Apocalipse 16
Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs VC
1 Caj li̠punchú ckáxmatli pi̠ taxtuchi aktum palha tachuhuí̠n nac xpu̠siculan Dios y chiné xca̠huanima a̠ma̠ko̠lh kalhatujún ángeles:
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Pú̠lalh cha̠tum ángel y antá nac ca̠tiyatni qui̠akxtekemákalh hua̠ntu̠ xtaju̠ma nac xcopa; y xli̠hua̠k a̠ma̠ko̠lh cristianos hua̠nti̠ xtatama̠sta̠ni̠t caca̠lhca̠huili̠nícalh xtacuhuiní a̠má lanca li̠xcájnit quitzistancán osuchí hua̠nti̠ xtalakachixcuhui̠y xtzincun, ca̠taxtuníchi aktum li̠xcájnit tzitzi pero li̠pe̠cua xcatzán.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Mimparachá xli̠cha̠tiy ángel xlá na̠chuná akxtekemákalh hua̠ntu̠ xtaju̠ma nac xcopa nac pupunú, xli̠hua̠k chúchut xalac pupunú kalhni huanko̠lh, xta̠chuná xtasiyuy cumu la̠ xkalhni cha̠tum chixcú hua̠nti̠ makni̠cán, y hua̠k ni̠lh hua̠ntu̠ xanán nac pupunú.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Xli̠kalhatutu ángel akxtekemáju̠lh hua̠ntu̠ xtaju̠ma nac xcopa nac xli̠hua̠k kalhtu̠choko xa̠hua nac musni, y xli̠hua̠k chúchut xalac kalhtu̠choko y xalac musni hua̠k kalhni huanko̠lh.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Na̠ acxnitiyá ckáxmatli pi̠ a̠má ángel hua̠nti̠ ca̠maktakalha xli̠hua̠k chúchut chiné huá:
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 Chuná ca̠mini̠niy la̠ta ca̠ma̠pa̠ti̠ní̠pa̠t cumu xlacán na̠chuná tamakapa̠tí̠nalh y hasta tamakni̠nankolh
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Na̠ ckáxmatli pi̠ minchá tachuhuí̠n nac xaltar Dios, chiné xquilhuamá̠calh:
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Mimparachá xli̠kalhata̠ti ángel y nac xlacán chichiní akxtekemákalh hua̠ntu̠ xtaju̠ma nac xcopa, a̠má chichiní kálhi̠lh li̠tlihueke xlacata naca̠ma̠chichi̠y y hasta naca̠lhcuyuy cristianos xalac ca̠tiyatni.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Xli̠hua̠k cristianos li̠xcájnit tatasíyulh la̠ta tachíchilh, pero ma̠squi chuná ca̠akspúlalh, xlacán ni̠para tzinú xtali̠púhua y ni̠para talakachixcúhui̠lh Dios huata caj cala̠huá y lacli̠xcájnit tachuhuí̠n tzúculh tali̠lacata̠qui̠y Dios hua̠nti̠ tla̠n ca̠ma̠peksi̠y u̠ma̠ko̠lh tapa̠tí̠n hua̠ntu̠ mima.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Xli̠kalhaquitzis ángel akxtekemákalh hua̠ntu̠ xtaju̠ma nac xcopa antanícu xuí xpu̠ma̠peksí̠n a̠má lanca li̠xcájnit quitzistancán, y xli̠hua̠k antanícu xlá xma̠peksi̠nán lakaca̠pucsuananko̠lh. Cristianos hua̠nti̠ antá xtamaktapeksi̠y hasta tzúculh talacxcay csi̠maka̠tcán caj la̠ta li̠pe̠cua xtapa̠ti̠namá̠nalh.
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 Pero ni̠para huá tali̠mákxtekli xlacata niaj natatlahuay hua̠ntu̠ li̠xcájnit, huata caj xpa̠lacata xtapa̠ti̠ncán hua̠ntu̠ xtamaklhcatzi̠má̠nalh li̠xcájnit tzúculh talacata̠qui̠y Dios hua̠nti̠ huilachá nac akapú̠n.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Acali̠stá̠n acxni̠ xli̠kalhacha̠xán ángel akxtekemáju̠lh hua̠ntu̠ xtaju̠ma nac xcopa nac xakalhtu̠choko hua̠ntu̠ huanicán Eufrates; a̠má chúchut xalac kalhtu̠choko sca̠cko̠lh xlacata tla̠n natalactla̠huán a̠ma̠ko̠lh laclanca napuxcún hua̠nti̠ xtamima̠nanchá nac pekán antanícu pulha̠chá chichiní.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Acali̠stá̠n cúcxilhli pi̠ nac xquilhni a̠má lanca tzutzoko lu̠hua hua̠ntu̠ huanicán dragón, xa̠hua nac xquilhni a̠má li̠xcájnit quitzistancán, chu nac xquilhni a̠má aksani̠ná profeta tataxtuchi pu̠lactutu lacli̠xcájnit espíritu hua̠ntu̠ xtatasiyuy cumu la̠ chícheklh.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Uma̠kó̠lh lacli̠xcájnit espíritus hua̠k huá xtatapeksi̠niy akskahuiní, y xlá ca̠má̠xqui̠lh li̠tlihueke la̠qui̠ natatlahuay laclanca li̠cá̠cni̠t tascújut hua̠ntu̠ natali̠ma̠lacahua̠ni̠y a̠ma̠ko̠lh laclanca lactali̠pa̠hu reyes xalac ca̠quilhtamacú, la̠qui̠ hua̠k natama̠macxtumi̠y y lacxtum natata̠la̠lacata̠qui̠y Dios acxni̠ xlá nama̠lakcha̠ni̠y quilhtamacú la̠ta naca̠ma̠xoko̠ni̠y cristianos.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 “Pero cuentaj catlahuátit, porque aquit camá̠n ca̠lakminá̠n acxni̠ ni̠ lia̠catzi̠huilátit nahuán, xtachuná cumu la̠ cha̠tum kalha̠ná. Luu ca̠na li̠pa̠xúhu a̠má hua̠nti̠ chunatiyá aksti̠tum quili̠pa̠huán y quinkalhkalhi̠ma, y skálalh maktakalhma clháka̠t xlacata pi̠ ni̠ xalhtantala lámaj nahuán y nali̠ma̠xanán xlatáma̠t.”
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Ama̠ko̠lh lacli̠xcájnit espíritus tama̠macxtúmi̠lh xli̠hua̠k laclanca ma̠peksi̠naní̠n xalac ca̠quilhtamacú lacatum antanícu huanicán nac xtachuhuí̠n hebreo Armagedón.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Xli̠kalhatujún ángel akxtekemákalh xcopa nac ca̠u̠ní̠n, y nac xpu̠sa̠ntu Dios hua̠ntu̠ huilachá nac akapú̠n taxtuchá aktum palha tachuhuí̠n hua̠ntu̠ chiné xquilhuama:
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Acxnitiyá li̠pe̠cua tzúculh maklipa, tzúculh macasa̠nán y li̠pe̠cua tzúculh jiliy, y xli̠ca̠lanca ca̠quilhtamacú tachíquilh caj xpa̠lacata la̠ta li̠pe̠cua pu̠tzanká̠nalh, ne̠cxnicú a̠ xpu̠tzanka̠nán xli̠lanca chuná cumu la̠ pu̠tzanká̠nalh hasta la̠ta huilácalh nac ca̠quilhtamacú.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Amá lanca ca̠chiquí̠n pu̠lactutu la̠ta tapítzilh, y laclanca ca̠chiqui̠ní̠n hua̠ntu̠ tahuilá̠nalh nac xli̠ca̠lanca ca̠quilhtamacú talakponkako̠lh. Acxnicú lacapá̠stacli Dios xtala̠kalhí̠n a̠má lanca ca̠chiquí̠n huanicán Babilonia xlacata naca̠macaminiy tapa̠tí̠n hua̠ntu̠ xca̠lakchá̠n hua̠nti̠ antá xtahuilá̠nalh caj xpa̠lacata pi̠ li̠pe̠cua xtamakasi̠tzi̠ni̠t.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Xli̠hua̠k islas hua̠ntu̠ xtahuilá̠nalh nac xlaquíta̠t pupunú talaktzanka̠ko̠lh, na̠chuná ca̠ke̠sti̠ní̠n,
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 y tzúculh ta̠ctaya̠chi nac akapú̠n laclancaxní̠n chéje̠t hua̠ntu̠ xtzincán ti̠puxam kilo akatunu, pero cristianos xalac ca̠quilhtamacú ni̠para chuná tali̠li̠púhua xtala̠kalhi̠ncán, huata caj li̠huaca tasí̠tzi̠lh y lacli̠xcájnit tachuhuí̠n tzúculh tali̠lacata̠qui̠y Dios xpa̠lacata la̠ta li̠pe̠cua xtali̠pa̠ti̠namá̠nalh a̠má chéje̠t.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.