Atos 20
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NTLH
1 Acxni̠ chú a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ xtasi̠tzi̠ni̠t tatacacsko̠lh, Pablo ca̠má̠stokli xli̠hua̠k hua̠nti̠ xtali̠pa̠huán Quimpu̠chinacán Jesús la̠qui̠ naca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y, acxni̠ chú ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠ko̠lh la̠li̠huán tzúculh taca̠xa y ca̠macatíyalh, ca̠huánilh pi̠ aya xama, y alh nac Macedonia.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Xli̠hua̠k lactzu̠ ca̠chiqui̠ní̠n antanícu xlá ti̠táxtulh ca̠ma̠kalhchuhuí̠ni̠lh cristianos hua̠nti̠ aya xtali̠pa̠huani̠t Jesús y chuná anchá hasta nac Grecia.
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 Aktutu papá antá latáma̠lh y acxni̠ chú aya xtaca̠xni̠t, xámaj taju̠y nac barco la̠qui̠ naán nac Siria, cátzi̠lh pi̠ xanapuxcun judíos xtali̠lacchuhui̠nani̠t la̠qui̠ natachipay nac barco y natamakni̠y. Entonces xlá ni̠ juerza tlahuánilh antá napu̠án nac barco mejor chípalh xatiji Macedonia y antá nati̠taxtuparay la̠qui̠ tla̠n nachá̠n.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Tasta̠lánilh Pablo makapitzí̠n nata̠lán, cha̠tum xuanicán Sópater xkahuasa Pirro xalac Berea, Aristarco chu Segundo xalac Tesalónica, Gayo xalac Derbe, Timoteo, Tíquico y Trófimo xalac Asia.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Uma̠kó̠lh lacchixcuhuí̠n tapú̠lalh la̠qui̠ antá naquinca̠kalhi̠ya̠chá̠n nac Troas.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Acxni̠ xti̠taxtuni̠ttá xpa̠xcuajcán judíos la̠ta tahuay caxtilá̠nchahu hua̠ntu̠ ni̠tu̠ kalhi̠y levadura, antá nac Filipos ctajú̠hu nac aktum barco y cáhu pekán nac Troas, xliakquitzis quilhtamacú cca̠lakchá̠hu a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ aya xtapu̠lani̠t, luu kasijua aktum xama̠na clatamá̠hu nac Troas.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Acxni̠ cha̠lh domingo lhu̠hua cristianos tatamacxtúmi̠lh, macxtum cua̠yáhu la̠qui̠ naclakachixcuhui̠yá̠hu Dios, y cumu aya li̠cha̠lí xamajá an huá xpa̠lacata Pablo luu maka̠s xca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠ma cristianos, hasta cha̠lh íta̠t tzi̠sa nia̠ xma̠akasputuy la̠ta xca̠ma̠lacti̠tumi̠nima xtachuhuí̠n Dios.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Nac a̠má cuarto antanícu xactamacxtumi̠ni̠táhu ta̠lhma̠ná chiqui xuani̠t y hasta xli̠quilhmactutu xacuila̠nanchá̠hu, aklhu̠hua li̠maksko xca̠ma̠pasi̠cani̠t hua̠ntu̠ xacli̠makskoma̠náhu.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Aya xlacatza̠lani̠t íta̠t tzi̠sní y Pablo chunacú xchuhui̠nama, y cha̠tum kahuasa antá culucs xuí nac ventana xkaxmatnima xtachuhuí̠n Pablo, pero acxni̠ niaj lay lacata̠yánilh talhtata maktum la̠ta lhcat lacáhua, lhken minchá y poks tamókosli hasta nac tiji, xaní̠n qui̠saquí̠calh.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Pablo la̠li̠huán tá̠ctalh nac a̠má ta̠lhma̠ná chiqui, acxni̠ chilh antaní xmá a̠má kahuasa, snat tláhualh y chiné ca̠huánilh a̠ma̠ko̠lh cristianos:
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 — ausente —
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 — ausente —
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Aquinín cpu̠láhu ctajú̠hu cbarco y cáhu hasta nac Aso la̠qui̠ antá nacti̠tiyayá̠hu Pablo, porque ni̠ taju̠pútulh nac barco huata caj tla̠huáalh.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Acxni̠ chú antá cta̠tanoklhchá̠hu, lacxtum ctaju̠paráhu nac barco y cáhu pekán nac Mitilene.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Antá chú ctaca̠xparáhu y li̠cha̠lí cti̠taxtúhu xma̠lakatancs aktum ca̠chiquí̠n huanicán Quio, xli̠tu̠xama cchá̠hu nac Samos, y li̠ta̠ti̠má cchá̠hu nac Mileto.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Ma̠squi luu lacatzú xuí xaca̠chiquí̠n Efeso Pablo ni̠ lacásquilh naccha̠ná̠hu hasta antá porque ni̠ xlacasquín nama̠makapali̠cán o maka̠s nalatama̠y nac xapu̠latama̠n Asia, huata mejor ti̠tum xcha̠mputún nac Jerusalén la̠qui̠ xquilhta nachá̠n acxni̠ taxtuy xapa̠xcua huanicán Pentecostés.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Huata hua̠ntu̠ tláhualh Pablo acxni̠ xacuila̠náhu nac Mileto, xlá ca̠macá̠nilh tachuhuí̠n a̠ma̠ko̠lh lakko̠lún hua̠nti̠ xtapuxcuniy nata̠lán nac Efeso xlacata pi̠ catalákmilh nac Mileto porque xca̠ta̠kalhchuhui̠namputún.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Acxni̠ xlacán tachilh, chiné ca̠huánilh:
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Ankalhi̠ná aksti̠tum cli̠pa̠huani̠t Dios la̠qui̠ huixinín naucxilhá̠tit, maklhu̠hua aquit cca̠laktasán y cca̠ma̠kalhchuhui̠ní̠n acxni̠ xlaclata̠yayá̠tit, y lhu̠hua tali̠puhuá̠n quilákchilh xa̠hua tapa̠tí̠n caj xpa̠lacata hua̠ntu̠ xquintatlahuaniputún judíos.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Pero ma̠squi chuná aquit ni̠para caj huá tamá cli̠tamakxtéknilh, pus ankalhí̠n cca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ní̠n xli̠ma̠peksí̠n Dios hua̠ntu̠ luu naca̠li̠macuaniyá̠n ma̠squi antanícu lhu̠hua xtzamacán xa̠hua nac minchiccán.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Xli̠hua̠k judíos chu hua̠nti̠ ni̠ judíos li̠macxtum cca̠huanín pi̠ xafuerza nalakpali̠yá̠tit xali̠xcájnit mintalacapa̠stacnicán nac xlacatí̠n Dios y nali̠pa̠huaná̠tit Quimpu̠chinacán Jesucristo.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 Pus chú aquit cama nac Jerusalén porque huá Espíritu Santo chuná quima̠catzi̠ni̠ma, pero ni̠para tzinú ccatzi̠y túcu antá naquiakspulaya̠chá.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Y caj xma̠n pu̠lactum aquit ccatzi̠y, porque huá Espíritu Santo quima̠catzi̠ni̠y akatunu ca̠chiqui̠ní̠n antanícu cani̠t, huan pi̠ ankalhi̠ná quinkalhkalhi̠y pu̠la̠chi̠n xa̠hua lhu̠hua tapa̠tí̠n.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Pero ni̠tu̠ quimake̠klhay, y ni̠para huá quilatáma̠t clakcatzán ma̠squi xacni̠lh, huata caj xma̠nhuá aquit cli̠taakatzanke̠y xlacata pi̠ xacma̠kantáxti̠lh quintascújut hua̠ntu̠ Quimpu̠chinacán quima̠cuentajli̠ni̠t la̠qui̠ nacca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos la̠ta lácua Dios ca̠lakalhamán xli̠hua̠k xcamaná̠n.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 ’Pus la̠nchú aquit tancs cca̠huaniyá̠n pi̠ xli̠hua̠k huixinín hua̠nti̠ cca̠liakchuhui̠nanini̠tán xtachuhuí̠n Dios, chú niajpara maktum caquintila̠ucxilhui.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Pus huá xpa̠lacata cca̠li̠huaniyá̠n para tícu caj nalaktzanka̠ta̠yay aquit ni̠ quincuenta,
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 porque aquit ni̠tu̠ cca̠ma̠aktzekuili̠nini̠tán huata tancs cca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ní̠n la̠ta lácu lacasquín Dios nalakma̠xtuyá̠tit mili̠stacnicán.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Chú aquit cca̠huaniyá̠n pi̠ me̠cstucán cuentaj caca̠tlahuacántit, y na̠chuná luu cuentaj caca̠tlahuátit a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ tali̠pa̠huamputún Dios y hua̠nti̠ xlá ca̠lacsacni̠t la̠qui̠ naca̠lakma̠xtuy. Porque huá Espíritu Santo ca̠li̠ma̠xtuni̠tán cumu la̠ xanapuxcún hua̠nti̠ natamaktakalha a̠má hua̠nti̠ Quimpu̠chinacán Jesús li̠macamá̠sta̠lh xlatáma̠t y stajmákalh xkalhni la̠qui̠ naca̠lakma̠xtuy, y ni̠ catica̠ta̠pa̠tí̠n para caj milacatacán natalaktzanka̠ta̠yay.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Aquit stalanca ccatzi̠y pi̠ acxni̠ aya cani̠ttá nahuán ni̠ tzanka̠y lacli̠xcájnit lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ natamín ca̠akskahuiyá̠n la̠qui̠ nalaclata̠yayá̠tit nac mintaca̠najlatcán, xlacán xta̠chuná cumu la̠ la̠páni̠t acxni̠ ca̠lakchín borregos, ma̠squi macxtum xtalamá̠nalh ca̠laktlakay y ca̠ma̠laktzanke̠y.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Luu skálalh catahuilátit porque hasta hua̠nti̠ lacxtum ca̠ta̠ca̠najlayá̠tit la̠nchú makapitzí̠n natatalakaspitta̠yay y natalakmakán xtalacapa̠stacni Dios y natatzucuy tama̠siyuy taaksaní̠n y lhu̠hua natali̠pa̠huán.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Huixinín luu li̠huana̠ calacapa̠stáctit la̠ta aquit cca̠maktakalhni, cca̠makta̠yán, cca̠lakli̠puhuán, hasta xactasay acxni̠ xacca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠yá̠n xcha̠liyá̠n xcha̠liyá̠n hasta cma̠kátzi̠lh aktutu ca̠ta, pero ne̠cxni cca̠li̠tlakuán.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 ’Nata̠lán, aquit ankalhí̠n nackalhtahuakaniy Dios caj mimpa̠lacatacán la̠qui̠ ne̠cxnicú naca̠tzanka̠niyá̠n xtalakalhamaní̠n chu xtapá̠xqui̠t, y cacha̠lh xtalacapa̠stacni hasta nac minacujcán la̠qui̠ ni̠ natatlaji̠yá̠tit nac mintaca̠najlatcán, la̠qui̠ na̠ naca̠maklhti̠naná̠tit xli̠hua̠k hua̠ntu̠ xlá ca̠ma̠lacnu̠nini̠t naca̠ma̠xqui̠y xcamaná̠n hua̠nti̠ natali̠pa̠huán.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Aquit ne̠cxni clacpuhuani̠t para na̠ la̠n xackálhi̠lh hua̠ntu̠ huixinín kalhi̠yá̠tit para xalacuán milhaka̠tcán osuchí huá mintumi̠ncán.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Huixinín stalanca catzi̠yá̠tit pi̠ aquit ankalhi̠ná quimacán xacli̠scujma la̠qui̠ nactlajay hua̠ntu̠ nacli̠hua̠yaná̠hu aquit chu u̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ankalhi̠ná quintata̠latla̠huán.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Aquit tancs cca̠ma̠siyunín xlacata pi̠ xafuerza nascujá̠tit la̠qui̠ tla̠n naca̠makta̠yayá̠tit a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ ni̠lay tascuja o hua̠nti̠ luu tamaclacasquimá̠nalh tamakta̠y; porque luu caj calacapa̠stáctit xtachuhuí̠n Quimpu̠chinacán Jesús acxni̠ chiné huá: “Tlak li̠pa̠xúhu namaklhcatzi̠ya acxni̠ namakta̠yaya minta̠cristiano ni̠xachuná acxni̠ huix nama̠xqui̠cana hua̠ntu̠ maclacasquímpa̠t.”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Acxni̠ chuná ca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠ko̠lh eé tachuhuí̠n Pablo chu a̠ma̠ko̠lh lakko̠lutzi̠nni tatatzokóstalh y lacxtum takalhtahuakánilh Dios.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Hua̠k xtatasamá̠nalh acxni̠ cha̠tunu cha̠tunu laktalacatzúhui̠lh Pablo, tásnatli y tátzu̠cli a̠ma̠ko̠lh lakko̠lutzi̠nni y tahuánilh tacha̠lí.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Xlacán la̠n tali̠púhua hasta tatásalh porque ca̠huánilh pi̠ niajpara maktum catitáspitli xlacata naca̠lakmín. Huata caj cacs talacáhua niaj ti̠ chuhuí̠nalh y táalh talakaxteka nac barco.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.