Atos 17
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NVT
1 Acxni̠ chú tataxtuchá nac Filipos Pablo y Silas tati̠táxtulh nac Anfípolis y Apolonia y tácha̠lh nac Tesalónica; cumu antá lhu̠hua xtahuilá̠nalh judíos xyá aktum xpu̠siculancán antanícu xtakalhtahuakaniy Dios.
1 Então Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 Cumu Pablo chuná xli̠smani̠ni̠t acxni̠ lákchá̠n sábado naán cxpu̠siculancán judíos la̠qui̠ antá naca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos xtachuhuí̠n Dios chuná tzúculh tláhuay nac a̠má ca̠chiquí̠n, aktutu xama̠na chuná latáma̠lh. Xlá xca̠ma̠lacti̠tumi̠niy hua̠ntu̠ tatzoktahuilani̠t nac li̠kalhtahuaka,
2 Como era seu costume, Paulo foi à sinagoga e, durante três sábados seguidos, discutiu as Escrituras com o povo.
3 y xca̠huaniy pi̠ luu juerza xli̠pá̠ti̠t xuani̠t Cristo hua̠nti̠ xtakalhkalhi̠má̠nalh namín ca̠ma̠akapu̠taxti̠y, y acxni̠ namakni̠cán acali̠stá̠n nalacastacuanán nac ca̠li̠ní̠n. Y chiné ca̠huánilh;
3 Explicou as profecias e provou que era necessário o Cristo sofrer e ressuscitar dos mortos. “Esse Jesus de que lhes falo é o Cristo”, disse ele.
4 Lhu̠hua cristianos hua̠nti̠ takaxmátnilh xtachuhuí̠n tali̠pá̠hualh Quimpu̠chinacán Jesús chuná hua̠nti̠ judíos cumu la̠ griegos hua̠nti̠ xtamini̠t talakachixcuhui̠y Dios, xa̠hua makapitzí̠n xpusca̠tcán hua̠nti̠ luu lactali̠pa̠hu lacchixcuhuí̠n.
4 Alguns dos judeus que o ouviam foram convencidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus e várias mulheres de alta posição.
5 Pero huata xanapuxcun judíos hua̠nti̠ ni̠ xtali̠pa̠huán Jesús xlacán tasí̠tzi̠lh y takalhxókolh makapitzí̠n hua̠nti̠ ni̠ xtalakati̠y tascuja la̠qui̠ chuná pu̠tum natalay y akatiyuj natatlahuay cristianos hua̠nti̠ xtahuilá̠nalh nac a̠má ca̠chiquí̠n. Y pu̠tum taquí̠lalh nac xchic Jasón, taqui̠pútzalh Pablo y Silas la̠qui̠ natasakaxtuy y chuná natamacama̠sta̠y nac xlacati̠ncán ma̠peksi̠naní̠n.
5 Alguns judeus, porém, ficaram com inveja, reuniram alguns desordeiros e desocupados e, com a multidão, começaram um tumulto. Invadiram a casa de Jasom em busca de Paulo e Silas para entregá-los ao conselho da cidade,
6 Pu̠tum tatánu̠lh nac chiqui, pero cumu ni̠ tamáclalh antá Pablo huata Jasón tasakáxtulh chu makapitzí̠n cristianos hua̠nti̠ na̠ xtali̠pa̠huán Jesús, tále̠lh nac xlacati̠ncán ma̠peksi̠naní̠n y palha antá tzúculh tatalacapu̠y, chiné xtahuán:
6 mas, como não os encontraram, arrastaram para fora Jasom e alguns outros irmãos e os levaram diante do conselho. Gritavam: “Aqueles que têm causado transtornos no mundo todo agora estão aqui, perturbando nossa cidade,
7 Pero huá u̠má Jasón ca̠ma̠xqui̠ni̠t quilhtamacú natachín nac xchic y tunujculi̠túm xli̠hua̠k hua̠nti̠ ca̠pektanu̠y niaj tama̠tla̠nti̠y la̠ta lácu huí xli̠ma̠peksí̠n lanca quima̠peksi̠nacán romano, porque xlacán tahuán pi̠ mat huilapá cha̠tum túnuj rey hua̠nti̠ ca̠ma̠peksi̠y huanicán Jesús.
7 e Jasom os recebeu em sua casa! São todos culpados de traição contra César, pois afirmam que existe um outro rei, um tal de Jesus”.
8 Acxni̠ chuná takáxmatli eé tachuhuí̠n hua̠ntu̠ xlacán xtaquilhuamá̠nalh xli̠hua̠k cristianos akmuluj tatáhui y na̠chuná ma̠peksi̠naní̠n porque xlacán ni̠ xtama̠tla̠nti̠y para natahuilay a̠tunuj rey.
8 Ao ouvir isso, o povo da cidade e o conselho se agitaram.
9 Pero acxni̠ chuná ca̠ma̠kalhapali̠kó̠calh Jasón y xa̠makapitzí̠n taxókolh acatzuní̠n xmu̠lhtajcán y ca̠makxtékcalh.
9 Então os oficiais obrigaram Jasom e os outros irmãos a pagarem fiança, e depois os soltaram.
10 Huatiyá a̠má tzi̠sní a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ xtali̠pa̠huán Jesús nac Tesalónica tahuánilh Pablo y Silas xlacata pi̠ catascacáalh nac xaca̠chiquí̠n Berea. Acxni̠ chú tácha̠lh nac Berea anta tuncán ti̠tum táalh nac xpu̠siculancán judíos.
10 Ao anoitecer, os irmãos enviaram Paulo e Silas a Bereia. Quando lá chegaram, foram à sinagoga judaica.
11 Uma̠kó̠lh judíos hua̠nti̠ antá xtahuilá̠nalh nac Berea xlacán tlak tla̠n xtacatzi̠y ni̠ xta̠chuná a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ xtahuilá̠nalh nac Tesalónica, porque xlacán luu li̠pa̠xúhu xtalakati̠y xtakaxmatniy hua̠ntu̠ xca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠ma Pablo y acxni̠ xtakaxmatniko̠y tuncán xtzucuy tali̠kalhtahuakay hua̠ntu̠ tatzoktahuilani̠t xtachuhuí̠n Dios nac li̠kalhtahuaka para xli̠ca̠na chuná huan hua̠ntu̠ xca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠cán.
11 Os judeus que moravam em Bereia tinham a mente mais aberta que os de Tessalônica e ouviram a mensagem de Paulo com grande interesse. Todos os dias, examinavam as Escrituras para ver se Paulo e Silas ensinavam a verdade.
12 Y ni̠ li̠maka̠s quilhtamacú lhu̠hua cristianos tali̠pá̠hualh Jesús; y hasta makapitzí̠n lactali̠pa̠hua lacchaján chu lacchixcuhuí̠n xala a̠má ca̠chiquí̠n hua̠nti̠ ni̠ judíos na̠ tali̠pá̠hualh Jesús.
12 Como resultado, muitos judeus creram, assim como vários gregos de alta posição, tanto homens como mulheres.
13 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh judíos xalac Tesalónica tacátzi̠lh pi̠ Pablo antá nac Berea xliakchuhui̠nama xtachuhuí̠n Dios, la̠li̠huán antá táalh y tzúculh tama̠lakaspitya̠huay cristianos porque caj xtasi̠tzi̠niy.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Bereia, foram até lá e criaram um alvoroço.
14 Pero huata hua̠nti̠ xtali̠pa̠huán Jesús nac Berea tahuánilh Pablo xlacata pi̠ tuncán catáca̠xli y caalh pekán nac pupunú, pero huata Silas y Timoteo ni̠ tatzá̠lalh y antá xlacán tatamákxtekli nac Berea.
14 Os irmãos agiram de imediato e enviaram Paulo para o litoral, enquanto Silas e Timóteo permaneceram na cidade.
15 Pero huata a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ táalh talakaxteka Pablo tatá̠cha̠lh nac aktum ca̠chiquí̠n hua̠ntu̠ huanicán Atenas. Acxni̠ xlacán aya xtaamá̠nalh tataspita nac Berea Pablo chiné ca̠huánilh:
15 Os que acompanharam Paulo o levaram até Atenas e, depois, voltaram a Bereia com instruções para Silas e Timóteo irem ao encontro dele o mais depressa possível.
16 Acxni̠ Pablo xca̠kalhi̠ma nac Atenas Silas y Timoteo, xlá luu li̠pe̠cua ca̠lakli̠púhua cristianos antá xalaní̠n porque lacaxtum xca̠ucxilha nac xli̠ca̠lanca ca̠chiquí̠n la̠ta lácu xca̠lakachixcuhui̠cán tzincun.
16 Enquanto Paulo esperava por eles em Atenas, ficou muito indignado ao ver ídolos por toda a cidade.
17 Pero cumu na̠ xyá antá aktum xpu̠siculancán judíos antá xlá xan ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos, y na̠chuná xca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y a̠ma̠ko̠lh griegos hua̠nti̠ na̠ antá xtaán talakachixcuhui̠y Dios, y na̠ luu cha̠li cha̠lí xca̠ta̠kalhchuhui̠nán a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ caj chunatá xtalatahuilay y xca̠ma̠noklhuy nac plaza.
17 Por isso, ia à sinagoga debater com os judeus e com os gentios tementes a Deus e falava diariamente na praça pública a todos que ali estavam.
18 Maktum quilhtamacú Pablo xca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠ma la̠ta lácu Jesús lacastacuánalh nac ca̠li̠ní̠n, pero makapitzí̠n lakskalala lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ xtali̠kalhtahuakay xtalacapa̠stacni hua̠nti̠ xca̠huanicán epicúreos xa̠huá makapitzí̠n hua̠nti̠ xca̠huanicán estoicos, acxni̠ xlacán takaxmátnilh hua̠ntu̠ xli̠chuhui̠nama caj tzúculh tali̠kalhkama̠nán y chiné xtahuán:
18 Paulo também debateu com alguns dos filósofos epicureus e estoicos. Quando lhes falou de Jesus e da ressurreição, eles perguntaram: “O que esse tagarela está querendo dizer?”. Outros disseram: “Parece estar falando de deuses estrangeiros”.
19 Entonces tahuánilh Pablo xlacata pi̠ caca̠tá̠alh lacatum antanícu huanicán Areópago porque antá xtali̠smani̠ni̠t xtatamacxtumi̠y hua̠nti̠ xtali̠lacchuhui̠nán hua̠ntu̠ natatlahuay. Acxni̠ antá tatá̠cha̠lh chiné takalhásquilh:
19 Então levaram Paulo ao conselho da cidade e disseram: “Pode nos dizer que novo ensino é esse?
20 Porque lhu̠hua hua̠ntu̠ aquinín ni̠ clakapasa̠hua huix xquila̠li̠ta̠kalhchuhui̠nama̠náhu, pero aquinín na̠ luu ccatzi̠putuná̠hu lácu tamá luu qui̠taxtuy.
20 Você diz coisas um tanto estranhas, e queremos saber o que significam”.
21 Huá chuná tali̠huánilh porque xli̠hua̠k cristianos hua̠nti̠ antá xalaní̠n xa̠huá hua̠nti̠ xtamini̠t tapaxia̠lhnán nac a̠má ca̠chiquí̠n huanicán Atenas caj luu xma̠n huá xtalakati̠y xtali̠chuhui̠nán para tícu tlak makaacchá̠n talacapa̠stacni hua̠ntu̠ xlacán ni̠ xtacatzi̠y.
21 (Convém explicar que os atenienses, bem como os estrangeiros que viviam em Atenas, pareciam não fazer outra coisa senão discutir as últimas novidades.)
22 Entonces nac a̠má Areópago Pablo tá̠yalh nac xlacati̠ncán a̠ma̠ko̠lh lakskalala lacchixcuhuí̠n chiné chuhuí̠nalh:
22 Então Paulo se levantou diante do conselho e assim se dirigiu a seus membros: “Homens de Atenas, vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 Luu aklhu̠hua ca̠tlahuanini̠tátit antanícu ca̠lakachixcuhui̠yá̠tit, acxni̠ aquit xacca̠ucxilhtla̠huán ccha̠lh lacatum antanícu tlahuani̠tátit aktum xpu̠siculan pero antá ni̠tu̠ tanu̠ma tzincun, huata caj chiné tatzokni̠t nac pu̠santu: “Uú clakachixcuhui̠yá̠hu a̠má Dios hua̠nti̠ para lámaj cahuá ni̠ clakapasá̠hu.” Pus hua̠ntamá Dios hua̠nti̠ huixinín lakachixcuhuí̠yá̠tit ma̠squi ni̠ lakapasá̠tit, pus huá chú xtachuhuí̠n aquit cli̠chuhui̠nama y cmini̠tán ca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠yá̠n.
23 pois, enquanto andava pela cidade, reparei em seus diversos altares. Um deles trazia a seguinte inscrição: ‘Ao Deus Desconhecido’. Esse Deus que vocês adoram sem conhecer é exatamente aquele de que lhes falo.
24 ’Xli̠ca̠na pi̠ huá u̠má Dios hua̠nti̠ lanca xlacatzúcut porque huá ca̠tlahuani̠t ca̠quilhtamacú chu xli̠hua̠k la̠ta túcu anán, huá xpu̠chiná akapú̠n chu ca̠tiyatni, xa̠huachí xlá ni̠ antá luu huí nac aktum pu̠siculan hua̠ntu̠ caj tamacani̠tlahuani̠t lacchixcuhuí̠n.
24 “Ele é o Deus que fez o mundo e tudo que nele há. Uma vez que é Senhor dos céus e da terra, não habita em templos feitos por homens
25 Na̠ ni̠para xlá maclacasquima para tícuya̠ cristianos catali̠lakapútzalh hua̠ntu̠ xlá ni̠tu̠ kalhi̠y para hua̠ntu̠ nahuay o hua̠ntu̠ nali̠kotnún, porque xli̠ca̠na pi̠ huá quinca̠ma̠xqui̠yá̠n la̠tachá túcu aquinín maclacasquima̠náhu, quinca̠ma̠xqui̠yá̠n quilatama̠tcán y lhu̠hua hua̠ntu̠ quinca̠ma̠xqui̠yá̠n cha̠li cha̠lí.
25 e não é servido por mãos humanas, pois não necessita de coisa alguma. Ele mesmo dá vida e fôlego a tudo, e supre cada necessidade.
26 ’Huá eé Dios hua̠nti̠ ma̠lacatzúqui̠lh xapu̠lh chixcú hua̠nti̠ xuanicán Adán, y chuná xlá tzúculh lhu̠huán y tatalakapuntúmi̠lh nac xli̠ca̠lanca ca̠quilhtamacú; pero hua̠k huá xlaclhca̠huili̠ni̠t xatúcuya̠ pu̠latama̠n natalatama̠y la̠ta pu̠lacatunu xli̠hua̠k cristianos,
26 De um só homem ele criou todas as nações da terra, tendo decidido de antemão onde se estabeleceriam e por quanto tempo.
27 y chuná tla̠n nataputzay Dios y ma̠squi la̠ lakatzí̠n talamá̠nalh juerza que natacatzi̠y tícu luu xpu̠chinacán, porque xli̠ca̠na pi̠ Dios ni̠ mákat quinca̠lhka̠makani̠tán huata luu lacatzú quinca̠ta̠lamá̠n cha̠tunu cha̠tunu aquinín.
27 “Seu propósito era que as nações buscassem a Deus e, tateando, talvez viessem a encontrá-lo, embora ele não esteja longe de nenhum de nós.
28 Xli̠ca̠na chuná nama̠luloká̠hu porque huá Dios quinca̠ma̠saka̠li̠yá̠n, y quinca̠ma̠xqui̠yá̠n quilatama̠tcán y ni̠ quinca̠makxteká̠n xlacata nalaktzanka̠yá̠hu. Uú nac milaksti̠pa̠ncán xca̠ta̠lamá̠n cha̠tum poeta hua̠nti̠ sacstu cátzi̠lh hua̠ntu̠ xtapuhuá̠n Dios y chiné huá: “¡Aquinín na̠ hua̠k xli̠talakapasni Dios!”
28 Pois nele vivemos, nos movemos e existimos. Como disseram alguns de seus próprios poetas: ‘Somos descendência dele’.
29 Luu xli̠ca̠na hua̠ntu̠ huá a̠má poeta porque aquinín xcamaná̠n Dios, pus para chuná chú qui̠taxtuy, ¿túcu xpa̠lacata aquinín ca̠li̠lakachixcuhui̠yá̠hu tzincun hua̠ntu̠ caj ca̠li̠macani̠tlahuacani̠t oro, plata o chíhuix, y chuná li̠maca̠ná̠hu pi̠ huá Dios?
29 E, por ser isso verdade, não devemos imaginar Deus como um ídolo de ouro, prata ou pedra, projetado por artesãos.
30 La̠ta xamaká̠n quilhtamacú Dios ca̠ta̠pá̠ti̠lh xli̠hua̠k xtala̠kalhi̠ncán cristianos hua̠ntu̠ tatitláhualh porque caj ni̠ xtacatzi̠y hua̠ntu̠ xtatlahuamá̠nalh, pero la̠nchú ca̠ma̠catzi̠ni̠ma xlacata pi̠ xli̠hua̠k cristianos cani̠huaj xalaní̠n la̠ta nac xli̠ca̠lanca ca̠quilhtamacú catalakpáli̠lh xali̠xcájnit xtalacapa̠stacnicán y catalakápasli tícu luu xDioscán.
30 “No passado, Deus não levou em conta a ignorância das pessoas acerca dessas coisas, mas agora ele ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 Porque juerza ámaj lakchá̠n quilhtamacú acxni̠ Dios li̠lhca̠ni̠t la̠ta lácu xli̠hua̠k cristianos xala ca̠quilhtamacú naca̠ta̠tlahuay taxokó̠n nac xlacatí̠n cha̠tum chixcú hua̠nti̠ xlá ma̠n lacsacni̠t, y xlacata xli̠hua̠k cristianos natacatzi̠y pi̠ xli̠ca̠na huá li̠ma̠lacastacuáni̠lh nac ca̠li̠ní̠n.
31 Pois ele estabeleceu um dia para julgar o mundo com justiça, por meio do homem que ele designou, e mostrou a todos quem é esse homem ao ressuscitá-lo dos mortos”.
32 Acxni̠ Pablo huá pi̠ Dios ma̠lacastacuáni̠lh nac ca̠li̠ní̠n cha̠tum chixcú, makapitzí̠n caj tzúculh tali̠kalhkama̠nán, y makapitzí̠n chiné tahuánilh:
32 Quando ouviram Paulo falar da ressurreição dos mortos, alguns riram com desprezo. Outros, porém, disseram: “Queremos ouvir mais sobre isso em outra ocasião”.
33 Entonces Pablo niaj tu̠ ca̠huánilh huata caj ca̠akxtekyá̠hualh y alhá.
33 Então Paulo se retirou do conselho,
34 Pero huí ti̠ taca̠najlánilh hua̠ntu̠ xli̠chuhui̠nama y tasta̠lánilh la̠qui̠ li̠huana̠ naca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y y hasta na̠ ca̠nájlalh cha̠tum ma̠peksi̠ná hua̠nti̠ xuanicán Dionisio y xmaktapeksi̠y nac Areópago, na̠ ca̠nájlalh cha̠tum pusca̠t xuanicán Dámaris y lhu̠hua makapitzí̠n.
34 mas alguns se juntaram a ele e creram. Entre eles estavam Dionísio, membro do conselho, uma mulher chamada Dâmaris, e alguns outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.