Atos 20

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Acxni̠ chú a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ xta­si̠­tzi̠ni̠t tata­cac­sko̠lh, Pablo ca̠má̠s­tokli xli̠­hua̠k hua̠nti̠ xta­li̠­pa̠­huán Quim­pu̠­chi­nacán Jesús la̠qui̠ naca̠­ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y, acxni̠ chú ca̠ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠­ko̠lh la̠li̠­huán tzú­culh taca̠xa y ca̠ma­ca­tí­yalh, ca̠huá­nilh pi̠ aya xama, y alh nac Mace­donia.
1 E, depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a macedônia.
2 Xli̠­hua̠k lactzu̠ ca̠chi­qui̠ní̠n anta­nícu xlá ti̠táx­tulh ca̠ma̠­kalh­chu­huí̠­ni̠lh cris­tianos hua̠nti̠ aya xta­li̠­pa̠­huani̠t Jesús y chuná anchá hasta nac Grecia.
2 E, havendo andado por aquelas terras, exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Aktutu papá antá latá­ma̠lh y acxni̠ chú aya xta­ca̠xni̠t, xámaj taju̠y nac barco la̠qui̠ naán nac Siria, cátzi̠lh pi̠ xana­puxcun judíos xta­li̠­lac­chu­hui̠­nani̠t la̠qui̠ nata­chipay nac barco y nata­makni̠y. Entonces xlá ni̠ juerza tla­huá­nilh antá napu̠án nac barco mejor chí­palh xatiji Mace­donia y antá nati̠­tax­tu­paray la̠qui̠ tla̠n nachá̠n.
3 E, passando ali três meses, e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela macedônia.
4 Ta­sta̠­lá­nilh Pablo maka­pi­tzí̠n nata̠lán, cha̠tum xuanicán Sópater xka­huasa Pirro xalac Berea, Aris­tarco chu Se­gundo xalac Tesa­ló­nica, Gayo xalac Derbe, Timoteo, Tíquico y Trófimo xalac Asia.
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópater, de Beréia, e, dos de Tessalônica, Aristarco, e Segundo, e Gaio de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Uma̠­kó̠lh lac­chix­cu­huí̠n tapú̠­lalh la̠qui̠ antá naquin­ca̠­ka­lhi̠­ya̠­chá̠n nac Troas.
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 Acxni̠ xti̠­tax­tu­ni̠ttá xpa̠x­cuajcán judíos la̠ta tahuay cax­ti­lá̠n­chahu hua̠ntu̠ ni̠tu̠ kalhi̠y leva­dura, antá nac Filipos cta­jú̠hu nac aktum barco y cáhu pekán nac Troas, xliakqui­tzis quilh­ta­macú cca̠­lak­chá̠hu a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ aya xta­pu̠­lani̠t, luu kasijua aktum xama̠na cla­ta­má̠hu nac Troas.
6 E, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 Acxni̠ cha̠lh domingo lhu̠hua cris­tianos tata­mac­xtú­mi̠lh, mac­xtum cua̠yáhu la̠qui̠ nac­la­ka­chix­cu­hui̠­yá̠hu Dios, y cumu aya li̠cha̠lí xamajá an huá xpa̠­la­cata Pablo luu maka̠s xca̠­li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠ma cris­tianos, hasta cha̠lh íta̠t tzi̠sa nia̠ xma̠akas­putuy la̠ta xca̠­ma̠­lac­ti̠­tu­mi̠­nima xta­chu­huí̠n Dios.
7 E no primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e prolongou a prática até à meia-noite.
8 Nac a̠má cuarto anta­nícu xac­ta­mac­xtu­mi̠­ni̠­táhu ta̠lh­ma̠ná chiqui xuani̠t y hasta xli̠­quilh­mac­tutu xacuila̠­nan­chá̠hu, aklhu̠hua li̠maksko xca̠­ma̠­pa­si̠­cani̠t hua̠ntu̠ xac­li̠­mak­sko­ma̠­náhu.
8 E havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 Aya xla­ca­tza̠­lani̠t íta̠t tzi̠sní y Pablo chu­nacú xchu­hui̠­nama, y cha̠tum kahuasa antá culucs xuí nac ven­tana xkax­mat­nima xta­chu­huí̠n Pablo, pero acxni̠ niaj lay laca­ta̠­yá­nilh talh­tata maktum la̠ta lhcat lacáhua, lhken minchá y poks tamó­kosli hasta nac tiji, xaní̠n qui̠­sa­quí̠­calh.
9 E, estando um certo jovem, por nome Ežutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 Pablo la̠li̠­huán tá̠c­talh nac a̠má ta̠lh­ma̠ná chiqui, acxni̠ chilh antaní xmá a̠má kahuasa, snat tlá­hualh y chiné ca̠huá­nilh a̠ma̠ko̠lh cris­tianos:
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 — ausente —
11 E subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e assim partiu.
12 — ausente —
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 Aquinín cpu̠­láhu cta­jú̠hu cbarco y cáhu hasta nac Aso la̠qui̠ antá nac­ti̠­ti­ya­yá̠hu Pablo, porque ni̠ taju̠­pú­tulh nac barco huata caj tla̠­huáalh.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 Acxni̠ chú antá cta̠­ta­nok­lhchá̠hu, lac­xtum cta­ju̠­pa­ráhu nac barco y cáhu pekán nac Miti­lene.
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos, e fomos a Mitilene.
15 Antá chú cta­ca̠x­pa­ráhu y li̠cha̠lí cti̠­tax­túhu xma̠­la­ka­tancs aktum ca̠chi­quí̠n hua­nicán Quio, xli̠­tu̠­xama cchá̠hu nac Samos, y li̠ta̠­ti̠má cchá̠hu nac Mileto.
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, e no outro aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 Ma̠squi luu lacatzú xuí xaca̠­chi­quí̠n Efeso Pablo ni̠ lacás­quilh nac­cha̠­ná̠hu hasta antá porque ni̠ xla­cas­quín nama̠­maka­pa­li̠cán o maka̠s nala­tama̠y nac xapu̠­la­tama̠n Asia, huata mejor ti̠tum xcha̠m­putún nac Jeru­salén la̠qui̠ xquilhta nachá̠n acxni̠ taxtuy xapa̠xcua hua­nicán Pen­te­costés.
16 Porque já Paulo tinha determinado passar ao largo de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 Huata hua̠ntu̠ tlá­hualh Pablo acxni̠ xacuila̠­náhu nac Mileto, xlá ca̠ma­cá̠­nilh tachu­huí̠n a̠ma̠ko̠lh lak­ko̠lún hua̠nti̠ xta­pux­cuniy nata̠lán nac Efeso xla­cata pi̠ cata­lák­milh nac Mileto porque xca̠­ta̠­kalh­chu­hui̠­nam­putún.
17 E de Mileto mandou a Éfeso, a chamar os anciãos da igreja.
18 Acxni̠ xlacán tachilh, chiné ca̠huá­nilh:
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 Anka­lhi̠ná aksti̠tum cli̠­pa̠­huani̠t Dios la̠qui̠ hui­xinín naucxi­lhá̠tit, mak­lhu̠hua aquit cca̠­lak­tasán y cca̠­ma̠­kalh­chu­hui̠ní̠n acxni̠ xlac­la­ta̠­ya­yá̠tit, y lhu̠hua tali̠­pu­huá̠n qui­lák­chilh xa̠hua tapa̠tí̠n caj xpa̠­la­cata hua̠ntu̠ xquin­tat­la­hua­ni­putún judíos.
19 Servindo ao Senhor com toda a humildade, e com muitas lágrimas e tentações, que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Pero ma̠squi chuná aquit ni̠para caj huá tamá cli̠­ta­mak­xték­nilh, pus anka­lhí̠n cca̠­li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠ní̠n xli̠­ma̠­peksí̠n Dios hua̠ntu̠ luu naca̠­li̠­ma­cuaniyá̠n ma̠squi anta­nícu lhu̠hua xtza­macán xa̠hua nac min­chiccán.
20 Como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar, e ensinar publicamente e pelas casas,
21 Xli̠­hua̠k judíos chu hua̠nti̠ ni̠ judíos li̠mac­xtum cca̠­huanín pi̠ xafuerza nalak­pa­li̠­yá̠tit xali̠xcáj­nit min­ta­la­ca­pa̠s­tac­nicán nac xla­catí̠n Dios y nali̠­pa̠­hua­ná̠tit Quim­pu̠­chi­nacán Jesu­cristo.
21 Testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus, e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 Pus chú aquit cama nac Jeru­salén porque huá Espíri­tu Santo chuná qui­ma̠­ca­tzi̠­ni̠ma, pero ni̠para tzinú cca­tzi̠y túcu antá naquiak­spu­la­ya̠chá.
22 E agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 Y caj xma̠n pu̠lactum aquit cca­tzi̠y, porque huá Espíri­tu Santo qui­ma̠­ca­tzi̠ni̠y aka­tunu ca̠chi­qui̠ní̠n anta­nícu cani̠t, huan pi̠ anka­lhi̠ná quin­kalh­ka­lhi̠y pu̠la̠­chi̠n xa̠hua lhu̠hua tapa̠tí̠n.
23 Senão o que o Espírito Santo de cidade em cidade me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 Pero ni̠tu̠ qui­ma­ke̠k­lhay, y ni̠para huá qui­la­táma̠t clak­ca­tzán ma̠squi xac­ni̠lh, huata caj xma̠nhuá aquit cli̠­taaka­tzanke̠y xla­cata pi̠ xac­ma̠­kan­táx­ti̠lh quin­ta­scújut hua̠ntu̠ Quim­pu̠­chi­nacán qui­ma̠­cuentaj­li̠ni̠t la̠qui̠ nac­ca̠­li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y cris­tianos la̠ta lácua Dios ca̠la­ka­lhamán xli̠­hua̠k xca­maná̠n.
24 Mas de nada faço questão, nem tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira, e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 ’Pus la̠nchú aquit tancs cca̠­hua­niyá̠n pi̠ xli̠­hua̠k hui­xinín hua̠nti̠ cca̠­liakchu­hui̠­na­ni­ni̠tán xta­chu­huí̠n Dios, chú niajpara maktum caquin­ti­la̠ucxi­lhui.
25 E agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 Pus huá xpa̠­la­cata cca̠­li̠­hua­niyá̠n para tícu caj nalak­tzan­ka̠­ta̠yay aquit ni̠ quin­cuenta,
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 porque aquit ni̠tu̠ cca̠­ma̠aktze­kuili̠­ni­ni̠tán huata tancs cca̠­li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠ní̠n la̠ta lácu lacas­quín Dios nalak­ma̠x­tu­yá̠tit mili̠s­tac­nicán.
27 Porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Chú aquit cca̠­hua­niyá̠n pi̠ me̠c­stucán cuentaj caca̠t­la­hua­cántit, y na̠chuná luu cuentaj caca̠t­la­huátit a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ tali̠­pa̠­huam­putún Dios y hua̠nti̠ xlá ca̠lac­sacni̠t la̠qui̠ naca̠­lak­ma̠xtuy. Porque huá Espíri­tu Santo ca̠li̠­ma̠x­tu­ni̠tán cumu la̠ xana­puxcún hua̠nti̠ nata­mak­ta­kalha a̠má hua̠nti̠ Quim­pu̠­chi­nacán Jesús li̠ma­ca­má̠s­ta̠lh xla­táma̠t y staj­má­kalh xkalhni la̠qui̠ naca̠­lak­ma̠xtuy, y ni̠ cati­ca̠­ta̠­pa̠tí̠n para caj mila­ca­tacán nata­lak­tzan­ka̠­ta̠yay.
28 Olhai, pois, por vós, e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 Aquit sta­lanca cca­tzi̠y pi̠ acxni̠ aya cani̠ttá nahuán ni̠ tzanka̠y lac­li̠xcáj­nit lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ natamín ca̠ak­ska­huiyá̠n la̠qui̠ nalac­la­ta̠­ya­yá̠tit nac min­ta­ca̠­naj­latcán, xlacán xta̠­chuná cumu la̠ la̠páni̠t acxni̠ ca̠lak­chín bor­regos, ma̠squi mac­xtum xta­la­má̠­nalh ca̠lak­tlakay y ca̠ma̠­lak­tzanke̠y.
29 Porque eu sei isto que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não pouparão ao rebanho;
30 Luu ská­lalh cata­hui­látit porque hasta hua̠nti̠ lac­xtum ca̠ta̠­ca̠­naj­la­yá̠tit la̠nchú maka­pi­tzí̠n nata­ta­la­kas­pit­ta̠yay y nata­lak­makán xta­la­ca­pa̠s­tacni Dios y nata­tzucuy tama̠­siyuy taaksaní̠n y lhu̠hua nata­li̠­pa̠­huán.
30 E que de entre vós mesmos se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 Hui­xinín luu li̠huana̠ cala­ca­pa̠s­táctit la̠ta aquit cca̠­mak­ta­kalhni, cca̠­mak­ta̠yán, cca̠­lak­li̠­pu­huán, hasta xac­tasay acxni̠ xac­ca̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠yá̠n xcha̠­liyá̠n xcha̠­liyá̠n hasta cma̠­ká­tzi̠lh aktutu ca̠ta, pero ne̠cxni cca̠­li̠t­la­kuán.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 ’Nata̠lán, aquit anka­lhí̠n nac­kalh­ta­hua­kaniy Dios caj mim­pa̠­la­ca­tacán la̠qui̠ ne̠c­xnicú naca̠­tzan­ka̠­niyá̠n xta­la­ka­lha­maní̠n chu xta­pá̠x­qui̠t, y cacha̠lh xta­la­ca­pa̠s­tacni hasta nac mina­cujcán la̠qui̠ ni̠ natat­la­ji̠­yá̠tit nac min­ta­ca̠­naj­latcán, la̠qui̠ na̠ naca̠­mak­lhti̠­na­ná̠tit xli̠­hua̠k hua̠ntu̠ xlá ca̠ma̠­lac­nu̠­nini̠t naca̠­ma̠x­qui̠y xca­maná̠n hua̠nti̠ nata­li̠­pa̠­huán.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 Aquit ne̠cxni clac­pu­huani̠t para na̠ la̠n xac­ká­lhi̠lh hua̠ntu̠ hui­xinín kalhi̠­yá̠tit para xala­cuán milha­ka̠tcán osuchí huá min­tu­mi̠ncán.
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem o vestuário.
34 Hui­xinín sta­lanca catzi̠­yá̠tit pi̠ aquit anka­lhi̠ná qui­macán xac­li̠s­cujma la̠qui̠ nac­tlajay hua̠ntu̠ nac­li̠­hua̠­ya­ná̠hu aquit chu u̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ anka­lhi̠ná quin­ta­ta̠­lat­la̠­huán.
34 Sim, vós mesmos sabeis que para o que me era necessário a mim, e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 Aquit tancs cca̠­ma̠­si­yunín xla­cata pi̠ xafuerza nas­cu­já̠tit la̠qui̠ tla̠n naca̠­mak­ta̠­ya­yá̠tit a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ ni̠lay tas­cuja o hua̠nti̠ luu tamac­la­cas­qui­má̠­nalh tamakta̠y; porque luu caj cala­ca­pa̠s­táctit xta­chu­huí̠n Quim­pu̠­chi­nacán Jesús acxni̠ chiné huá: “Tlak li̠pa̠­xúhu namaklh­ca­tzi̠ya acxni̠ namak­ta̠­yaya min­ta̠­cris­tiano ni̠xa­chuná acxni̠ huix nama̠x­qui̠­cana hua̠ntu̠ mac­la­cas­químpa̠t.”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos, e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 Acxni̠ chuná ca̠li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠­ko̠lh eé tachu­huí̠n Pablo chu a̠ma̠ko̠lh lak­ko̠­lu­tzi̠nni tata­tzo­kós­talh y lac­xtum takalh­ta­hua­ká­nilh Dios.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Hua̠k xta­ta­sa­má̠­nalh acxni̠ cha̠­tunu cha̠­tunu lak­ta­la­ca­tzú­hui̠lh Pablo, tás­natli y tátzu̠cli a̠ma̠ko̠lh lak­ko̠­lu­tzi̠nni y tahuá­nilh tacha̠lí.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 Xlacán la̠n tali̠­púhua hasta tatá­salh porque ca̠huá­nilh pi̠ niajpara maktum cati­tás­pitli xla­cata naca̠­lakmín. Huata caj cacs tala­cáhua niaj ti̠ chu­huí̠­nalh y táalh tala­kax­teka nac barco.
38 Entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.