Atos 17
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs ARIB
1 Acxni̠ chú tataxtuchá nac Filipos Pablo y Silas tati̠táxtulh nac Anfípolis y Apolonia y tácha̠lh nac Tesalónica; cumu antá lhu̠hua xtahuilá̠nalh judíos xyá aktum xpu̠siculancán antanícu xtakalhtahuakaniy Dios.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga dos judeus.
2 Cumu Pablo chuná xli̠smani̠ni̠t acxni̠ lákchá̠n sábado naán cxpu̠siculancán judíos la̠qui̠ antá naca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos xtachuhuí̠n Dios chuná tzúculh tláhuay nac a̠má ca̠chiquí̠n, aktutu xama̠na chuná latáma̠lh. Xlá xca̠ma̠lacti̠tumi̠niy hua̠ntu̠ tatzoktahuilani̠t nac li̠kalhtahuaka,
2 Ora, Paulo, segundo o seu costume, foi ter com eles; e por três sábados discutiu com eles as Escrituras,
3 y xca̠huaniy pi̠ luu juerza xli̠pá̠ti̠t xuani̠t Cristo hua̠nti̠ xtakalhkalhi̠má̠nalh namín ca̠ma̠akapu̠taxti̠y, y acxni̠ namakni̠cán acali̠stá̠n nalacastacuanán nac ca̠li̠ní̠n. Y chiné ca̠huánilh;
3 expondo e demonstrando que era necessário que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos; este Jesus que eu vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Lhu̠hua cristianos hua̠nti̠ takaxmátnilh xtachuhuí̠n tali̠pá̠hualh Quimpu̠chinacán Jesús chuná hua̠nti̠ judíos cumu la̠ griegos hua̠nti̠ xtamini̠t talakachixcuhui̠y Dios, xa̠hua makapitzí̠n xpusca̠tcán hua̠nti̠ luu lactali̠pa̠hu lacchixcuhuí̠n.
4 E alguns deles ficaram persuadidos e aderiram a Paulo e Silas, bem como grande multidão de gregos devotos e não poucas mulheres de posição.
5 Pero huata xanapuxcun judíos hua̠nti̠ ni̠ xtali̠pa̠huán Jesús xlacán tasí̠tzi̠lh y takalhxókolh makapitzí̠n hua̠nti̠ ni̠ xtalakati̠y tascuja la̠qui̠ chuná pu̠tum natalay y akatiyuj natatlahuay cristianos hua̠nti̠ xtahuilá̠nalh nac a̠má ca̠chiquí̠n. Y pu̠tum taquí̠lalh nac xchic Jasón, taqui̠pútzalh Pablo y Silas la̠qui̠ natasakaxtuy y chuná natamacama̠sta̠y nac xlacati̠ncán ma̠peksi̠naní̠n.
5 Mas os judeus, movidos de inveja, tomando consigo alguns homens maus dentre os vadios e ajuntando o povo, alvoroçavam a cidade e, assaltando a casa de Jáson, os procuravam para entregá-los ao povo.
6 Pu̠tum tatánu̠lh nac chiqui, pero cumu ni̠ tamáclalh antá Pablo huata Jasón tasakáxtulh chu makapitzí̠n cristianos hua̠nti̠ na̠ xtali̠pa̠huán Jesús, tále̠lh nac xlacati̠ncán ma̠peksi̠naní̠n y palha antá tzúculh tatalacapu̠y, chiné xtahuán:
6 Porém, não os achando, arrastaram Jáson e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm transtornado o mundo chegaram também aqui,
7 Pero huá u̠má Jasón ca̠ma̠xqui̠ni̠t quilhtamacú natachín nac xchic y tunujculi̠túm xli̠hua̠k hua̠nti̠ ca̠pektanu̠y niaj tama̠tla̠nti̠y la̠ta lácu huí xli̠ma̠peksí̠n lanca quima̠peksi̠nacán romano, porque xlacán tahuán pi̠ mat huilapá cha̠tum túnuj rey hua̠nti̠ ca̠ma̠peksi̠y huanicán Jesús.
7 os quais Jáson acolheu; e todos eles procedem contra os decretos de César, dizendo haver outro rei, que é Jesus.
8 Acxni̠ chuná takáxmatli eé tachuhuí̠n hua̠ntu̠ xlacán xtaquilhuamá̠nalh xli̠hua̠k cristianos akmuluj tatáhui y na̠chuná ma̠peksi̠naní̠n porque xlacán ni̠ xtama̠tla̠nti̠y para natahuilay a̠tunuj rey.
8 Assim alvoroçaram a multidão e os magistrados da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Pero acxni̠ chuná ca̠ma̠kalhapali̠kó̠calh Jasón y xa̠makapitzí̠n taxókolh acatzuní̠n xmu̠lhtajcán y ca̠makxtékcalh.
9 Tendo, porém, recebido fiança de Jáson e dos demais, soltaram-nos.
10 Huatiyá a̠má tzi̠sní a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ xtali̠pa̠huán Jesús nac Tesalónica tahuánilh Pablo y Silas xlacata pi̠ catascacáalh nac xaca̠chiquí̠n Berea. Acxni̠ chú tácha̠lh nac Berea anta tuncán ti̠tum táalh nac xpu̠siculancán judíos.
10 E logo, de noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia; tendo eles ali chegado, foram à sinagoga dos judeus.
11 Uma̠kó̠lh judíos hua̠nti̠ antá xtahuilá̠nalh nac Berea xlacán tlak tla̠n xtacatzi̠y ni̠ xta̠chuná a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ xtahuilá̠nalh nac Tesalónica, porque xlacán luu li̠pa̠xúhu xtalakati̠y xtakaxmatniy hua̠ntu̠ xca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠ma Pablo y acxni̠ xtakaxmatniko̠y tuncán xtzucuy tali̠kalhtahuakay hua̠ntu̠ tatzoktahuilani̠t xtachuhuí̠n Dios nac li̠kalhtahuaka para xli̠ca̠na chuná huan hua̠ntu̠ xca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠cán.
11 Ora, estes eram mais nobres do que os de Tessalônica, porque receberam a palavra com toda avidez, examinando diariamente as Escrituras para ver se estas coisas eram assim.
12 Y ni̠ li̠maka̠s quilhtamacú lhu̠hua cristianos tali̠pá̠hualh Jesús; y hasta makapitzí̠n lactali̠pa̠hua lacchaján chu lacchixcuhuí̠n xala a̠má ca̠chiquí̠n hua̠nti̠ ni̠ judíos na̠ tali̠pá̠hualh Jesús.
12 De sorte que muitos deles creram, bem como bom número de mulheres gregas de alta posição e não poucos homens.
13 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh judíos xalac Tesalónica tacátzi̠lh pi̠ Pablo antá nac Berea xliakchuhui̠nama xtachuhuí̠n Dios, la̠li̠huán antá táalh y tzúculh tama̠lakaspitya̠huay cristianos porque caj xtasi̠tzi̠niy.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que também em Beréia era anunciada por Paulo a palavra de Deus, foram lá agitar e sublevar as multidões.
14 Pero huata hua̠nti̠ xtali̠pa̠huán Jesús nac Berea tahuánilh Pablo xlacata pi̠ tuncán catáca̠xli y caalh pekán nac pupunú, pero huata Silas y Timoteo ni̠ tatzá̠lalh y antá xlacán tatamákxtekli nac Berea.
14 Imediatamente os irmãos fizeram sair a Paulo para que fosse até o mar; mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Pero huata a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ táalh talakaxteka Pablo tatá̠cha̠lh nac aktum ca̠chiquí̠n hua̠ntu̠ huanicán Atenas. Acxni̠ xlacán aya xtaamá̠nalh tataspita nac Berea Pablo chiné ca̠huánilh:
15 E os que acompanhavam a Paulo levaram-no até Atenas e, tendo recebido ordem para Silas e Timóteo a fim de que estes fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Acxni̠ Pablo xca̠kalhi̠ma nac Atenas Silas y Timoteo, xlá luu li̠pe̠cua ca̠lakli̠púhua cristianos antá xalaní̠n porque lacaxtum xca̠ucxilha nac xli̠ca̠lanca ca̠chiquí̠n la̠ta lácu xca̠lakachixcuhui̠cán tzincun.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, revoltava-se nele o seu espírito, vendo a cidade cheia de ídolos.
17 Pero cumu na̠ xyá antá aktum xpu̠siculancán judíos antá xlá xan ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos, y na̠chuná xca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y a̠ma̠ko̠lh griegos hua̠nti̠ na̠ antá xtaán talakachixcuhui̠y Dios, y na̠ luu cha̠li cha̠lí xca̠ta̠kalhchuhui̠nán a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ caj chunatá xtalatahuilay y xca̠ma̠noklhuy nac plaza.
17 Argumentava, portanto, na sinagoga com os judeus e os gregos devotos, e na praça todos os dias com os que se encontravam ali.
18 Maktum quilhtamacú Pablo xca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠ma la̠ta lácu Jesús lacastacuánalh nac ca̠li̠ní̠n, pero makapitzí̠n lakskalala lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ xtali̠kalhtahuakay xtalacapa̠stacni hua̠nti̠ xca̠huanicán epicúreos xa̠huá makapitzí̠n hua̠nti̠ xca̠huanicán estoicos, acxni̠ xlacán takaxmátnilh hua̠ntu̠ xli̠chuhui̠nama caj tzúculh tali̠kalhkama̠nán y chiné xtahuán:
18 Ora, alguns filósofos epicureus e estóicos disputavam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece ser pregador de deuses estranhos; pois anunciava a boa nova de Jesus e a ressurreição.
19 Entonces tahuánilh Pablo xlacata pi̠ caca̠tá̠alh lacatum antanícu huanicán Areópago porque antá xtali̠smani̠ni̠t xtatamacxtumi̠y hua̠nti̠ xtali̠lacchuhui̠nán hua̠ntu̠ natatlahuay. Acxni̠ antá tatá̠cha̠lh chiné takalhásquilh:
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Porque lhu̠hua hua̠ntu̠ aquinín ni̠ clakapasa̠hua huix xquila̠li̠ta̠kalhchuhui̠nama̠náhu, pero aquinín na̠ luu ccatzi̠putuná̠hu lácu tamá luu qui̠taxtuy.
20 Pois tu nos trazes aos ouvidos coisas estranhas; portanto queremos saber o que vem a ser isto.
21 Huá chuná tali̠huánilh porque xli̠hua̠k cristianos hua̠nti̠ antá xalaní̠n xa̠huá hua̠nti̠ xtamini̠t tapaxia̠lhnán nac a̠má ca̠chiquí̠n huanicán Atenas caj luu xma̠n huá xtalakati̠y xtali̠chuhui̠nán para tícu tlak makaacchá̠n talacapa̠stacni hua̠ntu̠ xlacán ni̠ xtacatzi̠y.
21 Ora, todos os atenienses, como também os estrangeiros que ali residiam, de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de contar ou de ouvir a última novidade.
22 Entonces nac a̠má Areópago Pablo tá̠yalh nac xlacati̠ncán a̠ma̠ko̠lh lakskalala lacchixcuhuí̠n chiné chuhuí̠nalh:
22 Então Paulo, estando de pé no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vejo que sois excepcionalmente religiosos;
23 Luu aklhu̠hua ca̠tlahuanini̠tátit antanícu ca̠lakachixcuhui̠yá̠tit, acxni̠ aquit xacca̠ucxilhtla̠huán ccha̠lh lacatum antanícu tlahuani̠tátit aktum xpu̠siculan pero antá ni̠tu̠ tanu̠ma tzincun, huata caj chiné tatzokni̠t nac pu̠santu: “Uú clakachixcuhui̠yá̠hu a̠má Dios hua̠nti̠ para lámaj cahuá ni̠ clakapasá̠hu.” Pus hua̠ntamá Dios hua̠nti̠ huixinín lakachixcuhuí̠yá̠tit ma̠squi ni̠ lakapasá̠tit, pus huá chú xtachuhuí̠n aquit cli̠chuhui̠nama y cmini̠tán ca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠yá̠n.
23 porque, passando eu e observando os objetos do vosso culto, encontrei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais sem o conhecer, é o que vos anuncio.
24 ’Xli̠ca̠na pi̠ huá u̠má Dios hua̠nti̠ lanca xlacatzúcut porque huá ca̠tlahuani̠t ca̠quilhtamacú chu xli̠hua̠k la̠ta túcu anán, huá xpu̠chiná akapú̠n chu ca̠tiyatni, xa̠huachí xlá ni̠ antá luu huí nac aktum pu̠siculan hua̠ntu̠ caj tamacani̠tlahuani̠t lacchixcuhuí̠n.
24 O Deus que fez o mundo e tudo o que nele há, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 Na̠ ni̠para xlá maclacasquima para tícuya̠ cristianos catali̠lakapútzalh hua̠ntu̠ xlá ni̠tu̠ kalhi̠y para hua̠ntu̠ nahuay o hua̠ntu̠ nali̠kotnún, porque xli̠ca̠na pi̠ huá quinca̠ma̠xqui̠yá̠n la̠tachá túcu aquinín maclacasquima̠náhu, quinca̠ma̠xqui̠yá̠n quilatama̠tcán y lhu̠hua hua̠ntu̠ quinca̠ma̠xqui̠yá̠n cha̠li cha̠lí.
25 nem tampouco é servido por mãos humanas, como se necessitasse de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 ’Huá eé Dios hua̠nti̠ ma̠lacatzúqui̠lh xapu̠lh chixcú hua̠nti̠ xuanicán Adán, y chuná xlá tzúculh lhu̠huán y tatalakapuntúmi̠lh nac xli̠ca̠lanca ca̠quilhtamacú; pero hua̠k huá xlaclhca̠huili̠ni̠t xatúcuya̠ pu̠latama̠n natalatama̠y la̠ta pu̠lacatunu xli̠hua̠k cristianos,
26 e de um só fez todas as raças dos homens, para habitarem sobre toda a face da terra, determinando-lhes os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação;
27 y chuná tla̠n nataputzay Dios y ma̠squi la̠ lakatzí̠n talamá̠nalh juerza que natacatzi̠y tícu luu xpu̠chinacán, porque xli̠ca̠na pi̠ Dios ni̠ mákat quinca̠lhka̠makani̠tán huata luu lacatzú quinca̠ta̠lamá̠n cha̠tunu cha̠tunu aquinín.
27 para que buscassem a Deus, se porventura, tateando, o pudessem achar, o qual, todavia, não está longe de cada um de nós;
28 Xli̠ca̠na chuná nama̠luloká̠hu porque huá Dios quinca̠ma̠saka̠li̠yá̠n, y quinca̠ma̠xqui̠yá̠n quilatama̠tcán y ni̠ quinca̠makxteká̠n xlacata nalaktzanka̠yá̠hu. Uú nac milaksti̠pa̠ncán xca̠ta̠lamá̠n cha̠tum poeta hua̠nti̠ sacstu cátzi̠lh hua̠ntu̠ xtapuhuá̠n Dios y chiné huá: “¡Aquinín na̠ hua̠k xli̠talakapasni Dios!”
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois dele também somos geração.
29 Luu xli̠ca̠na hua̠ntu̠ huá a̠má poeta porque aquinín xcamaná̠n Dios, pus para chuná chú qui̠taxtuy, ¿túcu xpa̠lacata aquinín ca̠li̠lakachixcuhui̠yá̠hu tzincun hua̠ntu̠ caj ca̠li̠macani̠tlahuacani̠t oro, plata o chíhuix, y chuná li̠maca̠ná̠hu pi̠ huá Dios?
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não devemos pensar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida pela arte e imaginação do homem.
30 La̠ta xamaká̠n quilhtamacú Dios ca̠ta̠pá̠ti̠lh xli̠hua̠k xtala̠kalhi̠ncán cristianos hua̠ntu̠ tatitláhualh porque caj ni̠ xtacatzi̠y hua̠ntu̠ xtatlahuamá̠nalh, pero la̠nchú ca̠ma̠catzi̠ni̠ma xlacata pi̠ xli̠hua̠k cristianos cani̠huaj xalaní̠n la̠ta nac xli̠ca̠lanca ca̠quilhtamacú catalakpáli̠lh xali̠xcájnit xtalacapa̠stacnicán y catalakápasli tícu luu xDioscán.
30 Mas Deus, não levando em conta os tempos da ignorância, manda agora que todos os homens em todo lugar se arrependam;
31 Porque juerza ámaj lakchá̠n quilhtamacú acxni̠ Dios li̠lhca̠ni̠t la̠ta lácu xli̠hua̠k cristianos xala ca̠quilhtamacú naca̠ta̠tlahuay taxokó̠n nac xlacatí̠n cha̠tum chixcú hua̠nti̠ xlá ma̠n lacsacni̠t, y xlacata xli̠hua̠k cristianos natacatzi̠y pi̠ xli̠ca̠na huá li̠ma̠lacastacuáni̠lh nac ca̠li̠ní̠n.
31 porquanto determinou um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que para isso ordenou; e disso tem dado certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Acxni̠ Pablo huá pi̠ Dios ma̠lacastacuáni̠lh nac ca̠li̠ní̠n cha̠tum chixcú, makapitzí̠n caj tzúculh tali̠kalhkama̠nán, y makapitzí̠n chiné tahuánilh:
32 Mas quando ouviram falar em ressurreição de mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos ainda outra vez.
33 Entonces Pablo niaj tu̠ ca̠huánilh huata caj ca̠akxtekyá̠hualh y alhá.
33 Assim Paulo saiu do meio deles.
34 Pero huí ti̠ taca̠najlánilh hua̠ntu̠ xli̠chuhui̠nama y tasta̠lánilh la̠qui̠ li̠huana̠ naca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y y hasta na̠ ca̠nájlalh cha̠tum ma̠peksi̠ná hua̠nti̠ xuanicán Dionisio y xmaktapeksi̠y nac Areópago, na̠ ca̠nájlalh cha̠tum pusca̠t xuanicán Dámaris y lhu̠hua makapitzí̠n.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele, e creram, entre os quais Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.