Atos 17
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs ACF
1 Acxni̠ chú tataxtuchá nac Filipos Pablo y Silas tati̠táxtulh nac Anfípolis y Apolonia y tácha̠lh nac Tesalónica; cumu antá lhu̠hua xtahuilá̠nalh judíos xyá aktum xpu̠siculancán antanícu xtakalhtahuakaniy Dios.
1 E passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Cumu Pablo chuná xli̠smani̠ni̠t acxni̠ lákchá̠n sábado naán cxpu̠siculancán judíos la̠qui̠ antá naca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos xtachuhuí̠n Dios chuná tzúculh tláhuay nac a̠má ca̠chiquí̠n, aktutu xama̠na chuná latáma̠lh. Xlá xca̠ma̠lacti̠tumi̠niy hua̠ntu̠ tatzoktahuilani̠t nac li̠kalhtahuaka,
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles; e por três sábados disputou com eles sobre as Escrituras,
3 y xca̠huaniy pi̠ luu juerza xli̠pá̠ti̠t xuani̠t Cristo hua̠nti̠ xtakalhkalhi̠má̠nalh namín ca̠ma̠akapu̠taxti̠y, y acxni̠ namakni̠cán acali̠stá̠n nalacastacuanán nac ca̠li̠ní̠n. Y chiné ca̠huánilh;
3 Expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Lhu̠hua cristianos hua̠nti̠ takaxmátnilh xtachuhuí̠n tali̠pá̠hualh Quimpu̠chinacán Jesús chuná hua̠nti̠ judíos cumu la̠ griegos hua̠nti̠ xtamini̠t talakachixcuhui̠y Dios, xa̠hua makapitzí̠n xpusca̠tcán hua̠nti̠ luu lactali̠pa̠hu lacchixcuhuí̠n.
4 E alguns deles creram, e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos, e não poucas mulheres principais.
5 Pero huata xanapuxcun judíos hua̠nti̠ ni̠ xtali̠pa̠huán Jesús xlacán tasí̠tzi̠lh y takalhxókolh makapitzí̠n hua̠nti̠ ni̠ xtalakati̠y tascuja la̠qui̠ chuná pu̠tum natalay y akatiyuj natatlahuay cristianos hua̠nti̠ xtahuilá̠nalh nac a̠má ca̠chiquí̠n. Y pu̠tum taquí̠lalh nac xchic Jasón, taqui̠pútzalh Pablo y Silas la̠qui̠ natasakaxtuy y chuná natamacama̠sta̠y nac xlacati̠ncán ma̠peksi̠naní̠n.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos, dentre os vadios e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e assaltando a casa de Jasom, procuravam trazê-los para junto do povo.
6 Pu̠tum tatánu̠lh nac chiqui, pero cumu ni̠ tamáclalh antá Pablo huata Jasón tasakáxtulh chu makapitzí̠n cristianos hua̠nti̠ na̠ xtali̠pa̠huán Jesús, tále̠lh nac xlacati̠ncán ma̠peksi̠naní̠n y palha antá tzúculh tatalacapu̠y, chiné xtahuán:
6 E, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo, chegaram também aqui;
7 Pero huá u̠má Jasón ca̠ma̠xqui̠ni̠t quilhtamacú natachín nac xchic y tunujculi̠túm xli̠hua̠k hua̠nti̠ ca̠pektanu̠y niaj tama̠tla̠nti̠y la̠ta lácu huí xli̠ma̠peksí̠n lanca quima̠peksi̠nacán romano, porque xlacán tahuán pi̠ mat huilapá cha̠tum túnuj rey hua̠nti̠ ca̠ma̠peksi̠y huanicán Jesús.
7 Os quais Jasom recolheu; e todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Acxni̠ chuná takáxmatli eé tachuhuí̠n hua̠ntu̠ xlacán xtaquilhuamá̠nalh xli̠hua̠k cristianos akmuluj tatáhui y na̠chuná ma̠peksi̠naní̠n porque xlacán ni̠ xtama̠tla̠nti̠y para natahuilay a̠tunuj rey.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Pero acxni̠ chuná ca̠ma̠kalhapali̠kó̠calh Jasón y xa̠makapitzí̠n taxókolh acatzuní̠n xmu̠lhtajcán y ca̠makxtékcalh.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 Huatiyá a̠má tzi̠sní a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ xtali̠pa̠huán Jesús nac Tesalónica tahuánilh Pablo y Silas xlacata pi̠ catascacáalh nac xaca̠chiquí̠n Berea. Acxni̠ chú tácha̠lh nac Berea anta tuncán ti̠tum táalh nac xpu̠siculancán judíos.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Beréia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Uma̠kó̠lh judíos hua̠nti̠ antá xtahuilá̠nalh nac Berea xlacán tlak tla̠n xtacatzi̠y ni̠ xta̠chuná a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ xtahuilá̠nalh nac Tesalónica, porque xlacán luu li̠pa̠xúhu xtalakati̠y xtakaxmatniy hua̠ntu̠ xca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠ma Pablo y acxni̠ xtakaxmatniko̠y tuncán xtzucuy tali̠kalhtahuakay hua̠ntu̠ tatzoktahuilani̠t xtachuhuí̠n Dios nac li̠kalhtahuaka para xli̠ca̠na chuná huan hua̠ntu̠ xca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠cán.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 Y ni̠ li̠maka̠s quilhtamacú lhu̠hua cristianos tali̠pá̠hualh Jesús; y hasta makapitzí̠n lactali̠pa̠hua lacchaján chu lacchixcuhuí̠n xala a̠má ca̠chiquí̠n hua̠nti̠ ni̠ judíos na̠ tali̠pá̠hualh Jesús.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos homens.
13 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh judíos xalac Tesalónica tacátzi̠lh pi̠ Pablo antá nac Berea xliakchuhui̠nama xtachuhuí̠n Dios, la̠li̠huán antá táalh y tzúculh tama̠lakaspitya̠huay cristianos porque caj xtasi̠tzi̠niy.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Beréia, foram lá, e excitaram as multidões.
14 Pero huata hua̠nti̠ xtali̠pa̠huán Jesús nac Berea tahuánilh Pablo xlacata pi̠ tuncán catáca̠xli y caalh pekán nac pupunú, pero huata Silas y Timoteo ni̠ tatzá̠lalh y antá xlacán tatamákxtekli nac Berea.
14 No mesmo instante os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Pero huata a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ táalh talakaxteka Pablo tatá̠cha̠lh nac aktum ca̠chiquí̠n hua̠ntu̠ huanicán Atenas. Acxni̠ xlacán aya xtaamá̠nalh tataspita nac Berea Pablo chiné ca̠huánilh:
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas, e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Acxni̠ Pablo xca̠kalhi̠ma nac Atenas Silas y Timoteo, xlá luu li̠pe̠cua ca̠lakli̠púhua cristianos antá xalaní̠n porque lacaxtum xca̠ucxilha nac xli̠ca̠lanca ca̠chiquí̠n la̠ta lácu xca̠lakachixcuhui̠cán tzincun.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Pero cumu na̠ xyá antá aktum xpu̠siculancán judíos antá xlá xan ca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y cristianos, y na̠chuná xca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y a̠ma̠ko̠lh griegos hua̠nti̠ na̠ antá xtaán talakachixcuhui̠y Dios, y na̠ luu cha̠li cha̠lí xca̠ta̠kalhchuhui̠nán a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ caj chunatá xtalatahuilay y xca̠ma̠noklhuy nac plaza.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos, e todos os dias na praça com os que se apresentavam.
18 Maktum quilhtamacú Pablo xca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠ma la̠ta lácu Jesús lacastacuánalh nac ca̠li̠ní̠n, pero makapitzí̠n lakskalala lacchixcuhuí̠n hua̠nti̠ xtali̠kalhtahuakay xtalacapa̠stacni hua̠nti̠ xca̠huanicán epicúreos xa̠huá makapitzí̠n hua̠nti̠ xca̠huanicán estoicos, acxni̠ xlacán takaxmátnilh hua̠ntu̠ xli̠chuhui̠nama caj tzúculh tali̠kalhkama̠nán y chiné xtahuán:
18 E alguns dos filósofos epicureus e estóicos contendiam com ele; e uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos; porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Entonces tahuánilh Pablo xlacata pi̠ caca̠tá̠alh lacatum antanícu huanicán Areópago porque antá xtali̠smani̠ni̠t xtatamacxtumi̠y hua̠nti̠ xtali̠lacchuhui̠nán hua̠ntu̠ natatlahuay. Acxni̠ antá tatá̠cha̠lh chiné takalhásquilh:
19 E tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Porque lhu̠hua hua̠ntu̠ aquinín ni̠ clakapasa̠hua huix xquila̠li̠ta̠kalhchuhui̠nama̠náhu, pero aquinín na̠ luu ccatzi̠putuná̠hu lácu tamá luu qui̠taxtuy.
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos pois saber o que vem a ser isto
21 Huá chuná tali̠huánilh porque xli̠hua̠k cristianos hua̠nti̠ antá xalaní̠n xa̠huá hua̠nti̠ xtamini̠t tapaxia̠lhnán nac a̠má ca̠chiquí̠n huanicán Atenas caj luu xma̠n huá xtalakati̠y xtali̠chuhui̠nán para tícu tlak makaacchá̠n talacapa̠stacni hua̠ntu̠ xlacán ni̠ xtacatzi̠y.
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes, de nenhuma outra coisa se ocupavam, senão de dizer e ouvir alguma novidade).
22 Entonces nac a̠má Areópago Pablo tá̠yalh nac xlacati̠ncán a̠ma̠ko̠lh lakskalala lacchixcuhuí̠n chiné chuhuí̠nalh:
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Homens atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 Luu aklhu̠hua ca̠tlahuanini̠tátit antanícu ca̠lakachixcuhui̠yá̠tit, acxni̠ aquit xacca̠ucxilhtla̠huán ccha̠lh lacatum antanícu tlahuani̠tátit aktum xpu̠siculan pero antá ni̠tu̠ tanu̠ma tzincun, huata caj chiné tatzokni̠t nac pu̠santu: “Uú clakachixcuhui̠yá̠hu a̠má Dios hua̠nti̠ para lámaj cahuá ni̠ clakapasá̠hu.” Pus hua̠ntamá Dios hua̠nti̠ huixinín lakachixcuhuí̠yá̠tit ma̠squi ni̠ lakapasá̠tit, pus huá chú xtachuhuí̠n aquit cli̠chuhui̠nama y cmini̠tán ca̠li̠ma̠kalhchuhui̠ni̠yá̠n.
23 Porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais, não o conhecendo, é o que eu vos anuncio.
24 ’Xli̠ca̠na pi̠ huá u̠má Dios hua̠nti̠ lanca xlacatzúcut porque huá ca̠tlahuani̠t ca̠quilhtamacú chu xli̠hua̠k la̠ta túcu anán, huá xpu̠chiná akapú̠n chu ca̠tiyatni, xa̠huachí xlá ni̠ antá luu huí nac aktum pu̠siculan hua̠ntu̠ caj tamacani̠tlahuani̠t lacchixcuhuí̠n.
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 Na̠ ni̠para xlá maclacasquima para tícuya̠ cristianos catali̠lakapútzalh hua̠ntu̠ xlá ni̠tu̠ kalhi̠y para hua̠ntu̠ nahuay o hua̠ntu̠ nali̠kotnún, porque xli̠ca̠na pi̠ huá quinca̠ma̠xqui̠yá̠n la̠tachá túcu aquinín maclacasquima̠náhu, quinca̠ma̠xqui̠yá̠n quilatama̠tcán y lhu̠hua hua̠ntu̠ quinca̠ma̠xqui̠yá̠n cha̠li cha̠lí.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, e a respiração, e todas as coisas;
26 ’Huá eé Dios hua̠nti̠ ma̠lacatzúqui̠lh xapu̠lh chixcú hua̠nti̠ xuanicán Adán, y chuná xlá tzúculh lhu̠huán y tatalakapuntúmi̠lh nac xli̠ca̠lanca ca̠quilhtamacú; pero hua̠k huá xlaclhca̠huili̠ni̠t xatúcuya̠ pu̠latama̠n natalatama̠y la̠ta pu̠lacatunu xli̠hua̠k cristianos,
26 E de um só sangue fez toda a geração dos homens, para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados, e os limites da sua habitação;
27 y chuná tla̠n nataputzay Dios y ma̠squi la̠ lakatzí̠n talamá̠nalh juerza que natacatzi̠y tícu luu xpu̠chinacán, porque xli̠ca̠na pi̠ Dios ni̠ mákat quinca̠lhka̠makani̠tán huata luu lacatzú quinca̠ta̠lamá̠n cha̠tunu cha̠tunu aquinín.
27 Para que buscassem ao Senhor, se porventura, tateando, o pudessem achar; ainda que não está longe de cada um de nós;
28 Xli̠ca̠na chuná nama̠luloká̠hu porque huá Dios quinca̠ma̠saka̠li̠yá̠n, y quinca̠ma̠xqui̠yá̠n quilatama̠tcán y ni̠ quinca̠makxteká̠n xlacata nalaktzanka̠yá̠hu. Uú nac milaksti̠pa̠ncán xca̠ta̠lamá̠n cha̠tum poeta hua̠nti̠ sacstu cátzi̠lh hua̠ntu̠ xtapuhuá̠n Dios y chiné huá: “¡Aquinín na̠ hua̠k xli̠talakapasni Dios!”
28 Porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 Luu xli̠ca̠na hua̠ntu̠ huá a̠má poeta porque aquinín xcamaná̠n Dios, pus para chuná chú qui̠taxtuy, ¿túcu xpa̠lacata aquinín ca̠li̠lakachixcuhui̠yá̠hu tzincun hua̠ntu̠ caj ca̠li̠macani̠tlahuacani̠t oro, plata o chíhuix, y chuná li̠maca̠ná̠hu pi̠ huá Dios?
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 La̠ta xamaká̠n quilhtamacú Dios ca̠ta̠pá̠ti̠lh xli̠hua̠k xtala̠kalhi̠ncán cristianos hua̠ntu̠ tatitláhualh porque caj ni̠ xtacatzi̠y hua̠ntu̠ xtatlahuamá̠nalh, pero la̠nchú ca̠ma̠catzi̠ni̠ma xlacata pi̠ xli̠hua̠k cristianos cani̠huaj xalaní̠n la̠ta nac xli̠ca̠lanca ca̠quilhtamacú catalakpáli̠lh xali̠xcájnit xtalacapa̠stacnicán y catalakápasli tícu luu xDioscán.
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, e em todo o lugar, que se arrependam;
31 Porque juerza ámaj lakchá̠n quilhtamacú acxni̠ Dios li̠lhca̠ni̠t la̠ta lácu xli̠hua̠k cristianos xala ca̠quilhtamacú naca̠ta̠tlahuay taxokó̠n nac xlacatí̠n cha̠tum chixcú hua̠nti̠ xlá ma̠n lacsacni̠t, y xlacata xli̠hua̠k cristianos natacatzi̠y pi̠ xli̠ca̠na huá li̠ma̠lacastacuáni̠lh nac ca̠li̠ní̠n.
31 Porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do homem que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Acxni̠ Pablo huá pi̠ Dios ma̠lacastacuáni̠lh nac ca̠li̠ní̠n cha̠tum chixcú, makapitzí̠n caj tzúculh tali̠kalhkama̠nán, y makapitzí̠n chiné tahuánilh:
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Entonces Pablo niaj tu̠ ca̠huánilh huata caj ca̠akxtekyá̠hualh y alhá.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Pero huí ti̠ taca̠najlánilh hua̠ntu̠ xli̠chuhui̠nama y tasta̠lánilh la̠qui̠ li̠huana̠ naca̠ma̠kalhchuhui̠ni̠y y hasta na̠ ca̠nájlalh cha̠tum ma̠peksi̠ná hua̠nti̠ xuanicán Dionisio y xmaktapeksi̠y nac Areópago, na̠ ca̠nájlalh cha̠tum pusca̠t xuanicán Dámaris y lhu̠hua makapitzí̠n.
34 Todavia, chegando alguns homens a ele, creram; entre os quais foi Dionísio, areopagita, uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.