Atos 20
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NVI
1 Acxni̠ chú a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ xtasi̠tzi̠ni̠t tatacacsko̠lh, Pablo ca̠má̠stokli xli̠hua̠k hua̠nti̠ xtali̠pa̠huán Quimpu̠chinacán Jesús la̠qui̠ naca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y, acxni̠ chú ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠ko̠lh la̠li̠huán tzúculh taca̠xa y ca̠macatíyalh, ca̠huánilh pi̠ aya xama, y alh nac Macedonia.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, depois de encorajá-los, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Xli̠hua̠k lactzu̠ ca̠chiqui̠ní̠n antanícu xlá ti̠táxtulh ca̠ma̠kalhchuhuí̠ni̠lh cristianos hua̠nti̠ aya xtali̠pa̠huani̠t Jesús y chuná anchá hasta nac Grecia.
2 Viajou por aquela região, encorajando os irmãos com muitas palavras e, por fim, chegou à Grécia,
3 Aktutu papá antá latáma̠lh y acxni̠ chú aya xtaca̠xni̠t, xámaj taju̠y nac barco la̠qui̠ naán nac Siria, cátzi̠lh pi̠ xanapuxcun judíos xtali̠lacchuhui̠nani̠t la̠qui̠ natachipay nac barco y natamakni̠y. Entonces xlá ni̠ juerza tlahuánilh antá napu̠án nac barco mejor chípalh xatiji Macedonia y antá nati̠taxtuparay la̠qui̠ tla̠n nachá̠n.
3 onde ficou três meses. Quando estava a ponto de embarcar para a Síria, os judeus fizeram uma conspiração contra ele; por isso decidiu voltar pela Macedônia,
4 Tasta̠lánilh Pablo makapitzí̠n nata̠lán, cha̠tum xuanicán Sópater xkahuasa Pirro xalac Berea, Aristarco chu Segundo xalac Tesalónica, Gayo xalac Derbe, Timoteo, Tíquico y Trófimo xalac Asia.
4 sendo acompanhado por Sópatro, filho de Pirro, de Beréia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; e Timóteo, além de Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Uma̠kó̠lh lacchixcuhuí̠n tapú̠lalh la̠qui̠ antá naquinca̠kalhi̠ya̠chá̠n nac Troas.
5 Esses homens foram adiante e nos esperaram em Trôade.
6 Acxni̠ xti̠taxtuni̠ttá xpa̠xcuajcán judíos la̠ta tahuay caxtilá̠nchahu hua̠ntu̠ ni̠tu̠ kalhi̠y levadura, antá nac Filipos ctajú̠hu nac aktum barco y cáhu pekán nac Troas, xliakquitzis quilhtamacú cca̠lakchá̠hu a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ aya xtapu̠lani̠t, luu kasijua aktum xama̠na clatamá̠hu nac Troas.
6 Navegamos de Filipos, após a festa dos pães sem fermento, e cinco dias depois nos reunimos com os outros em Trôade, onde ficamos sete dias.
7 Acxni̠ cha̠lh domingo lhu̠hua cristianos tatamacxtúmi̠lh, macxtum cua̠yáhu la̠qui̠ naclakachixcuhui̠yá̠hu Dios, y cumu aya li̠cha̠lí xamajá an huá xpa̠lacata Pablo luu maka̠s xca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠ma cristianos, hasta cha̠lh íta̠t tzi̠sa nia̠ xma̠akasputuy la̠ta xca̠ma̠lacti̠tumi̠nima xtachuhuí̠n Dios.
7 No primeiro dia da semana reunimo-nos para partir o pão, e Paulo falou ao povo. Pretendendo partir no dia seguinte, continuou falando até à meia-noite.
8 Nac a̠má cuarto antanícu xactamacxtumi̠ni̠táhu ta̠lhma̠ná chiqui xuani̠t y hasta xli̠quilhmactutu xacuila̠nanchá̠hu, aklhu̠hua li̠maksko xca̠ma̠pasi̠cani̠t hua̠ntu̠ xacli̠makskoma̠náhu.
8 Havia muitas candeias no piso superior onde estávamos reunidos.
9 Aya xlacatza̠lani̠t íta̠t tzi̠sní y Pablo chunacú xchuhui̠nama, y cha̠tum kahuasa antá culucs xuí nac ventana xkaxmatnima xtachuhuí̠n Pablo, pero acxni̠ niaj lay lacata̠yánilh talhtata maktum la̠ta lhcat lacáhua, lhken minchá y poks tamókosli hasta nac tiji, xaní̠n qui̠saquí̠calh.
9 Um jovem chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormeceu profundamente durante o longo discurso de Paulo. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar. Quando o levantaram, estava morto.
10 Pablo la̠li̠huán tá̠ctalh nac a̠má ta̠lhma̠ná chiqui, acxni̠ chilh antaní xmá a̠má kahuasa, snat tláhualh y chiné ca̠huánilh a̠ma̠ko̠lh cristianos:
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o rapaz e o abraçou, dizendo: "Não fiquem alarmados! Ele está vivo! "
11 — ausente —
11 Então subiu novamente, partiu o pão e comeu. Depois, continuou a falar até o amanhecer e foi embora.
12 — ausente —
12 Levaram vivo o jovem, o que muito os consolou.
13 Aquinín cpu̠láhu ctajú̠hu cbarco y cáhu hasta nac Aso la̠qui̠ antá nacti̠tiyayá̠hu Pablo, porque ni̠ taju̠pútulh nac barco huata caj tla̠huáalh.
13 Quanto a nós, fomos até o navio e embarcamos para Assôs, onde iríamos receber Paulo a bordo. Assim ele tinha determinado, tendo preferido ir a pé.
14 Acxni̠ chú antá cta̠tanoklhchá̠hu, lacxtum ctaju̠paráhu nac barco y cáhu pekán nac Mitilene.
14 Quando nos encontrou em Assôs, nós o recebemos a bordo e prosseguimos até Mitilene.
15 Antá chú ctaca̠xparáhu y li̠cha̠lí cti̠taxtúhu xma̠lakatancs aktum ca̠chiquí̠n huanicán Quio, xli̠tu̠xama cchá̠hu nac Samos, y li̠ta̠ti̠má cchá̠hu nac Mileto.
15 No dia seguinte navegamos dali e chegamos defronte de Quio; no outro dia atravessamos para Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Ma̠squi luu lacatzú xuí xaca̠chiquí̠n Efeso Pablo ni̠ lacásquilh naccha̠ná̠hu hasta antá porque ni̠ xlacasquín nama̠makapali̠cán o maka̠s nalatama̠y nac xapu̠latama̠n Asia, huata mejor ti̠tum xcha̠mputún nac Jerusalén la̠qui̠ xquilhta nachá̠n acxni̠ taxtuy xapa̠xcua huanicán Pentecostés.
16 Paulo tinha decidido não aportar em Éfeso, para não se demorar na província da Ásia, pois estava com pressa de chegar a Jerusalém, se possível antes do dia de Pentecoste.
17 Huata hua̠ntu̠ tláhualh Pablo acxni̠ xacuila̠náhu nac Mileto, xlá ca̠macá̠nilh tachuhuí̠n a̠ma̠ko̠lh lakko̠lún hua̠nti̠ xtapuxcuniy nata̠lán nac Efeso xlacata pi̠ catalákmilh nac Mileto porque xca̠ta̠kalhchuhui̠namputún.
17 De Mileto, Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Acxni̠ xlacán tachilh, chiné ca̠huánilh:
18 Quando chegaram, ele lhes disse: "Vocês sabem como vivi todo o tempo em que estive com vocês, desde o primeiro dia em que cheguei à província da Ásia.
19 Ankalhi̠ná aksti̠tum cli̠pa̠huani̠t Dios la̠qui̠ huixinín naucxilhá̠tit, maklhu̠hua aquit cca̠laktasán y cca̠ma̠kalhchuhui̠ní̠n acxni̠ xlaclata̠yayá̠tit, y lhu̠hua tali̠puhuá̠n quilákchilh xa̠hua tapa̠tí̠n caj xpa̠lacata hua̠ntu̠ xquintatlahuaniputún judíos.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade e com lágrimas, sendo severamente provado pelas conspirações dos judeus.
20 Pero ma̠squi chuná aquit ni̠para caj huá tamá cli̠tamakxtéknilh, pus ankalhí̠n cca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ní̠n xli̠ma̠peksí̠n Dios hua̠ntu̠ luu naca̠li̠macuaniyá̠n ma̠squi antanícu lhu̠hua xtzamacán xa̠hua nac minchiccán.
20 Vocês sabem que não deixei de pregar-lhes nada que fosse proveitoso, mas ensinei-lhes tudo publicamente e de casa em casa.
21 Xli̠hua̠k judíos chu hua̠nti̠ ni̠ judíos li̠macxtum cca̠huanín pi̠ xafuerza nalakpali̠yá̠tit xali̠xcájnit mintalacapa̠stacnicán nac xlacatí̠n Dios y nali̠pa̠huaná̠tit Quimpu̠chinacán Jesucristo.
21 Testifiquei, tanto a judeus como a gregos, que eles precisam converter-se a Deus com arrependimento e fé em nosso Senhor Jesus.
22 Pus chú aquit cama nac Jerusalén porque huá Espíritu Santo chuná quima̠catzi̠ni̠ma, pero ni̠para tzinú ccatzi̠y túcu antá naquiakspulaya̠chá.
22 "Agora, compelido pelo Espírito, estou indo para Jerusalém, sem saber o que me acontecerá ali,
23 Y caj xma̠n pu̠lactum aquit ccatzi̠y, porque huá Espíritu Santo quima̠catzi̠ni̠y akatunu ca̠chiqui̠ní̠n antanícu cani̠t, huan pi̠ ankalhi̠ná quinkalhkalhi̠y pu̠la̠chi̠n xa̠hua lhu̠hua tapa̠tí̠n.
23 senão que, em todas as cidades, o Espírito Santo me avisa que prisões e sofrimentos me esperam.
24 Pero ni̠tu̠ quimake̠klhay, y ni̠para huá quilatáma̠t clakcatzán ma̠squi xacni̠lh, huata caj xma̠nhuá aquit cli̠taakatzanke̠y xlacata pi̠ xacma̠kantáxti̠lh quintascújut hua̠ntu̠ Quimpu̠chinacán quima̠cuentajli̠ni̠t la̠qui̠ nacca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos la̠ta lácua Dios ca̠lakalhamán xli̠hua̠k xcamaná̠n.
24 Todavia, não me importo, nem considero a minha vida de valor algum para mim mesmo, se tão-somente puder terminar a corrida e completar o ministério que o Senhor Jesus me confiou, de testemunhar do evangelho da graça de Deus.
25 ’Pus la̠nchú aquit tancs cca̠huaniyá̠n pi̠ xli̠hua̠k huixinín hua̠nti̠ cca̠liakchuhui̠nanini̠tán xtachuhuí̠n Dios, chú niajpara maktum caquintila̠ucxilhui.
25 "Agora sei que nenhum de vocês, entre os quais passei pregando o Reino, verá novamente a minha face.
26 Pus huá xpa̠lacata cca̠li̠huaniyá̠n para tícu caj nalaktzanka̠ta̠yay aquit ni̠ quincuenta,
26 Portanto, eu lhes declaro hoje que estou inocente do sangue de todos.
27 porque aquit ni̠tu̠ cca̠ma̠aktzekuili̠nini̠tán huata tancs cca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ní̠n la̠ta lácu lacasquín Dios nalakma̠xtuyá̠tit mili̠stacnicán.
27 Pois não deixei de proclamar-lhes toda a vontade de Deus.
28 Chú aquit cca̠huaniyá̠n pi̠ me̠cstucán cuentaj caca̠tlahuacántit, y na̠chuná luu cuentaj caca̠tlahuátit a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ tali̠pa̠huamputún Dios y hua̠nti̠ xlá ca̠lacsacni̠t la̠qui̠ naca̠lakma̠xtuy. Porque huá Espíritu Santo ca̠li̠ma̠xtuni̠tán cumu la̠ xanapuxcún hua̠nti̠ natamaktakalha a̠má hua̠nti̠ Quimpu̠chinacán Jesús li̠macamá̠sta̠lh xlatáma̠t y stajmákalh xkalhni la̠qui̠ naca̠lakma̠xtuy, y ni̠ catica̠ta̠pa̠tí̠n para caj milacatacán natalaktzanka̠ta̠yay.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, que ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Aquit stalanca ccatzi̠y pi̠ acxni̠ aya cani̠ttá nahuán ni̠ tzanka̠y lacli̠xcájnit lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ natamín ca̠akskahuiyá̠n la̠qui̠ nalaclata̠yayá̠tit nac mintaca̠najlatcán, xlacán xta̠chuná cumu la̠ la̠páni̠t acxni̠ ca̠lakchín borregos, ma̠squi macxtum xtalamá̠nalh ca̠laktlakay y ca̠ma̠laktzanke̠y.
29 Sei que, depois da minha partida, lobos ferozes penetrarão no meio de vocês e não pouparão o rebanho.
30 Luu skálalh catahuilátit porque hasta hua̠nti̠ lacxtum ca̠ta̠ca̠najlayá̠tit la̠nchú makapitzí̠n natatalakaspitta̠yay y natalakmakán xtalacapa̠stacni Dios y natatzucuy tama̠siyuy taaksaní̠n y lhu̠hua natali̠pa̠huán.
30 E dentre vocês mesmos se levantarão homens que torcerão a verdade, a fim de atrair os discípulos.
31 Huixinín luu li̠huana̠ calacapa̠stáctit la̠ta aquit cca̠maktakalhni, cca̠makta̠yán, cca̠lakli̠puhuán, hasta xactasay acxni̠ xacca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠yá̠n xcha̠liyá̠n xcha̠liyá̠n hasta cma̠kátzi̠lh aktutu ca̠ta, pero ne̠cxni cca̠li̠tlakuán.
31 Por isso, vigiem! Lembrem-se de que durante três anos jamais cessei de advertir a cada um de vocês disso, noite e dia, com lágrimas.
32 ’Nata̠lán, aquit ankalhí̠n nackalhtahuakaniy Dios caj mimpa̠lacatacán la̠qui̠ ne̠cxnicú naca̠tzanka̠niyá̠n xtalakalhamaní̠n chu xtapá̠xqui̠t, y cacha̠lh xtalacapa̠stacni hasta nac minacujcán la̠qui̠ ni̠ natatlaji̠yá̠tit nac mintaca̠najlatcán, la̠qui̠ na̠ naca̠maklhti̠naná̠tit xli̠hua̠k hua̠ntu̠ xlá ca̠ma̠lacnu̠nini̠t naca̠ma̠xqui̠y xcamaná̠n hua̠nti̠ natali̠pa̠huán.
32 "Agora, eu os entrego a Deus e à palavra da sua graça, que pode edificá-los e dar-lhes herança entre todos os que são santificados.
33 Aquit ne̠cxni clacpuhuani̠t para na̠ la̠n xackálhi̠lh hua̠ntu̠ huixinín kalhi̠yá̠tit para xalacuán milhaka̠tcán osuchí huá mintumi̠ncán.
33 Não cobicei a prata nem o ouro nem as roupas de ninguém.
34 Huixinín stalanca catzi̠yá̠tit pi̠ aquit ankalhi̠ná quimacán xacli̠scujma la̠qui̠ nactlajay hua̠ntu̠ nacli̠hua̠yaná̠hu aquit chu u̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ankalhi̠ná quintata̠latla̠huán.
34 Vocês mesmos sabem que estas minhas mãos supriram minhas necessidades e as de meus companheiros.
35 Aquit tancs cca̠ma̠siyunín xlacata pi̠ xafuerza nascujá̠tit la̠qui̠ tla̠n naca̠makta̠yayá̠tit a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ni̠lay tascuja o hua̠nti̠ luu tamaclacasquimá̠nalh tamakta̠y; porque luu caj calacapa̠stáctit xtachuhuí̠n Quimpu̠chinacán Jesús acxni̠ chiné huá: “Tlak li̠pa̠xúhu namaklhcatzi̠ya acxni̠ namakta̠yaya minta̠cristiano ni̠xachuná acxni̠ huix nama̠xqui̠cana hua̠ntu̠ maclacasquímpa̠t.”
35 Em tudo o que fiz, mostrei-lhes que mediante trabalho árduo devemos ajudar os fracos, lembrando as palavras do próprio Senhor Jesus, que disse: ‘Há maior felicidade em dar do que em receber’ ".
36 Acxni̠ chuná ca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠ko̠lh eé tachuhuí̠n Pablo chu a̠ma̠ko̠lh lakko̠lutzi̠nni tatatzokóstalh y lacxtum takalhtahuakánilh Dios.
36 Tendo dito isso, ajoelhou-se com todos eles e orou.
37 Hua̠k xtatasamá̠nalh acxni̠ cha̠tunu cha̠tunu laktalacatzúhui̠lh Pablo, tásnatli y tátzu̠cli a̠ma̠ko̠lh lakko̠lutzi̠nni y tahuánilh tacha̠lí.
37 Todos choraram muito e, abraçando-o, o beijavam.
38 Xlacán la̠n tali̠púhua hasta tatásalh porque ca̠huánilh pi̠ niajpara maktum catitáspitli xlacata naca̠lakmín. Huata caj cacs talacáhua niaj ti̠ chuhuí̠nalh y táalh talakaxteka nac barco.
38 O que mais os entristeceu foi a declaração de que nunca mais veriam a sua face. Então o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.