Atos 17

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Acxni̠ chú tatax­tuchá nac Filipos Pablo y Silas tati̠­táx­tulh nac Anfí­polis y Apo­lonia y tácha̠lh nac Tesa­ló­nica; cumu antá lhu̠hua xta­hui­lá̠­nalh judíos xyá aktum xpu̠­si­cu­lancán anta­nícu xta­kalh­ta­hua­kaniy Dios.
1 E, passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Cumu Pablo chuná xli̠s­ma­ni̠ni̠t acxni̠ lák­chá̠n sábado naán cxpu̠­si­cu­lancán judíos la̠qui̠ antá naca̠­ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y cris­tianos xta­chu­huí̠n Dios chuná tzú­culh tlá­huay nac a̠má ca̠chi­quí̠n, aktutu xama̠na chuná latá­ma̠lh. Xlá xca̠­ma̠­lac­ti̠­tu­mi̠niy hua̠ntu̠ tatzok­ta­hui­lani̠t nac li̠kalh­ta­huaka,
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles e, por três sábados, disputou com eles sobre as Escrituras,
3 y xca̠­huaniy pi̠ luu juerza xli̠­pá̠ti̠t xuani̠t Cristo hua̠nti̠ xta­kalh­ka­lhi̠­má̠­nalh namín ca̠ma̠aka­pu̠­taxti̠y, y acxni̠ namak­ni̠cán aca­li̠stá̠n nala­cas­ta­cuanán nac ca̠li̠ní̠n. Y chiné ca̠huá­nilh;
3 expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Lhu̠hua cris­tianos hua̠nti̠ takax­mát­nilh xta­chu­huí̠n tali̠­pá̠­hualh Quim­pu̠­chi­nacán Jesús chuná hua̠nti̠ judíos cumu la̠ griegos hua̠nti̠ xta­mini̠t tala­ka­chix­cu­hui̠y Dios, xa̠hua maka­pi­tzí̠n xpus­ca̠tcán hua̠nti̠ luu lac­ta­li̠­pa̠hu lac­chix­cu­huí̠n.
4 E alguns deles creram e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos e não poucas mulheres distintas.
5 Pero huata xana­puxcun judíos hua̠nti̠ ni̠ xta­li̠­pa̠­huán Jesús xlacán tasí̠­tzi̠lh y takalh­xó­kolh maka­pi­tzí̠n hua̠nti̠ ni̠ xta­la­kati̠y tas­cuja la̠qui̠ chuná pu̠tum natalay y aka­tiyuj natat­la­huay cris­tianos hua̠nti̠ xta­hui­lá̠­nalh nac a̠má ca̠chi­quí̠n. Y pu̠tum taquí̠­lalh nac xchic Jasón, taqui̠­pú­tzalh Pablo y Silas la̠qui̠ nata­sa­kaxtuy y chuná nata­ma­ca­ma̠sta̠y nac xla­ca­ti̠ncán ma̠pek­si̠­naní̠n.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos dentre os vadios, e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e, assaltando a casa de Jasom, procuravam tirá-los para junto do povo.
6 Pu̠tum tatá­nu̠lh nac chiqui, pero cumu ni̠ tamác­lalh antá Pablo huata Jasón tasa­káx­tulh chu maka­pi­tzí̠n cris­tianos hua̠nti̠ na̠ xta­li̠­pa̠­huán Jesús, tále̠lh nac xla­ca­ti̠ncán ma̠pek­si̠­naní̠n y palha antá tzú­culh tata­la­capu̠y, chiné xta­huán:
6 Porém, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo chegaram também aqui,
7 Pero huá u̠má Jasón ca̠ma̠x­qui̠ni̠t quilh­ta­macú nata­chín nac xchic y tunuj­cu­li̠túm xli̠­hua̠k hua̠nti̠ ca̠pek­tanu̠y niaj tama̠t­la̠nti̠y la̠ta lácu huí xli̠­ma̠­peksí̠n lanca qui­ma̠­pek­si̠­nacán romano, porque xlacán tahuán pi̠ mat hui­lapá cha̠tum túnuj rey hua̠nti̠ ca̠ma̠­peksi̠y hua­nicán Jesús.
7 os quais Jasom recolheu. Todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Acxni̠ chuná takáx­matli eé tachu­huí̠n hua̠ntu̠ xlacán xta­qui­lhuamá̠­nalh xli̠­hua̠k cris­tianos akmuluj tatáhui y na̠chuná ma̠pek­si̠­naní̠n porque xlacán ni̠ xta­ma̠t­la̠nti̠y para nata­huilay a̠tunuj rey.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Pero acxni̠ chuná ca̠ma̠­ka­lha­pa­li̠­kó̠­calh Jasón y xa̠maka­pi­tzí̠n taxó­kolh aca­tzuní̠n xmu̠lh­tajcán y ca̠mak­xték­calh.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 Hua­tiyá a̠má tzi̠sní a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ xta­li̠­pa̠­huán Jesús nac Tesa­ló­nica tahuá­nilh Pablo y Silas xla­cata pi̠ catas­ca­cáalh nac xaca̠­chi­quí̠n Berea. Acxni̠ chú tácha̠lh nac Berea anta tuncán ti̠tum táalh nac xpu̠­si­cu­lancán judíos.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Bereia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Uma̠­kó̠lh judíos hua̠nti̠ antá xta­hui­lá̠­nalh nac Berea xlacán tlak tla̠n xta­ca­tzi̠y ni̠ xta̠­chuná a̠ma̠ko̠lh hua̠nti̠ xta­hui­lá̠­nalh nac Tesa­ló­nica, porque xlacán luu li̠pa̠­xúhu xta­la­kati̠y xta­kax­matniy hua̠ntu̠ xca̠­li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠ma Pablo y acxni̠ xta­kax­mat­niko̠y tuncán xtzucuy tali̠­kalh­ta­huakay hua̠ntu̠ tatzok­ta­hui­lani̠t xta­chu­huí̠n Dios nac li̠kalh­ta­huaka para xli̠­ca̠na chuná huan hua̠ntu̠ xca̠­li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠cán.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 Y ni̠ li̠maka̠s quilh­ta­macú lhu̠hua cris­tianos tali̠­pá̠­hualh Jesús; y hasta maka­pi­tzí̠n lac­ta­li̠­pa̠hua lac­chaján chu lac­chix­cu­huí̠n xala a̠má ca̠chi­quí̠n hua̠nti̠ ni̠ judíos na̠ tali̠­pá̠­hualh Jesús.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos varões.
13 Acxni̠ a̠ma̠ko̠lh judíos xalac Tesa­ló­nica tacá­tzi̠lh pi̠ Pablo antá nac Berea xliakchu­hui̠­nama xta­chu­huí̠n Dios, la̠li̠­huán antá táalh y tzú­culh tama̠­la­kas­pit­ya̠­huay cris­tianos porque caj xta­si̠­tzi̠niy.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Bereia, foram lá e excitaram as multidões.
14 Pero huata hua̠nti̠ xta­li̠­pa̠­huán Jesús nac Berea tahuá­nilh Pablo xla­cata pi̠ tuncán catá­ca̠xli y caalh pekán nac pupunú, pero huata Silas y Timoteo ni̠ tatzá̠­lalh y antá xlacán tata­mák­xtekli nac Berea.
14 No mesmo instante, os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Pero huata a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ táalh tala­kax­teka Pablo tatá̠­cha̠lh nac aktum ca̠chi­quí̠n hua̠ntu̠ hua­nicán Atenas. Acxni̠ xlacán aya xtaamá̠­nalh tatas­pita nac Berea Pablo chiné ca̠huá­nilh:
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Acxni̠ Pablo xca̠­ka­lhi̠ma nac Atenas Silas y Timoteo, xlá luu li̠pe̠cua ca̠lak­li̠­púhua cris­tianos antá xalaní̠n porque lacaxtum xca̠ucxilha nac xli̠­ca̠­lanca ca̠chi­quí̠n la̠ta lácu xca̠­la­ka­chix­cu­hui̠cán tzincun.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Pero cumu na̠ xyá antá aktum xpu̠­si­cu­lancán judíos antá xlá xan ca̠ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y cris­tianos, y na̠chuná xca̠­ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y a̠ma̠ko̠lh griegos hua̠nti̠ na̠ antá xtaán tala­ka­chix­cu­hui̠y Dios, y na̠ luu cha̠li cha̠lí xca̠­ta̠­kalh­chu­hui̠nán a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ caj chu­natá xta­la­ta­huilay y xca̠­ma̠­nok­lhuy nac plaza.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos e, todos os dias, na praça, com os que se apresentavam.
18 Maktum quilh­ta­macú Pablo xca̠­li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠ma la̠ta lácu Jesús lacas­ta­cuánalh nac ca̠li̠ní̠n, pero maka­pi­tzí̠n lak­ska­lala lac­chix­cu­huí̠n hua̠nti̠ xta­li̠­kalh­ta­huakay xta­la­ca­pa̠s­tacni hua̠nti̠ xca̠­hua­nicán epicú­reos xa̠huá maka­pi­tzí̠n hua̠nti̠ xca̠­hua­nicán estoicos, acxni̠ xlacán takax­mát­nilh hua̠ntu̠ xli̠­chu­hui̠­nama caj tzú­culh tali̠­kalh­ka­ma̠nán y chiné xta­huán:
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos. Porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Entonces tahuá­nilh Pablo xla­cata pi̠ caca̠­tá̠alh lacatum anta­nícu hua­nicán Areó­pago porque antá xta­li̠s­ma­ni̠ni̠t xta­ta­mac­xtumi̠y hua̠nti̠ xta­li̠­lac­chu­hui̠nán hua̠ntu̠ natat­la­huay. Acxni̠ antá tatá̠­cha̠lh chiné taka­lhás­quilh:
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Porque lhu̠hua hua̠ntu̠ aquinín ni̠ cla­ka­pa­sa̠hua huix xqui­la̠­li̠­ta̠­kalh­chu­hui̠­na­ma̠­náhu, pero aquinín na̠ luu cca­tzi̠­pu­tu­ná̠hu lácu tamá luu qui̠­taxtuy.
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos, pois, saber o que vem a ser isso.
21 Huá chuná tali̠­huá­nilh porque xli̠­hua̠k cris­tianos hua̠nti̠ antá xalaní̠n xa̠huá hua̠nti̠ xta­mini̠t tapa­xia̠lhnán nac a̠má ca̠chi­quí̠n hua­nicán Atenas caj luu xma̠n huá xta­la­kati̠y xta­li̠­chu­hui̠nán para tícu tlak makaacchá̠n tala­ca­pa̠s­tacni hua̠ntu̠ xlacán ni̠ xta­ca­tzi̠y.
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de dizer e ouvir alguma novidade.)
22 Entonces nac a̠má Areó­pago Pablo tá̠yalh nac xla­ca­ti̠ncán a̠ma̠ko̠lh lak­ska­lala lac­chix­cu­huí̠n chiné chu­huí̠­nalh:
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 Luu aklhu̠hua ca̠t­la­hua­ni­ni̠­tátit anta­nícu ca̠la­ka­chix­cu­hui̠­yá̠tit, acxni̠ aquit xac­ca̠ucxilh­tla̠­huán ccha̠lh lacatum anta­nícu tla­hua­ni̠­tátit aktum xpu̠­si­culan pero antá ni̠tu̠ tanu̠ma tzincun, huata caj chiné tatzokni̠t nac pu̠santu: “Uú cla­ka­chix­cu­hui̠­yá̠hu a̠má Dios hua̠nti̠ para lámaj cahuá ni̠ cla­ka­pa­sá̠hu.” Pus hua̠n­tamá Dios hua̠nti̠ hui­xinín laka­chix­cu­huí̠­yá̠tit ma̠squi ni̠ laka­pa­sá̠tit, pus huá chú xta­chu­huí̠n aquit cli̠­chu­hui̠­nama y cmi­ni̠tán ca̠li̠­ma̠­kalh­chu­hui̠­ni̠yá̠n.
23 porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: Ao Deus Desconhecido . Esse, pois, que vós honrais não o conhecendo é o que eu vos anuncio.
24 ’Xli̠­ca̠na pi̠ huá u̠má Dios hua̠nti̠ lanca xla­ca­tzúcut porque huá ca̠t­la­huani̠t ca̠quilh­ta­macú chu xli̠­hua̠k la̠ta túcu anán, huá xpu̠­chiná akapú̠n chu ca̠ti­yatni, xa̠huachí xlá ni̠ antá luu huí nac aktum pu̠si­culan hua̠ntu̠ caj tama­ca­ni̠t­la­huani̠t lac­chix­cu­huí̠n.
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens.
25 Na̠ ni̠para xlá mac­la­cas­quima para tícuya̠ cris­tianos cata­li̠­la­ka­pú­tzalh hua̠ntu̠ xlá ni̠tu̠ kalhi̠y para hua̠ntu̠ nahuay o hua̠ntu̠ nali̠­kotnún, porque xli̠­ca̠na pi̠ huá quin­ca̠­ma̠x­qui̠yá̠n la̠tachá túcu aquinín mac­la­cas­qui­ma̠­náhu, quin­ca̠­ma̠x­qui̠yá̠n qui­la­ta­ma̠tcán y lhu̠hua hua̠ntu̠ quin­ca̠­ma̠x­qui̠yá̠n cha̠li cha̠lí.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 ’Huá eé Dios hua̠nti̠ ma̠la­ca­tzú­qui̠lh xapu̠lh chixcú hua̠nti̠ xuanicán Adán, y chuná xlá tzú­culh lhu̠­huán y tata­la­ka­pun­tú­mi̠lh nac xli̠­ca̠­lanca ca̠quilh­ta­macú; pero hua̠k huá xlac­lhca̠­hui­li̠ni̠t xatú­cuya̠ pu̠la­tama̠n nata­la­tama̠y la̠ta pu̠la­ca­tunu xli̠­hua̠k cris­tianos,
26 e de um só fez toda a geração dos homens para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação,
27 y chuná tla̠n nata­pu­tzay Dios y ma̠squi la̠ laka­tzí̠n tala­má̠­nalh juerza que nata­ca­tzi̠y tícu luu xpu̠­chi­nacán, porque xli̠­ca̠na pi̠ Dios ni̠ mákat quin­ca̠lh­ka̠­ma­ka­ni̠tán huata luu lacatzú quin­ca̠­ta̠­lamá̠n cha̠­tunu cha̠­tunu aquinín.
27 para que buscassem ao Senhor, se, porventura, tateando, o pudessem achar, ainda que não está longe de cada um de nós;
28 Xli̠­ca̠na chuná nama̠­lu­lo­ká̠hu porque huá Dios quin­ca̠­ma̠­sa­ka̠­li̠yá̠n, y quin­ca̠­ma̠x­qui̠yá̠n qui­la­ta­ma̠tcán y ni̠ quin­ca̠­mak­xteká̠n xla­cata nalak­tzan­ka̠­yá̠hu. Uú nac milak­sti̠­pa̠ncán xca̠­ta̠­lamá̠n cha̠tum poeta hua̠nti̠ sacstu cátzi̠lh hua̠ntu̠ xta­pu­huá̠n Dios y chiné huá: “¡Aquinín na̠ hua̠k xli̠­ta­la­ka­pasni Dios!”
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 Luu xli̠­ca̠na hua̠ntu̠ huá a̠má poeta porque aquinín xca­maná̠n Dios, pus para chuná chú qui̠­taxtuy, ¿túcu xpa̠­la­cata aquinín ca̠li̠­la­ka­chix­cu­hui̠­yá̠hu tzincun hua̠ntu̠ caj ca̠li̠­ma­ca­ni̠t­la­hua­cani̠t oro, plata o chí­huix, y chuná li̠ma­ca̠­ná̠hu pi̠ huá Dios?
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 La̠ta xamaká̠n quilh­ta­macú Dios ca̠ta̠­pá̠­ti̠lh xli̠­hua̠k xta­la̠­ka­lhi̠ncán cris­tianos hua̠ntu̠ tatit­lá­hualh porque caj ni̠ xta­ca­tzi̠y hua̠ntu̠ xtat­la­hua­má̠­nalh, pero la̠nchú ca̠ma̠­ca­tzi̠­ni̠ma xla­cata pi̠ xli̠­hua̠k cris­tianos cani̠­huaj xalaní̠n la̠ta nac xli̠­ca̠­lanca ca̠quilh­ta­macú cata­lak­pá­li̠lh xali̠xcáj­nit xta­la­ca­pa̠s­tac­nicán y cata­la­ká­pasli tícu luu xDioscán.
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, em todo lugar, que se arrependam,
31 Porque juerza ámaj lak­chá̠n quilh­ta­macú acxni̠ Dios li̠lh­ca̠ni̠t la̠ta lácu xli̠­hua̠k cris­tianos xala ca̠quilh­ta­macú naca̠­ta̠t­la­huay taxokó̠n nac xla­catí̠n cha̠tum chixcú hua̠nti̠ xlá ma̠n lac­sacni̠t, y xla­cata xli̠­hua̠k cris­tianos nata­ca­tzi̠y pi̠ xli̠­ca̠na huá li̠ma̠­la­cas­ta­cuáni̠lh nac ca̠li̠ní̠n.
31 porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dos mortos.
32 Acxni̠ Pablo huá pi̠ Dios ma̠la­cas­ta­cuáni̠lh nac ca̠li̠ní̠n cha̠tum chixcú, maka­pi­tzí̠n caj tzú­culh tali̠­kalh­ka­ma̠nán, y maka­pi­tzí̠n chiné tahuá­nilh:
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Entonces Pablo niaj tu̠ ca̠huá­nilh huata caj ca̠ak­xtek­yá̠­hualh y alhá.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Pero huí ti̠ taca̠­naj­lá­nilh hua̠ntu̠ xli̠­chu­hui̠­nama y ta­sta̠­lá­nilh la̠qui̠ li̠huana̠ naca̠­ma̠­kalh­chu­hui̠ni̠y y hasta na̠ ca̠náj­lalh cha̠tum ma̠pek­si̠ná hua̠nti̠ xuanicán Dio­nisio y xmak­ta­peksi̠y nac Areó­pago, na̠ ca̠náj­lalh cha̠tum pusca̠t xuanicán Dámaris y lhu̠hua maka­pi­tzí̠n.
34 Todavia, chegando alguns varões a ele, creram: entre os quais estava Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e, com eles, outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.