá chú nac eé ca̠chiquí̠n ca̠ma̠noklhúhu makapitzí̠n nata̠lán hua̠nti̠ na̠ xtali̠pa̠huán Jesús xlacán quinca̠huanín xlacata pi̠ antá cactamakxtekui ca̠na̠caj aktum xama̠na; acali̠stá̠n chú ctaca̠xparáhu, caj ctla̠huaáhu y cchá̠hu nac Roma.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh cristianos xalac Roma hua̠nti̠ xtali̠pa̠huán Jesús, acxni̠ xlacán tacátzi̠lh pi̠ aya xaccha̠ma̠náhu nac xca̠chiqui̠ncán, pu̠tum támilh quinca̠pa̠xtoká̠n; makapitzí̠n xquinca̠kalhi̠má̠n lacatum antanícu huanicán Foro de Apio, y makapitzí̠n antá tachinchá lacatum antanícu huanicán Las Tres Tabernas. Acxni̠ Pablo ca̠úcxilhli pi̠ xli̠ca̠na xtapa̠xqui̠y la̠n pa̠xúhualh y pa̠xcatcatzí̠nilh Dios caj xpa̠lacata hua̠ntu̠ xlá xtlahuani̠t y li̠huaca kálhi̠lh li̠camama.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Acxni̠ chú cchá̠hu nac Roma capitán Julio ca̠macamá̠sta̠lh tachí̠n nac xlacatí̠n hua̠nti̠ naca̠maktakalha, pero huata xlá má̠xqui̠lh talacasquín Pablo xlacata pi̠ lacatunu xlá catáhui antanícu ma̠tla̠nti̠y, pero ma̠squi chuná ankalhi̠ná xmaktakalhma cha̠tum tropa.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Li̠tu̠xama xli̠cha̠ncani̠t Pablo nac Roma acxni̠ xlá ca̠ma̠tasaní̠nalh xanapuxcun judíos antá xalaní̠n nac Roma, y acxni̠ aya pu̠tum xtahuilá̠nalh Pablo chiné ca̠huánilh:
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh ma̠peksi̠naní̠n quintama̠kalhapali̠ko̠lh xlacán xquintamakxtekputún porque ni̠ quintamaclánilh tala̠kalhí̠n hua̠ntu̠ naquintali̠ya̠huay la̠qui̠ naquimakni̠cán.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Pero huata xanapuxcun judíos ni̠ talacásquilh naquimakxtekcán, pus huá xpa̠lacata cca̠li̠huánilh pi̠ huá aquit clacasquín naquima̠kalhapali̠y emperador uú xalá, pero ni̠tu̠ nalacpuhuaná̠tit para caj cca̠si̠tzi̠niy o huí tú cca̠li̠ma̠lacapu̠putún a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ quinata̠chiquí̠n judíos.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Pus huá chú xpa̠lacata aquit cca̠li̠ma̠tasani̠nán la̠qui̠ huixinín naquila̠lakapasá̠hu y nacatzi̠yá̠tit pi̠ aquit cli̠tachi̠ni̠t caj xpa̠lacata ckalhkalhi̠ma y cca̠najlay hua̠ntu̠ na̠ xli̠hua̠k quili̠talakapasnicán israelitas xtaca̠najlay pi̠ Dios naca̠ma̠lacastacuani̠y ni̠n nac ca̠li̠ní̠n, pus huá chú xpa̠lacata ma̠squi chuná quili̠macachi̠cani̠t cadenas.
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Ama̠ko̠lh lacchixcuhuí̠n chiné takalhtí̠nalh:
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Aquinín clacasquina̠huá naquila̠huaniyá̠hu xanícu huix luu maktapeksi̠ya y túcuya̠ talacapa̠stacni huix kalhi̠ya, porque aquinín ccatzi̠yá̠hu pi̠ xli̠hua̠k hua̠nti̠ tali̠pa̠huán Jesús la̠tachá nícu ma̠rí ca̠si̠tzi̠nicán y ni̠ ca̠ucxilhputuncán.
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Xlacán tali̠lhcá̠nilh aktum quilhtamacú la̠qui̠ naca̠ta̠kalhchuhui̠nán, acxni̠ lákcha̠lh a̠má quilhtamacú luu lhu̠hua cristianos tatamacxtúmi̠lh antanícu xuí Pablo. Xlá tzúculh ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos, chunatá la̠ta tixkákalh hasta tzi̠suanko̠lh xca̠ma̠lacapu̠tuncuhui̠nima la̠ta lácu Dios xma̠lacatzuqui̠putún xasa̠sti xli̠ma̠peksí̠n nac xlatama̠tcán hua̠nti̠ tali̠pa̠huán, y antá xquilhpa̠i̠ma nac li̠kalhtahuaka hua̠ntu̠ xamaká̠n titzokchá Moisés xa̠hua profetas xlacata hua̠ntu̠ xámaj tlahuay Jesús.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Lhu̠hua hua̠nti̠ tali̠pá̠hualh Jesús caj xpa̠lacata hua̠ntu̠ xca̠huanima Pablo, pero makapitzí̠n ni̠ taca̠nájlalh.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Ama̠ko̠lh cristianos ni̠ acxtum tacátzi̠lh y tatapajpítzilh, tampu̠tiy tatáxtulh, y acxni̠ aya xtataxtumá̠nalh la̠qui̠ nataaná nac xchiccán Pablo chiné ca̠huánilh:
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 Porque Isaías chiné tica̠huánilh xalakmaká̠n quili̠talakapasnicán:
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Porque huá minacujcán luu lanca xtá̠yat,
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 Pus na̠ mili̠catzi̠tcán pi̠ a̠má laktáxtut hua̠ntu̠ Dios ma̠lacnu̠y na̠ naca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠cán cati̠hua̠ cristiano ma̠squi ni̠ judíos, porque xli̠ca̠na pi̠ huatuní̠n nataca̠najlaniy y natali̠pa̠huán.
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Acxni̠ takaxmatko̠lh eé tachuhuí̠n a̠ma̠ko̠lh judíos la̠li̠huán tatáxtulh y sacstucán tzúculh tala̠huaniy para ca̠na o ni̠ca̠na hua̠ntu̠ xca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ní̠y Pablo.
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Pablo sá̠cualh aktum chiqui y antá latáma̠lh nac Roma aktiy ca̠ta, xlá li̠pa̠xúhu xca̠makamaklhti̠nán hua̠nti̠ xlá xtalakapaxia̠lhnán.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Chunatiyá la̠ta xli̠chuhui̠nán xtachuhuí̠n Dios, li̠huana̠ xma̠lacapu̠tuncuhui̠y túcu xpa̠lacata xli̠macamincani̠t Quimpu̠chinacán Jesucristo nac ca̠quilhtamacú, y ni̠para tícu xuá para ni̠tlá̠n hua̠ntu̠ tlahuama o para nalactlahuanicán xtascújut.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.