Apocalipse 16

Xasasti talacaxlan (TOCNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Caj li̠punchú ckáx­matli pi̠ tax­tuchi aktum palha tachu­huí̠n nac xpu̠­si­culan Dios y chiné xca̠­hua­nima a̠ma̠ko̠lh kalha­tujún ángeles:
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Pú̠lalh cha̠tum ángel y antá nac ca̠ti­yatni qui̠ak­xte­ke­má­kalh hua̠ntu̠ xta­ju̠ma nac xcopa; y xli̠­hua̠k a̠ma̠ko̠lh cris­tianos hua̠nti̠ xta­ta­ma̠s­ta̠ni̠t caca̠lh­ca̠­hui­li̠­ní­calh xta­cu­huiní a̠má lanca li̠xcáj­nit qui­tzis­tancán osuchí hua̠nti̠ xta­la­ka­chix­cu­hui̠y xtzincun, ca̠tax­tu­níchi aktum li̠xcáj­nit tzitzi pero li̠pe̠cua xca­tzán.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Mim­pa­rachá xli̠­cha̠tiy ángel xlá na̠chuná akxte­ke­má­kalh hua̠ntu̠ xta­ju̠ma nac xcopa nac pupunú, xli̠­hua̠k chú­chut xalac pupunú kalhni huan­ko̠lh, xta̠­chuná xta­siyuy cumu la̠ xkalhni cha̠tum chixcú hua̠nti̠ mak­ni̠cán, y hua̠k ni̠lh hua̠ntu̠ xanán nac pupunú.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Xli̠­ka­lha­tutu ángel akxte­ke­má­ju̠lh hua̠ntu̠ xta­ju̠ma nac xcopa nac xli̠­hua̠k kalh­tu̠­choko xa̠hua nac musni, y xli̠­hua̠k chú­chut xalac kalh­tu̠­choko y xalac musni hua̠k kalhni huan­ko̠lh.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Na̠ acxni­tiyá ckáx­matli pi̠ a̠má ángel hua̠nti̠ ca̠mak­ta­kalha xli̠­hua̠k chú­chut chiné huá:
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 Chuná ca̠mi­ni̠niy la̠ta ca̠ma̠­pa̠­ti̠­ní̠pa̠t cumu xlacán na̠chuná tamaka­pa̠­tí̠­nalh y hasta tamak­ni̠­nan­kolh
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Na̠ ckáx­matli pi̠ minchá tachu­huí̠n nac xaltar Dios, chiné xquilh­uamá̠­calh:
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Mim­pa­rachá xli̠­ka­lha­ta̠ti ángel y nac xlacán chi­chiní akxte­ke­má­kalh hua̠ntu̠ xta­ju̠ma nac xcopa, a̠má chi­chiní kálhi̠lh li̠t­li­hueke xla­cata naca̠­ma̠­chi­chi̠y y hasta naca̠lh­cuyuy cris­tianos xalac ca̠ti­yatni.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Xli̠­hua̠k cris­tianos li̠xcáj­nit tata­sí­yulh la̠ta tachí­chilh, pero ma̠squi chuná ca̠ak­spú­lalh, xlacán ni̠para tzinú xta­li̠­púhua y ni̠para tala­ka­chix­cú­hui̠lh Dios huata caj cala̠huá y lac­li̠xcáj­nit tachu­huí̠n tzú­culh tali̠­la­ca­ta̠­qui̠y Dios hua̠nti̠ tla̠n ca̠ma̠­peksi̠y u̠ma̠ko̠lh tapa̠tí̠n hua̠ntu̠ mima.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Xli̠­ka­lha­qui­tzis ángel akxte­ke­má­kalh hua̠ntu̠ xta­ju̠ma nac xcopa anta­nícu xuí xpu̠­ma̠­peksí̠n a̠má lanca li̠xcáj­nit qui­tzis­tancán, y xli̠­hua̠k anta­nícu xlá xma̠­pek­si̠nán laka­ca̠­puc­suanan­ko̠lh. Cris­tianos hua̠nti̠ antá xta­mak­ta­peksi̠y hasta tzú­culh talac­xcay csi̠­ma­ka̠tcán caj la̠ta li̠pe̠cua xta­pa̠­ti̠­na­má̠­nalh.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Pero ni̠para huá tali̠­mák­xtekli xla­cata niaj natat­la­huay hua̠ntu̠ li̠xcáj­nit, huata caj xpa̠­la­cata xta­pa̠­ti̠ncán hua̠ntu̠ xta­maklh­ca­tzi̠­má̠­nalh li̠xcáj­nit tzú­culh tala­ca­ta̠­qui̠y Dios hua̠nti̠ hui­lachá nac akapú̠n.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Aca­li̠stá̠n acxni̠ xli̠­ka­lha­cha̠xán ángel akxte­ke­má­ju̠lh hua̠ntu̠ xta­ju̠ma nac xcopa nac xakalh­tu̠­choko hua̠ntu̠ hua­nicán Eufrates; a̠má chú­chut xalac kalh­tu̠­choko sca̠c­ko̠lh xla­cata tla̠n nata­lac­tla̠­huán a̠ma̠ko̠lh lac­lanca napuxcún hua̠nti̠ xta­mi­ma̠­nanchá nac pekán anta­nícu pulha̠chá chi­chiní.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Aca­li̠stá̠n cúc­xilhli pi̠ nac xquilhni a̠má lanca tzu­tzoko lu̠hua hua̠ntu̠ hua­nicán dragón, xa̠hua nac xquilhni a̠má li̠xcáj­nit qui­tzis­tancán, chu nac xquilhni a̠má aksa­ni̠ná pro­feta tatax­tuchi pu̠lac­tutu lac­li̠xcáj­nit espí­ritu hua̠ntu̠ xta­ta­siyuy cumu la̠ chí­cheklh.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Uma̠­kó̠lh lac­li̠xcáj­nit espí­ritus hua̠k huá xta­ta­pek­si̠niy akska­huiní, y xlá ca̠má̠x­qui̠lh li̠t­li­hueke la̠qui̠ natat­la­huay lac­lanca li̠cá̠cni̠t ta­scújut hua̠ntu̠ nata­li̠­ma̠­la­ca­hua̠ni̠y a̠ma̠ko̠lh lac­lanca lac­ta­li̠­pa̠hu reyes xalac ca̠quilh­ta­macú, la̠qui̠ hua̠k nata­ma̠­mac­xtumi̠y y lac­xtum nata­ta̠­la̠­la­ca­ta̠­qui̠y Dios acxni̠ xlá nama̠­lak­cha̠ni̠y quilh­ta­macú la̠ta naca̠­ma̠­xo­ko̠ni̠y cris­tianos.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 “Pero cuentaj cat­la­huátit, porque aquit camá̠n ca̠lak­miná̠n acxni̠ ni̠ lia̠ca­tzi̠­hui­látit nahuán, xta­chuná cumu la̠ cha̠tum kalha̠ná. Luu ca̠na li̠pa̠­xúhu a̠má hua̠nti̠ chu­na­tiyá aksti̠tum qui­li̠­pa̠­huán y quin­kalh­ka­lhi̠ma, y ská­lalh mak­ta­kalhma clháka̠t xla­cata pi̠ ni̠ xalh­tan­tala lámaj nahuán y nali̠­ma̠­xanán xla­táma̠t.”
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Ama̠­ko̠lh lac­li̠xcáj­nit espí­ritus tama̠­mac­xtú­mi̠lh xli̠­hua̠k lac­lanca ma̠pek­si̠­naní̠n xalac ca̠quilh­ta­macú lacatum anta­nícu hua­nicán nac xta­chu­huí̠n hebreo Armag­edón.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Xli̠­ka­lha­tujún ángel akxte­ke­má­kalh xcopa nac ca̠u̠ní̠n, y nac xpu̠­sa̠ntu Dios hua̠ntu̠ hui­lachá nac akapú̠n tax­tuchá aktum palha tachu­huí̠n hua̠ntu̠ chiné xqui­lhuama:
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Acxni­tiyá li̠pe̠cua tzú­culh mak­lipa, tzú­culh maca­sa̠nán y li̠pe̠cua tzú­culh jiliy, y xli̠­ca̠­lanca ca̠quilh­ta­macú tachí­quilh caj xpa̠­la­cata la̠ta li̠pe̠cua pu̠tzan­ká̠­nalh, ne̠c­xnicú a̠ xpu̠­tzan­ka̠nán xli̠­lanca chuná cumu la̠ pu̠tzan­ká̠­nalh hasta la̠ta hui­lá­calh nac ca̠quilh­ta­macú.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Amá lanca ca̠chi­quí̠n pu̠lac­tutu la̠ta tapí­tzilh, y lac­lanca ca̠chi­qui̠ní̠n hua̠ntu̠ tahui­lá̠­nalh nac xli̠­ca̠­lanca ca̠quilh­ta­macú talak­pon­ka­ko̠lh. Acxnicú laca­pá̠s­tacli Dios xta­la̠­ka­lhí̠n a̠má lanca ca̠chi­quí̠n hua­nicán Babi­lonia xla­cata naca̠­ma­ca­miniy tapa̠tí̠n hua̠ntu̠ xca̠­lak­chá̠n hua̠nti̠ antá xta­hui­lá̠­nalh caj xpa̠­la­cata pi̠ li̠pe̠cua xta­ma­ka­si̠­tzi̠ni̠t.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Xli̠­hua̠k islas hua̠ntu̠ xta­hui­lá̠­nalh nac xla­quíta̠t pupunú talak­tzan­ka̠­ko̠lh, na̠chuná ca̠ke̠s­ti̠ní̠n,
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 y tzú­culh ta̠c­ta­ya̠chi nac akapú̠n lac­lan­caxní̠n chéje̠t hua̠ntu̠ xtzincán ti̠puxam kilo aka­tunu, pero cris­tianos xalac ca̠quilh­ta­macú ni̠para chuná tali̠­li̠­púhua xta­la̠­ka­lhi̠ncán, huata caj li̠huaca tasí̠­tzi̠lh y lac­li̠xcáj­nit tachu­huí̠n tzú­culh tali̠­la­ca­ta̠­qui̠y Dios xpa̠­la­cata la̠ta li̠pe̠cua xta­li̠­pa̠­ti̠­na­má̠­nalh a̠má chéje̠t.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.